Mijn eigen ongemakkelijke verjaardag

Leestijd: 5 minuten

12:00 – Vandaag ben ik jarig 🙂 en dit jaar vier ik mijn verjaardag met mijn moeder, mijn zus en haar vriend en een vriendin uit de straat. We gaan vanmiddag bowlen en ik merk dat ik gespannen ben dat ze speciaal voor mij op bezoek komen. Ik voel lichamelijke spanning en ik ben erg met hen bezig. Ik zit op dit moment letterlijk op hen te wachten, terwijl ze pas over een uur komen. Waarom gedraag ik mij zo? Wat levert het mij op?

Als iemand op mijn verjaardag komt moet ik het diegene naar de zin maken

Sinds mijn kindertijd heb ik mijn eigen verjaardagen altijd als stressvol ervaren; als momenten waarop iedereen speciaal voor mij op bezoek komt en waarbij er elk jaar eenzelfde routine met familie plaatsvindt in de middag. Eerst een taartje met een kopje koffie, gevolgd door een biertje of advocaatje met wat lekkers en ’s avonds samen eten ter afsluiting. Ik heb mij hier als kind en later als tiener en volwassene altijd erg onprettig en onvrij bij gevoeld. Lees verder

Ik durf nog steeds niet enigszins mijzelf te zijn in het bijzijn van meerdere mensen

Leestijd: 3 minuten

17:30 – Gisteren heb ik geen leuke verjaardag gehad bij mijn zus – die 33 jaar is geworden. Ik voelde me niet ontspannen, relaxed en op mijn gemak. Ik voelde me geforceerd en ik had een ontzettende drang om mij te focussen op de anderen in gesprekken. Ik voelde mij totaal niet op mijn gemak. Ik voelde mij gespannen en ik was totaal niet mijzelf, voor zover je daarvan kunt spreken. Ik heb mijn best gedaan gisteren, ik heb het echt geprobeerd, maar de drang om te pleasen en mijn aandacht helemaal op anderen te richten is zo ontzettend sterk, dat ik compleet wegga bij ‘mijzelf’.

Blijkbaar ben ik zo verschrikkelijk bang om mijzelf te zijn, ik merk dat het me op dit moment gewoon niet lukt om enigszins mijzelf te zijn met meerdere mensen erbij. Ik kan niet gewoon mijzelf zijn, echt bizar. Ik kan zeggen dat het aan anderen ligt, of dat het aan de omgeving ligt (veel geluid en rumoerigheid), of ik kan zeggen dat ik niet over koetjes en kalfjes kan praten, of ik kan zeggen dat ik half autistisch ben, maar de waarheid is dat ik gewoon een diepe angst heb om mijzelf te zijn en te laten zien ik werkelijk ben. Het voelt overigens niet als angst, maar de angst drukt zich uit in een enorm sterke drang om te focussen op andere mensen en continue aandacht aan hun te besteden. Lees verder