Overleving gaat via het emotionele brein – hardnekkige shit

Op dit moment ben ik bezig met het oplossen van mijn oude pijnen en de daarmee samenhangende afweermechanismen. Hierbij gebruik ik de Past Reality Integration-methode (kortweg: PRI) van Ingeborg Bosch. Ik vind dat ze in haar boeken duidelijk beschrijft welke vijf afweermechanismen het ego gebruikt – die ik overigens allemaal herken, en mij daarnaast van praktische en concrete middelen voorziet om mijn oude pijnen op te lossen. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik de eerste resultaten nog moet boeken 🙂

Natuurlijk is het oplossen van mijn oude pijnen niet het enige waar ik mee bezig ben. Ik wil ook alle afweermechanismen ontmantelen Ă©n loslaten, door ze volledig te doorzien voor wat ze zijn: illusies. Laat ik beginnen met het beschrijven van haar basistheorie uit het boek ‘PRI en de kunst van bewust leven’ (blz. 35 t/m 51), die ik vervolgens via zelfonderzoek ga onderzoeken op waarheid. Eens kijken waar ik dan op uitkom.

De basistheorie van PRI

Ingeborg Bosch maakt onderscheid tussen het volwassen-bewustzijn, het kind-bewustzijn en de muur van ontkenning die tussen deze twee in staat. Samen vormen ze het bewustzijn.

In mijn volwassen-bewustzijn ervaar ik het heden zoals het is. Dat betekent dat ik weet dat ik een onafhankelijke volwassene ben, die in staat is om in mijn basisbehoeften te voorzien. Ik weet dat niets eeuwig duurt en dat ik altijd een keuze heb.

Als ik vanuit mijn kind-bewustzijn leef, ervaar ik precies het tegenovergestelde. Vanuit dit perspectief heb ik volgens Ingeborg Bosch juist het gevoel dat ik afhankelijk ben van andere mensen om mijn basisbehoeften te vervullen. Daarnaast heb ik het gevoel dat situaties ‘altijd zo zullen zijn’, ‘dat ik daar absoluut niets aan kan doen’ en ‘dat ik geen andere keus heb dan in de vervelende en soms destructieve situatie te blijven zitten en mij daar maar bij neer te leggen’. Lees verder

Zelfobservatie-analyses PRI (fase 1)

Op basis van mijn gedrag, mijn gedachten en mijn gevoelens en emoties (van de laatste dagen) heb ik de volgende symbolische situaties herkend waarin mijn emotionele brein onvrijwillig werd geactiveerd. Dit is de eerste fase (van de in totaal drie fases) waarin ik mijn emotionele brein leer herprogrammeren en mijn oude pijnen leer loslaten. De titels van de kolommen in de onderstaande tabel betekenen het volgende:

  • Symbolische situatie: de situatie waarin mijn afweer werd geactiveerd.
  • Reactie: wat mijn reactie daarop was.
  • Afweercategorie: de afweercategorie waartoe die reactie behoort.

Wat belangrijk is om te weten, is dat ik mij bewust ben van het feit dat ik mijn voormalige pedofiel op een vriend van mij projecteer. Die noem ik in tabel ‘pedofiel projectie’ zodat mijn reactie en de afweer beter in een context te plaatsen zijn. Verder vind ik het herkennen van de relevante afweer soms lastig, dus grote kans dat deze hier en daar niet klopt 🙂

Tenslotte, dit is fase 1 van de PRI-methode. In fase 2 leer ik de symbolen en zintuiglijke waarneming herkennen, waarna ik de betekenis ervan probeer te vinden. In fase 3 leer ik het emotionele brein te herprogrammeren en mijn oude pijnen los te laten. ~ lzv Lees verder

BINNEN, BINNEN i.p.v. BUITEN BUITEN en belangrijke inzichten!

12:00 – Ik ben nog steeds erg gericht op de ‘buitenwereld’ gericht merk ik. Uit de theorie van de non-dualiteit volgt dat er maar een Ding is en ‘binnen’ en ‘buiten’ uiteindelijk een zijn, maar ik ervaar vanuit de verschillende afweermechanismen dat ik nog steeds erg op ‘buiten’ gericht ben.

De neiging om continue naar en op ‘buiten’ gericht te zijn heb ik mij als kind aangeleerd, waarbij de extremere focus op ‘buiten’ zich vooral tijdens mijn periode van seksueel misbruik in mijn tienertijd ontwikkelde. De afgelopen dagen ben ik druk bezig geweest met de basistheorie van PRI bestuderen en begrijpen, en hoe de vijf verschillende afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – werken en waarom ze dat zo doen. Elk van deze afweermechanismen zorgt ervoor dat ik naar ‘buiten’ gericht ben/blijf als ze worden geactiveerd door mijn emotionele brein. Om maar zo ver mogelijk van de oude pijn weg te gaan en te geloven in een of meer illusies, waardoor het lijkt alsof er iets anders aan de hand is. Ik houd mijzelf dus telkens voor de gek, haha.

Hoe los ik mijn oude pijn op?

Dat is de ‘one-million-dollar-question’. Ondanks dat ik bewust de keuze maak om zelfonderzoek te doen en mijn oude pijn op te lossen, werken er allerlei onbewuste afweermechanismen en andere gedachte-, voel- en gedragspatronen dit proces tegen. Op zich logisch als ik bekijk hoe lang ik deze egomechanismen van energie heb voorzien en in stand heb gehouden. Daarom heb ik besloten om een paar belangrijke inzichten en wat er in mijn beleving verder nodig is om het proces te bevorderen samen te vatten in een paar mooie opsommingen: Lees verder

Notitie

De persoon is een illusie

  • De persoon is het personage waarvan ik geloof dat ik dat ben.
  • De persoon is altijd geworteld in angst en is daarom altijd onzeker en in twijfel.
  • De persoon heeft altijd problemen; is het ene probleem opgelost, dan is er wel weer een volgend probleem.
  • De persoon moet iets verkeerd zien en een probleem hebben, anders houdt het op te bestaan. Daar pompt het al zijn emotionele energie in.
  • De persoon bestaat niet als een op zichzelf staande absolute entiteit, omdat het als losse denkbeelden aan elkaar hangt.
  • De persoon is een uiting van wantrouwen; de persoon vertrouwt zichzelf Ă©n het Leven niet werkelijk.
  • De persoon is een illusie, een luchtspiegeling, een fata morgana, een hardnekkig idee dat niet lijkt te willen sterven. ~ lzv

De PRI-methode + afweermechanismen → mijn visie met eindconclusie

14:00 – De afgelopen zes weken heb ik veel tijd besteed aan het doorgronden van de vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – die Ingeborg Bosch beschrijft in haar boeken over Past Reality Integration (PRI). Ik vind de door haar vastgestelde en beschreven afweermechanismen van het ego effectief en goed om mee te werken in de praktijk.

Er bestaat geen oude onvervulde behoefte en oude pijn

Ingeborg Bosch veronderstelt in haar theorie dat er altijd een verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – uit de kindertijd ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen. In dit eerdere bericht ga ik helemaal in op haar basistheorie mocht je dat interessant vinden. Echter, mijn conclusie is dat haar basisveronderstelling niet klopt. Immers, ik heb hiernu niets nodig en in mijn kindertijd had ik ook niets nodig. Bovendien heb ik alles gekregen wat ik toen nodig had aangezien ik hiernu zelf het levende, gezonde bewijs daarvan ben.

Het allerbelangrijkste bewijs voor mijn conclusie is dat ik het pijnlichaam zelf volledig heb weten op te lossen door eigenwijs te zijn en de ideeĂ«n van Ingeborg Bosch op waarheid te toetsen. Het idee dat er dus verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen is dus niet waar → er bestaat geen verdrongen oude pijn en oude onvervulde behoeften hiernu. Wil je weten waarom het lijkt alsof je hiernu een oude onvervulde behoefte ervaart? Bekijk dan dit bericht.

De verpletterende waarheid is de angst voor de dood

De vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – hebben volgens Ingeborg Bosch allemaal de functie de verpletterende waarheid te ontkennen dat onze behoeften als kind in onvoldoende mate werden vervuld, omdat we dat volgens haar niet aankonden. Ook hier slaat Ingeborg Bosch de plank mis, omdat de enige verpletterende waarheid die wij als kind verdrongen en ontkenden de angst voor de dood is Ă©n de realiteit dat er letterlijk ‘niets’ is. En dat doen we als volwassenen overigens nog steeds, haha. Lees verder

Een ‘echte’ man durft te kiezen

20:30 – Vandaag heb ik een oude vriend (72) weer gezien die ik heb leren kennen via de organisatie die ik een maand geleden heb verlaten. Hij heeft zich een jaar geleden al uit de organisatie teruggetrokken en we zien elkaar zo’n twee keer per jaar om een flinke wandeling te maken en bij te praten.

Wat ik leuk vond om te merken is dat ik hem inmiddels ben ‘gepasseerd’. Natuurlijk is het Leven geen wedstrijdje wie als eerste de finishlijn haalt, dat is echt ego-overtuiging. Ik bedoel meer dat ik zag dat hij nog steeds aan het worstelen is met een thema dat een jaar geleden ook al speelde, namelijk zijn vrouw. Hij vindt al een tijd twee vrouwen leuk en zijn oorspronkelijke vrouw wil exclusiviteit. Prima, dat kan. Wat ik echter merkte is dat hij geen definitieve keuze durft te maken voor een van beide vrouwen, omdat hij – in mijn beleving – zijn huidige vrouw niet in de steek wil laten en geen pijn wil doen. Allemaal ego-onzin natuurlijk. Het is aan zijn huidige vrouw hoe zij reageert op een eventuele scheiding en vertrek. Daar is hij niet verantwoordelijk voor. Zij heeft zelfs gezegd dat hij niet zo egoĂŻstisch moet doen, terwijl dat natuurlijk een dikke projectie is, haha. Echt hilarisch. Lees verder

Ik geloof het ego dat ik niet te vertrouwen ben

Ik geloof het ego dat ik niet te vertrouwen ben.

Ik geloof het ego dat ik niet op mijzelf kan vertrouwen.

Ik ervaar dat ik mijzelf niet vertrouw, omdat ik het ego geloof.

Het geloven van het ego creëert de ervaring dat ik mijzelf niet vertrouw, dat ik niet te vertrouwen ben én daarmee dus niet op mijzelf kan vertrouwen.

De aard van het ego is angst en wantrouwen.

De aard van het Leven is liefde en vertrouwen.

Welke kies is?

~ lzv

Notitie

Wie totaal weet stelt geen vragen

Elke vraag die ik stel of heb komt voort uit een gevoel van onzekerheid, onveiligheid en/of twijfel, waarmee ik controle probeer te krijgen over situaties waar ik mij geen raad mee weet en waar ik ten diepste niet mee om kan gaan.

Elke vraag die ik stel of heb komt voort uit onwetendheid en is per definitie gegrond in angst.

Elke vraag die ik stel of heb ontstaat automatisch omdat ik geen idee heb wie ik werkelijk ben en hoe de realiteit daadwerkelijk in elkaar zit.

Ik ben angstig en onwetend en stel daarom vragen.

Wie totaal weet stelt geen vragen.

~ lzv

Mediteren is ontspannend, effectief en het helpt mij gronden

20:30 – Om eerlijk te zijn ben ik nooit zo’n meditatiebeoefenaar geweest. Eigenlijk had ik meditatie allang afgeserveerd, omdat Jed McKenna er in zijn boeken over spiritueel ontwaken geen hoge dunk van heeft. Dat is natuurlijk zijn persoonlijke mening – en ik heb die van mij 🙂 – en ik merk de laatste maand dat meditatie steeds beter bij mij past. Ik heb nou niet de illusie dat meditatie mijn kans om de waarheid te realiseren en ‘Verlicht’ te worden vergroot, haha, maar ik vind meditatie wel een goede, effectieve oefening om te leren ‘zijn’ en steeds meer in het reine te komen met de absolute leegte. Bovendien mediteer ik twee keer per dag 15 minuten om goed te aarden en te gronden in mijzelf. Voor een cognitief ingesteld persoon als mijzelf is dat erg prettig om te ervaren.

Deze avond heb ik gewoon 60 minuten gemediteerd zonder dat ik mij dat van tevoren had voorgenomen. De meditatie voelde ontspannen, aardend en ruimte gevend in mijzelf. Ik ben verbaast dat ik zolang zonder problemen heb kunnen mediteren. Ik had mijzelf voorgenomen om maar 15 minuten te zitten, maar het uiteindelijke uur kwam helemaal vanzelf tot stand. Lees verder