Elke identificatie met een gedachte is een controlemechanisme op zich

Leestijd: 3 minuten

10:00 – De titel van dit bericht zou ook kunnen zijn: ‘elke gedachte die ik geloof is een afweermechanisme op zich’ of ‘elke gedachte waar ik mij mee identificeer is een afweermechanisme op zich’. Een controlemechanisme = een afweermechanisme en vice versa. Aan de andere kant kan een gedachte ook zonder lading verschijnen in mijn bewustzijn zonder dat ‘ik’ er iets mee moet. Een gedachte verschijnt dan in bewustzijn en verdwijnt er net zo gemakkelijk weer uit → geen identificatie = geen probleem.

Op 9 augustus 2018 is het pijnlichaam volledig in mij opgelost, wat echt een zeer bevrijdende ervaring was. Ik ervaar hiernu geen pijn en geen angst meer. Waar ik wel enorm last van heb is het denken, omdat zijn kracht enorm lijkt te zijn toegenomen na het oplossen van het pijnlichaam. Dat is nu de realiteit, dat is waar ik mee te dealen heb. Het denken richt zich nu voornamelijk niet meer op het verleden, trauma’s en slachtofferschap, maar gebruikt zijn volledige kracht om ‘mijn overleving’ veilig te stellen via de toekomst. Dit uit zich in de volgende neigingen en drangen: plannen, controleren, sturen, voorbereiden, in de gaten houden, ‘iets’ willen, dingen bedenken, etc. Lees verder

Notitie

Het loslaten van het handelen naar perfectie staat gelijk aan doodgaan

Leestijd: < 1 minuut

16:00 – Afgelopen week kon ik maar niet begrijpen waarom ik alles foutloos en perfect wilde doen als ik in mijn eentje was. Tot dan toe had ik altijd aangenomen dat het in stand houden van mijn identificaties, zelfbeeld en eigenwaarde alleen via anderen ging én kon. Anders gezegd, ik geloofde dat ik anderen per se nodig had om mijn identificaties, zelfbeeld en eigenwaarde in stand te houden. Dat was een grote misvatting.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het ego niet altijd onderscheid maakt tussen situaties met anderen of waarbij het alleen is. Het zelfbeeld van ‘ik ben perfect’ moet te allen tijde in stand worden gehouden, want anders ben ‘ik’ (lees: het ego) er niet meer. Als ik alleen ben probeer ik dus ook alles foutloos en perfect te doen, omdat ik een groot deel van mijn zelfbeeld en eigenwaarde ontleen aan het handelen naar perfectie. Zonder het handelen naar perfectie ben ‘ik’ (lees: het ego) er voor een groot deel niet meer. Het loslaten van het handelen naar perfectie staat dus gelijk aan doodgaan.

Of er nu wel of geen anderen bij mij zijn, ik blijf geloven dat het uitmaakt of ik iets wel of niet perfect doe. Dat geeft mijn leven betekenis, dat geeft mij betekenis, want zonder betekenis ben ‘ik’ er niet meer. ~ lzv