Notitie

De persoon is een illusie

  • De persoon is het personage waarvan ik geloof dat ik dat ben.
  • De persoon is altijd geworteld in angst en is daarom altijd onzeker en in twijfel.
  • De persoon heeft altijd problemen; is het ene probleem opgelost, dan is er wel weer een volgend probleem.
  • De persoon moet iets verkeerd zien en een probleem hebben, anders houdt het op te bestaan. Daar pompt het al zijn emotionele energie in.
  • De persoon bestaat niet als een op zichzelf staande absolute entiteit, omdat het als losse denkbeelden aan elkaar hangt.
  • De persoon is een uiting van wantrouwen; de persoon vertrouwt zichzelf én het Leven niet werkelijk.
  • De persoon is een illusie, een luchtspiegeling, een fata morgana, een hardnekkig idee dat niet lijkt te willen sterven. ~ lzv

De relatie tussen een overtuiging, emoties/ gevoelens en een ervaring

11:00 – Mijn werkelijkheid die ik waarneem is een illusie volgens de theorie van de non-dualiteit. Waar ik regelmatig op stuit is de relatie tussen een overtuiging, emoties/gevoelens en een ervaring. Wat hebben ze met elkaar te maken? Hoe houden ze met elkaar verband? Op welke manier ‘bewijzen’ ze elkaar? En hoe houden ze elkaar in stand? Let’s check it out.

Ik was net bezig met het onderzoeken van de overtuiging ‘ik doe het nooit goed’, wat een vorm van primaire afweer is. Het is makkelijk om te zien dat die overtuiging niet waar is, omdat overtuigingen waar het woordje ‘nooit’ of ‘altijd’ in voorkomen sowieso nooit waar zijn. Ik ben me er dus bewust van dat de overtuiging niet waar is, maar ik weet het nog niet totaal. Ik blijf me ermee identificeren merk ik en daarom vond ik het tijd om de relatie tussen een overtuiging, emoties/gevoelens en een ervaring eens te onderzoeken. Dit zijn mijn bevindingen: Lees verder

De PRI-methode + afweermechanismen → mijn visie met eindconclusie

14:00 – De afgelopen zes weken heb ik veel tijd besteed aan het doorgronden van de vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – die Ingeborg Bosch beschrijft in haar boeken over Past Reality Integration (PRI). Ik vind de door haar vastgestelde en beschreven afweermechanismen van het ego effectief en goed om mee te werken in de praktijk.

Er bestaat geen oude onvervulde behoefte en oude pijn

Ingeborg Bosch veronderstelt in haar theorie dat er altijd een verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – uit de kindertijd ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen. In dit eerdere bericht ga ik helemaal in op haar basistheorie mocht je dat interessant vinden. Echter, mijn conclusie is dat haar basisveronderstelling niet klopt. Immers, ik heb hiernu niets nodig en in mijn kindertijd had ik ook niets nodig. Bovendien heb ik alles gekregen wat ik toen nodig had aangezien ik hiernu zelf het levende, gezonde bewijs daarvan ben.

Het allerbelangrijkste bewijs voor mijn conclusie is dat ik het pijnlichaam zelf volledig heb weten op te lossen door eigenwijs te zijn en de ideeën van Ingeborg Bosch op waarheid te toetsen. Het idee dat er dus verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen is dus niet waar → er bestaat geen verdrongen oude pijn en oude onvervulde behoeften hiernu. Wil je weten waarom het lijkt alsof je hiernu een oude onvervulde behoefte ervaart? Bekijk dan dit bericht.

De verpletterende waarheid is de angst voor de dood

De vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – hebben volgens Ingeborg Bosch allemaal de functie de verpletterende waarheid te ontkennen dat onze behoeften als kind in onvoldoende mate werden vervuld, omdat we dat volgens haar niet aankonden. Ook hier slaat Ingeborg Bosch de plank mis, omdat de enige verpletterende waarheid die wij als kind verdrongen en ontkenden de angst voor de dood is én de realiteit dat er letterlijk ‘niets’ is. En dat doen we als volwassenen overigens nog steeds, haha. Lees verder

The Matrix, de ultieme metafoor over het uitbreken uit de egostaat

21:30 – Vannacht ben ik laat gaan slapen na het kijken van het eerste anderhalve deel van The Matrix-trilogie, welke ik echt gaaf vond om weer eens te zien. Zojuist heb ik het laatste stuk van deel 2 en deel 3 in het geheel bekeken. In totaal heb ik de trilogie nu drie keer volledig gezien, maar met de ontwikkelingen van de laatste drie maanden heb ik de drie films met compleet andere ogen bekeken, wat het extra leuk maakt!

Wat is de betekenis van The Matrix?

Ik heb nooit echt veel moeite gedaan om de betekenissen van films te begrijpen, behalve als ik er echt niets van snapte ging ik op zoek naar ‘spoilers’ en ‘meanings’ op het Internet. Een kwalijke zaak vind ik zelf, omdat dit getuigt van een bepaald soort arrogantie en ‘denken te weten’ van mijzelf. Daarom vond ik het leuk om The Matrix-trilogie nogmaals te bekijken met de volgende vragen in mijn achterhoofd: Lees verder

Notitie

De paradox van de vrije wil

Ik ben mij ervan bewust dat de vrije wil een illusie is – het is een concept van het denken, maar het is niet mijn levende werkelijkheid. Ik ben mij ervan bewust dat de vrije wil een illusie is, maar ik weet en realiseer het mij hiernu niet.

De grap is om te realiseren dat de vrije wil inderdaad een illusie is, ik eerst zal moeten kiezen om andere keuzes te maken. Anders gezegd, om te onthechten van alle gedachte-, voel- en gedragspatronen zal ik andere keuzes moeten maken in mijn leven. En dat kan alleen door krachtige besluiten te nemen op basis van mijn ‘inner-weten’ en het vertrouwen in mijzelf.

De paradox van de vrije wil is dat ik dus in werkelijkheid niets te willen heb, maar om dat te realiseren zal ik hiernu werkelijk moeten kiezen voor mijzelf en het Leven. Onvoorwaardelijk. ~ lzv

De neiging tot willen begrijpen en verklaren binnen een onware context

14:30 – Mijn hele leven lang heb ik geprobeerd om dingen te begrijpen en te verklaren, waarmee ik hoopte de problemen in mijn leven op te lossen. Wat kwam ik elke keer van een koude kermis thuis zeg, alhoewel ik dat zelf nooit zo ervaren heb – het lag altijd aan iets anders en nooit aan ‘de denker’ zelf. Het is ongelooflijk hoe complex mijn gedachtepatronen waren en hoe ik mezelf er telkens van overtuigde dat er ergens een oplossing moest zijn, maar dat ik die gewoon nog niet gevonden had. Dat was mijn eigen schuld geloofde ik, dan moet ik maar beter, harder en meer mijn best doen, dan los ik mijn problemen wel op geloofde ik.

De allergrootste fout die ik als mens kan maken

De ondertitel van deze website is ‘begrijpen is een zijnstoestand waarin de vraag niet langer bestaat’, welke afkomstig is uit een citaat van U.G. Krishnamurti. Wat uit deze zin volgt is dat zolang ik iets probeer te begrijpen of te verklaren, ik het in werkelijkheid niet doe. Ik ga er dan namelijk van uit dan mijn aannames, veronderstellingen, overtuigingen, ideeën, concepten, stellingen, vragen, etc. absoluut waar zijn en ik ga vervolgens op zoek naar een antwoord of oplossing voor mijn probleem. Dit is de allergrootste van dat ik als mens kan maken. En dit geldt niet alleen voor mij, dit geldt voor iedereen. Lees verder

Zelfbewustzijn is een illusie en een typisch kenmerk van het ego

23:30 – Voor dit bericht heb ik mij laten inspireren door een bericht op de website ‘het geheim van verlicht zijn’. Ik ben niet mijn emoties, gevoelens, sensaties, spanningen, pijnen en gedachten. Ik ervaar deze innerlijke verschijningen, maar ze hebben niets met ‘mij’ te maken. Ik identificeer mij met deze innerlijke verschijningen en geloof daarom onbewust dat ik ze ben en dat ze iets met ‘mij’ te maken hebben. Deze innerlijke verschijningen maken echter alleen deel uit van het zelf (het ego).

  • Ik ben niet wat ik voel → ik ben datgene wat voelt en datgene wat bewust is van voelen.
  • Ik ben niet wat ik denk → ik ben datgene wat denkt en datgene wat bewust is van denken.
  • Ik ben niet wat ik waarneem → ik ben datgene wat waarneemt en datgene wat bewust is van waarnemen.

Wat is een identificatie?

Een identificatie is een blokkade van levensenergie (hoe klein en minimaal ook). Ik blokkeer levensenergie met het denken en probeer er controle over te krijgen, het te vatten en te sturen. Op het moment dat levensenergie geblokkeerd wordt ontstaat er: Lees verder

De ervaring van controle hebben en een vrije wil, hoe werkt het?

20:00 – Ik ervaar een vrije wil, maar tegelijkertijd ben ik mij ervan bewust dat de controle die ik ervaar een illusie is. Alleen hoe kan het dat ik geloof dat ik een vrije wil heb en controle over mijzelf en het Leven ervaar?

Zoals ik er op dit moment naar kijk bestaat het idee (lees: de illusie) van controle uit drie belangrijke aspecten. Met elk van deze drie afzonderlijke aspecten identificeer ik mij, welke ik (lees: de hersenen) via onware causale verbanden in de tijd aan elkaar koppel om de ervaring van controle te kunnen hebben:

  1. Een eerste gedachte of idee → ik geloof dat ik een eerste gedachte of idee zelf bedenk.
  2. Een handeling op basis van een gedachte of idee → ik geloof dat ik zelf besluit om tot een handeling over te gaan.
  3. Een resultaat of uitkomst als gevolg van de handeling (oorzaak) → ik geloof dat het resultaat of de uitkomst een direct gevolg is van mijn handelen, en dat ik het resultaat of de uitkomst dus zelf gecreëerd, bewerkstelligd of gerealiseerd heb.

Lees verder

Notitie

Verbinding maken met anderen is een illusie

Vanuit het absolute perspectief bekeken is verbinding (willen) maken met anderen absolute waanzin. Het slaat helemaal nergens op, omdat er in werkelijkheid niets is wat niet verbonden is met elkaar. Dat wat ik werkelijk ben – Bewustzijn of het Geheel – omvat namelijk alles en niets is dus uitgesloten. Doordat ik mij identificeer met het ego en geloof een afgescheiden wezen te zijn, heb ik mijzelf afhankelijk en kwetsbaar gemaakt voor de reacties van anderen. Anders gezegd, ik creëer zelf de ervaring en het risico op eventuele niet-verbondenheid als anderen mijn poging om verbinding te maken – om welke reden dan ook – afwijzen. In werkelijkheid ben ik dus al verbonden met alles en iedereen, maar ik geloof dat ik niet verbonden ben met alles en iedereen, dus ga ik proberen – vanuit zelfafwijzing – verbinding te maken met anderen, haha. Een perfect recept voor mislukking. Hilarisch. ~ lzv

Ik vertoon dwangmatig gedrag en ik praat veel tegen mijzelf

17:30 – De afgelopen dagen waren ronduit kut, omdat ik flink teruggevallen was in mijn oude gedragspatronen als gevolg van het contact met andere mensen. Met name het contact met mijn zusje triggert (nog steeds) oude afweermechanismen van ‘valse hoop’ merk ik. Op dit moment ben ik bezig met een vier vragen-uitwerking van Byron Katie om deze specifieke illusie te ontmantelen en te doorzien.

Op dit moment zit ik met een ego opgescheept dat zichzelf van flink wat energie heeft voorzien en daarom nu erg sterk is – zie ook het egovliegwiel-principe. Persoonlijk vind ik dit één van de moeilijkste fases om door te maken, zodat ik ik weer terug kan keren naar een staat van Zijn met rust en vrede in mijzelf. Het ego is op dit moment erg sterk omdat ik mij er langere tijd actief mee geïdentificeerd heb; het is gewoon een kwestie van de tijd uitzingen en afkicken ervan. Lees verder