Wat betekent de onzekerheid van het bestaan accepteren?

Leestijd: 3 minuten

00:30 – Onzekerheid kan geen gedachte zijn, omdat een gedachte = iets = weten = kennen = het bekende = het verleden = geloof.

Onzekerheid kan geen gevoel of emotie zijn, omdat de betekenis die het ego aan levensenergie geeft wederom een gedachte (= iets, etc.) is.

Onzekerheid kan geen gevoel zijn dat nagestreefd kan worden, omdat het ego dan zekerheid probeert te halen uit het nastreven van emoties en gevoelens van onzekerheid (= illusie van controle).

Dus 1: onzekerheid = niet-weten = het onbekende = niets = Dat Wat Niet Gekend Kan Worden (= de aard van het bestaan, de realiteit, het Geheel, Bewustzijn en het Leven).

Dus 2: onzekerheid is niet iets wat intellectueel geweten, gevat of begrepen kan worden.

Dus 3: onzekerheid is niet specifiek iets ‘intern’ of ‘extern’, maar is overal en nergens → onzekerheid is de aard van het leven/bestaan en hoe ‘ik’ dus in elkaar zit → ‘ik’ als het Geheel-Bewustzijn ‘ben’ onzekerheid, maar dat is niet per se negatief zoals het ego het graag wil geloven.

Het ego kan de onzekerheid van het bestaan niet accepteren

De onzekerheid van het bestaan accepteren = ‘mijzelf’ als het Geheel-Bewustzijn accepteren, wat de aard van het Geheel-Bewustzijn is en wat het dus van nature al ‘doet’ (of beter gezegd ‘is’).

Als persoon kan ik de onzekerheid van het bestaan niet accepteren. Immers, het is de aard van het ego om de onzekerheid van het bestaan niet te (willen) accepteren, omdat het ego anders niet kan bestaan. Als persoon/ego kan ik dus niets doen om de onzekerheid van het bestaan te accepteren. Elke poging daartoe valt onder de illusie van controle en creëert de ervaring van schijnzekerheid en schijnveiligheid – beiden afweermechanismen en illusies.

De onzekerheid van het bestaan accepteren lijkt moeilijk, maar is een afweer en illusie

De onzekerheid van het bestaan accepteren betekent:

  • Alle mogelijke (toekomstige) veranderingen, situaties, gebeurtenissen en omstandigheden hiernu onvoorwaardelijk verwelkomen en accepteren.
  • Onvoorwaardelijk manifesteren ‘wat er hiernu uit mij wil komen’ wat betreft gedrag, handelen en (non-)verbale communicatie.
  • Bereid zijn niet te weten wat er gaat gebeuren hiernu.
  • Bereid zijn niet te weten wat ‘ik’ als het Geheel-Bewustzijn hiernu wil.
  • Bereid zijn niet te weten en niet te willen begrijpen wie ik ben en waar ik ben → accepteer het mysterie van het leven/bestaan.

‘Ik’ als het Geheel-Bewustzijn kan alles accepteren, omdat ‘ik’ a) niets nodig heb om gelukkig te zijn en b) niets nodig heb om te bestaan, aangezien er niets bestaat buiten het Geheel-Bewustzijn (Dat Wat Ik Ben).

Het onbekende of ‘het niets‘ accepteren lijkt verschrikkelijk moeilijk, omdat ik daarvoor telkens (een deel van) mijzelf als persoon moet loslaten. Immers, de persoon is een uitdrukking van de afwijzing van de onzekerheid van het bestaan. De onzekerheid van het bestaan accepteren = de dood van wie ik geloof te zijn accepteren = de angst voor de dood accepteren.

Het Geheel-Bewustzijn heeft geen zekerheid nodig

‘Ik’ als het Geheel-Bewustzijn heb niets nodig, omdat er niets ontbreekt, mist, verkeerd is aan de eenheid. Als persoon geloof ik zekerheid nodig te hebben, maar dat is een afweermechanisme tegen de angst voor de dood, tegen de angst om geen betekenis te hebben, tegen de angst om er niet meer te zijn/bestaan.

Dus 1: streven naar zekerheid of zekerheid proberen te krijgen is een ‘valse hoop’ afweer van het ego om de constante ervaring van onzekerheid en de onzekerheid van zijn eigen bestaan te maskeren en liever nog te ontkennen en te verdringen.

Dus 2: hoe meer het ego streeft naar zekerheid, des te onzekerder het zich voelt en hoe sterker zijn ervaring van onzekerheid wordt. Het ego lost dit vaak op door ‘er is voelen’ af te wijzen en zichzelf steeds meer terug te trekken uit het lichaam, het hoofd in.

Het ego ontleent zekerheid aan wie het gelooft te zijn en waar het gelooft te zijn en wat en wanneer het gelooft iets te (moeten) doen. Het ego ontleent schijnzekerheid aan wat het gelooft over zichzelf en zijn zelfverzonnen werkelijkheid. Het ego creëert en is dus een constante ervaring van schijnzekerheid.

De waarheid is dat het Geheel-Bewustzijn geen zekerheid nodig heeft, omdat het het enige is dat werkelijk en absoluut bestaat. Het Geheel-Bewustzijn is niet onzeker over zijn eigen bestaan en hoeft er derhalve ook niet in te investeren om zichzelf in stand te houden.

De waarheid is ook dat onzekerheid op intellectueel niveau niet bestaat of kan bestaan. Immers, zo gauw ik het probeer te grijpen, te vatten of te begrijpen, sla ik de plank mis en ervaar ik weer schijnzekerheid en schijnveiligheid.

Onzekerheid is dus een mysterie dat onlosmakelijk met het Leven verbonden is. En niet per se positief of negatief is. Onzekerheid is. ~ lzv