Wat is het verschil tussen een gedachte en een overtuiging?

Een belangrijk onderdeel van zelfonderzoek is het onderzoeken van de verschillende begrippen, concepten en systemen die van invloed zijn op het maken van keuzes én mijn gedrag in het NU. Daarop stuitte ik op de volgende vraag:

“Wat is het verschil tussen een overtuiging en een gedachte? Hoe weet ik dat?”

Een gedachte is voor mij per definitie emotieloos en kan verschijnen in bewustzijn zonder dat ik er iets mee moet of hoef. Een overtuiging daarentegen zit emotionele lading aan – dat kan zowel positief als negatief zijn, omdat ik ervan overtuigd ben dat de overtuiging waar is. De emotionele lading zorgt voor ‘bewijs’ van de overtuiging, maar is volgens mij ook het resultaat van het geloof erin. Dus de emotionele lading heeft een zelfversterkend effect op de overtuiging → het houdt de overtuiging in stand.

Een overtuiging is altijd onderdeel van het ego, omdat ik geloof dat de overtuiging waar is. Vanaf het moment dat ik een overtuiging op waarheid heb onderzocht en doorzie, verliest de overtuiging direct zijn kracht en ervaar ik er ook steeds minder emotionele lading bij → de betovering is verbroken.

Een overtuiging

  • Een overtuiging is altijd waar.
  • Een overtuiging heeft altijd een bepaalde mate van emotionele lading – positief of negatief.
  • Een overtuiging is vaak dwingend en repeterend.
  • Een overtuiging neemt ‘bezit van mij’.
  • Ik ben altijd gehecht (positief of negatief) aan een overtuiging = identificatie = onderdeel van het ego = ‘mij’ en ‘ik’.

Het doorzien van een overtuiging leidt tot scheiding van de gedachte en de emotionele lading → ze versterken en bewijzen elkaar niet meer. De gedachte en emotionele energie zijn vanaf dat moment twee onafhankelijke verschijningen in bewustzijn, die allebei steeds meer hun kracht verliezen omdat ik ze geen macht meer geef door erin te geloven. Lees verder

Het ego = het denken, maar niet vice versa

10:30 – Het ego is een illusie van het denken. Het ego is het resultaat van het denken. Het ego is volledig afhankelijk van het denken. Zonder identificatie met het denken bestaat er geen ego. Zelfs emoties en gevoelens worden veroorzaakt, bestempeld en geïnterpreteerd door het denken. Deelconclusie: het ego = het denken.

Maar is het denken ook afhankelijk van het ego? Kan het denken bestaan zonder het ego? Mijn eerste ingeving is ‘ja’, maar dat is een aanname aangezien ik mij nog volledig identificeer met het ego. Als de gehechtheid aan het ego verdwenen is en ‘Verlichting’ is bereikt, dan besta ‘ik’ nog steeds en ben ik in staat om te denken, alleen zit er geen waarheid meer in. Gedachten komen en gaan zonder dat ik mij er dan mee identificeer, omdat ze geen waarheid meer bevatten. Deelconclusie: het denken ≠ het ego.

De hersenen en het denken

De hersenen en het denken zijn niet hetzelfde. Het denken is een functie van de hersenen, maar de hersenen hebben vele functies om het organisme levend en vitaal te houden, zoals lichaamstemperatuur, hartslag, ademhaling, bloeddruk, balans houden en nauwkeurig bewegingen maken, praten, luisteren, gevoel, geheugen, bewustzijn, etc. Dus ook de hersenen zijn niet afhankelijk van het ego. Deelconclusie: de hersenen ≠ het ego. Lees verder

Elke identificatie met een gedachte is een controlemechanisme op zich

10:00 – De titel van dit bericht zou ook kunnen zijn: ‘elke gedachte die ik geloof is een afweermechanisme op zich’ of ‘elke gedachte waar ik mij mee identificeer is een afweermechanisme op zich’. Een controlemechanisme = een afweermechanisme en vice versa. Aan de andere kant kan een gedachte ook zonder lading verschijnen in mijn bewustzijn zonder dat ‘ik’ er iets mee moet. Een gedachte verschijnt dan in bewustzijn en verdwijnt er net zo gemakkelijk weer uit → geen identificatie = geen probleem.

Op 9 augustus 2018 is het pijnlichaam volledig in mij opgelost, wat echt een zeer bevrijdende ervaring was. Ik ervaar hiernu geen pijn en geen angst meer. Waar ik wel enorm last van heb is het denken, omdat zijn kracht enorm lijkt te zijn toegenomen na het oplossen van het pijnlichaam. Dat is nu de realiteit, dat is waar ik mee te dealen heb. Het denken richt zich nu voornamelijk niet meer op het verleden, trauma’s en slachtofferschap, maar gebruikt zijn volledige kracht om ‘mijn overleving’ veilig te stellen via de toekomst. Dit uit zich in de volgende neigingen en drangen: plannen, controleren, sturen, voorbereiden, in de gaten houden, ‘iets’ willen, dingen bedenken, etc. Lees verder

Het geloven en volgen van gedachten houdt het verleden, de toekomst en het zelf in stand

In feite is het complete ego een uitdrukking van ‘valse hoop’. Het ego ervaart hiernu altijd een probleem en gaat altijd op zoek naar een oplossing in het verleden of in de toekomst – in beide gevallen verstrijkt de tijd met het zoeken naar een ‘oplossing’. Het ego communiceert daarmee naar zichzelf dat het Leven het ego nu nog niet geeft wat het ego straks hoopt te krijgen. → Ik communiceer daarmee naar mijzelf dat het Leven mij hiernu niet geeft wat ik straks hoop te krijgen. Aangezien ‘ik’ het Leven ben, wijs ik ‘mijzelf’ dus hiernu continue af.

Het verschil tussen bestempelen, oordelen, beoordelen en veroordelen

Allereerste wat duidelijkheid over veelgebruikte begrippen zodat er geen verwarring kan ontstaan.

  • Bestempelen = iets of iemand een naam geven en benoemen.
  • Oordelen = a) door redeneren tot een gevolgtrekking komen, of b) een gevoel, een mening over iets of iemand hebben.
  • Beoordelen = een oordeel vellen over iets of iemand, mijn goed- of afkeuring uitspreken over iets of iemand.
  • Veroordelen = met behulp van een oordeel iets of iemand afkeuren of verwerpen.

Ik bestempel en oordeel continue bewust of onbewust – dit gaat volledig automatisch. Het grappige is dat ik vind dat ‘oordelen’ een negatieve bijklank heeft in tegenstelling tot bijvoorbeeld het woord ‘beoordelen’, terwijl het volgens mij geen bal uitmaakt. Ik oordeel letterlijk op het moment dat ik een gedachtepatroon volg. Het kunnen oordelen zijn over mijzelf, over iemand anders, over de plek waar ik ben, de situatie waar ik in zit, etc. Letterlijk alle zintuiglijke informatie die via mijn ogen, oren, neus, mond en lichaam binnenkomt wordt bestempeld, beoordeeld en regelmatig ook veroordeeld. Kortom, ik ben een bestempelaar, oordeler, beoordeler en veroordeler in één! The creator of my own universe, haha. Lees verder

Waarom het geloven van gedachten geen effectieve strategie is

20:30 – Vandaag heb ik een gaaf bericht gepubliceerd over gedachten en gedachtepatronen die het verleden, de toekomst en het zelf in stand houden. Naar aanleiding daarvan vroeg ik mij af waarom ik een gedachte of gedachtepatroon in de eerste plaats geloof? Wat levert het mij op? Wat bereik ik ermee?

Ik realiseerde me dat elke gedachte en elk gedachtepatroon blijkbaar een effectieve strategie was in situaties in het verleden, althans dat geloofde ik toen en nu onbewust nog steeds. Ik geloofde blijkbaar dat een gedachte of gedachtepatroon volgen zin en nut had, dat ik er iets mee bereikte. Niet dus. Eigenlijk is zelfonderzoek niets anders dan mij bewust worden van de nutteloosheid en zinloosheid van het geloven en volgen van een gedachte of gedachtepatroon → doorzien dat de effectieve strategie totaal ineffectief is. Sterker nog, ik creëer exact de tegenovergestelde ervaring van wat ik graag zou willen, is dat niet ironisch? Lees verder

Onrustig geslapen en neigingen gericht op de toekomst

09:30 – Vannacht heb ik onrustig geslapen, omdat ik erg aan het dromen was wat veel lichamelijke spanning en onrust opleverde, althans ik denk dat het daarmee te maken had. In de verschillende dromen die ik had kwam ik goed voor mijzelf op, wat ik als een weerspiegeling zie van mijn ontwikkeling van de laatste paar maanden. Ik vertrouw meer op mijzelf en durf meer mijn eigen keuzes te maken en meer voor mijzelf op te komen als ik iets wil. Tof om dat ook in dromen terug te zien.

Drie neigingen gericht op de toekomst

Ik ben op dit moment druk bezig om alle gedachten en gedachtepatronen die gericht zijn op de toekomst te onderzoeken, te doorzien en los te laten. Op dit moment zijn dit de belangrijkste drie neigingen en dwangen die ik in mijzelf bespeur:

  • De neiging om bezig te zijn met het meisje van de Albert Heijn en mijzelf een ontmoeting in het vooruitzicht te stellen om ernaar uit te kijken. Natuurlijk niets mis mee om zo nu en dan aan een leuke, mooie vrouw te denken, maar ik ben er teveel mee bezig, het is een focus geworden. Ik ben inmiddels vijf keer langs de Albert Heijn geweest en vijf keer was ze niet aanwezig op dat moment. What are the odds? Haha. Vanavond ga ik een nieuwe poging wagen om haar te vertellen dat ik haar leuk vind en vragen of ze af wil spreken. Fingers crossed 🙂 Lees verder

Wat is gehechtheid? Wat betekent gehecht zijn aan iets?

22:00 – Ik kan alleen positief of negatief gehecht zijn aan objecten van het ego/het denken (verder: het ego). Objecten van het ego zijn gedachten die zich voordoen als woorden – stemmen en/of commentaar – of mentale beelden/plaatjes. Door identificatie met een verschijning in Bewustzijn ontstaat er een object, een creatie van iets uit niets. Dit gebeurt als volgt:

  • Het ego bestempelt een verschijning in Bewustzijn → er is hier nog geen sprake van een probleem en/of gehechtheid.
  • Het ego oordeelt over de verschijning op basis van overtuigingen, ideeën en voorwaarden waaraan ‘het’ of ‘iets’ moet voldoen → er is een object ontstaan; een interpretatie van een verschijning in Bewustzijn.
  • Het ego veroordeelt het object → het oordeel moet een positief of negatief gevolg hebben. Het oordeel heeft dus een consequentie voor het object, hetzij alleen in gedachten of ook in handelen.

Let op: ik kies er in de rest van dit bericht voor om ‘mijn interpretaties van verschijningen in Bewustzijn’ en ‘verschijningen’ door elkaar te gebruiken en het woord ‘objecten’ achterwege te laten in verband met de leesbaarheid 🙂 Lees verder

Notitie

Emoties en gevoelens zijn niet-waar → ik ben er weer ingetrapt

Shit, ik ben er vandaag weer ingetrapt. Ik werd mij er zojuist pas van bewust dat wat ik voel ‘waar’ had gemaakt door er flink weerstand tegen te bieden. Gedachten zijn relatief makkelijk te doorzien en te beoordelen als ‘niet-waar’, maar gevoelens en samenhangende ervaringen lijken zo echt dat ik toch regelmatig onbewust waarde hecht aan dat wat ik voel en de lichamelijke spanning, stress of pijn onbewust op probeer te lossen.

Ondanks dat de aanleiding vaak een handeling vanuit angst is – doordat ik bijvoorbeeld iets doe wat ik eigenlijk niet moet doen -, verbaast het mij dat ik er nog steeds intrap en onbewust probeer de lichamelijke spanning, stress of pijn als gevolg daarvan op te lossen. Als ik eerlijk ben vind ik het gewoon nog steeds lastig om fysieke ongemakken en pijnen onvoorwaardelijk te accepteren en ‘er gewoon mee te zijn’. Het ego en het denken geloven dat lichamelijke spanning, stress en pijn altijd opgelost kan worden, maar dat is echt gelul. In werkelijkheid betekent een oplossing zoeken = weerstand bieden, waardoor de lichamelijke spanning, stress en pijn alleen maar erger wordt en ik erop gefixeerd raak. Alleen heb ik dus niet altijd door dat ik erop gefixeerd ben geraakt en het op probeer te lossen. Wat een grap. ~ lzv

Wie ben ik? → Ben ik …? → Kan ik het tegendeel bewijzen?

17:30 – In het ‘nature versus nurture’ debat, oftewel de discussie over aanleg of opvoeding (omgeving), proberen wetenschappers te verklaren waarom ik eruit zie zoals ik zie en waarom ik mij gedraag zoals ik mij gedraag. Kortom, al bijna 100 jaar proberen wetenschappers een verklaring te vinden voor mijn uiterlijk, karakter, gedrag, eigenschappen, kenmerken, etc. en het is ze nog steeds niet gelukt. Ik ben op dit moment het boek ‘De appel en de boom’ van René Kahn aan het lezen waarin duidelijk wordt dat de gangbare opvatting steeds meer richting aanleg én opvoeding (omgeving) gaat in plaats van aanleg óf opvoeding.

In tegenstelling tot de wetenschappers van het aanleg of opvoeding debat probeer ik geen verklaring te vinden waarom ik ben wie ik ben of wat mij maakt tot wie ik ben, maar er ‘gewoon’ achter te komen wie ik ben. Het verschil is dat ik geen verklaring probeer te vinden voor datgene waarvan ik geloof dat ik dat ben, maar dat ik kritisch onderzoek of ik datgene überhaupt wel kan zijn. En dit probeer ik te realiseren door het tegendeel ervan te bewijzen, waarmee datgene wat ik geloof te zijn als absoluut onwaar kan worden gekwalificeerd. Dat kan ik dan loslaten en vervolgens mijn zoektocht naar het antwoord op de vraag “wie ben ik?” hervatten. Lees verder

Wie ben ik? → het enige juiste antwoord is: ‘ik weet het niet’

15:30 – Wie ben ik? Wie ben ik? Wie ben ik in godsnaam? Een simpele vraag met een ogenschijnlijk simpel antwoord, maar niets is minder waar. Ik bedacht me zojuist op de fiets dat ik jarenlang een ontkennend antwoord gaf op de vraag ‘wie ben ik?’ zonder dat ik werkelijk de ideeën, concepten en overtuigingen waar ik in geloofde onderzocht. Ik ‘inner-wist’ bijvoorbeeld dat ik niet mijn lichaam en gedachten was en dus herhaalde ik vaak tegen mijzelf ‘ik ben niet mijn lichaam’ of ‘ik ben niet mijn gedachten’, achteraf gezien goed bedoeld maar ik schoot er weinig mee op. Ik probeerde als het ware mijn identificaties met het lichaam en gedachten te ontkennen, waarmee ik ze waarschijnlijk alleen maar van nieuwe energie voorzag en sterker maakte. Ironisch. Lees verder