‘Waarom?’ is een afweer en houdt de illusie van controle in stand

Leestijd: 3 minuten

23:30 – In het vorige bericht heb ik vastgesteld dat de weerstand om de energie angst – ook wel doodsangst genoemd – in mijzelf te voelen gigantisch is. Ik zou ook kunnen zeggen dat ik verschrikkelijk bang ben om de controle los te laten, alleen heb ik geen flauw idee waarom?

Het gevaar van het stellen van een ‘waarom-vraag’ veronderstelt een probleem hiernu. En dat een antwoord een (mogelijke) oplossing voor het ingebeelde probleem is. Het ego houdt enorm van het zoeken naar mogelijke verklaringen en waarom-vragen voor zijn ervaringen, omdat het daarmee altijd de aandacht wegleidt en weghoudt van de waarheid. Namelijk dat 1) er geen probleem is en/of kan bestaan hiernu, en dat 2) wat het ego ervaart – en ik dus lijk te ervaren – geen betekenis heeft buiten de zelfverzonnen werkelijkheid van het ego zelf.

Dus 1: buiten de ervaring van het ego heeft een vraag en antwoord geen enkele betekenis en geen enkele realiteit.

Dus 2: (waarom-)vragen stellen vanuit angst en zelfafwijzing komt neer op het ontkennen van de realiteit. Het zijn afweermechanismen en illusies die erop gericht zijn om het ego (= het afgescheiden zelf) in stand te houden.

Dus 3: het stellen van een waarom-vraag en het zoeken naar een reden/oorzaak en antwoord geeft de vragensteller (= het ego) betekenis. Als er – bewust of onbewustgeen waarom-vraag wordt gesteld, dan is het onmogelijk dat er een probleem kan bestaan. En dus hoeft er ook niets opgelost of recht gezet te worden.

8 verzinsels waarom ik geloof dat ik de illusie van controle niet wil loslaten

Hieronder staan acht redenen waarom het ego de illusie van controle niet wil loslaten. Het ego wil de illusie van controle niet opgeven, omdat het bang is om helemaal alleen, zonder enige betekenis te sterven. En daarom probeert het ego – in de gedaante van een vragensteller – zichzelf betekenis te geven, in de hoop dat ik erin trap en verder op zoek ga naar een ‘diepere’ reden waarom ik de controle niet los wil laten. Nou, mooi niet dus, haha. Immers, de werkelijke reden die ten grondslag ligt aan alle vormen van controle willen houden is de angst voor de dood. Hoeveel zelfonderzoek ik ook doe, het zal elke keer weer op deze zelfde conclusie én illusie neerkomen.

Om het ego toch een beetje te plezieren wat tijd, ruimte en aandacht te geven, heb ik besloten om zijn illusionaire redenen – oftewel verzinsels – hieronder op te sommen:

  1. Ik ben bang om geen betekenis meer te hebben als ik de controle loslaat.
  2. Ik ben bang dat ik geen doelen meer heb om naar te streven.
  3. Ik ben bang dat ik geen problemen meer heb om op te lossen.
  4. Ik vertrouw mijn ‘intuïtieve weten’ niet, omdat ik bang ben om in situaties en omstandigheden terecht te komen waarin ik emotionele pijn ga ervaren?
  5. Ik vertrouw mijzelf als het Geheel-Bewustzijn niet, omdat ik bang ben voor de willekeur, grilligheid en onvoorspelbaarheid van het universum, het leven, het Geheel, Bewustzijn, etc. → ik geloof dat ik de emotionele onzekerheid en onveiligheid niet aankan (= ‘primaire afweer’ op basis van herinneringen en ervaringen uit het verleden).
  6. Ik vind het enorm beangstigend als ik niet weet wat er gaat gebeuren. Ik moet heb emotionele zekerheid en veiligheid nodig door zekerheid en veiligheid te creëren op intellectueel niveau → ik houd gedachten vast (= identificeren met gedachten) en volg gedachte- en gedragspatronen om een gevoel van zekerheid te creëren en in stand te houden.
  7. Ik ben als de dood voor emotionele onzekerheid; in het bijzonder pijnlijke emoties die mogelijk kunnen verschijnen.
  8. Ik ben als de dood dat ik niet weet wat ik ga voelen. En ik geloof dat ik weet wat ik ga voelen als ik weet wat er gaat gebeuren. Ik weet alleen niet hoe dit mechanisme precies werkt?

Totale overgave aan mijzelf leidt tot Verlichting

Maar wat is nou de belangrijkste conclusie van dit bericht?

Alle gedachten zijn afweren en illusies gericht op het in stand houden van de illusie van hoop via de illusie van controle via de illusie van tijd, waarmee het ego hoopt te kunnen (blijven) ontsnappen aan de confrontatie met de energie angst en zijn eigen (ingebeelde) dood.

De waarheid is natuurlijk dat ik als het Geheel-Bewustzijn nergens aan hoef te ontsnappen, omdat 1) ik niet bedreigd word in mijn bestaan en 2) ik niets nodig heb om mij goed en/of gelukkig te voelen. Het enige wat mij dus te doen staat is mijzelf volledig overgeven aan het Geheel-Bewustzijn → totale overgave aan mijzelf leidt tot Verlichting → onvoorwaardelijke overgave aan mijzelf leidt tot de onomkeerbare realisatie van ‘Wie Ik Werkelijk Ben’. ~ lzv