Eerder handelen naar mijn ‘inner-weten’ in contact met anderen

22:30 – Vandaag ben ik naar Den Bosch gereisd om een WordPress-workshop te geven aan de dame voor wie ik in de afgelopen maanden een nieuwe website heb gebouwd. Ze heeft geen ervaring met WordPress en is al ergens in de vijftig, dus voor mij was het een mooie uitdaging om mijn kennis en ervaring aan haar over te brengen. Van tevoren had ik de belangrijkste kenmerken en onderdelen van WordPress in een document beschreven dat ik als leidraad heb gebruikt tijdens het uitleggen.

Didactisch ben ik erg sterk, altijd al geweest. Ik kan op een makkelijk en heldere manier kennis en informatie overbrengen aan anderen. Echter, vandaag merkte ik dat ik mij nog sterk identificeer met ideeën hoe die informatie overgebracht dient te worden. In het begin probeerde ik door middel van extra snelheid en vorm controle te hebben over hoe ik de informatie overbracht, uit angst dat het niet binnen de voorgenomen tijd zou lukken en dat ik het niet goed zou doen in haar ogen → mijn angst om te falen stak weer de kop op. Gelukkig kon ik mijzelf herpakken nadat ik na een half uur een rondje buiten had gelopen. Lees verder

Rekening houden met anderen vanuit angst = controlemechanisme

22:00 – Rekening houden met anderen vanuit angst – omdat ik denk iets nodig te hebben – is een controlemechanisme van het ego. Rekening houden met anderen vanuit angst is onderdeel van het afweermechanisme ‘valse hoop’ waarbij ik mijzelf anders voor doe dan ik werkelijk in elkaar zit → ik probeer iemand anders te zijn. Voorbeelden van dingen die ik (lees: het ego) denk nodig te hebben zijn: waardering, goedkeuring, bevestiging, ‘liefde’, gezien of gehoord willen worden en aardig gevonden willen worden.

Door niet mijn grenzen aan andere mensen aan te geven houd ik onbewust rekening met hen, zodat ik er vervolgens zelf ook wat uit haal (= denken iets nodig te hebben). Op het moment dat ik mijn grens niet aangeef en mijzelf niet uit, houd ik rekening met anderen vanuit angst en treedt het controlemechanisme direct in werking. Rekening houden met anderen vanuit angst = keiharde zelfafwijzing. Het is de angst voor het verlies aan controle, schijnzekerheid en het onbekende – oftewel angst voor de dood – dat ten grondslag ligt aan rekening houden met anderen vanuit angst. Lees verder

Ik laat mij onbewust dwingen om in andermans egobehoeften te voorzien

22:00 – Vanmiddag heb ik mijn tuinvriendin geholpen met het knippen van haar helleborussen en het opruimen van de afgebroken takken als gevolg van het onstuimige weer gisteren. In de theepauzes die we samen hadden merkte ik dat ik steeds meer gefixeerd op haar raakte; mijn aandacht focuste zich helemaal op haar en wat ze vertelde op een dwangmatige en gespannen manier. Het leek alsof ik de betovering niet kon doorbreken; ze had me helemaal in haar greep.

Toen ik een uur later thuis kwam viel ineens het kwartje. Ik realiseerde mij dat ik haar onrust en gevoel van ‘haast’ had gevoeld, wat zich o.a. uitdrukte in snel praten. Ik raakte gefixeerd op haar en wat ze vertelde, omdat ik mijzelf niet onvoorwaardelijk accepteerde en haar bijvoorbeeld vroeg om langzamer te praten of dieper adem te halen. Doordat ik mijzelf niet uitte hield ik onbewust rekening met haar vanuit angst (ik wilde het goed doen) en daardoor bleef mijn aandacht volledig gefocust op haar. Lees verder

Energetische blokkades zorgen ervoor dat ik ineenkrimp

19:00 – Vanochtend werd ik weer met veel lichamelijke spanning wakker – de laatste twee weken eigenlijk zonder uitzondering 🙁 Zodra ik mij met het ego en het denken identificeer – of dat nu bewust of onbewust doe en of ik nu wakker of in slaap ben – ik de neiging heb om ineen te krimpen en mijn hele lichaam als het ware op te rollen om de energetische blokkade in mijn buik heen. Ik heb de neiging om mij dan zo klein mogelijk te maken door mijn ledematen samen te knijpen, in elkaar te zakken, in elkaar te krimpen, kleiner te worden, minder diep adem te halen, knieën op te trekken, armen over mijn borst heen te kruisen en vooral heel erg koud te worden van binnen. Ik moet er bewust moeite voor doen om hier niet in mee te gaan en diep te blijven ademen. Het is alsof een energetische blokkade in mijn buik als een extra zwaartekracht in mijn systeem fungeert die het lichaam en de ledematen automatisch naar zich toetrekt. Lees verder

Wat houdt een behoefte hebben in? (een eerste verkenning)

22:30 – ‘Verlichten’ zeggen vaak dat mensen die zich met het ego identificeren voortdurend ‘denken iets nodig te hebben’. Deze mensen ervaren die behoeften ook echt, maar in werkelijkheid komen ze voort uit het geloof in overtuigingen die niet waar zijn. De afgelopen zeven maanden ben ik ook op flink wat egobehoeften gestuit die voortkwamen uit overtuigingen die ik geloofde over mijzelf en de wereld – mijn zogenaamde zelfbeeld en wereldbeeld. Aan de andere kant heb ik ook gemerkt ik ook wezenlijke behoeften heb, zoals bijvoorbeeld mijn behoefte aan rust en stilte. De afgelopen twee maanden ben ik bijvoorbeeld druk bezig geweest om voor mijzelf op te komen en de geluidsoverlast van mijn buurman van twee huizen verderop en van mijn bovenburen aan te pakken. Daarnaast vind ik het bijvoorbeeld fijn om een knuffel te krijgen, lichamelijk contact te hebben en te vrijen met een vrouw. Zijn dat dan ook allemaal egobehoeften en ‘denken iets nodig te hebben’? Lees verder

De piramide van Maslow bekeken vanuit het ego- en absolute perspectief

23:00 – Eergisteren heb ik een eerste onderscheid gemaakt tussen verschillende soorten behoeften die ik ervaar. Het doel van mijn onderzoek is vast te stellen welke behoeften noodzakelijk zijn voor mijn biologische overleving, welke behoeften automatisch uit het wezen volgen ‘Dat Ik Ben’ (karakter en hoe ik in elkaar zit → is dus niet hetzelfde als mijn persoonlijkheid), en welke behoeften psychisch van aard zijn en geworteld zijn in angst en ‘denken iets nodig te hebben’.

In dit bericht zal ik geen volledig uitsluitsel kunnen geven, omdat ik nog niet precies weet hoe ik als biologisch wezen in elkaar zit. Een pasgeboren baby gaat bijvoorbeeld dood als deze niet fysiek wordt aangeraakt de eerste fase van zijn leven. Hoe werkt dit bij volwassen mensen? Heb ik bijvoorbeeld een aangeboren behoefte aan genegenheid, knuffels, lichamelijk contact, seks, etc.? Is de mens een groepsdier en wordt mijn welzijn o.a. bepaald door wel of geen intimiteit ervaren met anderen, of heb ik dat helemaal niet nodig? Ik weet het niet en daarvoor zal ik mij eerst moeten verdiepen in bijvoorbeeld de werking van het hormoonstelsel van het menselijk lichaam en de verschillende theorieën op het gebied van ‘nature versus nurture’. Lees verder

Ik hoef niet iedere behoefte van een ander te bevredigen ~ Ik mag zijn wie ik ben

23:00 – Vanmiddag liep ik naar de Jumbo om een lekkere plak chocolade te halen. Onderweg realiseerde ik mij twee belangrijke dingen. De eerste is dat ik niet altijd iedere behoefte van een ander hoef te bevredigen als deze daarom impliciet of expliciet vraagt. Vanuit minderwaardigheid en ‘denken iets nodig te hebben’ heb ik dit wel zo’n beetje mijn hele leven gedaan, omdat ik geloofde dat:

  • Als iemand om aandacht, eten, geld, seks, etc. vraagt en zijn behoefte niet bevredigd wordt, dan is hij zielig (waarschijnlijk een projectie van een oude jeugdervaring).
  • Ik altijd aandacht aan iemand moet geven of naar iemand moet luisteren als hij hierom vraagt, want anders doe ik het niet goed, doe ik het fout en faal ik.
  • Ik de ander altijd moet geven wat hij nodig heeft, want anders doe ik het niet goed, doe ik het fout en faal ik.
  • Ik invloed heb op én verantwoordelijk ben voor hoe iemand anders zich voelt → ik haal er identiteit uit → dan krijg ik waardering en word ik aardig en leuk gevonden → dan doe ik het goed en ben ik een goed persoon.
  • Als ik iemand aandacht geef, dan voelt de ander zich beter/goed.

Lees verder

Mijn afgesplitste boosheid opnieuw toe-eigenen, voelen en integreren

13:00 – De gevoelloosheid, verdoving en dissociatie die ik hiernu ervaar is het gevolg van afgesplitste boosheid, woede en agressie die niet door mij toegeëigend is → ik was als kind niet bereid zijn om de boosheid richting mijn vader, moeder en voormalige pedofiel te erkennen, voelen en uit te drukken, omdat ik bang was iets te verliezen wat ik dacht nodig te hebben: liefde, waardering, warmte, aandacht, etc.

In plaats van mijn behoeften – of deze nu biologisch, intrinsiek of egoïstisch van aard waren – als kind te erkennen en voor mijzelf op te komen, koos ik voor de angst en schijnveiligheid van het bekende. De gevoelde boosheid verdrong en ontkende ik – en raakte vervolgens afgesplitst, waarna de afgesplitste boosheid een eigen leven ging leiden en zich richtte tot ‘het zelf’ in de vorm van zelfhaat en continue schuldig voelen. Een vernietigend en zelfdestructief mechanisme. Lees verder