Het enige waar ik mee bezig ben is proberen mij gelukkiger te voelen

21:00 – Het enige waar ik mee bezig ben is proberen mij beter en gelukkiger te voelen. Daar zijn al mijn gedachte- en gedragspatronen op gericht – ook al lijken ze tegenstrijdig te zijn aan de doelstelling van het ego/het denken: ‘ik wil mij beter en gelukkiger voelen hiernu.’ Ik blijf vluchten op allerlei manieren om aan het hiernu te ontsnappen, soms omdat ik bang ben, maar vaker omdat ik geloof dat ik mijn eigen ontevredenheid en ongelukkigheid hiernu kan vermijden en ontlopen = onmogelijk.

Oordelen + beoordelen + veroordelen hiernu = denken in tegenstellingen = illusie van controle + illusie van hoop op betere tijden creëren hiernu.

Denken in oorzaak-gevolg hiernu = illusie van controle + illusie van hoop hiernu dingen op te kunnen lossen. Lees verder

Taal, woorden en concepten zijn wel erg handig bij communicatie tussen mensen

17:00 – Vanochtend om 9 uur heb ik een gesprek met Chinese bovenburen gehad. De reden was dat ik wilde vertellen dat de nieuwe ondervloer (die we samen hebben gelegd) weinig effect heeft en dat ik besloten heb te gaan verhuizen. Ook wilde ik met hen bespreken wat ze eventueel nog voor mij kunnen doen om de geluidsoverlast tot die tijd te beperken.

Wat de situatie extra lastig maakt is dat mijn bovenbuurman gebrekkig Nederlands spreekt en zijn vrouw helemaal niet. Dit is voor mij een duidelijk voorbeeld hoe belangrijk taal eigenlijk is om iets te communiceren aan anderen. Natuurlijk kan een ander nooit werkelijk begrijpen wat ik bedoel, omdat mijn woorden altijd worden geïnterpreteerd binnen zijn eigen context en ervaringskader (= de ander geeft er zelf betekenis aan). Lees verder

Ik heb een hekel aan gekanker, gezeik en gezeur van andere mensen

19:00 – Ik heb een hekel aan gekanker, gezeik, gemopper, gezeur, etc. van mensen over anderen, Marokkanen, Feyenoord, de NS, de maatschappij, het belastingstelsel, de hoogte van de prijzen van koopwoningen, de bureaucratie in Nederland, enzovoort. Het lijkt tegenwoordig wel volkssport nummer 1 om overal over te lopen zeiken en kankeren wat niet goed is en er ongenuanceerd hard over te oordelen.

De realiteit is dat we in één van de meest welvarende landen ter wereld wonen en dat alles hier tot in de puntjes goed is geregeld. Ik bedoel, iedereen heeft een dak boven zijn hoofd en te eten. Iedereen heeft mogelijkheden op goede scholing. We hebben de beste gezondheidszorg van Europa. En de NS zorgde er in 2018 voor dat 92,6% van alle treinen op tijd zijn bestemming bereikte. En toch is het niet goed genoeg en zijn wij als volk ontevreden over de meest uiteenlopende onderwerpen waar gewoonlijk met veel kritiek, sarcasme en cynisme over gepraat wordt. En dat raakt mij merk ik. Lees verder

Elk negatief oordeel = het afweermechanisme ‘valse macht’

19:00 – Ik vroeg mij vandaag af wat het mij oplevert om negatief te oordelen over andere mensen en dingen in de maatschappij. Wat bereik ik met negatief oordelen? Waarom zou ik dat doen? Wat is mijn motivatie? Het meest voor de hand liggende antwoord is: het in stand houden van mijn zelfbeeld en identiteit. Dat klopt, maar wat levert het mij direct op?

Ik realiseerde mij vandaag dat het geven van een negatief oordeel een gevoel van superioriteit en suprematie geeft. Negatief oordelen over anderen en dingen in de maatschappij voelt tijdelijk goed op een subtiele manier. Als ik eerlijk ben voelt het alsof ik als een God bepaal wat goed en slecht, mooi en lelijk, zwak en krachtig, bewust en onbewust, bijzonder en gewoon, nuttig en nutteloos, etc. is. Lees verder

Ik zie mijzelf als oorzaak van lichamelijke spanning en ik straf mijzelf telkens hard

21:00 – Ik beoordeel en veroordeel mijzelf continue op basis van de mate van lichamelijke spanning en stress die ik hiernu ervaar. Hoe meer lichamelijke spanning en stress ik ervaar, des te meer én harder ik mijzelf veroordeel en afwijs (= afweermechanisme ‘valse macht’). Ik veroordeel mijzelf omdat ‘ik er toch weer in ben getrapt’, ‘ik het weer niet goed heb gedaan’ en ‘ik weer heb gefaald’.

Ik ben er weer ingetrapt = ik ben weer in het ego getrapt = het ego is weer in het ego getrapt → het ego veroordeelt zichzelf omdat het in zichzelf is getrapt.

Het ego vindt van zichzelf dat het iets fout heeft gedaan en heeft gefaald op basis van de mate van waargenomen lichamelijk spanning en stress. Lees verder

Het glas is vaak/altijd half leeg bij mij

21:30 – Ik begin langzaam door te krijgen hoe vaak ik gedurende een dag mijzelf veroordeel, afwijs, straf en zeg dat ik iets niet verdiend heb. Ik begin eindelijk door te krijgen hoe ik mijn negatieve zelfbeeld telkens nieuw leven in blaas en in stand houd. Ik begin eindelijk door te krijgen dat streven naar perfectie keiharde zelfveroordeling is, waarmee ik mijzelf elke keer kapot maak en ten gronde richt. Het gedachtepatroon waarmee ik mijzelf veroordeel, afwijs, straf en zeg dat ik iets niet verdien is zo vanzelfsprekend en gewoon, dat ik mij nog niet volledig bewust ben van wanneer ik het allemaal doe en hoe vaak ik het doe. Lees verder

Ik zoek bevestiging bij een innerlijke stem ~ Ik heb een interne denkpolitie

22:30 – Ik geloof dat het maken van een keuze niet vanzelf gaat, dat ik er iets voor moet doen, want anders gebeurt er niets en blijf ik het maken van een keuze vermijden en/of uitstellen. Ik realiseerde mij vandaag dat deze overtuiging de verzonnen ‘oplossing’ is voor iets dat ik moeilijk vind: een keuze maken. Ik realiseerde mij ook dat ik mijzelf weinig tot geen bewegingsruimte en -vrijheid geef om een foute keuze te maken, vandaar dat ik keuzes blijf vermijden en/of uitstellen. Ik mag niet falen van mijzelf, want ik moet een goed (lees: perfect) persoon zijn. De angst om een keuze te maken is dus zo groot dat ik volledig blokkeer → ik ga het maken van een keuze gewoon helemaal uit de weg.  Lees verder

Notitie

Lichamelijke spanning kan nooit een oorzaak hebben in de absolute staat

De lichamelijke spanning en stress die ik regelmatig ervaar heeft vanuit het egoperspectief een oorzaak / reden → de lichamelijke spanning lijkt door een identificatie met het ego te zijn ontstaan. Echter, om de lichamelijke spanning en stress ‘op te lossen’ dien ‘ik’ gelijk te switchen naar het absolute perspectief van het Geheel waarin er geen oorzaak en gevolg bestaan. De enige manier op om de lichamelijke spanning en stress hiernu op te lossen is mij te realiseren dat er nooit een oorzaak / reden is geweest. Een verzonnen verhaaltje mag dan als oorzaak / reden in de egostaat gelden, in absolute staat is dat onmogelijk. ~ lzv

Geen mooie verhaaltjes meer en het loslaten van mijn schrijverschap

21:00 – Ik probeer voortdurend mooie verhaaltjes te maken van de inzichten die ik heb opgedaan en ik heb besloten dat ik ermee ga stoppen. Ik heb vastgesteld dat ik niet per se mijn inzichten op mijn website hoef te publiceren om ze te reproduceren en daarmee te verankeren in mijn systeem. Ik kan het ook gewoon op mijn computer doen.

Veel berichten die ik de afgelopen maanden heb geschreven zijn een uiting van het afweermechanisme ‘valse hoop’ en hebben betrekking op Google, anderen en Edwin. Hieronder leg ik uit hoe het controle- en afweermechanisme precies werkt voor elk van deze drie. Lees verder

Guess who’s back?

12:00 – Guess who’s back? Ik heb na vijf maanden van afwezigheid besloten om weer te gaan schrijven. Ondanks de schijnbare valkuilen van schrijven voor een denkbeeldig publiek en Google, merk ik aan de ene kant dat ik het schrijven mis, en aan de andere kant dat het reproduceren van inzichten zorgt voor helderheid bij mijzelf en ‘richting’.

De afgelopen maanden heb ik niet stil gezeten en ontzettend veel overtuigingen onderzocht, maar ik ga niet toegeven aan de verleiding om daarover uit te wijden. Mijn voornemen is om zo kort en bondig mogelijk de inzichten en vragen van de dag op te schrijven en zodoende mijzelf uit te drukken. Geen lange verhaaltjes voor een denkbeeldig publiek en Google, maar korte en krachtige uitingen van én naar mijzelf om het een en ander voor mijzelf op een rij te krijgen. ~ lzv