Ik begin echt eigenwijs en kritisch te worden

23:00 – Ajax heeft net 2-2 gespeeld tegen Standard Luik, dat is wel jammer aangezien ze met 2-0 voorstonden. In mijn kindertijd en tienerjaren heb ik fanatiek gevoetbald, totdat werken, uitgaan en meisjes belangrijker werden. Als ik er nu op terugkijk, voetbalde ik vroeger al zonder zelfvertrouwen. Ik koos altijd voor de meest veilige en risicoloze oplossing zodat ik niet de schuld kon krijgen als er een tegendoelpunt zou vallen. Het gedrag om mijn faalangst te vermijden was toen al aanwezig, haha.

Ik begin me steeds bewuster te worden wat op mijzelf vertrouwen inhoudt en welk gedrag er niet bij hoort en wat wel passende mogelijkheden zijn. Twee duidelijke kenmerken van op mijzelf vertrouwen zijn dat ik eigenwijs en kritisch durf te zijn. Op straat, op tv, in de bus, op scholen, etc., overal praten mensen elkaar de hele dag na alsof ze iets begrijpen van wat de ander zegt. Bijna niemand denkt werkelijk na, terwijl iedereen wel gelooft dat hij of zij nadenkt, bizar fenomeen eigenlijk. In het openbare leven heb ik er overigens helemaal geen problemen mee en kan ik gewoon meepraten en interesse tonen als ik er zin in heb. Lees verder

Angst om te falen in het leven

11:00 – Zojuist heb ik een leuk stukje geschreven over ‘iemand anders de schuld geven’ waarin ik tot de conclusie kom dat ik dat alleen maar doe om geen verantwoordelijk te nemen voor mijzelf, mijn gedrag en mijn angst om te falen. Ik stond net in de keuken een broodje te smeren en moest terugdenken en hard lachen om herinneringen uit mijn middelbare schooltijd. Een woord dat wij binnen onze vriendengroep veelvuldig gebruikten om elkaar op een grappige manier aan te spreker was ‘faler’. Toen had ik eigenlijk niet door wat het woord precies betekende, omdat ik mijn faalangst al effectief had verdrongen en er flinke muren van afweer omheen had gezet. Kortom, ik had er geen contact meer mee.

Ik heb het woord toentertijd overigens niet geïntroduceerd binnen onze vriendengroep, maar terugkijkend leefde de angst om te falen in het leven al flink bij een aantal anderen. De angst om fouten te maken en het verkeerd te doen, omdat het allemaal perfect moet. Onzin natuurlijk, maar ik kan me voorstellen dat het voor een tiener een heftige en intense periode is waarin hij wordt geconfronteerd met zijn eigen angst om te falen en de eisen die de maatschappij aan hem stelt. Die eisen worden natuurlijk niet werkelijk aan hem gesteld, dat is ook maar weer een verhaaltje waar we in geloven om maar geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen voor onszelf en niet te leren vertrouwen op onszelf. Allemaal verhaaltjes die niet waar zijn. Allemaal onzin. ~ lzv

Was ik werkelijk machteloos tijdens het seksueel misbruik?

15:30 – Ik heb altijd geloofd dat ik machteloos was tijdens de vijfjarige periode waarin ik seksueel misbruikt werd, maar was dat ook de realiteit? Laat ik beginnen met een zelfgemaakte definitie van machteloosheid:

Machteloosheid is een staat van zijn waarin ik niets kan doen aan een situatie of omstandigheid. Ik ben dan niet bij machte om iets te kunnen veranderen binnen een situatie of omstandigheid.

De vragen die hieruit volgen zijn: was er werkelijk niets wat ik kon doen om de situatie te veranderen en naar mijn hand te zetten? Was ik werkelijk zo machteloos zoals ik me herinner?  Lees verder

Video

The Butterfly Effect → ik weiger bewust om te kiezen

The Butterfly Effect (2004) Trailer

11:30 – Vannacht heb ik de film ‘The Butterfly Effect’ gezien. De film gaat over een jongen/man die telkens met zijn gave probeert een negatief gevolg – voor zichzelf of iemand waar hij van houdt – van een gemaakte keuze te veranderen. Dit doet hij door terug in de tijd te gaan en een andere keuze te maken in een bepaalde situatie. Echter, in elke nieuwe versie van de werkelijkheid ontstaat er telkens een ander negatief effect voor hem of een van de mensen waar hij van houdt. Uiteindelijk komt hij tot de conclusie dat hij niet geboren moet worden en brengt zichzelf terug in de tijd om het leven als baby in de buik van zijn moeder. Het gevolg is dat alle mensen waar hij van houdt vervolgens een mooi en gelukkig leiden omdat hij nooit geboren wordt. Dit is het einde van de ‘director’s cut’ die ik heb gezien. Daarnaast zijn er nog drie verschillende einden in omloop: ‘theatrical ending’, ‘alternate ending 1’ en ‘alternate ending 2’, welke je allemaal hier kunt bekijken. Lees verder

Ik heb iets nodig van vrouwen → is dat waar?

21:00 – Twee weken geleden ben ik de confrontatie aangegaan met een vriendin die nog bij de organisatie zit waar ik drie weken geleden afscheid van heb genomen. Haar feedback op mijn besluit had een veroordelende en boze ondertoon – ze zat duidelijk in de afweer ‘valse macht’ –  en ik vond het onterecht wat ze zei. Aan de andere kant raakte haar feedback mij enorm en zo’n beetje alle mogelijke afweren werden in mijzelf getriggerd tijdens de confrontatie, haha.

Onze ontmoeting leverde mij belangrijke inzichten op hoe ik in het algemeen met vrouwen omga en wat ik vaak van vrouwen denk nodig te hebben. Vandaag heb ik een vier vragen-uitwerking van Byron Katie afgemaakt waarin ik de volgende overtuigingen heb onderzocht:

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw echt naar mij luistert – ik voel dat de vriendin/een vrouw regelmatig niet echt naar mij luistert.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw naar zichzelf kijkt, haar fouten toegeeft en mij gelijk geeft – ik word onrechtvaardig behandeld door de vriendin/een vrouw, omdat ik niets fout doe en gelijk heb.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw mijn keuzes begrijpt – ik voel mij vaak niet begrepen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil bevestiging van de vriendin/een vrouw dat ik het goed doe – ik voel me regelmatig afgewezen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw ophoudt met commentaar geven of ja-maren. De vriendin/vrouw denkt het altijd beter te weten.”

De belangrijkste inzichten die ik per overtuiging vandaag heb opgedaan zijn: Lees verder

Hoe ik mijn handelen vanuit ‘inner-weten’ volledig blokkeer

09:30 – Ik heb mij altijd een buitenstaander ten opzichte van het Leven gevoeld; iemand die niet echt deelneemt aan het leven, maar afwacht en een passieve houding heeft. En terwijl er elk moment een oneindige hoeveelheid mogelijkheden voor mijn neus beschikbaar zijn, kies ik er telkens voor om mijzelf buitenspel te zetten en af te wachten wat er gebeurt. Ik vraag mij af waarom ik dit doe en hoe ik dit precies doe.

Ik blokkeer eerst levensenergie in mijzelf en stel mijzelf vervolgens allerlei voorwaarden

De reden waarom ik mijzelf buitenspel zet ligt voor de hand; ik ben bang om fouten te maken en te falen in het Leven. En als ultieme poging om de angst om te falen uit de weg te gaan, vermijd ik gewoon iedere confrontatie met mijzelf en het Leven. De diepe angst om te falen ligt dus ten grond slag aan mijn passieve houding in het Leven. Lees verder

Een gevoel van ‘moeten’, haasten en urgentie bij activiteiten met anderen

19:00 – Ik woon nu een jaar en vier maanden in deze stad. Ik ken inmiddels aardig wat mensen, maar vrienden heb ik nog niet echt om mij heen verzameld. Aan de ene kant komt dat omdat ik vrijwel alleen maar bezig ben (geweest) met spiritueel zelfonderzoek, en aan de andere kant zoek ik een bepaalde ‘klik’ en diepgang bij een nieuwe vriend en/of vriendin. De hele tijd praten over koetjes en kalfjes is sowieso niet mijn ding en ervaar ik bovendien als (erg) vermoeiend. Ik praat liever over ‘serieuze’ en interessante zaken als persoonlijke ontwikkeling, spiritueel zelfonderzoek, non-dualiteit, het ego, het Leven, maar ook bijvoorbeeld over bloemen, planten, tuinieren, vogels, mediteren, geschiedenis en wetenschap.

Ondanks dat ik geen moeite heb om activiteiten in mijn eentje te ondernemen, zoals wandelen, fietsen, naar de bioscoop of een feest gaan, etc., merk ik dat ik het leuk zou vinden om samen met iemand dingen te doen. Drie weken geleden heb ik vrouw leren kennen waar ik inmiddels twee keer mee heb afgesproken en het erg leuk mee klikt. En vandaag ben ik naar een vrouw van 82 geweest die een tuin heeft van 4.000 m2 aan de rand van de stad. Ik ben lid van het blad ‘Groei & Bloei’ en ik bedacht me dat ik graag meer dingen wil leren over tuinen en tuinieren, maar niet uit een blad of via het Internet. Dus heb ik de lokale ‘Groei & Bloei’-afdeling gemaild met de vraag of ze niet iemand kennen met veel ervaring en kennis over tuinieren en die het leuk vindt om dit te delen. In ‘ruil’ help ik hem of haar mee in de tuin wanneer ik daar zin in heb. En vanmiddag heb ik mijn eerste ontmoeting gehad met een hele actieve en leuke  vrouw van 82, tof! Ze heeft trouwens echt een schitterende tuin 🙂 Lees verder

Een website bouwen (voor een ander) gaat niet over rozen

21:00 – Ik ben op dit moment een gave WordPress-website aan het maken voor een dame die mij enorm triggert. Ik vind haar zeer kritisch en ik merk dat ik mij regelmatig aan haar irriteer en moe wordt van haar geneuzel over allerlei kleine details. De weerstand en irritatie die ik in mijzelf ervaar wijst duidelijk op het afweermechanisme ‘valse macht’: ‘met mij is niets aan de hand, maar met jou des te meer. Als jij maar zou veranderen, dan zou er geen probleem zijn.’ Het is een controlemechanisme van het ego welke stoelt op oude primaire afweer overtuigingen uit mijn kindertijd. In het kort heb ik de volgende oordelen over haar:

  • Ze is superkritisch over wat ik creëer en ik doe in haar ogen niets goed.
  • Ze komt met weinig tot geen alternatieven als iets niet naar wens is, waardoor ik (nog steeds) niet weet wat ze nou wel wil.
  • Ze moet telkens live bekijken hoe iets eruit komt te zien (heel irritant), omdat ze het zich moeilijk voor kan stellen → ze heeft per se een beeld van de hele website nodig.
  • Ze legt de bal telkens helemaal bij mij neer, terwijl ik geen idee heb wat ze nou precies wil qua kleuren, lettertypes, vormgeving en functionaliteiten.

Lees verder

Mijn eigen ongemakkelijke verjaardag

12:00 – Vandaag ben ik jarig 🙂 en dit jaar vier ik mijn verjaardag met mijn moeder, mijn zus en haar vriend en een vriendin uit de straat. We gaan vanmiddag bowlen en ik merk dat ik gespannen ben dat ze speciaal voor mij op bezoek komen. Ik voel lichamelijke spanning en ik ben erg met hen bezig. Ik zit op dit moment letterlijk op hen te wachten, terwijl ze pas over een uur komen. Waarom gedraag ik mij zo? Wat levert het mij op?

Als iemand op mijn verjaardag komt moet ik het diegene naar de zin maken

Sinds mijn kindertijd heb ik mijn eigen verjaardagen altijd als stressvol ervaren; als momenten waarop iedereen speciaal voor mij op bezoek komt en waarbij er elk jaar eenzelfde routine met familie plaatsvindt in de middag. Eerst een taartje met een kopje koffie, gevolgd door een biertje of advocaatje met wat lekkers en ’s avonds samen eten ter afsluiting. Ik heb mij hier als kind en later als tiener en volwassene altijd erg onprettig en onvrij bij gevoeld. Lees verder

Aandachtig luisteren en focussen op de ander als controlemechanisme

19:30 – Vandaag heb ik een wandeling met mijn moeder en haar hond gemaakt. Ze is speciaal vandaag naar mij toe gekomen en heeft er 60 km heen en terug voor gereden. Ze woont namelijk in de stad waar ik tot vorig jaar ook een groot deel van mijn leven heb gewoond, maar nu niet meer 🙂

Menselijke contact in het algemeen en het contact met mijn moeder in het bijzonder heb ik altijd als erg lastig ervaren. Ik geloofde altijd dat het voor een groot gedeelte aan de anderen en mijn moeder lag, maar inmiddels weet ik wel beter, haha. Het contact met mijn moeder is het laatste jaar enorm verbeterd. Enerzijds heeft zij zich enorm ontwikkeld en is ze relaxter en minder rigide geworden, anderzijds heb ik minder oordelen over het gedrag van mijn moeder en leg ik mijzelf minder voorwaarden op. Kortom, we hebben allebei de moeite genomen om naar onze houding en gedrag te kijken en deze waar nodig te veranderen. En dat betaalt zich uit in liefdevoller en meer ontspannen contact. Lees verder