Het verschil tussen de waarnemer en de waarnemende controleur

17:00 – Ik heb vaak moeite om onpartijdig waar te nemen, omdat, hoe zal ik het zeggen, ik altijd het gevoel heb dat ik waarneem vanuit mijn hoofd op een controlerende manier. Het is een soort van top-down waarneming, waarbij deze waarnemende controleur allerlei voorwaarden heeft t.o.v. wat er in mij verschijnt aan emoties, gevoelens en andere sensaties. Dit waarnemen gebeurt dan ook met een enorme focus. Zojuist had ik dit inzicht en ik merkte ineens het verschil tussen controlerend waarnemen en zuiver waarnemen zonder ergens op te focussen. Mijn bevindingen zijn:

De waarnemende controleur

  • Deze wortelt in angst en wantrouwen.
  • Emoties, gevoelens en andere sensaties zijn voorwaardelijk welkom.
  • Vanuit angst voor dat wat er verschijnt in mijzelf, heb ik de waarnemende controleur gecreëerd en altijd in stand gehouden → identificatie.

De onpartijdige waarnemer

  • Deze is gebaseerd op vertrouwen.
  • Alles is welkom → onvoorwaardelijke acceptatie van dat wat er verschijnt.
  • De onpartijdige waarnemer verschijnt direct, zodra ik mijn identificatie met de waarnemende controleur loslaat.

~ lzv

Ben ik werkelijk aan het voelen of houd ik mijzelf voor de gek? 4 simpele checks

10:00 – De laatste paar weken mediteer ik twee keer per dag 15 minuten, wat mij erg goed bevalt. Het verbaast me hoeveel ik al heb geleerd van twee ‘simpele’ oefeningen per dag. Vanochtend had ik een aantal inzichten over ‘voelen’ en hoe ik kan weten of ik werkelijk aan het voelen ben of doe alsof. Ik heb de volgende checks voor mijzelf vastgesteld:

  • Als ik nog (pijnlijke) gevoelens kan waarnemen, observeren en ernaar kan kijken (vanuit mijn hoofd), dan ben ik niet werkelijk aan het voelen.
  • Als ik nog kan oordelen of wat kan zeggen over mijn (pijnlijke) gevoelens – oftewel ik maak er een verhaal van, dan ben ik niet werkelijk aan het voelen.
  • Als ik de intentie heb om te voelen of probeer te voelen, dan ben ik niet werkelijk aan het voelen.
  • Als ik nog onderscheid kan maken tussen ‘ik’ of ‘mij’ en mijn (pijnlijke) gevoelens, dan ben ik niet werkelijk aan het voelen.

Zodra deze vier checks niet meer van toepassing zijn, voel ik direct, grondig en volledig en ‘ben’ ik bijvoorbeeld de pijn of angst. Er is dan geen onderscheid meer tussen dat wat ik waarneem en de waarnemer zelf. Ik ‘ben’ er dan gewoon mee. Deze permanente staat wordt ook wel ‘Verlichting’ genoemd. Altijd gewoon ‘zijn’. ~ lzv

Ik moet boven de gevechten met het ego uitstijgen

10:00 – Vannacht heb ik niet zo best geslapen en het lijkt erop dat ik in een ik-heb-niet-zo-best-geslapen-fase zit, haha. Het is wat het is. De gesprekken met mijzelf waar ik het gisteren over had gaan tijdens het slapen gewoon verder merk ik. Het kan ook zijn dat ik niet echt meer slaap, maar half wakker ben. Ik heb in ieder geval wel mijn ogen dicht en dat stimuleert de innerlijke gesprekken alleen maar merk ik.

Toen ik helemaal wakker was vanochtend, had ik direct een sterk gevoel van ‘haast’ en ‘moeten doen’. Het is echt zo a-relaxed om mijn dag hiermee te beginnen, omdat er dan direct flinke discipline van mij wordt gevraagd op basis van mijn ‘inner-weten’. Ik ben gelijk gaan mediteren met mijn ogen open en ik herhaalde de inzichten die ik de afgelopen maanden heb opgedaan en realiseerde mij het volgende: Lees verder

Ik probeer controle te houden door mij te focussen op iets in mijn waarneming

20:00 – Vanmiddag heb ik een mooie nieuwjaarswandeling gemaakt van anderhalf uur. Tijdens het wandelen realiseerde ik mij dat ik niet van de wandeling genoot. Ik was continue gericht op de externe wereld die tot mij kwam via mijn zintuigen. Een flink aantal jaren was ik voortdurend gericht op het behalen van een volgend doel, hoe klein en onbelangrijk het ook was. Ook tijdens wandelingen, saunabezoeken en vrijpartijen wilde ik minidoelen behalen, waardoor ik er nooit echt van genoot. Alleen wat ik tegenwoordig – en dus ook vandaag – tijdens wandelingen ervaar is anders en subtieler.

Het lijkt erop dat ik controle probeer te houden door mij continue op iets in mijn waarneming te focussen. De focus op iets dat wordt waargenomen creëert automatisch een actieve waarnemer die ik eerder de waarnemende controleur heb genoemd. Waarnemen zelf is geen probleem, maar mijn constante fixatie op dingen creëert wel een probleem en veel lichamelijke spanning. Lastig. Lees verder

De waarnemende controleur is de ultieme personificatie van het ego

13:00 – Gisteravond identificeerde ik mij weer volledig met het ego. Ik zat er weer hopeloos aan vastgeplakt, maar ik snapte niet waar ik mij precies mee identificeerde. Mijn geest was namelijk rustig; er waren geen gedachten, geen stemmen, geen woorden, geen beelden, helemaal niets. Dus wat was het dan vroeg ik mij af? Ik heb een meditatie en ademhalingsoefeningen gedaan, maar dat mocht niet baten. Totdat vanochtend eindelijk het kwartje viel: ik identificeerde mij weer met de waarnemende controleur: de ultieme personificatie van het ego.

Ik heb altijd geprobeerd om met het denken oplossingen te vinden voor de problemen die ik in het dagelijks leven tegenkwam. Ik heb een erg levendige en inventieve geest, dus bedacht ik steeds nieuwe oplossingen om met lastige en moeilijke situaties in het Leven om te gaan. In werkelijkheid deed ik steeds meer afstand van ‘mijzelf’ als wezen en creëerde ik stap voor stap een innerlijk veelkoppig monster die steeds meer bepaalde in mijn leven. Ik ben gaandeweg de macht over ‘mijzelf’ en het veelkoppige monster (het ego) helemaal kwijtgeraakt.  Lees verder

Een leven ervaren als ego-ik betekent leven in een mist, waas en modder

18:00 – De waarnemer is de oorzaak/reden voor het ingebeelde probleem (= projectie) → onderzoek wat de waarnemer gelooft en doorzie het → ‘probleem’ opgelost.

Het leven ervaren als ego-ik betekent dat ik een leven ervaar dat is gehuld in mist, waas en modder; ik ervaar het leven indirect via beelden, concepten en ideeën die ik geloof, in plaats van het  leven direct te ervaren zonder de interpretatie van het denken.

Het Leven vertrouwen betekent dat ik op ‘mijzelf als Geheel’ vertrouw en mijn geprojecteerde buitenwereld, binnenwereld, zelfbeeld en lichaam durf los te laten → het vrijwillig doorsnijden van alle touwen die ‘mij’ vasthouden aan mijn ingebeelde werkelijkheid en de persoon die ik geloof te zijn. Lees verder

Mijzelf ‘verbergen’ voor geprojecteerde anderen en buitenwereld

18:00 – De volgende activiteiten doe ik om mijzelf te ‘verbergen’ voor geprojecteerde anderen en de geprojecteerde buitenwereld, om te vluchten voor mijzelf, om te vluchten voor wat ik voel, om te vluchten voor hoe ik mij voel, zodat ik niet vanuit Liefde kan handelen, gedragen en spontaan kan zijn:

  • Bewust zijn van ‘iets’ in de buitenwereld.
  • Bewust zijn van ‘iets’ in de binnenwereld, bijvoorbeeld lichamelijke spanning of spanning in mijn buik.
  • Bewust zijn van het lichaam.
  • Bewust zijn van wat ik doe, hoe ik mij gedraag en hoe ik handel in de wereld.
  • Focussen, fixeren en concentreren op ‘iets’.
  • Versnellen, haasten, moeten, mijzelf dwingen, mijzelf dingen opleggen.
  • Doelen najagen, na streven en proberen te bereiken. Lees verder