Notitie

Het perfecte recept voor het ontstaan van een minderwaardigheidscomplex

De waarde die het ego van een volwassene gelooft te hebben (lees: de eigenwaarde) wordt o.a. bepaald door de hoeveelheid tijd, liefde, aandacht, empathie, waardering, houden van, intimiteit, zachtheid, genegenheid en lichamelijke aanraking een kind heeft ervaren met én ontvangen van zijn ouders. Minderwaardigheid is het geloof in het idee dat het gedrag van ouders richting een kind iets zegt over wat zijn (eigen)waarde is, of hij goed (genoeg) is, en of er wellicht iets mis is met hem. Een kinderego is volledig egocentrisch en betrekt alles op zichzelf. Een kinderego ziet zichzelf als oorzaak van het gedrag van zijn ouders (gevolg) en concludeert dat het gedrag iets zegt over wie hij is, wat zijn waarde is en of er eventueel iets mis is met hem. Het perfecte recept voor het ontstaan van een minderwaardigheidscomplex. ~ lzv

Notitie

Het loslaten van het handelen naar perfectie staat gelijk aan doodgaan

16:00 – Afgelopen week kon ik maar niet begrijpen waarom ik alles foutloos en perfect wilde doen als ik in mijn eentje was. Tot dan toe had ik altijd aangenomen dat het in stand houden van mijn identificaties, zelfbeeld en eigenwaarde alleen via anderen ging én kon. Anders gezegd, ik geloofde dat ik anderen per se nodig had om mijn identificaties, zelfbeeld en eigenwaarde in stand te houden. Dat was een grote misvatting.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het ego niet altijd onderscheid maakt tussen situaties met anderen of waarbij het alleen is. Het zelfbeeld van ‘ik ben perfect’ moet te allen tijde in stand worden gehouden, want anders ben ‘ik’ (lees: het ego) er niet meer. Als ik alleen ben probeer ik dus ook alles foutloos en perfect te doen, omdat ik een groot deel van mijn zelfbeeld en eigenwaarde ontleen aan het handelen naar perfectie. Zonder het handelen naar perfectie ben ‘ik’ (lees: het ego) er voor een groot deel niet meer. Het loslaten van het handelen naar perfectie staat dus gelijk aan doodgaan.

Of er nu wel of geen anderen bij mij zijn, ik blijf geloven dat het uitmaakt of ik iets wel of niet perfect doe. Dat geeft mijn leven betekenis, dat geeft mij betekenis, want zonder betekenis ben ‘ik’ er niet meer. ~ lzv

Omdat ik niet ‘Verlicht’ ben, ben ik niet mijzelf → is dat waar?

19:00 – Ik werd mij deze week bewust dat ik geloof dat ik niet mijzelf ben omdat ik hiernu niet ‘Verlicht’ ben. Ik loop dus rond met de overtuiging dat ik niet mijzelf ben, haha. Dat is natuurlijk wel een hele bizarre overtuiging, hoe kan ik immers nou niet mijzelf zijn? En toch geloof ik het 🙂 Vandaag heb ik deze overtuiging onderzocht en uitgewerkt, en dit zijn mijn belangrijkste inzichten.

Elke identiteit is veranderlijk en kneedbaar

Zolang ik geloof iemand – een persoon – te zijn, heb ik een identiteit en die is per definitie onwaar, maar tegelijkertijd wel veranderlijk en kneedbaar. Ik kan mijn kledingstijl veranderen, ik kan mijn uiterlijk veranderen, ik kan mijn geslacht veranderen, ik kan mijn naam veranderen, ik kan mijn houding en gedrag vernaderen, etc., maar ben ik daardoor echt iemand anders? Nee, ik kan alleen mijzelf anders ervaren door mijn zelfbeeld, mijn zelfgevoel en mijn eigenwaarde te veranderen, maar wie ik werkelijk ben – Bewustzijn – is onveranderbaar en absoluut. Lees verder

Wat betekent identificatie? En hoe werkt het? ~ De 10.000 dingen van het denken

10:00 – Het denken heeft de ultieme werkelijkheid of realiteit opgedeeld in 10.000 objecten (hierna: dingen) op basis van allerlei voorwaarden, eisen en criteria. Ik geloof dat alle 10.000 dingen van het denken werkelijk bestaan, omdat ze mijn subjectieve werkelijkheid en wereldbeeld vormen, waarbij ik een (grotere) voorkeur dan wel afkeur heb voor het ene ding dan voor het andere. Anders gezegd, ik identificeer mij met alle 10.000 dingen van het denken, maar ik identificeer mij sterker met bepaalde dingen omdat ik daar – om welke reden dan ook – sterker in geloof en daar dus meer identiteit, eigenwaarde en een gevoel van zelf aan ontleen.

Het is niet zo dat ik mij niet kan identificeren met bijvoorbeeld Hitler. Ik geloof dat Hitler heeft bestaan en daarom identificeer ik mij met Hitler (lees: het idee van/over Hitler) en ben ik aan hem gehecht, ook al is de hechting minimaal en de identificatie negatief. Een positieve identificatie zou mij via de reflectie van anderen waarschijnlijk wat imagoschade opleveren en mijn zelfbeeld aantasten 😉 Lees verder

Ik ga mijn onware zelfbeeld en zelfwaardering verbeteren + oefening

21:30 – Ik haat mijzelf om wie ik ben, hoe ik mij gedraag en ‘wat er uit mij komt’, en daarom probeer ik perfect (lees: iemand anders) te zijn. Want als ik perfect ben, dan word ik gewaardeerd door mijn omgeving is mijn overtuiging. Hoe ik werkelijk in elkaar zit, hoe ik mij werkelijk wil gedragen en ‘wat er werkelijk uit mij wil komen’ is niet goed (genoeg) en niet belangrijk. Ik geloof dus dat ik er niet toe doe en dat ik slecht ben. Kortom, alle ingrediënten zijn aanwezig voor het ervaren van een laag zelfbeeld en weinig zelfwaardering of eigenwaarde – wat ik dus ook doe, haha.

Mijzelf waarderen betekent dat ik mijzelf accepteer wie ik werkelijk ben, hoe ik werkelijk in elkaar zit en ‘wat er werkelijk uit mij wil komen’. Mijzelf waarderen betekent dus dat ik alle ‘positieve’ en ‘negatieve’ eigenschappen, kenmerken en kanten van mijzelf volledig accepteer. Ik ben goed en volmaakt zoals ik ben, en dat waardeer ik aan mijzelf. Lees verder

Ik moet voortdurend rekening houden met anderen, want anders… → is dat waar?

19:00 – Mijn dominante afweermechanisme is altijd ‘valse hoop’ geweest. Ik houd altijd extreem rekening met anderen vanuit angst door proberen andermans behoeften vast te stellen (of te herinneren) en te bevredigen. Ik ben letterlijk voortdurend gericht en gefixeerd op anderen om hun behoeften te bevredigen en ze niet tot last te zijn. Daar haal ik een belangrijk en groot gedeelte van mijn identiteit, zelfbeeld, eigenwaarde en gevoel van zelf uit, wat ik heb vastgesteld in een ‘vier-vragen’-uitwerking die ik de afgelopen dagen heb gedaan. De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik moet (voortdurend) rekening houden met anderen vanuit angst, want anders vinden anderen mij niet leuk en aardig en ben ik een slecht en fout persoon.”

Hieronder geef ik een overzicht van mijn belangrijkste inzichten en leerpunten. Lees verder

De piramide van Maslow bekeken vanuit het ego- en absolute perspectief

23:00 – Eergisteren heb ik een eerste onderscheid gemaakt tussen verschillende soorten behoeften die ik ervaar. Het doel van mijn onderzoek is vast te stellen welke behoeften noodzakelijk zijn voor mijn biologische overleving, welke behoeften automatisch uit het wezen volgen ‘Dat Ik Ben’ (karakter en hoe ik in elkaar zit → is dus niet hetzelfde als mijn persoonlijkheid), en welke behoeften psychisch van aard zijn en geworteld zijn in angst en ‘denken iets nodig te hebben’.

In dit bericht zal ik geen volledig uitsluitsel kunnen geven, omdat ik nog niet precies weet hoe ik als biologisch wezen in elkaar zit. Een pasgeboren baby gaat bijvoorbeeld dood als deze niet fysiek wordt aangeraakt de eerste fase van zijn leven. Hoe werkt dit bij volwassen mensen? Heb ik bijvoorbeeld een aangeboren behoefte aan genegenheid, knuffels, lichamelijk contact, seks, etc.? Is de mens een groepsdier en wordt mijn welzijn o.a. bepaald door wel of geen intimiteit ervaren met anderen, of heb ik dat helemaal niet nodig? Ik weet het niet en daarvoor zal ik mij eerst moeten verdiepen in bijvoorbeeld de werking van het hormoonstelsel van het menselijk lichaam en de verschillende theorieën op het gebied van ‘nature versus nurture’. Lees verder

Hoe moet ik mij gedragen? ~ Goed en fout is een illusie

15:00 – Ik ben mij al langer bewust van het feit dat als ik buiten loop/ben, ik mij altijd bewust ben van andere mensen en regelmatig ben ik er ook lichtelijk op gefocust. Twee jaar geleden geloofde ik nog dat ik andere mensen als een gevaar en bedreiging zag, maar dat is niet de reden van mijn gedrag heb ik vastgesteld. Ik heb zo’n vermoeden dat ik andere mensen ‘gebruik’ om mijn zelfverzonnen zelfbeeld van minderwaardigheid in stand te houden. Het heeft volgens mij te maken met mijn onzekerheid dat ik niet weet hoe ik mij goed moet gedragen en dat ik dus niet weet of ik een goed persoon ben → angst om te falen.

Hoe moet ik mij gedragen?

Het schijnt dat moraal een antwoord is op de vraag “Hoe moet ik mij gedragen?” Dit veronderstelt dat er goed en slecht gedrag bestaat, alleen wie bepaalt dat dan? Lees verder

Wie ben ik? → Ben ik …? → Kan ik het tegendeel bewijzen?

17:30 – In het ‘nature versus nurture’ debat, oftewel de discussie over aanleg of opvoeding (omgeving), proberen wetenschappers te verklaren waarom ik eruit zie zoals ik zie en waarom ik mij gedraag zoals ik mij gedraag. Kortom, al bijna 100 jaar proberen wetenschappers een verklaring te vinden voor mijn uiterlijk, karakter, gedrag, eigenschappen, kenmerken, etc. en het is ze nog steeds niet gelukt. Ik ben op dit moment het boek ‘De appel en de boom’ van René Kahn aan het lezen waarin duidelijk wordt dat de gangbare opvatting steeds meer richting aanleg én opvoeding (omgeving) gaat in plaats van aanleg óf opvoeding.

In tegenstelling tot de wetenschappers van het aanleg of opvoeding debat probeer ik geen verklaring te vinden waarom ik ben wie ik ben of wat mij maakt tot wie ik ben, maar er ‘gewoon’ achter te komen wie ik ben. Het verschil is dat ik geen verklaring probeer te vinden voor datgene waarvan ik geloof dat ik dat ben, maar dat ik kritisch onderzoek of ik datgene überhaupt wel kan zijn. En dit probeer ik te realiseren door het tegendeel ervan te bewijzen, waarmee datgene wat ik geloof te zijn als absoluut onwaar kan worden gekwalificeerd. Dat kan ik dan loslaten en vervolgens mijn zoektocht naar het antwoord op de vraag “wie ben ik?” hervatten. Lees verder

Ik ervaar angst om te falen in dingen niet weten

21:00 – Ik was me al langer bewust van het feit dat ik angst om te falen heb in spontaan handelen en het maken van keuzes. Vandaag ben ik er achter gekomen dat ik ook een enorme angst heb om te falen als het gaat om dingen ‘behoren’ te weten op werkgebied. En dit komt echt als een enorme verrassing en heb ik nooit eerder bij stil gestaan.

De vriend van mijn zusje is een intelligente man die op zakelijk gebied erg slim te werk gaat. Niet dat je voor hem moet oppassen omdat hij oneerlijk is en hij je gaat oplichten, nee, hij zorgt enorm goed voor zichzelf in zakelijke besprekingen en heeft enorm veel zelfvertrouwen en geloof in zichzelf. Bewonderenswaardig vind ik dat. Onlangs zei hij tegen mij “brutalen hebben de halve wereld’, oftewel als je durft te zeggen wat je wilt/denkt, dan krijg je het meestal ook voor elkaar. En dat betekent risico’s nemen, en dat is nou net iets waar ik niet in uitblink en mijn ego/denken van gruwelt. Lees verder