Pijnlijke gevoelens zijn onderdeel van het Leven en niet te vermijden

Leestijd: 2 minuten

23:30 – Als kind geloofde ik al dat ik kon ontsnappen aan pijnlijke emoties en gevoelens door deze te onderdrukken, verdringen en blokkeren, zodat ik de pijnlijke emoties en gevoelens niet hoefde te voelen. Als kereltje van zeven of acht jaar was ik mij niet bewust dat ik hiervoor een ontzettend hoge prijs moest betalen door telkens een stukje van ‘mijzelf’ op te geven. Het opgeven van stukjes van ‘mijzelf’ gebeurde in kleine stapjes waardoor het cumulatieve effect door de tijd heen nauwelijks merkbaar was.

Een ander woord voor het opgeven van stukjes van ‘mijzelf’ is zelfafwijzing. Door ‘mijzelf’ als het Geheel of Bewustzijn beetje bij beetje meer af te wijzen creëerde én versterkte ik het ego (lees: zelfdestructieve monster) in mijzelf, waardoor ik (nog) afhankelijker werd van andere mensen om warmte en liefde in mijzelf te ervaren en gelukkig en tevreden te zijn. Lees verder

Hoe is het mogelijk dat ik de afgelopen 10 jaar weinig bewust geleerd heb?

Leestijd: 3 minuten

20:00 – Een paar uur geleden heb ik een bericht geschreven over wat leren precies is en welke rol het geheugen daarbij speelt. Onder het koken realiseerde ik mij dat ik de afgelopen tien jaar weinig bewust heb geleerd en ik vroeg mij af hoe dat mogelijk is. Zou het komen omdat ik sinds 2004 tot augustus dit jaar (2018) met mijn seksueel misbruik trauma aan het worstelen was? Of zou het komen omdat ik een zeer laag zelfbeeld had tot een aantal maanden geleden? Of zou het komen omdat identificatie met het ego het sowieso moeilijker maakt om bewust te leren? Of is het misschien een combinatie van deze redenen? Lees verder

Verdrongen emotionele pijn wordt toegevoegd aan het pijnlichaam

Leestijd: 3 minuten

16:30 – Als kind niet vertrouwen op mijzelf vroeger = vasthouden aan het bekende = vasthouden aan het (negatieve) zelfbeeld = kiezen voor angst, waarmee ik de angst om er niet meer te zijn (= angst voor de dood) paradoxaal genoeg uit de wegga.

De realiteit is dat ik hiernu geen oude onvervulde behoeften heb, omdat ik alles gekregen heb wat ik toen nodig had: ik leef immers hiernu en ik ben kerngezond. Een ervaring van een oude onvervulde behoefte hiernu komt voort uit één of meer overtuigingen die ik hiernu geloof – en waarschijnlijk heb opgedaan in mijn kindertijd. Bijvoorbeeld: ‘ik heb een man/vaderfiguur nodig om gezien te worden’ of ‘ik heb een man/vaderfiguur nodig om liefde te ervaren’ of ‘ik heb een man/vaderfiguur nodig om het Leven aan te kunnen’. Het gevolg is dat ik in het bijzijn van vaak zachte en iets oudere mannen een drang naar liefde, waardering en aandacht ervaar (= projectie vaderfiguur). Lees verder

Het ego van een kind probeert constant emotionele pijn te voorkomen

Leestijd: 2 minuten

18:30 – Het ego van een kind zal de verpletterende waarheid dat zijn behoeften in onvoldoende mate worden vervuld, niet verdringen en ontkennen omdat het die waarheid simpelweg niet kan hanteren. Immers, wat maakt het an sich nou uit of behoeften wel of niet in voldoende mate worden vervuld? Door bijvoorbeeld via primaire afweer ‘ik ben slecht’ of ‘ik ben waardeloos’ iets te geloven en daarmee een eigen ingebeelde werkelijkheid te creëren, verandert er an sich niets aan de omstandigheden → de behoeften van het ego van een kind worden nog steeds in onvoldoende mate vervuld. Lees verder

Nog meer onzin en bullshit → er is niets.

Leestijd: < 1 minuut

12:00 – Ik geloof dat mijn gevoel mij hiernu beperkt in mijn ervaringen, gedrag en wat ik voel → mijn gevoel wordt bepaald door wat ik geloof (en waar ik dus onbewust overtuigd van ben) → het verleden bepaalt wie ik hiernu ben, hoe ik hiernu ben en wat ik hiernu voel/ervaar.

Mijn standaard automatische reactie op een begrenzing (= afwijzing van het ego) van het Zelf is proberen het Zelf te bevrijden via: Lees verder