Gewelddadige films en ik ben vrij om te kiezen

10:00 – Gistermiddag heb ik besloten om geen koffie meer te drinken. Ook het eten van suikers in de vorm van bijvoorbeeld ijs, chocolade, drop of ander snoepgoed is einde verhaal. Alcohol drinken ben ik drie maanden geleden al mee gestopt.  En tv kijken en LSD en ayahuasca gebruiken doe ik al jaren niet meer. Het is echt tijd om nu door te pakken en alles op alles te zetten → stoppen met vluchten voor mijn angsten, emoties en andere energieën die er in mij leven. Ik kies er nu voor om te leven (en dus te stoppen met vluchten) en dat betekent dat alle middelen en gebruiken die verslavend zijn en emoties afvlakken de deur uit gaan. Ik heb de voorraad die ik nog had gistermiddag in de vuilcontainer gegooid, en het voelt erg goed dat ik deze keuze heb gemaakt.

Het pijnlichaam en gewelddadige films

Ik las gisteren in het boek ‘Een nieuwe aarde’ van Eckhart Tolle dat het pijnlichaam zich regelmatig moet voeden met reactiviteit, negatief denken en persoonlijk drama om voort te kunnen blijven bestaan. Kortom, het pijnlichaam moet zich voeden en vernieuwen met nieuwe negatieve energie. Hier was ik me al bewust van, alleen nieuw voor mij is dat Eckhart ook specifiek films met veel geweld en bloed als voedingsbron noemde. En dat zette me aan het denken. Ik houd namelijk ook van films met veel geweld en bloed en ik heb een sterk, zwaar pijnlichaam. Het zou dus best kunnen dat het klopt wat Eckhart zegt en dat ik die films juist gaaf vind omdat ik zo’n sterk, zwaar pijnlichaam heb – zodat het pijnlichaam zich indirect kan voeden en vernieuwen via films. Dus die gewelddadige films heb ik ook in de ban gedaan. Eens kijken wat het effect daarvan is. Lees verder

Relatie tussen het pijnlichaam, de persoon en keuzes maken

12:00 – Het pijnlichaam kan zich alleen voeden, vernieuwen en overleven als ik me ermee identificeer, dat wil zeggen, als ik een persoon word met verhalen, drama’s, problemen, etc. Identificatie kan dus alleen optreden als ik uit het NU ga. Immers, als ik het NU onvoorwaardelijk accepteer, dan accepteer ik de realiteit en accepteer ik ‘Dat Wat Is’, en dan zijn er geen problemen meer.

Gisteren heb ik een hele zware dag gehad, omdat ik – achteraf gezien – een hele lange tijd in de greep van mijn pijnlichaam was. Ik was me er altijd al van bewust dat ik een sterk en zwaar pijnlichaam heb, alleen ik kon de vinger er niet helemaal op leggen hoe ik de identificatie met mijn pijnlichaam kon doorbreken – zelfs niet met de tips van Eckhart Tolle. En nu weet ik waarom dat zo is.

Mijn personage = het pijnlichaam

Zoals ik eerder heb geschreven heb ik al zo’n twintig jaar last van chronische lichamelijke spanning, wat best een lange tijd is en een ontzettende uitputtingsslag is voor het lichaam. Immers, het lichaam is vrijwel nooit in een ontspannen staat en kan daardoor niet makkelijk herstellen of tot rust komen. Er is altijd iets van dreiging, onzekerheid, stress, onveiligheid, gevaar, etc. wat natuurlijk zorgt voor een gestrest en overbelast systeem. Lees verder

Ik weet niet wat ik moet doen en ik kan daarom niet kiezen → is dat waar?

20:00 – Ik heb regelmatig het gevoel dat ik niet weet wat ik moet doen en niet weet wat ik moet kiezen. Ik ervaar dan zoveel opties en keuzemogelijkheden die ik allemaal op een cognitieve manier wil afwegen tegen elkaar, wat natuurlijk onmogelijk is. Dat veroorzaakt stress, spanning en enorme twijfel in mijzelf, waardoor ik dus niet weet ik wat ik moet doen en wat ik moet kiezen. Vervolgens doe ik eigenlijk maar niets en kies ik er eigenlijk voor om niets te kiezen.

Het maken van een keuze is voor mij een van de moeilijkste vaardigheden die er bestaan. Ik kan ook zien dat ik hier in mijn jeugd al moeite mee had en ik mijzelf heb aangeleerd om conflicten en moeilijke situaties te vermijden. Tijd om dit gedrag eens grondig te onderzoeken!

De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik weet niet wat ik moet doen en ik kan daarom niet kiezen (twijfelen), en ik mag niet kiezen en geen fouten maken, want anders wordt mama boos.”

Een aantal belangrijke inzichten die ik via zelfonderzoek heb opgedaan zijn: Lees verder

The Matrix, de ultieme metafoor over het uitbreken uit de egostaat

21:30 – Vannacht ben ik laat gaan slapen na het kijken van het eerste anderhalve deel van The Matrix-trilogie, welke ik echt gaaf vond om weer eens te zien. Zojuist heb ik het laatste stuk van deel 2 en deel 3 in het geheel bekeken. In totaal heb ik de trilogie nu drie keer volledig gezien, maar met de ontwikkelingen van de laatste drie maanden heb ik de drie films met compleet andere ogen bekeken, wat het extra leuk maakt!

Wat is de betekenis van The Matrix?

Ik heb nooit echt veel moeite gedaan om de betekenissen van films te begrijpen, behalve als ik er echt niets van snapte ging ik op zoek naar ‘spoilers’ en ‘meanings’ op het Internet. Een kwalijke zaak vind ik zelf, omdat dit getuigt van een bepaald soort arrogantie en ‘denken te weten’ van mijzelf. Daarom vond ik het leuk om The Matrix-trilogie nogmaals te bekijken met de volgende vragen in mijn achterhoofd: Lees verder

Als ik de controle loslaat, dan gebeurt er niets meer en gaat alles fout → is dat waar?

20:30 – Een interessante overtuiging die ik – en een heleboel andere mensen – heb is: als ik de controle loslaat, dan gebeurt er niets meer en gaat alles fout. Dit is natuurlijke het ultieme excuus om mijn controledrang te rechtvaardigen en de controle niet los te laten. Degene die dit beweert is natuurlijk het ego dat zichzelf in stand wil houden met allerlei drogredenen (lees: leugens). Laat ik eens naar deze overtuiging kijken.

De veronderstellingen die ten grondslag liggen aan deze overtuiging zijn:

  1. Er gebeurt alleen iets of er worden alleen dingen gedaan als ik de controle (vast)houd. Anders gezegd, ik (lees: het ego/het denken) ben de eerste oorzaak van handelen.
  2. Er moet sowieso gehandeld worden, want anders is/komt het niet goed. Anders gezegd, er bestaat hiernu een probleem of er zal een probleem ontstaan, dus moet er hiernu of in de toekomst gehandeld worden.

Lees verder

Ik ben autist en ik wil weten wat dit inhoudt

23:30 – Een half jaar geleden heeft de GGZ de diagnose gesteld dat ik een autisme spectrum stoornis (ASS) heb. Sindsdien heb ik mij er oppervlakkig in verdiept, maar tegelijkertijd had ik ook zo iets van ‘ik geloof het wel’ en ‘ik heb geen extra informatie nodig’. Vandaag ben ik tot de conclusie gekomen dat dit geen handige strategie is, omdat ik regelmatig gedrag vertoon dat ik niet kan toeschrijven aan een negatief zelfbeeld of een minderwaardigheidscomplex. Ik kwam er bijvoorbeeld gisteren achter dat veel autisten moeite hebben met het maken van keuzes en dat informatieverwerkingssnelheid gemiddeld lager ligt i.v.m. neurotypische mensen. En stiekem geloofde ik dat ik geen problemen zou moeten hebben met het maken van keuzes, oftewel ik vond dat ik dat wel zou moeten kunnen en wijs ‘mijzelf’ daarmee hiernu af. Lees verder