Op mijzelf vertrouwen en flexibel zijn

22:30 – Op mijzelf vertrouwen is iets wat ik ontzettend lastig vind. Ik heb mijn hele leven op anderen geleund, ik heb anderen gebruikt, ik heb anderen gemanipuleerd, ik heb van alles gedaan behalve op mijzelf vertrouwen. En daar ben ik zo boos over. Ik ben boos op mijzelf dat ik mijzelf keer op keer op keer in de steek heb gelaten en nog steeds in de steek laat. De geschiedenis blijft zich herhalen. Ik heb een verleden van seksueel misbruik en die afhankelijkheidsrelatie met mijn toenmalige pedofiel blijft zich herhalen. Niet seksueel, maar als basishouding en opstelling van mij naar andere mannen. Nog steeds geloven iets nodig denken te hebben van andere mannen.

Die afhankelijkheid is er; ik kan er niet omheen. Ik kan het niet ontkennen. Ik zou graag willen dat het anders was, maar ik vertoon het gedrag én vertrouw daarmee niet op mijzelf. Sterker nog, ik wijs mijzelf compleet af. Afhankelijkheid = zelfafwijzing. En ik weet niet waarom ik het doe. En wat ik met het gedrag onbewust wil bereiken. Eerste ingeving is nog steeds het zoeken naar liefde van mijn vader die vroeg uit beeld verdween, maar dat is een vermoeden. Ik zal het zelf moeten onderzoeken. Lees verder

Niet helder kunnen denken en waar is mijn innerlijke stem?

8:30 – Vannacht heb ik redelijk goed geslapen na mijn inzichten van gisteren. Dat is prettig. Ik probeer altijd terug te kijken naar eventuele signalen die ik heb gemist en waar ik van kan leren, zodat ik de ‘fout’ niet nogmaals maak.

Wat mij opvalt is dat het mij al twee dagen niet lukte om effectief zelfonderzoek te doen en iets fatsoenlijks op papier te krijgen. Ik bleef maar vasthouden aan een overtuiging van twee weken geleden die ik af wilde maken, terwijl ik merkte dat het niet werkte. Ik bleef er gewoon stug meer doorgaan en eraan vasthouden. Zelfs op het proces wil mijn ego nog controle houden. Nou ja, juist op het proces wil mijn ego controle houden. Logisch zou ik zeggen.

Een duidelijke aanwijzing waar ik geen conclusies aan verbond is dat ik de afgelopen twee dagen niet helder kon denken en ik continue onrustig was. Ik kon mij niet goed concentreren en focussen omdat – hoe moet ik het zeggen – mijn geest blurry en wazig was, alsof ik iets onbewust blokkeerde en niet wilde zien (wat ook zo was natuurlijk). Een tweede aanwijzing die hiermee samenhangt is dat ik mijn innerlijke stem al een tijdje niet had gehoord, terwijl die normaal gesproken geregeld van zich laat horen. Als er blijkbaar ‘iets’ voor zit dan lijkt het alsof ik mijn innerlijke stem niet kan horen.

Natuurlijk kun je je terecht afvragen hoe ik nu weet of een stem van het ego afkomstig is of dat het uit een andere, zuivere bron komt? Goede vraag, dat weet ik nooit absoluut zeker. Maar Adyashanti bespreekt in deze video een aantal onderscheidende kenmerken waaraan je je innerlijke stem kunt herkennen. Een goede video vind ik. Lees verder

Notitie

Ik wil geen vrouwen meer gebruiken

Ik heb zo lang ik mij kan herinneren vrouwen altijd gebruikt als opvulling van mijn eigen tekortkomingen door zelfafwijzing. Niet bewust natuurlijk. Het dwangmatige zoeken naar liefde en seks via apps als Tinder en Happn, maar ook in ‘het echte leven’ ben ik klaar mee. Het leidt nergens toe en mijn ervaring is dat als ik iemand tegenkom, deze vrouw vaak ook flinke tekortkomingen heeft waardoor we in een relatie van wederzijdse afhankelijkheid  terechtkomen, zoals beschreven in het boek ‘Verslaafd aan liefde’ van Jan Geurtz.

Ik kreeg zojuist nog een match met een leuke vrouw op Happn; verleidelijk om toch weer het contact aan te gaan, want stel nou dat… (zegt mijn ego), maar ik heb de match verwijderd, haha. Ik kies er nu voor om eerst mijn eigen problemen en tekortkomingen op te lossen alvorens ik weer ga daten. Anders blijf ik hangen in de vicieuze cirkel van zoeken naar liefde en erkenning. Ik kies nu echt voor mijzelf en zelfonderzoek. En dat voelt super! ~ lzv

Ik kan het niet, het lukt mij nooit en/of ik weet niet wat ik moet doen

Ik kan het niet (alleen) –> is dit waar?

Nee, natuurlijk niet. Als ik iets wil gaan doen wat ik nog nooit hebt gedaan, dan kan ik het natuurlijk altijd (wellicht na wat flinke oefening. Het probleem ontstaat vooraf op het moment dat ikzelf allerlei voorwaarden verbind aan hoe het moet en tot welk het moet leiden. Als ik mijn voorwaarden en oordeelsysteem achterwege laat, is er dan een probleem? Nee. Kan ik iets leren? Ja. Heb ik daarvoor anderen nodig? Nee.

Het lukt mij nooit (alleen) –> is dit waar?

Ook deze vraag hangt weer samen met voorwaarden hoe iets moet eindigen. Als ik mijzelf voorwaarden opleg waaraan ik moet voldoen om het predicaat ‘het is mij gelukt’ te mogen ontvangen, dan maak ik het mij wederom vooraf enorm lastig, waardoor de kans dat ik blokkeer en er niet eens aan begin enorme proporties aanneemt. En dus anderen ga zoeken en gebruiken om iets te realiseren = vorm van afhankelijkheid. Lees verder

Mijn drive lijkt terug en het innerlijk vertrouwen lijkt toe te nemen

12:00 – Vannacht heb ik niet echt lekker geslapen omdat ik redelijk veel spanning en onrust voelde. Het lijkt er dan op dat ik weinig gronding heb in mijn slaap en veel in mijn hoofd zit, wat weer wordt versterkt door het feit dat ik mijn ogen dicht heb. Vanaf het moment dat ik mijn ogen open en bewust wordt van mijn omgeving zak ik meer in mijn lichaam, alleen is dat vaak lastig als je jezelf uit een (diepe) slaap moet halen, te meer dat het tegennatuurlijk voelt.

Aan de andere kant merk ik dat ik opgewekt en positief gestemd ben. Ik ben bezig met het oplossen van mijn afhankelijkheid naar mannen en heb tegen een vriend die mij helpt met mijn ontwikkeling het e.e.a. teruggeven over wat ik in ons contact zie, hoe ik het ervaar, welk gedrag ik bij mijzelf bespeur en wat ik vind van zijn manier van zelfonderzoek leren. Natuurlijk is dit allemaal onwaar vanuit absoluut perspectief, maar het voelt goed om voor mijzelf op te komen en mijn mening te geven over hoe ik het zie en tegen dingen aankijk.

Ik heb dan ook besloten dat ik vanaf nu af aan niets meer zomaar van iemand aanneem. Niks! Natuurlijk kan ik een gesprek voeren over ditjes en datjes, maar als het gaat over onderwerpen gerelateerd aan zelfonderzoek, non-dualiteit, persoonlijke ontwikkeling, etc. dan wil ik bewijzen zien. Simpel voorbeeld is dat ik die vriend die anderen zelfonderzoek leert heb gezegd dat ik het vermoeden heb dat geen van de mensen die hij zelfonderzoek heeft geleerd effectief zelfonderzoek kan doen. Ik wil bewijzen zien. Laat maar een uitwerking zien, dan kan ik het zelf beoordelen. Daar ben ik op dit moment prima toe in staat.

“Effectief zelfonderzoek resulteert in het oplossen van de vraag/stelling, wat begint met het stellen van de juiste vraag. Na grondig onderzoek wordt het stellen van de vraag onzinnig en betekenisloos. Ik heb immers doorzien dat de vraag en daarmee ook het antwoord niet bestaat. Het zoeken naar antwoorden is nutteloos, tijdverspilling en wijst op de behoefte het ego te ontzien. Stel de juiste vraag en herhaal.” ~ lzv

Lees verder

De val uit het paradijs

In het boek ‘Dagboek van de ziel’ van Bertie Hendriks, leerde ik dat elk kind gedoemd is uit het paradijs te vallen – dat is mijn eigen ervaring ook. Freud noemt dit het ‘oceanische levensgevoel’, de eenheidservaring waar je als volwassene naar terugverlangt tot totale samenvallen met wie je bent.

De val uit het paradijs als kind heeft te maken met de ontwikkeling van de hersenen, met welke gebieden weet ik niet precies. Maar nu heb ik een theorie over de val uit het paradijs, geïnspireerd door een bericht over de ‘hemelparadox’. Let op! Het is en blijft een theorie en wordt daarmee nooit absoluut waar.

Voor mij staat het paradijs gelijk aan: ‘alles is goed’, ‘er is geen probleem’, ‘ik heb geen vragen’, ‘ik weet wie ik ben en leef dit volledig uit’, ‘ik ben gelukkig met wie ik ben en hoe ik in elkaar zit’, ‘onvoorwaardelijke acceptatie’ en ‘leven in het NU’. Ik kan de lijst natuurlijk nog veel langer maken, maar dat is mijn inziens niet van belang. In mijn beleving is het paradijs niets anders dat het volledig omarmen van de realiteit op ieder moment: ‘Dat Wat Is’. Lees verder

Video

So Many Sacrifices

Ophidian & Ruffneck - So Many Sacrifices (2018 Mix)

“Do you know what the scariest thing is?
To not know your place in this world
To not know why you’re here
That’s… that’s just an awful feeling

There were so many times I questioned myself
I almost gave up hope
So many sacrifices…
Just to find you

You are alone in this limbo
And God is not here

Your faith brings death!”

Ik vind dit nog steeds één van de meest gruwelijke hardcore nummers ever (origineel komt uit 2007), staat in mijn top 10 en dat is best knap, haha. Combinatie van tekst met melodie en kick is ongeëvenaard. Onlangs kwam ik er eigenlijk pas achter wat voor wijsheid en ‘waarheid’ dit nummer bevat, ook al is de oorspronkelijke tekst afkomstig uit de film ‘Unbreakable’. Prachtig! ~ lzv

Het overlevingsmechanisme is altijd al destructief geweest

Als je het mysterie van het Leven wilt ontrafelen en verder wil komen moet je kritisch en eigenwijs zijn. Er wordt namelijk zoveel beweerd, voor ‘waar’ aangenomen en algemeen geaccepteerd, omdat zogenaamde autoriteiten zich erover hebben uitgelaten. En daarmee is het dan zo blijkbaar. Totdat je zelf gaat nadenken.

Alle verhalen over trauma’s worden in stand gehouden door het geloof dat een kind VOLLEDIG afhankelijk is en NIETS anders had kunnen doen dan het gedaan heeft.

In mijn twintiger jaren heb ik een aantal discussies gehad met psychologen waarbij ik beweerde dat het overlevingsmechanisme nooit een overlevingsmechanisme is geweest. Het is altijd al een destructief mechanisme geweest, ook tijdens de ervaringen waarin het mij zou moeten helpen.

In wezen stoelt de overlevingsmechanisme-theorie op het idee a) dat je als kind volledig afhankelijk bent van je ouders/verzorgers om in je basisbehoeften te voorzien, b) dat je als kind het gevoel hebt dat situaties ‘altijd zo zullen zijn’, c) ‘dat je daar absoluut niets aan kunt doen’ en d) ‘dat we geen andere keuze hebben dan in de vervelende en soms destructieve situatie te blijven zitten en jezelf daar dan maar bij neer te leggen’. En de vraag is of dit wel absoluut waar is? Lees verder

Afhankelijkheid in de relatie leraar-leerling

Deze week heb ik een aantal confrontaties gehad met een vriend die mij heeft geholpen met zelfonderzoek. Of laat ik het anders zeggen, waarvan ik vind dat hij mij juist niet heeft geholpen met zelfonderzoek de afgelopen vier jaar. Toen ik hem hiermee confronteerde was zijn reactie dat hij vond dat ik ‘fouten’ moest maken en dat kon alleen maar als ik zijn vertrouwen had. En ‘correcties’ waren niet nodig volgens hem.

Wat betreft het maken van ‘fouten’ en nieuwe ervaringen opdoen ben ik het met hem eens. Vijf jaar geleden zat ik enorm in mijn hoofd en was ik extreem bang om ‘fouten’ te maken, omdat ik weinig zelfvertrouwen had en een laag zelfbeeld – wat overigens nog steeds (gedeeltelijk) zo is. Daardoor bleef ik in een vicieuze cirkel waarbij het spectrum van ervaringen heel erg klein was. En ik ben hem dankbaar dat hij mij daarmee geholpen heeft, waardoor ik stapje voor stapje meer in mijzelf ben gaan geloven.

Ik ben zo ontzettend kwaad

Maar ik ben ook ontzettend kwaad. Ik ben zo kwaad op hem dat hij mij vier jaar lang in de waan heeft gelaten dat ik effectief zelfonderzoek deed (en ik daar artikelen en blogs over publiceerde die hij ook las), terwijl ik alleen maar gericht was naar BUITEN BUITEN i.p.v. BINNEN BINNEN. Lees verder

Notitie

Iets werkt omdat het werkt

Ik heb mijzelf altijd bedrogen door te geloven dat technieken als de vier vragen van Byron Katie, spirituele autolyse, Past Reality Integration (PRI) of meditatie niet voor mij werken. Lariekoek natuurlijk. Iets werkt omdat het werkt. Het werkt niet niet omdat ‘ik het niet kan’ of ‘ik het niet begrijp’ of ‘ik niet weet waar ik moet beginnen’ of ‘ik het niet snap’ of ‘ik het toch niet goed doe’ of ‘het te lang duurt’ of ‘ik geen zin heb’ of ‘ik geen discipline heb’, etc. Dit zijn allemaal smoesjes/excuses (afkomstig van het ego) om niet te beginnen of ermee door te gaan, waarmee ik mijzelf continue voor de gek houd en ik de vicieuze cirkelredeneringen in stand houd.

Mijn ervaring is wel dat ik mij het proces eigen moet maken, dat ik moet leren hoe bijvoorbeeld de technieken precies werken – dat leer ik niet in 1 dag. Maar daar neem ik de tijd voor en ik stuur mijzelf constant bij, net zolang totdat ik het onder de knie heb. ~ lzv