Overleving gaat via het emotionele brein – hardnekkige shit

Op dit moment ben ik bezig met het oplossen van mijn oude pijnen en de daarmee samenhangende afweermechanismen. Hierbij gebruik ik de Past Reality Integration-methode (kortweg: PRI) van Ingeborg Bosch. Ik vind dat ze in haar boeken duidelijk beschrijft welke vijf afweermechanismen het ego gebruikt – die ik overigens allemaal herken, en mij daarnaast van praktische en concrete middelen voorziet om mijn oude pijnen op te lossen. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik de eerste resultaten nog moet boeken 🙂

Natuurlijk is het oplossen van mijn oude pijnen niet het enige waar ik mee bezig ben. Ik wil ook alle afweermechanismen ontmantelen én loslaten, door ze volledig te doorzien voor wat ze zijn: illusies. Laat ik beginnen met het beschrijven van haar basistheorie uit het boek ‘PRI en de kunst van bewust leven’ (blz. 35 t/m 51), die ik vervolgens via zelfonderzoek ga onderzoeken op waarheid. Eens kijken waar ik dan op uitkom.

De basistheorie van PRI

Ingeborg Bosch maakt onderscheid tussen het volwassen-bewustzijn, het kind-bewustzijn en de muur van ontkenning die tussen deze twee in staat. Samen vormen ze het bewustzijn.

In mijn volwassen-bewustzijn ervaar ik het heden zoals het is. Dat betekent dat ik weet dat ik een onafhankelijke volwassene ben, die in staat is om in mijn basisbehoeften te voorzien. Ik weet dat niets eeuwig duurt en dat ik altijd een keuze heb.

Als ik vanuit mijn kind-bewustzijn leef, ervaar ik precies het tegenovergestelde. Vanuit dit perspectief heb ik volgens Ingeborg Bosch juist het gevoel dat ik afhankelijk ben van andere mensen om mijn basisbehoeften te vervullen. Daarnaast heb ik het gevoel dat situaties ‘altijd zo zullen zijn’, ‘dat ik daar absoluut niets aan kan doen’ en ‘dat ik geen andere keus heb dan in de vervelende en soms destructieve situatie te blijven zitten en mij daar maar bij neer te leggen’. Lees verder

Wat is de aard van het ego?

Op deze vraag is geen antwoord te geven, immers goed zelfonderzoek leidt tot het oplossen van de gestelde vraag. Als ik de aannames heb onderzocht op waarheid en heb doorzien, dan wordt het stellen van de vraag onzinnig. Laat ik eens een poging wagen en kijken waar ik op uitkom.

“Wat is de aard van het ego?”

Regelmatig zeggen mensen en autoriteiten dat het ego een overlevingsmechanisme is. Overleven veronderstelt dat het ego zichzelf in stand wil houden, maakt niet uit in welke vorm, zolang het maar blijft bestaan. Dan stuit ik dus al heel snel op het concept ‘bestaan’ → onderzoeken.

Bijna iedereen identificeert zich met het ego; we geloven allemaal dat we een afgescheiden personage zijn in een echt bestaande wereld. Tot dusverre niets nieuws. In de wereld zie ik dood en verderf in allerlei vormen waaronder mensen die zelfmoord plegen. De ene mens wil sterven voor zijn land, de andere mens wil sterven voor zijn religie en weer een andere mens wil sterven omdat hij het leven niet meer aankan en er gewoon klaar mee is. En zo zijn er waarschijnlijk nog talloze redenen te vinden waarom iemand zelfmoord pleegt. Lees verder

Video

Ik mag gepassioneerd zijn en diep van een vrouw houden

Meet Joe Black Official Trailer #1 - Brad Pitt, Anthony Hopkins Movie (1998) HD

21:00 – Gisteravond heb ik de schitterende film ‘Meet Joe Black’ gezien. In deze film neemt de dood de vorm aan van een jonge man (Brad Pitt) en vraagt een mediamagnaat om te fungeren als gids om hem te leren over het leven op aarde. Tijdens zijn ‘vakantie’ op aarde wordt de dood verliefd op de dochter, Susan, van zijn gids. Ik heb erg genoten van de film en ik vind het een tof script.

Op dit moment zit ik een proces waarbij ik overal wat van probeer te leren en te onderzoeken wat het voor mij kan betekenen. Voor mijzelf heb ik de volgende inzichten en leerpunten uit de film ‘Meet Joe Black’ gehaald: Lees verder

Video

Een film over hoe je als ‘ego’ een leven kunt leiden zonder schaamte en angst

Captain Fantastic Official Trailer #1 (2016) - Viggo Mortensen, Kathryn Hahn Movie HD

11:00 – Gisteravond heb ik de schitterende film ‘Captain Fantastic’ gezien die mij erg heeft geraakt. De film gaat over een toegewijde vader (Ben) die zijn zes kinderen leert hoe ze moeten leven en overleven in de dichte bossen van Noord-Amerika. In de film pleegt zijn vrouw en de moeder van zijn kinderen zelfmoord, nadat ze was opgenomen in een instelling in de ‘normale’ maatschappij – ze was geestelijk erg ziek. Ben en zijn kinderen kiezen er vervolgens voor om hun zelfgemaakte paradijs te verlaten en naar hun partners /moeders begrafenis te gaan. Wanneer zij worden geconfronteerd met de ‘echte’ wereld, beginnen zij aan een levensreis die hun ideeën van vrijheid en wat het betekent om zo geïsoleerd te leven uitdaagt. Lees verder

Het accepteren van vrouwelijke gevoelens en het vrouwelijke deel in mijzelf als man

13:00 – Zelfacceptatie en het accepteren van wat ik hiernu voel is waar het om gaat. Ik merk dat als ik warme, zachte en vrouwelijke gevoelens in mijzelf ervaar, ik deze gevoelens direct afwijs en mijzelf als homo veroordeel, terwijl deze vrouwelijke gevoelens met niets of niemand verband houden. Ze komen in mijzelf op en ik wijs ze direct af en associeer ze met homo zijn, waarna ik mijzelf afvraag of of ik homo ben, haha. Ik was in de veronderstelling dat ik aardig vrij was van oordelen over vrouwelijke gevoelens en het vrouwelijke deel in mijzelf, maar blijkbaar niet.

Hoe kan ik mijzelf ooit accepteren en gelukkig voelen/zijn als ik mijn eigen warme, zachte en vrouwelijke gevoelens afwijs en mijzelf blijf afvragen of ik homo ben? De grap is dat deze vrouwelijke gevoelens niet per se met homo zijn te maken hebben, want de gevoelens die ik ervaar zijn niet seksueel getint en staan los van iets of iemand. Het zijn gewoon warme, zachte en vrouwelijke gevoelens die in mijzelf ontstaan zonder externe prikkel, maar het denken (lees: het ego) heeft ooit een verband gelegd met homo zijn. En blijkbaar is homo zijn volgens het denken heel erg en iets slechts. Lees verder

Ik moet boven de gevechten met het ego uitstijgen

10:00 – Vannacht heb ik niet zo best geslapen en het lijkt erop dat ik in een ik-heb-niet-zo-best-geslapen-fase zit, haha. Het is wat het is. De gesprekken met mijzelf waar ik het gisteren over had gaan tijdens het slapen gewoon verder merk ik. Het kan ook zijn dat ik niet echt meer slaap, maar half wakker ben. Ik heb in ieder geval wel mijn ogen dicht en dat stimuleert de innerlijke gesprekken alleen maar merk ik.

Toen ik helemaal wakker was vanochtend, had ik direct een sterk gevoel van ‘haast’ en ‘moeten doen’. Het is echt zo a-relaxed om mijn dag hiermee te beginnen, omdat er dan direct flinke discipline van mij wordt gevraagd op basis van mijn ‘inner-weten’. Ik ben gelijk gaan mediteren met mijn ogen open en ik herhaalde de inzichten die ik de afgelopen maanden heb opgedaan en realiseerde mij het volgende: Lees verder

Notitie

Vechten met het ego is mijn eigen keuze

Ik was altijd in de veronderstelling dat (de duur van) mijn gevechten met het ego ook deels aan het ego toegeschreven konden worden. Dat het ego ook invloed en macht heeft of een gevecht met mij doorgaat of niet. Ik realiseerde mij zojuist dat het ego geen enkele macht heeft en dat elke weerstand, elk verzet en elk gevecht met het ego mijn eigen keuze is. Alles wat ik ervaar is mijn eigen keuze. Er is geen enkele kracht buiten mijzelf die hiernu mijn pijn en lijden veroorzaakt behalve ikzelf. Ik doe alles mijzelf aan. Ik blijf vasthouden aan het ego. Ik blijf ermee vechten en zeggen dat ik ermee op wil houden, maar ik doe precies het tegenovergestelde. Het is heel simpel: of ik blijf vechten met het ego óf ik omarm het ‘niets’, de Leegte en de dood. Dat is de enige keuze die er werkelijk bestaat. Kiezen voor het bekende óf het onbekende, telkens weer opnieuw. ~ lzv

Wie ben ik? → Ben ik …? → Kan ik het tegendeel bewijzen?

17:30 – In het ‘nature versus nurture’ debat, oftewel de discussie over aanleg of opvoeding (omgeving), proberen wetenschappers te verklaren waarom ik eruit zie zoals ik zie en waarom ik mij gedraag zoals ik mij gedraag. Kortom, al bijna 100 jaar proberen wetenschappers een verklaring te vinden voor mijn uiterlijk, karakter, gedrag, eigenschappen, kenmerken, etc. en het is ze nog steeds niet gelukt. Ik ben op dit moment het boek ‘De appel en de boom’ van René Kahn aan het lezen waarin duidelijk wordt dat de gangbare opvatting steeds meer richting aanleg én opvoeding (omgeving) gaat in plaats van aanleg óf opvoeding.

In tegenstelling tot de wetenschappers van het aanleg of opvoeding debat probeer ik geen verklaring te vinden waarom ik ben wie ik ben of wat mij maakt tot wie ik ben, maar er ‘gewoon’ achter te komen wie ik ben. Het verschil is dat ik geen verklaring probeer te vinden voor datgene waarvan ik geloof dat ik dat ben, maar dat ik kritisch onderzoek of ik datgene überhaupt wel kan zijn. En dit probeer ik te realiseren door het tegendeel ervan te bewijzen, waarmee datgene wat ik geloof te zijn als absoluut onwaar kan worden gekwalificeerd. Dat kan ik dan loslaten en vervolgens mijn zoektocht naar het antwoord op de vraag “wie ben ik?” hervatten. Lees verder