Nieuwe keuzes maken vs betekenis (blijven) toekennen aan wat ik voel

Leestijd: 2 minuten

22:00 – Ik voel mij gespannen, lichtelijk gestrest en ik merk dat ik constant betekenis toeken aan de spanning die ik in mijn buik voel. Ik merk en ervaar dat ik in mijn hoofd zit, dat ik lichtelijk geïrriteerd ben en dat ik niet weet wat nou precies het probleem hiernu is? Wat geloof ik hiernu dat ervoor zorgt dat ik in mijn hoofd zit?

Ik merk dat ik toch weer sneaky het probleem dat ik voel wil oplossen. Dat is een eerste observatie.

  • Ik voel een probleem → er is geen probleem.
  • Ik ken betekenis toe aan wat ik voel → niets heeft betekenis van zichzelf.

Er hoeft niets gedaan te worden

Ik merk ook dat ik ook sneaky bezig ben met ‘wat ik moet doen’, zoals: LinkedIn samenvatting over mijzelf schrijven, LinkedIn berichten beantwoorden, Ikea sollicitatie schrijven, kleding Otrium passen en indien nodig retourneren, en wat kleine huishoudelijke klusjes als planten watergeven, stofzuigen en afwas opruimen. Ik zit weer flink in de ‘valse hoop’ afweer, waarmee ik ‘het bekende’, weten, kennen, het verleden, schijnzekerheid en de afwijzing van ‘mijzelf’ als het Geheel-Bewustzijn in stand houd.

  • Ik heb geen controle nodig, omdat ik niets nodig heb om a) mij goed en gelukkig te voelen en b) te (blijven) bestaan.
  • Er hoeft niets gedaan te worden, omdat er niets bereikt hoeft te worden → de Eenheid, het Geheel, Bewustzijn, etc. is al compleet en volmaakt van zichzelf. Er ontbreekt niets, er mist niets en er bestaat niets wat er wel zou moeten zijn.

Niets heeft betekenis

Volgens mij ken ik ook weer betekenis toe aan de gedachten, gevoelens en afweermechanismen die ik ervaar. En vooral die laatste probeer ik weer te doorzien en op te lossen (= in stand houden van afweer en het ego).

  • Niets heeft betekenis, omdat alleen de Eenheid bestaat en iets alleen betekenis kan hebben als het vergeleken wordt (of kan worden) met iets anders. Relativiteit dus. En dat is onmogelijk binnen de Eenheid, het Geheel, Bewustzijn, etc.

De illusie van controle vasthouden versus nieuwe keuzes maken

Ik merk dat ik ook bang ben om de controle over de (ingebeelde) toekomst los te laten. Ik merk dat ik controle probeer te houden over de toekomst door te geloven dat ik nog klusjes moet doen en mij voor moet bereiden op nieuwe afspraken, situaties en mogelijke gebeurtenissen voor komende week (= ‘valse hoop’ afweer).

Wat probeer ik hiernu heel sneaky te doen? → eerlijk zijn richting mijzelf.

Volgens mij wil ik niet kiezen, want werkelijk kiezen betekent nieuwe keuzes maken op basis van ‘niet nodig hebben’, zelfacceptatie en Liefde. En dat staat haaks op wat ik als persoon/ego altijd heb gedaan: weigeren een keuze te maken → angst om te falen → angst voor de dood.

Ik ervaar eigenlijk constant dat ik mijn expressie, mijzelf laten zien en manifestatie blokkeer. Daarbij maakt het niet uit of ik alleen ben of in het contact/bijzijn van anderen ben.

Ik bedacht me net dat ik binnenkort in mijn eentje overdag de stad in moet om vrouwen aan te spreken, een leuk gesprek met ze te hebben en bij degenen die ik echt leuk vind om hun nummer moet vragen. Dat is mijn opdracht voor de komende weken. Ik weet nog niet of ik dat hier in de stad ga doe, of er bijvoorbeeld voor naar Utrecht of Amsterdam ga. Voor mijn gevoel wonen daar veel meer aantrekkelijke en leuke dames dan hier. En dat is in absolute aantallen natuurlijk ook waar, of dat relatief ook zo is durf ik niet te zeggen. ~ lzv