Confrontaties vermijden is altijd mijn dominante strategie geweest

18:00 – Vanmiddag heb ik een lekkere wandeling gemaakt en het e.e.a. voor mijzelf op een rijtje gezet. Ik ben tot de conclusie gekomen dat confrontaties vermijden altijd mijn dominante strategie is geweest. Met ‘een confrontatie aangaan’ bedoel ik niet dat een situatie per sé uitmondt in een discussie, strijd, woordenwisseling, ruzie, gevecht, etc. , maar dat die mogelijkheid natuurlijk wel altijd aanwezig is. Met ‘een confrontatie aangaan’ bedoel ik dat ik een spannende, lastige en/of moeilijke situatie niet meer vermijd – of het nu fysiek is of mentaal -, maar dat ik mijzelf volledig durf te laten zien wie ik ben, hoe ik in elkaar zit en wat er uit mij komt zonder voorbehoud.

Confrontaties vermijden als poging om mijn onzekerheid te verminderen

Als een rode draad in mijn leven zie ik dat ik in mijn kindertijd, jeugd en later in mijn volwassen leven altijd heb geprobeerd om de onzekerheid in/van situaties te vermijden door confrontaties met mensen te vermijden. Dit deed ik door met mijn denken strategieën te verzinnen om de onzekerheid die ik ervoer te verminderen en te minimaliseren. Lees verder

Hoe ik mijn handelen vanuit ‘inner-weten’ volledig blokkeer

09:30 – Ik heb mij altijd een buitenstaander ten opzichte van het Leven gevoeld; iemand die niet echt deelneemt aan het leven, maar afwacht en een passieve houding heeft. En terwijl er elk moment een oneindige hoeveelheid mogelijkheden voor mijn neus beschikbaar zijn, kies ik er telkens voor om mijzelf buitenspel te zetten en af te wachten wat er gebeurt. Ik vraag mij af waarom ik dit doe en hoe ik dit precies doe.

Ik blokkeer eerst levensenergie in mijzelf en stel mijzelf vervolgens allerlei voorwaarden

De reden waarom ik mijzelf buitenspel zet ligt voor de hand; ik ben bang om fouten te maken en te falen in het Leven. En als ultieme poging om de angst om te falen uit de weg te gaan, vermijd ik gewoon iedere confrontatie met mijzelf en het Leven. De diepe angst om te falen ligt dus ten grond slag aan mijn passieve houding in het Leven. Lees verder

Notitie

Het verschil tussen een intentie hebben om iets te doen en een probleem

15:00- Het verschil tussen een intentie hebben om iets te doen en een probleem is het belang dat ik hecht aan de schijnbare gevolgen wanneer een intentie niet wordt uitgevoerd of een probleem niet wordt opgelost. Wanneer een intentie niet wordt uitgevoerd is er niets aan de hand, daar waar als een probleem niet wordt opgelost ik geloof dat er van alles fout en verkeerd gaat, of fout en verkeerd is gegaan.

Door hiernu in plaats van een intentie te hebben om – op basis van vertrouwen en ‘inner-weten’ – iets te doen een probleem te creëren vanuit angst, creëer ik hiernu controle over de intentie met als doel de kans dat er iets mis, fout en verkeerd gaat te minimaliseren. Want als er iets mis, fout en verkeerd gaat, dan loopt alles in de soep en heb ik het (weer) gedaan, want ik doe altijd alles fout en nooit iets goed, haha.

Het creëren van een probleem ten opzichte van een intentie hebben om iets te doen is dus om de confrontatie met mijn eigen angst om te falen te vermijden en eventuele lastige en moeilijke situaties – die zouden kunnen ontstaan als een gevolg ‘vergeten zijn’ of ‘niet gehandeld hebben’ – uit de weg te gaan. ~ lzv

Ik ben minderwaardig, dus ik moet perfect zijn (om te krijgen wat ik denk nodig te hebben)

12:30 – De afgelopen week heb ik veel tijd besteed aan het onderzoeken van mijn perfectionisme en wat eraan ten grondslag ligt. Iedereen is het er op Internet wel over eens dat perfectie en foutloosheid niet bestaan, maar hoe dit overlevingsmechanisme werkelijk te doorzien en los te laten, daar kan geeft niemand een fatsoenlijk antwoord op. Dat kan ook niet, want het ‘probleem’ zit in mij en de uitdrukking van ‘perfect willen zijn’ heeft voor mij een specifieke reden en betekenis die ik zal moeten doorzien en loslaten.

Van nauwkeurig en precies naar foutloos en perfect

Als kind was ik al nauwkeurig en precies zonder dat ik gehecht was aan mijn gedrag of belang hechtte aan het eindresultaat. Ik vond het gewoon fijn om nauwkeurig en precies te werken, dat was alles. Mijn nauwkeurigheid en precisie heb ik in mijn middelbareschool- en studententijd onbewust doorontwikkeld tot perfectionisme, waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds ontzettend last van heb. Lees verder

Een aantal constateringen na mijn terugval in bewustzijnsniveau

23:00 – Afgelopen week heb ik als erg zwaar ervaren. Ik ben in oude valkuil getrapt en heb daar erg veel last van gehad in de vorm van lichamelijke spanning, pijn en lijden. Bovendien ben ik gevoelsmatig flink teruggevallen in bewustzijnsniveau en heb ik een aantal gedachte- en gedragspatronen in mijzelf herkend die dit niveau in stand houden:

  1. Ik luister (weer) veel naar de stem in mijn hoofd en voer er regelmatig gesprekken mee om erachter te komen ‘wat ik moet doen’ in plaats van gewoon mijn ‘inner-weten’ te volgen.
  2. Ik voel me onzeker en ben wantrouwend richting mijzelf, dus zoek ik bevestiging ‘buiten mijzelf’ en luister ik naar de stemmen in mijn hoofd → een vicieuze cirkel die de onzekerheid en het wantrouwen in stand houden. Lees verder

De waarnemende controleur is de ultieme personificatie van het ego

13:00 – Gisteravond identificeerde ik mij weer volledig met het ego. Ik zat er weer hopeloos aan vastgeplakt, maar ik snapte niet waar ik mij precies mee identificeerde. Mijn geest was namelijk rustig; er waren geen gedachten, geen stemmen, geen woorden, geen beelden, helemaal niets. Dus wat was het dan vroeg ik mij af? Ik heb een meditatie en ademhalingsoefeningen gedaan, maar dat mocht niet baten. Totdat vanochtend eindelijk het kwartje viel: ik identificeerde mij weer met de waarnemende controleur: de ultieme personificatie van het ego.

Ik heb altijd geprobeerd om met het denken oplossingen te vinden voor de problemen die ik in het dagelijks leven tegenkwam. Ik heb een erg levendige en inventieve geest, dus bedacht ik steeds nieuwe oplossingen om met lastige en moeilijke situaties in het Leven om te gaan. In werkelijkheid deed ik steeds meer afstand van ‘mijzelf’ als wezen en creëerde ik stap voor stap een innerlijk veelkoppig monster die steeds meer bepaalde in mijn leven. Ik ben gaandeweg de macht over ‘mijzelf’ en het veelkoppige monster (het ego) helemaal kwijtgeraakt.  Lees verder

Ik geef het ego de schuld van alle ‘slechte’ dingen in mijn leven

12:30 – Ondanks de geweldige inzichten die ik gisteren heb opgedaan, heb ik ontzettend onrustig en gespannen geslapen. Ik heb het volgens mij al een keer eerder beschreven, maar zodra er een deel van het ego is doorzien en in elkaar stort, lijkt het overgebleven gedeelte van het ego zich samen te trekken en opnieuw een evenwicht te moeten vinden (omdat er gedeelte is weggevallen).

Naar aanleiding van de inzichten van gisteren, bedacht ik mij vanochtend dat ik het ego eigenlijk de schuld geef van alle ‘slechte’ dingen zoals ellende, ongeluk, pijn, lijden, stress, lichamelijke spanning, haat, boosheid, etc. in mijn leven. Ik houd het ego verantwoordelijk voor echt alle ‘slechte’ dingen in mijn leven. Het ego kan in mijn ogen niets goed doen en is de bron van alle slechtheid en al het kwaad in mijn werkelijkheid en leven. Ik verdoem het ego hoogstpersoonlijk! Dit verhaal is natuurlijk allemaal aan mijzelf gericht, want ik ben het ego in hoogst eigen persoon, haha. Het zou mij niet verbazen als mijn chronische lichamelijke spanning voor een groot gedeelte hierdoor wordt veroorzaakt 🙂 Lees verder

Wat probeert het lichaam mij te vertellen? + gebruikte afweermechanismen

15:00 – De afgelopen vijftien maanden heb ik enorm veel overtuigingen onderzocht met behulp van de ‘vier vragen’ van Byron Katie, waardoor ik inzichten heb opgedaan en mijn traumaverhaal grotendeels heb doorzien. Ik was in de veronderstelling dat ik mijn pijnlichaam had opgelost en daarmee mijn verleden helemaal had losgelaten, maar dat blijkt niet zo te zijn. Op dit moment ben ik hiernu helemaal aanwezig en ervaar – met name in mijn buikregio – veel lichamelijke spanning en druk. Deze energetische blokkade is niet het resultaat van interpretatie en betekenisverlening, maar werkelijk en echt hiernu. Ik zou kunnen zeggen dat het oude pijn uit mijn jeugd is en er dus weer een verhaal van maken, maar daarmee probeer ik de spanning en energie weer te controleren. Lees verder