Het geloven en volgen van gedachten houdt het verleden, de toekomst en het zelf in stand

In feite is het complete ego een uitdrukking van ‘valse hoop’. Het ego ervaart hiernu altijd een probleem en gaat altijd op zoek naar een oplossing in het verleden of in de toekomst – in beide gevallen verstrijkt de tijd met het zoeken naar een ‘oplossing’. Het ego communiceert daarmee naar zichzelf dat het Leven het ego nu nog niet geeft wat het ego straks hoopt te krijgen. → Ik communiceer daarmee naar mijzelf dat het Leven mij hiernu niet geeft wat ik straks hoop te krijgen. Aangezien ‘ik’ het Leven ben, wijs ik ‘mijzelf’ dus hiernu continue af.

Het verschil tussen bestempelen, oordelen, beoordelen en veroordelen

Allereerste wat duidelijkheid over veelgebruikte begrippen zodat er geen verwarring kan ontstaan.

  • Bestempelen = iets of iemand een naam geven en benoemen.
  • Oordelen = a) door redeneren tot een gevolgtrekking komen, of b) een gevoel, een mening over iets of iemand hebben.
  • Beoordelen = een oordeel vellen over iets of iemand, mijn goed- of afkeuring uitspreken over iets of iemand.
  • Veroordelen = met behulp van een oordeel iets of iemand afkeuren of verwerpen.

Ik bestempel en oordeel continue bewust of onbewust – dit gaat volledig automatisch. Het grappige is dat ik vind dat ‘oordelen’ een negatieve bijklank heeft in tegenstelling tot bijvoorbeeld het woord ‘beoordelen’, terwijl het volgens mij geen bal uitmaakt. Ik oordeel letterlijk op het moment dat ik een gedachtepatroon volg. Het kunnen oordelen zijn over mijzelf, over iemand anders, over de plek waar ik ben, de situatie waar ik in zit, etc. Letterlijk alle zintuiglijke informatie die via mijn ogen, oren, neus, mond en lichaam binnenkomt wordt bestempeld, beoordeeld en regelmatig ook veroordeeld. Kortom, ik ben een bestempelaar, oordeler, beoordeler en veroordeler in één! The creator of my own universe, haha. Lees verder

Ik moet voortdurend rekening houden met anderen, want anders… → is dat waar?

19:00 – Mijn dominante afweermechanisme is altijd ‘valse hoop’ geweest. Ik houd altijd extreem rekening met anderen vanuit angst door proberen andermans behoeften vast te stellen (of te herinneren) en te bevredigen. Ik ben letterlijk voortdurend gericht en gefixeerd op anderen om hun behoeften te bevredigen en ze niet tot last te zijn. Daar haal ik een belangrijk en groot gedeelte van mijn identiteit, zelfbeeld, eigenwaarde en gevoel van zelf uit, wat ik heb vastgesteld in een ‘vier-vragen’-uitwerking die ik de afgelopen dagen heb gedaan. De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik moet (voortdurend) rekening houden met anderen vanuit angst, want anders vinden anderen mij niet leuk en aardig en ben ik een slecht en fout persoon.”

Hieronder geef ik een overzicht van mijn belangrijkste inzichten en leerpunten. Lees verder

Er is geen oorzaak/reden ~ Oordelen creëert direct de illusie van hoop

20:30 – Wennen aan de dualiteit (= verandering zonder oordeel) van het Leven blijft lastig. Gisteren had ik fantastische inzichten, een kleine doorbraak en voelde ik mij top, en vandaag ben ik aan het worstelen met een energetische blokkade, lichamelijke spanning en stress. Een heerlijk contrast, haha.

  • Gisteren voelde ik mij beter als vandaag → vergelijken hoe ik mij hiernu voel met een gereconstrueerde herinnering = weerstand tegen ‘Dat Wat Is’ + ik vererger hoe ‘slecht’ ik mij hiernu voel.
  • Ik voel mij slecht en ongelukkig hiernu = idem.
  • Er is een oorzaak voor hoe ik mij hiernu voel → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand.
  • Ik moet iets doen hiernu → ik moet mij beter voelen hiernu (= proberen op te lossen) → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand. Lees verder

Ik zie mijzelf als oorzaak van lichamelijke spanning en ik straf mijzelf telkens hard

21:00 – Ik beoordeel en veroordeel mijzelf continue op basis van de mate van lichamelijke spanning en stress die ik hiernu ervaar. Hoe meer lichamelijke spanning en stress ik ervaar, des te meer én harder ik mijzelf veroordeel en afwijs (= afweermechanisme ‘valse macht’). Ik veroordeel mijzelf omdat ‘ik er toch weer in ben getrapt’, ‘ik het weer niet goed heb gedaan’ en ‘ik weer heb gefaald’.

Ik ben er weer ingetrapt = ik ben weer in het ego getrapt = het ego is weer in het ego getrapt → het ego veroordeelt zichzelf omdat het in zichzelf is getrapt.

Het ego vindt van zichzelf dat het iets fout heeft gedaan en heeft gefaald op basis van de mate van waargenomen lichamelijk spanning en stress. Lees verder