Ik kan het leven niet alleen aan → is dat waar?

Leestijd: 3 minuten

1) NEE, want er bestaat niets anders dan het Geheel, en er is niets dat niet het Geheel is. Hieruit volgt dat het Geheel – oftewel ‘ik’ – alles is wat er bestaat. Omdat alles uit universele energie of universeel bewustzijn bestaat, is het onmogelijk dat universeel bewustzijn zichzelf vernietigd op energetisch of emotioneel niveau. Immers, er bestaat niets anders – en er kan niets anders bestaan – dan universele energie of universeel bewustzijn.

Op intellectueel niveau mag dan lijken alsof de vorm van ‘iets’ verandert of verdwijnt, maar de waarheid is dat er alleen maar universele energie of universeel bewustzijn bestaat → ‘Dat Wat Ik Ben’.

2) NEE, aangezien er niets anders bestaat dan het Geheel, volgt hieruit dat er geen andere macht/kracht bestaat of kan bestaan die ‘mij’ zou kunnen vernietigen. Het idee dat ‘ik’ als Geheel het leven of het bestaan niet aan zou kunnen is absurd en slaat nergens op. ‘Ik’ als het Geheel of Bewustzijn ben namelijk absoluut, onbegrensd, ongedeeld, onveranderlijk en onvergankelijk.

Bovendien is het Geheel of Bewustzijn de gecombineerde kracht, macht en energie van alles dat er is/bestaat. Het idee dat ‘ik’ als gecombineerde kracht, macht en energie ‘mijzelf’ als het leven of het bestaan niet aan zou kunnen is wederom absurd en totale onzin. Bovendien heeft het Geheel geen enkele motivatie/reden om zichzelf te vernietigen – nog afgezien van het feit dat het onmogelijk is, omdat er niets anders bestaat dan universele energie of universeel bewustzijn.

3) NEE, het idee dat ik (als persoon) op emotioneel niveau het leven of het bestaan niet aankan is ook lariekoek. Dat veronderstelt dat de emotionele energie die door het fysieke lichaam wordt opgewekt en/of door het fysieke lichaam heen stroomt in staat is om het fysieke lichaam te laten sterven. Mijn persoonlijke ervaring is dat het fysieke lichaam zeer sterke emoties autonoom reguleert en op een zachte manier doseert. Het idee dat het fysieke lichaam ten onder kan gaan aan zijn eigen emoties en gevoelens lijkt mij zeer onwaarschijnlijk.

Na wat op Internet te hebben gezocht, blijkt dat het wel mogelijk is om te ‘sterven van verdriet’ of te sterven aan (de stress van) een gebroken hart:

“Extreme emoties, angst of bijvoorbeeld verdriet om het verlies van een dierbare, kunnen inderdaad dodelijk zijn. Medici spreken van het ‘gebroken-hart-syndroom’: een tijdelijke verzwakking of zelfs verlamming van de hartspier onder de invloed van extreme sensaties als angst, rouw of paniek. De meeste patiënten komen met de schrik vrij. Een enkeling overlijdt waarschijnlijk als gevolg van de verstijving van hun hartspier als gevolg van de aanmaak van hormonen als adrenaline en noradrenaline.” ~ Volkskrant, 17 januari 2016

In datzelfde artikel staat dat het fenomeen 1.000 keer per jaar in Nederland wordt gediagnosticeerd in een ziekenhuis. De meeste patiënten genezen en een enkeling overlijd er dus aan. Opmerkelijk is dat 90% van de patiënten vrouwen zijn van boven de 60 jaar.

Er wordt ook beschreven dat het gebroken-hart-syndroom meestal acuut ontstaat. Langdurige rouw en verdriet is niet dodelijk, maar kan wel de levensverwachting verkorten volgens psychiater Geert Smid van Centrum ’45. Volgens hem is niet zozeer verdriet de boosdoener, maar de stress die dit kan opleveren waardoor de bloeddruk en hartslag omhoog gaan met, op termijn, alle gevaren van dien. Blijkbaar kan een gebroken hart (op termijn) dezelfde lichamelijke reacties veroorzaken als ongezond eten, minder bewegen, alcohol en andere (drugs)verslavingen. Ik vind het een opmerkelijk en best wel bizar fenomeen, maar de kans om te sterven aan (de stress van) een gebroken hart als man van 38 jaar is gelukkig wel verwaarloosbaar 😉

Conclusie: de overtuiging ‘ik kan het leven niet alleen aan’ is een illusie en hoort bij het afweermechanisme ‘primaire afweer’. Er is geen enkel bewijs dat ik als man van 38 jaar het leven op emotioneel niveau niet alleen aan zou kunnen. De kans dat ik sterf van verdriet of met een gebroken hart is verwaarloosbaar klein. Deze overtuiging is dus onwaar. ~ lzv