Ik ga mijn onware zelfbeeld en zelfwaardering verbeteren + oefening

21:30 – Ik haat mijzelf om wie ik ben, hoe ik mij gedraag en ‘wat er uit mij komt’, en daarom probeer ik perfect (lees: iemand anders) te zijn. Want als ik perfect ben, dan word ik gewaardeerd door mijn omgeving is mijn overtuiging. Hoe ik werkelijk in elkaar zit, hoe ik mij werkelijk wil gedragen en ‘wat er werkelijk uit mij wil komen’ is niet goed (genoeg) en niet belangrijk. Ik geloof dus dat ik er niet toe doe en dat ik slecht ben. Kortom, alle ingrediënten zijn aanwezig voor het ervaren van een laag zelfbeeld en weinig zelfwaardering of eigenwaarde – wat ik dus ook doe, haha.

Mijzelf waarderen betekent dat ik mijzelf accepteer wie ik werkelijk ben, hoe ik werkelijk in elkaar zit en ‘wat er werkelijk uit mij wil komen’. Mijzelf waarderen betekent dus dat ik alle ‘positieve’ en ‘negatieve’ eigenschappen, kenmerken en kanten van mijzelf volledig accepteer. Ik ben goed en volmaakt zoals ik ben, en dat waardeer ik aan mijzelf. Lees verder

Verbinding maken met mijzelf en anderen kan alleen via het ego

13:00 – Ik heb altijd geloofd dat om mij verbonden te voelen met andere mensen, ik (allereerst) verbonden moet zijn met mijzelf. De mate waarin ik mij verbonden voel met andere mensen is een weerspiegeling van de mate waarin ik verbonden ben met mijzelf. De mate waarin ik oordelen heb over andere mensen is een weerspiegeling van de mate waarin ik oordelen heb over mijzelf.

Eigenlijk klopt het niet wat ik hierboven schrijf, omdat ik in werkelijkheid niet verbonden kan zijn met mijzelf (= dualiteit). Ik kan mij alleen (sterk) identificeren met het ego en daarom de ervaring hebben dat ik wel of niet verbonden ben met mijzelf. En de ervaring van verbondenheid met mijzelf – en dus anderen – hangt af van de mate waarin ik mijzelf veroordeel en afwijs (= identificatie met het ego). Het egomechanisme en de daaruit komende drang om verbinding te willen maken met anderen ziet er volgens mij als volgt uit: Lees verder

Notitie

Kinderen hoor je toch ook nooit zeggen dat ze verbinding willen maken?

Ik gebruik andere mensen om mijn zelfbeeld te bevestigen en daar een zelfgevoel en eigenwaarde aan te ontlenen. Mijn drang om verbinding te willen maken met andere mensen is niets anders dan het willen creëren én nastreven van een goed gevoel. Verbinding willen maken met anderen is altijd gebaseerd op angst, de angst voor peilloze leegte en diepte in mijzelf – het ‘niets’. Natuurlijk vind ik het zo nu en dan ook fijn om in gezelschap van anderen te zijn, maar dan ben ik niet (obsessief) op zoek naar het maken van verbinding. Dat is echt een egomechanisme. Kinderen hoor je toch ook nooit zeggen dat ze (meer) verbinding willen maken met elkaar? Wat een volwassen onzin is dat ‘verbinding willen maken’ toch. ~ lzv

Zelfwaardering, opkomen voor mijzelf & lastig kiezen bij veel mogelijkheden

20:30 – Eergisteren ben ik begonnen met het opschrijven van minimaal drie punten die ik positief vond van/aan mijzelf op een dag. En ik ben positief verrast wat voor effect het in zo’n kort tijdsbestek heeft. Ik voel mij direct warmer en liefdevoller van binnen na het noteren van de positieve dingen en het lijkt een cumulatief effect te hebben. Bovendien word ik mij elke dag meer en meer bewust van de positieve eigenschappen en kanten van mijzelf en ligt de focus niet zo op het negatieve (meer). Er zijn natuurlijk pas twee dagen voorbij, maar de eerste signalen zijn hoopgevend, haha.

Opkomen voor mijzelf en onderhandelen over een andere tegenprestatie

Gisteren realiseerde ik mij wat twee belangrijke onderdelen zijn van zelfwaardering: het aangeven van mijn grenzen en het opkomen voor mijzelf. Donderdag werd ik enorm getriggerd door een kritische, perfectionistische vrouw waar ik op dit moment een website voor aan het maken ben. Ik heb vervolgens het werkblad ‘oordeel-over-je-naaste’ van Byron Katie ingevuld en uitgewerkt, en daar heb ik belangrijke inzichten over mijn oordelen richting mijzelf en haar en mijn gedrag uitgehaald. Super! Lees verder

Notitie

Verbinding maken met anderen is een illusie

Vanuit het absolute perspectief bekeken is verbinding (willen) maken met anderen absolute waanzin. Het slaat helemaal nergens op, omdat er in werkelijkheid niets is wat niet verbonden is met elkaar. Dat wat ik werkelijk ben – Bewustzijn of het Geheel – omvat namelijk alles en niets is dus uitgesloten. Doordat ik mij identificeer met het ego en geloof een afgescheiden wezen te zijn, heb ik mijzelf afhankelijk en kwetsbaar gemaakt voor de reacties van anderen. Anders gezegd, ik creëer zelf de ervaring en het risico op eventuele niet-verbondenheid als anderen mijn poging om verbinding te maken – om welke reden dan ook – afwijzen. In werkelijkheid ben ik dus al verbonden met alles en iedereen, maar ik geloof dat ik niet verbonden ben met alles en iedereen, dus ga ik proberen – vanuit zelfafwijzing – verbinding te maken met anderen, haha. Een perfect recept voor mislukking. Hilarisch. ~ lzv

Een gevoel van ‘haast’ en ‘moeten doen’ ~ Leren kiezen op basis van ‘niet-doen’

21:30 – In zijn dagboek heeft Edwin al vaker de termen een gevoel van ‘haast’ en ‘moeten doen’ laten vallen, zoals hier bijvoorbeeld. En ik begrijp nu pas wat hij ermee bedoeld. Terugkijkend op mijn leven heb ik sinds mijn tienertijd al een gevoel van ‘haast’ en ‘moeten doen’ gehad, maar was ik mij daar nooit echt bewust van – ik was immers altijd aan het jagen. De afgelopen week heb ik ook steeds vaker momenten gehad van niet-denken met rust en vrede in mijzelf, waardoor het nu duidelijk opvalt als ik een gevoel van ‘haast’ en ‘moeten doen’ heb als gevolg van denken over dingen.

Edwin schrijft in het bericht dat hij een gevoel van ‘haast’ en ‘moeten doen’ ervaart als hij bijvoorbeeld met een to-do-lijstje werkt voor een bepaalde dag. Dat is mijn ervaring ook. Op het moment dat ik de intentie heb om bepaalde dingen op een dag te doen, gaat het denken/het ego er vaak mee aan de haal en maakt er doel van die gerealiseerd moeten worden. Resultaat: een gevoel van ‘haast’ en ‘moeten doen’. Ik ben zelf tot de conclusie gekomen dat vertrouwen op mijzelf en het Leven betekent dat ik een intentie kan hebben om dingen te realiseren op een dag, maar dat ik deze ook direct kan loslaten. Mijn ervaring is dat als dingen echt gedaan moeten worden of dingen ergens mee heen genomen moeten worden, dan herinnert het Leven mij er vanzelf wel aan. Zo niet, dan was het blijkbaar ook niet belangrijk. Vertrouwen hebben = durven loslaten. Lees verder

Wandelen met mijn tante na een confronterende e-mail richting mijn oom

10:00 – Vandaag is een spannende dag voor mij omdat ik mijn tante na meer dan een jaar weer ga zien. In april van dit jaar heb ik mijn oom – en haar in CC – een open e-mail gestuurd over hoe ik mijn jeugd bij hem/hen heb ervaren. In de e-mail schrijf ik dat ik mij als kind nooit veilig bij hem heb gevoeld. Sterker nog, dat ik zijn ‘grappige’ opmerkingen, verhalen en houding naar mij als kind als onveilig, grillig en niet-liefdevol heb ervaren waartegen ik mij heb moeten beschermen. Dit uitte zich in het fysiek vermijden van mijn oom, maar ook in het opwerpen van interne ‘schilden’ en bewust afstand houden als er dan toch contact was (waar ik niet onderuit kon). Lees verder

Gekwetst voelen is een keuze ~ Mijn waardering naar mijn moeder geuit

21:30 – Gistermiddag ben ik wezen wandelen met mijn tante nadat ik haar meer dan een jaar niet had gezien. In dit bericht vertel ik waarom ik de ontmoeting met haar spannend vond. We hadden afgesproken op het station en hebben vervolgens een mooie boswandeling gemaakt van zo’n zes kilometer. Ik merkte dat ik het leuk vond om haar weer eens te zien en te spreken. Tijdens onze wandelpauze kwam – onder het genot van een warme chocolademelk met slagroom en een appeltaartje – mijn confronterende e-mail richting mijn oom ter sprake, welke ik een half jaar geleden naar hem heb verstuurd. Mijn tante vertelde mij dat ze zich ook aangesproken voelde en zich daarom ook gekwetst voelde door mij. Bovendien stelde ze dat ik had geoordeeld over mijn oom én haar in mijn e-mail, terwijl ik in werkelijkheid alleen heb gedeeld hoe ik mijn oom als kind heb ervaren: onveilig, grillig en niet-liefdevol. Leg dan maar eens uit dat gekwetst voelen een keuze van iemand zelf is, haha. Bij de Zwarte Pieten-discussie kon ze het makkelijk zien, maar ze zag niet dat ze precies hetzelfde deed. Lees verder

Ik voel me (nog steeds) verantwoordelijk voor mijn zus

21:30 – Vandaag kwam mijn zusje – ze is 32 jaar, maar blijft toch altijd mijn zusje, haha – op bezoek om samen te lunchen. Ik vind het altijd leuk als ik mijn zus zie omdat het een bijzonder empathisch mens is. Ze heeft namelijk een lagere intelligentie dan gemiddeld, maar op het gebied van sociale intelligentie is ze hoogbegaafd. Een bijzondere combinatie van eigenschappen die ik nooit eerder bij iemand ben tegengekomen en zorgt voor een intiem en zeer persoonlijk contact met haar.

Wat mij opviel is dat ik weer terugviel in het oude gedragspatroon van de grote broer die zich verantwoordelijk voelt voor zijn kleine zusje en haar moet behoeden voor eventuele ‘fouten’. Tegenwoordig heeft mijn zusje een hartstikke lieve man die haar helpt met van alles en nog wat, maar ik kan het niet laten om mij weer te bemoeien met mijn zus en haar van (ongevraagde) tips en adviezen te voorzien. Mijn zus speelt natuurlijk ook haar rol en zij staat open voor haar grote broer tegen wie ze (stiekem) nog steeds opkijkt. Lees verder

Ik vertoon dwangmatig gedrag en ik praat veel tegen mijzelf

17:30 – De afgelopen dagen waren ronduit kut, omdat ik flink teruggevallen was in mijn oude gedragspatronen als gevolg van het contact met andere mensen. Met name het contact met mijn zusje triggert (nog steeds) oude afweermechanismen van ‘valse hoop’ merk ik. Op dit moment ben ik bezig met een vier vragen-uitwerking van Byron Katie om deze specifieke illusie te ontmantelen en te doorzien.

Op dit moment zit ik met een ego opgescheept dat zichzelf van flink wat energie heeft voorzien en daarom nu erg sterk is – zie ook het egovliegwiel-principe. Persoonlijk vind ik dit één van de moeilijkste fases om door te maken, zodat ik ik weer terug kan keren naar een staat van Zijn met rust en vrede in mijzelf. Het ego is op dit moment erg sterk omdat ik mij er langere tijd actief mee geïdentificeerd heb; het is gewoon een kwestie van de tijd uitzingen en afkicken ervan. Lees verder