Wie is ‘de doener’ in mij? En wat probeert hij te bereiken?

Leestijd: 3 minuten

13:00 – Een aspect van het zelf dat ik eigenlijk nog nooit heb onderzocht is ‘de doener’ in mijzelf. Ik weet inmiddels dat elke gedachte (waar ik mij mee identificeer) een afweermechanisme en een illusie is. Ik weet dat ‘ik niets nodig heb’ en ‘ik geen behoeften heb’ als het Geheel of Bewustzijn, omdat er niets anders bestaat dan de Eenheid en er niets is/bestaat dat de Eenheid niet is. Omdat er geen tekort, gebrek, schaarste of gemis kan bestaan, is de Eenheid toereikend voor zichzelf én heeft ze voldoende aan zichzelf → ‘ik’ als Geheel/Bewustzijn ben toereikend voor ‘mijzelf’ en heb voldoende aan ‘mijzelf’.

Het idee van behoeften, schaarste, ergens in slagen of falen en mislukken zijn afweermechanismen en illusies om mijzelf (als afgescheiden persoon) tegen de realiteit te ‘beschermen’ dat er a) eigenlijk ‘niets’ is en b) niets – vanuit angst gedaan hoeft te worden. En toch ervaar ik (nog steeds) een zeer krachtige, rigide en dwangmatige ‘doener’ in mijzelf die constant de controle probeert te houden over mijn gedrag, handelen, expressie, verbale en non-verbale communicatie. Oftewel, deze ‘doener’ probeert zowel zeer strak te controleren hoe ik mijzelf manifesteer als ik alleen ben als in het contact met anderen.

‘De doener’ gelooft dat hij de realiteit op emotioneel niveau niet aankan

Dus wie of wat is ‘de doener’ in mij? Wat is zijn functie? En wat probeert hij te bereiken? Ik heb niet de illusie dat ik ‘de doener’ in één keer kan doorzien en loslaten, maar in dit bericht wil ik wel een begin maken met het onderzoeken van hem. En een kort overzicht geven van wat zijn intenties, motieven, doelen en gedragingen zijn.

Op basis van mijn eigen innerlijke observaties heb ik de volgende kenmerken, eigenschappen en gedragingen van ‘de doener’ vastgesteld:

  • ‘De doener’ heeft de volledige controle over mijn gedrag; ik ervaar dat ‘de doener’ bepaalt hoe ik mij gedrag in het dagelijks leven en in het contact met anderen.
  • ‘De doener’ bepaalt constant wat er moet gebeuren (of juist niet) om iets op gevoelsniveau te realiseren en tot stand te brengen (of juist te vermijden en te voorkomen).
  • ‘De doener’ houdt constant het effect van gedachten met ‘wat het wellicht wil gaan doen’ of ‘wat het werkelijk gelooft te doen’ in de gaten op emotioneel niveau. ‘De doener’ houdt ontzettend scherp in de gaten wat de effecten van zijn (mogelijke) gedrag (kunnen) zijn op emotioneel en lichamelijk niveau (hoeveelheid spanning).
  • ‘De doener’ gelooft dat het mijn (of zijn; het is maar hoe je het bekijkt 😉 ) emoties, gevoelens en lichamelijke spanningen kan controleren door bepaald gedrag juist wel of niet uit te voeren, door juist wel of niet naar ideeën, ingevingen en impulsen te handelen. En vervolgens op emotioneel niveau, gevoelsniveau en lichamelijk niveau (hoeveelheid spanning) waar te nemen, te analyseren en te concluderen wat het effect ervan is.
  • ‘De doener’ gelooft volledige macht te hebben over gedrag, handelen, verbale en non-verbale communicatie.
  • ‘De doener’ gelooft controle te hebben over het fysieke lichaam; ‘de doener’ gelooft dat het fysieke lichaam doet wat hij wil, en dat hij de volledige macht over het fysieke lichaam heeft.
  • ‘De doener’ gelooft middels het fysieke lichaam, gedrag, handelen en verbale en non-verbale communicatie controle te hebben over ‘hoe ik mij hiernu voel’ en dus over mijn emotionele en gevoelsleven en de hoeveelheid lichamelijke spanning die ik ervaar.
  • ‘De doener’ blokkeert constant levensenergie en probeert vervolgens ‘de juiste keuze’ te maken of ‘het juiste inzicht’ te verwerven, zodat de energetische blokkade, de voelblokkade en (enorme hoeveelheid) lichamelijke spanning oplost en verdwijnt.
  • ‘De doener’ probeert de onzekerheid en emotionele onveiligheid van het bestaan op gevoelsniveau volledig uit te sluiten, uit te bannen, te neutraliseren en op te heffen.
  • ‘De doener’ gelooft dat ik de emotionele onzekerheid en emotionele onveiligheid van het bestaan op gevoelsniveau niet aankan. Hij probeert de externe wereld te controleren om daarmee zijn interne of innerlijke belevingswereld te controleren.

Conclusie: ‘de doener’ probeert constant emotionele veiligheid en emotionele zekerheid te creëren en te behouden op gevoelsniveau. Ik 🙂 geloof dus ten diepste dat ik de realiteit, het bestaan, het leven of hoe ik het ook maar wil noemen niet aankan op emotioneel en/of gevoelsniveau. Mijn volgende stap is verder onderzoeken wat emotionele zekerheid en emotionele veiligheid betekenen, waarom ik geloof dat ik de realiteit of het bestaan op emotioneel niveau niet aankan. En of dat überhaupt ‘waar’ kan zijn. ~ lzv