Notitie

Ik wil leven, ik wil niet dood

Sinds het oplossen van het pijnlichaam in mijzelf, heb ik de neiging om veel meer in mijn hoofd te zitten. Het lijkt alsof het ego (lees: het denken) op een bepaalde manier aan kracht heeft gewonnen, al gaat het niet meer gepaard met angst of pijn. Ik hoor ook regelmatig een stemmetje in mijn hoofd “ik wil leven, ik wil niet dood”. But you are going to die ego, one way or another, haha. ~ lzv

Ik kan geen liefde in mijzelf ervaren → is dat waar?

14:00 – Zolang ik mij kan herinneren, heb ik nooit autonoom liefde in mijzelf kunnen en mogen ervaren. Met ‘liefde’ bedoel ik in deze context warme en prettige gevoelens in mijzelf zonder gebruik te maken van een externe bron als een andere man of vrouw, drugs, alcohol, seks, verre reizen maken, etc.

De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik kan geen liefde in mijzelf ervaren.”

Een samenvatting van de inzichten die ik via zelfonderzoek heb opgedaan zijn: Lees verder

Verslaving = uitdrukking van de angst om werkelijk mezelf te durven zijn

18:00 – De laatste dagen heb ik ’s nachts weer de drang om uit bed te gaan om iets zoets te moeten eten. Op dit moment geef ik daar maar even aan toe; het is even niet anders. Het zette me wel aan het denken, omdat ik dit soort neigingen altijd associeer met het pijnlichaam. Maar aangezien het pijnlichaam volledig is opgelost, heeft deze drang tot eten een andere reden.

Verslaving komt direct voort uit zelfafwijzing

Verslavingen bestaan er in allerlei soorten en maten. Een aantal gangbare voorbeelden zijn: alcohol, drugs, eten, shoppen, sporten, afvallen, werken, porno kijken, seks, gokken, Internetten, smartphone, gamen, films kijken, tv kijken, etc. Alle handelingen die gericht zijn ‘naar buiten’ kunnen een verslaving zijn of worden. De lijst van verslavingen is dus eindeloos, maar alle verslavingen hebben de volgende kenmerken:

  1. Er is een neiging/drang om steeds hetzelfde te willen ervaren.
  2. De aandacht wordt afgeleid van het werkelijke probleem door ergens anders op te focussen.
  3. Een verslaving is een herhalende handeling die als dwangmatig wordt ervaren → er lijkt geen sprake te zijn van keuzevrijheid.
  4. De behoefte aan datgene wat iemand telkens wil ervaren is onbevredigend → het is nooit genoeg. Lees verder
Notitie

De enige manier om…

  • De enige manier om de controle los te laten, is door de overtuiging ‘ik wil de controle loslaten’ los te laten.
  • De enige manier om oriëntatie in mijzelf te ervaren, is door de drang om oriëntatie te willen los te laten.
  • De enige manier om spanning in mijzelf op te lossen, is door de drang om de spanning op te willen lossen los te laten.
  • De enige manier om uit het denken te komen, is door te stoppen ertegen te vechten en gedachten gewoon waar te nemen.
  • De enige manier om weer rust en vrede in mijzelf te ervaren, is door te stoppen met zoeken en streven naar rust en vrede in mijzelf.

Ik probeer nog steeds ‘problemen’ op te lossen vanuit de persoon, terwijl ik mij ervan bewust ben dat dit niet werkt. Old habbits die hard. ~ lzv

Video

Ik heb enorm last van mind attacks

Mind Attacks — Don't Give Up!

Sinds het oplossen van het pijnlichaam lijkt het denken enorm aan kracht te hebben gewonnen. Ik merk dan ook dat ik het lastiger vind om te ‘zijn’ in vergelijking met het pijnlichaam gek genoeg. Het is alsof het pijnlichaam voor een ankerpunt of referentiepunt in mijzelf zorgde. Ik zou ook kunnen zeggen dat ik mij daar gewoon aan vastklampte, haha. Hoe dan ook, ik heb in ieder geval ontzettend last van ‘mind attacks’ en in deze video vertelt Mooji daar wat interessante dingen over. ~ lzv

Het enige echte avontuur gaan we allemaal uit de weg

17:00 – Gisteren en vandaag heb ik voor de derde keer The Matrix-trilogie bekeken, waarvan ik de betekenis voor mijzelf nog aan het uitwerken ben. Ik bedacht me net hoe bizar het eigenlijk is dat we met z’n allen graag naar avonturenfilms met helden kijken waarin moed, lef, hartstocht, vertrouwen hebben in jezelf, liefde, risico’s nemen, innerlijke kracht, het overwinnen van angsten, etc. een belangrijke rol spelen, maar dat we zulke films nooit vertalen naar ons eigen leven. We kijken naar een avonturenfilm omdat we ons graag identificeren met de rol van de held, maar weigeren structureel die rol in ons eigen leven op ons te nemen, uit angst voor… Tja, voor wat eigenlijk? Lees verder

The Matrix, de ultieme metafoor over het uitbreken uit de egostaat

21:30 – Vannacht ben ik laat gaan slapen na het kijken van het eerste anderhalve deel van The Matrix-trilogie, welke ik echt gaaf vond om weer eens te zien. Zojuist heb ik het laatste stuk van deel 2 en deel 3 in het geheel bekeken. In totaal heb ik de trilogie nu drie keer volledig gezien, maar met de ontwikkelingen van de laatste drie maanden heb ik de drie films met compleet andere ogen bekeken, wat het extra leuk maakt!

Wat is de betekenis van The Matrix?

Ik heb nooit echt veel moeite gedaan om de betekenissen van films te begrijpen, behalve als ik er echt niets van snapte ging ik op zoek naar ‘spoilers’ en ‘meanings’ op het Internet. Een kwalijke zaak vind ik zelf, omdat dit getuigt van een bepaald soort arrogantie en ‘denken te weten’ van mijzelf. Daarom vond ik het leuk om The Matrix-trilogie nogmaals te bekijken met de volgende vragen in mijn achterhoofd: Lees verder

Geen pijn en angst meer, maar wel meer controledrang

21:30 – Er zijn inmiddels twee weken verstreken sinds het pijnlichaam volledig is opgelost. De eerste twee tot drie dagen voelde ik me echt bevrijd, maar langzamerhand voelde ik dat de kracht van het denken en daarmee dus mijn controledrang flink toenam. Het lijkt alsof er een nieuw soort evenwicht in mijzelf is ontstaan na het wegvallen van het pijnlichaam. Aan de ene kant voel ik me stukken beter zonder de continue ervaring van pijn en angst, maar aan de andere kant ervaar ik gek genoeg dat ik het lastiger vind om te ‘zijn’. Het pijnlichaam zorgde blijkbaar toch voor diepte en gronding in mijzelf en fungeerde als een soort anker. Bovendien zorgde het pijnlichaam voor een duidelijk doel – het oplossen ervan – waar ik me op kon focussen met mijn zelfonderzoek. En dat ben ik nu kwijt.

Op dit moment ben ik nog steeds aan mijn nieuwe staat aan het wennen, en dan met name hoe ik die extreme, innerlijke controledrang ga aanpakken. Het voelt op dit moment alsof er een wurgslang in mijn binnenste zit die mijn energie blokkeert van onder tot boven, zonder dat ik een idee heb waar ik mij mee identificeer. Ik zit duidelijk in ‘de persoon’ waardoor ik dit ervaar, maar welke identificatie(s) hier nu voor zorgen, ik heb echt geen flauw idee. Lees verder

Video

Een film over het loslaten van een deel van het ego

Gisteren heb ik de film ‘Revolver’ van Guy Ritchie bekeken en ik vind het een goede film, waarbij – net zoals in The Matrix – alle hoofdpersonen specifieke betekenissen hebben. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik op Internet wel naar ‘spoilers’ and ‘meanings’ moest zoeken om de film werkelijk te begrijpen, haha. Waar de film feitelijk over gaat is het loslaten van een deel van het ego, wat wordt uitgelegd via het spel schaken – hoe kom je erop? Het eindresultaat is in ieder geval tof. Mocht je na het zien van de film het e.e.a. niet begrijpen, dan raad ik je aan om deze uitleg te lezen. ~ lzv

Ik wil mij beter voelen en de weigering van de hersenen

14:00 – Ik ben me ervan bewust dat overtuigingen, concepten en ideeën altijd vanuit meerdere perspectieven bekeken kunnen én moeten worden. Een overtuiging kan namelijk meerdere betekenissen voor het ego hebben en gisteravond trof mij er eentje die ik al veel eerder had kunnen zien, maar om de een of andere reden nooit eerder had willen zien. De overtuiging waar ik op dit moment mee bezig ben is deze:

“Ik moet altijd haasten om iets te krijgen wat ik wil hebben of wat ik nodig heb – boeken lezen om inzichten te krijgen duurt te lang (tijdverspilling), omdat ik zo snel mogelijk ‘Verlicht’ moet raken.”

‘Iets willen’ en ‘denken iets nodig te hebben’ associeerde ik altijd met het controlemechanisme en het overlevingsmechanisme in mijzelf. Daarmee bedoel ik dat ik er altijd van uit ging dat ‘iets willen’ en ‘denken iets nodig te hebben’ alleen uitingen zijn van die twee mechanismen om daarmee zichzelf (lees: het ego) in stand te houden. Dat heb ik dus mis.

Ik werd gisteravond getroffen door het inzicht dat ik mij ook continue goed of beter probeer te voelen (lees: gelukkig te zijn/worden) door te geloven in én te handelen naar ‘ik denk iets nodig te hebben’. Dit denk ik natuurlijk niet letterlijk, maar wordt uitgedrukt in gedrag dat voortkomt uit onbewuste overtuigingen. Ik vind het echt bizar dat ik nooit de link heb gelegd tussen dit gedrag en mij proberen goed of beter te voelen. Ik ben me er nu in ieder geval bewust van 🙂 Lees verder