Er gaat nooit werkelijk iets verloren

09:00 – Onlangs had ik een gesprek met een vriend van mij over de bio-industrie, milieuvervuiling, het uitsterven van insecten, genetische manipulatie van gewassen, etc. en de rol van het ego daarin. Gewoonlijk wordt alle ellende in de wereld aan de mens toegeschreven, maar dat klopt in mijn beleving niet. De oorzaak van elk probleem in de wereld, van alle ellende in de wereld is het ego. Het ego is altijd de boosdoener en wij mensen hebben zelf de vrije keuze of wij ons met het ego willen identificeren of niet. Kijkend naar alle problemen die we als individu en collectief ervaren is het niet moeilijk om te zien wat 99,99999% van de mensen kiest: identificatie met het fucking ego.

De wereld is een projectie van mijzelf

Ik ben tot de conclusie gekomen dat hoe slecht wij de aarde ook behandelen en hoe teringzooi wij er hier ook van maken, er gaat nooit werkelijk iets verloren. We putten de aarde uit, we vervuilen de aarde, we beïnvloeden ecosystemen, we laten flora en fauna uitsterven door ons gedrag, maar er gaat nooit werkelijk iets verloren. Alle energie die er ooit was, alle energie die er NU is en alle energie die er ooit zal zijn = exact gelijk. De vorm waarin energie verschijnt verandert constant en wij mensen hebben daar grote invloed op, maar er gaat nooit werkelijk iets verloren. De enige die wij ermee hebben is onszelf en latere generaties. Wij kiezen ervoor om onze eigen planeet te stapje voor stapje onbewoonbaar te maken en te vernietigen, omdat we niet in harmonie zijn met onszelf. En de wereld zoals die er nu uitziet is daar een projectie van. Beter gezegd, de wereld zoals ik die waarneem is een projectie van de conflicten die ik nog in mijzelf ervaar. Lees verder

De relatie tussen het ego en levensenergie

10:30 – Ik merk dat ik het steeds leuker vind om het ego vanuit alle perspectieven te bekijken en te onderzoeken. Een aspect daarvan is de relatie tussen het ego en levensenergie. In mijn vorige bericht ‘Er gaat nooit werkelijk iets verloren’ kom ik tot de conclusie dat de totale hoeveelheid bestaande energie in het universum altijd hetzelfde blijft en dat alleen de vorm waarin het verschijnt continue verandert. Dit principe is volgens mij ook toepasbaar op de energiehuishouding in/van mijzelf. Laat ik eens kijken.

Het ego is één grote energetische blokkade

Een manier om naar het ego te kijken is dat het ego één grote energetische blokkade is. De levensenergie die via mijn onderste wortelchakra mijn systeem binnenkomt wordt door het ego beïnvloed, beteugeld, gestuurd, aangepast, gemanipuleerd, gecontroleerd, etc. Deze levensenergie is de levensbron van ‘mij’ maar indirect ook van het ego, omdat ik mij continue met het ego identificeer. Zonder identificatie geen ik. Zonder identificatie geen controle. Zonder identificatie geen ervaring. Zonder identificatie is er niks.

Aangezien ik mij met het ego identificeer ben ik natuurlijk zelf degene die mijn levensenergie onbewust manipuleert, controleert en blokkeert. Het gaat dan ook om het loslaten van de identificaties met het ego en daarmee dus om het loslaten van de controle over de levensenergie. Dat is niet iets wat ik kan ‘doen’ → ik zal via zelfonderzoek, bewustwording en inzicht op moeten houden met ‘doen’, waarmee ik de controle loslaat over leven en dood. Lees verder

Het gesprek met het meisje op het plein voor de Albert Heijn

22:00 – Vorige week woensdag had ik besloten om het meisje van de Albert Heijn te vertellen dat ik haar leuk vind en haar te vragen of ze een keer iets leuks met mij wil doen. Ik had besloten om diezelfde woensdagavond rond 19:00 naar de Albert Heijn te gaan om haar aan te spreken.

Angst om afgewezen te worden

Ik merkte echter hoe ik gedurende die dag de situatie met haar probeerde te controleren en mijzelf erop voor probeerde te bereiden. Ik voel geen angst om haar te vertellen dat ik haar leuk vind en dat ik graag iets leuks met haar wil doen, maar toch verkrampte ik gedurende die dag steeds meer. Ik kwam erachter dat ik nog steeds geloof dat ik afgewezen kan worden door haar en dat de afwijzing direct iets zegt over wie ik ben en hoe ik in elkaar zit en eruit zie. Bizar. Er kunnen natuurlijk meerdere redenen zijn waarom ze niet met mij af wil spreken – bijvoorbeeld: ze heeft al een vriend, ik ben niet haar type, ze is lesbisch, etc. -, maar ik was al bezig om mijzelf te beschermen tegen mogelijke pijn omdat ik geloofde dat de mogelijke afwijzing direct iets zou zeggen over mij. Echt bizar. In dit bericht leg ik uit hoe dit mechanisme werkt. Lees verder

Wie ben ik? → Ben ik …? → Kan ik het tegendeel bewijzen?

17:30 – In het ‘nature versus nurture’ debat, oftewel de discussie over aanleg of opvoeding (omgeving), proberen wetenschappers te verklaren waarom ik eruit zie zoals ik zie en waarom ik mij gedraag zoals ik mij gedraag. Kortom, al bijna 100 jaar proberen wetenschappers een verklaring te vinden voor mijn uiterlijk, karakter, gedrag, eigenschappen, kenmerken, etc. en het is ze nog steeds niet gelukt. Ik ben op dit moment het boek ‘De appel en de boom’ van René Kahn aan het lezen waarin duidelijk wordt dat de gangbare opvatting steeds meer richting aanleg én opvoeding (omgeving) gaat in plaats van aanleg óf opvoeding.

In tegenstelling tot de wetenschappers van het aanleg of opvoeding debat probeer ik geen verklaring te vinden waarom ik ben wie ik ben of wat mij maakt tot wie ik ben, maar er ‘gewoon’ achter te komen wie ik ben. Het verschil is dat ik geen verklaring probeer te vinden voor datgene waarvan ik geloof dat ik dat ben, maar dat ik kritisch onderzoek of ik datgene überhaupt wel kan zijn. En dit probeer ik te realiseren door het tegendeel ervan te bewijzen, waarmee datgene wat ik geloof te zijn als absoluut onwaar kan worden gekwalificeerd. Dat kan ik dan loslaten en vervolgens mijn zoektocht naar het antwoord op de vraag “wie ben ik?” hervatten. Lees verder