Geen pijn en angst meer, maar wel meer controledrang

21:30 – Er zijn inmiddels twee weken verstreken sinds het pijnlichaam volledig is opgelost. De eerste twee tot drie dagen voelde ik me echt bevrijd, maar langzamerhand voelde ik dat de kracht van het denken en daarmee dus mijn controledrang flink toenam. Het lijkt alsof er een nieuw soort evenwicht in mijzelf is ontstaan na het wegvallen van het pijnlichaam. Aan de ene kant voel ik me stukken beter zonder de continue ervaring van pijn en angst, maar aan de andere kant ervaar ik gek genoeg dat ik het lastiger vind om te ‘zijn’. Het pijnlichaam zorgde blijkbaar toch voor diepte en gronding in mijzelf en fungeerde als een soort anker. Bovendien zorgde het pijnlichaam voor een duidelijk doel – het oplossen ervan – waar ik me op kon focussen met mijn zelfonderzoek. En dat ben ik nu kwijt.

Op dit moment ben ik nog steeds aan mijn nieuwe staat aan het wennen, en dan met name hoe ik die extreme, innerlijke controledrang ga aanpakken. Het voelt op dit moment alsof er een wurgslang in mijn binnenste zit die mijn energie blokkeert van onder tot boven, zonder dat ik een idee heb waar ik mij mee identificeer. Ik zit duidelijk in ‘de persoon’ waardoor ik dit ervaar, maar welke identificatie(s) hier nu voor zorgen, ik heb echt geen flauw idee. Lees verder

Spirituele verlichting is het grootste waanidee dat er bestaat

16:00 – Ik probeer het proces nog steeds te sturen. Ik probeer nog steeds controle en grip te houden op het proces, op het Leven. Ik voel me onrustig, onvredig, gespannen en ik twijfel continue aan én over mijzelf. En ik geloof dat ‘Verlichting’ – ook wel spirituele verlichting genoemd – de oplossing voor al mijn problemen is; dat ik dan bevrijd ben van alle troep in mijzelf, van alle overtuigingen en dat ik mij zo vrij als een vogeltje voel bij alles en iedereen.

Spirituele verlichting als idee van het denken nastreven

Dit idee van ‘Verlichting’ dat ik aan het nastreven ben kan onmogelijk ‘Verlichting’ zelf zijn, omdat het een idee van het denken is. Een idee van een toekomstige werkelijkheid waar ik naar streef, die nooit waar kan zijn en kan kloppen. Desondanks probeer ik toch controle te houden door de dingen te sturen die ik – in het kader van het proces – belangrijk vind om te doen, maar het is altijd vanuit angst gemotiveerd, gestuurd en voorbedacht dat ik het nog moet doen. Waar ik dus in vastzit is: Lees verder

Ik heb een energetische blokkade opgelost, maar er volgt direct weer een nieuwe

09:30 – Nou ik word wakker en begin direct allemaal dingen te ‘doen’ zoals ramen opzetten, notities maken voor een nieuw bericht zodat ik het niet vergeet en mediteren terwijl ik er op dit moment geen zin in heb. Het controlemechanisme is direct volledig operationeel en dat terwijl ik vanochtend in bed tot de conclusie was gekomen dat ik gisteren belangrijke inzichten heb opgedaan en er echt iets van me af is gevallen. Het maakt dus geen zak uit; er komt bijna altijd direct weer een nieuwe energetische blokkade tevoorschijn, haha. Totdat alle blokkades op zijn natuurlijk 🙂

Er volgt (altijd) weer een nieuwe blokkade

Als ik terugkijk naar de laatste paar maanden, dan is het euforische gevoel dat ik ervaar als gevolg van het wegvallen van een blokkade altijd erg kort. Met uitzondering van het oplossen van het pijnlichaam, volgde na goed zelfonderzoek en het oplossen van een blokkade de volgende dag direct weer een nieuwe energetische blokkade, haha. Geen tijd om even wat te luieren, te ontspannen en van het nieuwe uitzicht te genieten. Direct weer iets nieuws wat resulteert in een gevoel van onvrijheid en spanning in mijzelf. Lees verder

Het gesprek met het meisje op het plein voor de Albert Heijn

22:00 – Vorige week woensdag had ik besloten om het meisje van de Albert Heijn te vertellen dat ik haar leuk vind en haar te vragen of ze een keer iets leuks met mij wil doen. Ik had besloten om diezelfde woensdagavond rond 19:00 naar de Albert Heijn te gaan om haar aan te spreken.

Angst om afgewezen te worden

Ik merkte echter hoe ik gedurende die dag de situatie met haar probeerde te controleren en mijzelf erop voor probeerde te bereiden. Ik voel geen angst om haar te vertellen dat ik haar leuk vind en dat ik graag iets leuks met haar wil doen, maar toch verkrampte ik gedurende die dag steeds meer. Ik kwam erachter dat ik nog steeds geloof dat ik afgewezen kan worden door haar en dat de afwijzing direct iets zegt over wie ik ben en hoe ik in elkaar zit en eruit zie. Bizar. Er kunnen natuurlijk meerdere redenen zijn waarom ze niet met mij af wil spreken – bijvoorbeeld: ze heeft al een vriend, ik ben niet haar type, ze is lesbisch, etc. -, maar ik was al bezig om mijzelf te beschermen tegen mogelijke pijn omdat ik geloofde dat de mogelijke afwijzing direct iets zou zeggen over mij. Echt bizar. In dit bericht leg ik uit hoe dit mechanisme werkt. Lees verder

Een gevoel van ‘moeten’, haasten en urgentie bij activiteiten met anderen

19:00 – Ik woon nu een jaar en vier maanden in deze stad. Ik ken inmiddels aardig wat mensen, maar vrienden heb ik nog niet echt om mij heen verzameld. Aan de ene kant komt dat omdat ik vrijwel alleen maar bezig ben (geweest) met spiritueel zelfonderzoek, en aan de andere kant zoek ik een bepaalde ‘klik’ en diepgang bij een nieuwe vriend en/of vriendin. De hele tijd praten over koetjes en kalfjes is sowieso niet mijn ding en ervaar ik bovendien als (erg) vermoeiend. Ik praat liever over ‘serieuze’ en interessante zaken als persoonlijke ontwikkeling, spiritueel zelfonderzoek, non-dualiteit, het ego, het Leven, maar ook bijvoorbeeld over bloemen, planten, tuinieren, vogels, mediteren, geschiedenis en wetenschap.

Ondanks dat ik geen moeite heb om activiteiten in mijn eentje te ondernemen, zoals wandelen, fietsen, naar de bioscoop of een feest gaan, etc., merk ik dat ik het leuk zou vinden om samen met iemand dingen te doen. Drie weken geleden heb ik vrouw leren kennen waar ik inmiddels twee keer mee heb afgesproken en het erg leuk mee klikt. En vandaag ben ik naar een vrouw van 82 geweest die een tuin heeft van 4.000 m2 aan de rand van de stad. Ik ben lid van het blad ‘Groei & Bloei’ en ik bedacht me dat ik graag meer dingen wil leren over tuinen en tuinieren, maar niet uit een blad of via het Internet. Dus heb ik de lokale ‘Groei & Bloei’-afdeling gemaild met de vraag of ze niet iemand kennen met veel ervaring en kennis over tuinieren en die het leuk vindt om dit te delen. In ‘ruil’ help ik hem of haar mee in de tuin wanneer ik daar zin in heb. En vanmiddag heb ik mijn eerste ontmoeting gehad met een hele actieve en leuke  vrouw van 82, tof! Ze heeft trouwens echt een schitterende tuin 🙂 Lees verder

De ervaring van controle hebben en een vrije wil, hoe werkt het?

20:00 – Ik ervaar een vrije wil, maar tegelijkertijd ben ik mij ervan bewust dat de controle die ik ervaar een illusie is. Alleen hoe kan het dat ik geloof dat ik een vrije wil heb en controle over mijzelf en het Leven ervaar?

Zoals ik er op dit moment naar kijk bestaat het idee (lees: de illusie) van controle uit drie belangrijke aspecten. Met elk van deze drie afzonderlijke aspecten identificeer ik mij, welke ik (lees: de hersenen) via onware causale verbanden in de tijd aan elkaar koppel om de ervaring van controle te kunnen hebben:

  1. Een eerste gedachte of idee → ik geloof dat ik een eerste gedachte of idee zelf bedenk.
  2. Een handeling op basis van een gedachte of idee → ik geloof dat ik zelf besluit om tot een handeling over te gaan.
  3. Een resultaat of uitkomst als gevolg van de handeling (oorzaak) → ik geloof dat het resultaat of de uitkomst een direct gevolg is van mijn handelen, en dat ik het resultaat of de uitkomst dus zelf gecreëerd, bewerkstelligd of gerealiseerd heb.

Lees verder

Als ik de controle loslaat, dan gebeurt er niets meer en gaat alles fout → is dat waar?

20:30 – Een interessante overtuiging die ik – en een heleboel andere mensen – heb is: als ik de controle loslaat, dan gebeurt er niets meer en gaat alles fout. Dit is natuurlijke het ultieme excuus om mijn controledrang te rechtvaardigen en de controle niet los te laten. Degene die dit beweert is natuurlijk het ego dat zichzelf in stand wil houden met allerlei drogredenen (lees: leugens). Laat ik eens naar deze overtuiging kijken.

De veronderstellingen die ten grondslag liggen aan deze overtuiging zijn:

  1. Er gebeurt alleen iets of er worden alleen dingen gedaan als ik de controle (vast)houd. Anders gezegd, ik (lees: het ego/het denken) ben de eerste oorzaak van handelen.
  2. Er moet sowieso gehandeld worden, want anders is/komt het niet goed. Anders gezegd, er bestaat hiernu een probleem of er zal een probleem ontstaan, dus moet er hiernu of in de toekomst gehandeld worden.

Lees verder

Ik voel mij uitgeblust en ik heb last van mijn prostaat

10:00 – Ik merk dat ik mij de laatste dagen uitgeblust en futloos voel – ik voel me verder vrij goed 🙂 Het voelt alsof ik continue een zware fysieke of energetische last met mij meedraag. Het meedragen van een last is voor mij niet nieuw, dat doe ik eigenlijk als sinds mijn tienertijd, maar het lijkt erop alsof ik mij er (eindelijk) langzaam aan overgeef aangezien mijn lichamelijke spanning tegelijkertijd ook afneemt. Misschien is het zo dat mijn chronische lichamelijke spanning een uitdrukking van weerstand is tegen die energetische last (= het ego) die ik al mijn hele leven voel en met mij meedraag? Dat ik altijd heb geprobeerd om er vechtend vanaf te komen? Het ego die vecht met zichzelf, haha.

Een ander fenomeen waar ik de laatste week last van heb is mijn prostaat – althans dat vermoeden heb ik. En het bizarre is dat ik mijn prostaat voornamelijk voel als ik weerstand bied tegen ‘Dat Wat Is’ en ergens halsstarrig aan vasthoud, voornamelijk als ik iets bijvoorbeeld per se af wil maken/doen. Heel bizar. De afgelopen tien jaar heb ik legio lichamelijke klachten gehad die ik achteraf gezien bijna allemaal toe kan schrijven aan mijn identificatie met het ego (lees: het gevolg was van vechten tegen mijzelf en het Leven), maar het kan geen kwaad om er even mee naar de dokter te gaan voor een second opinion natuurlijk. Lees verder

Mijn controledrang is terug; sluwer en subtieler ~ Geen chocolade meer voor mij

15:30 – De afgelopen week heb ik veel last gehad van lichte pijn en spanning in mijn buik, prostaat en perineum. Ik ging ervan uit dat die lichte pijn en spanning op zichzelf bestonden en niets te maken hebben met een mogelijke sterke heridentificatie met/van het ego.

De afgelopen week heb ik een flink aantal klusjes in en rondom het huis gedaan die waren blijven liggen. Ik heb bijvoorbeeld donderdag-, vrijdag- en zaterdagmiddag telkens lekker in de zon gewerkt in mijn achtertuin om deze winterklaar te krijgen. Ik heb onkruid gewied, nieuwe planten gepoot en een flink aantal planten verplaatst om volgende seizoen een nieuwe sfeer te creëren. Lees verder

Ik vertoon dwangmatig gedrag en ik praat veel tegen mijzelf

17:30 – De afgelopen dagen waren ronduit kut, omdat ik flink teruggevallen was in mijn oude gedragspatronen als gevolg van het contact met andere mensen. Met name het contact met mijn zusje triggert (nog steeds) oude afweermechanismen van ‘valse hoop’ merk ik. Op dit moment ben ik bezig met een vier vragen-uitwerking van Byron Katie om deze specifieke illusie te ontmantelen en te doorzien.

Op dit moment zit ik met een ego opgescheept dat zichzelf van flink wat energie heeft voorzien en daarom nu erg sterk is – zie ook het egovliegwiel-principe. Persoonlijk vind ik dit één van de moeilijkste fases om door te maken, zodat ik ik weer terug kan keren naar een staat van Zijn met rust en vrede in mijzelf. Het ego is op dit moment erg sterk omdat ik mij er langere tijd actief mee geïdentificeerd heb; het is gewoon een kwestie van de tijd uitzingen en afkicken ervan. Lees verder