Citaat

Het loslaten van gehechtheid in het proces van spiritueel ontwaken

“Iedere stap in het proces van ontwaken is opgebouwd uit drie onderdelen. Een stap begint met iets te zien en te begrijpen. Zien en begrijpen worden het instrument waarmee je dat wat je hebt gezien en begrepen, vernietigt. Maar daarmee ben je er nog niet. Als je iets hebt gedood wil dat nog niet zeggen dat je daarmee ook je gehechtheid eraan hebt gedood. Iets zien is het begin van het doden ervan, en door het te doden maak je een begin met het loskomen ervan. De derde stap is niet therapeutisch; daar draait het juist om.” ~ Jed McKenna in Spiritueel Incorrecte Verlichting

Wat is gehechtheid? Wat betekent gehecht zijn aan iets?

22:00 – Ik kan alleen positief of negatief gehecht zijn aan objecten van het ego/het denken (verder: het ego). Objecten van het ego zijn gedachten die zich voordoen als woorden – stemmen en/of commentaar – of mentale beelden/plaatjes. Door identificatie met een verschijning in Bewustzijn ontstaat er een object, een creatie van iets uit niets. Dit gebeurt als volgt:

  • Het ego bestempelt een verschijning in Bewustzijn → er is hier nog geen sprake van een probleem en/of gehechtheid.
  • Het ego oordeelt over de verschijning op basis van overtuigingen, ideeën en voorwaarden waaraan ‘het’ of ‘iets’ moet voldoen → er is een object ontstaan; een interpretatie van een verschijning in Bewustzijn.
  • Het ego veroordeelt het object → het oordeel moet een positief of negatief gevolg hebben. Het oordeel heeft dus een consequentie voor het object, hetzij alleen in gedachten of ook in handelen.

Let op: ik kies er in de rest van dit bericht voor om ‘mijn interpretaties van verschijningen in Bewustzijn’ en ‘verschijningen’ door elkaar te gebruiken en het woord ‘objecten’ achterwege te laten in verband met de leesbaarheid 🙂 Lees verder

Zoeken naar ‘iets’ vanuit een staat van zelfafwijzing kan nooit tot zelfacceptatie leiden

22:30 – Zoeken naar ‘iets’ bij een ander vanuit een staat van zelfafwijzing leidt nooit – ik zeg nooit – tot (een gevoel van) zelfacceptatie. Waar ik ook naar op zoek ben – bijvoorbeeld: bevestiging, goedkeuring, aandacht, erkenning, waardering, ‘liefde’, gezien worden, etc. -, het is in werkelijkheid altijd het ego dat zoekt. Het ego is een uitdrukking van zelfafwijzing en ‘iets’ van een ander kan daarom nooit tot (een gevoel van) zelfacceptatie leiden – hoogstens tot een tijdelijk goed gevoel.

De identificatie met de overtuiging waarmee ik mijzelf afwijs – bijvoorbeeld ‘ik ben niet goed genoeg om van te houden’ of ‘ik ben het niet waard om van te houden’ of ‘er is iets mis met mij’ of ‘ik doe alles fout’ – is het probleem en zorgt voor de samenhangende negatieve ervaring ervan hiernu, waardoor ik geloof dat het echt zo is en ik ‘buiten mijzelf’ naar een oplossing ga zoeken. Een vicieuze cirkel waar nooit een einde aankomt. Lees verder

De vrije wil is echt complete onzin

13:30 – Het hele idee van de vrije wil slaat echt nergens op – zie ook dit bericht -, terwijl de ervaring ervan zo echt lijkt. Ik heb helemaal niets te ‘willen’, want als dat wel het geval zou zijn geweest, dan had ik mij graag continue gelukkig en tevreden gevoeld – wat mij tot op heden niet is gelukt door het te ‘willen’. Sterker nog, hoe gelukkiger en tevredener ik wil zijn, hoe ongelukkiger en ontevredener ik ben/word. Ik trok vervolgens altijd de conclusie dat het specifiek aan mij lag en ik iets verkeerd deed waarom ik niet continue gelukkig en tevreden was. Nu ben ik erachter dat iedereen met precies hetzelfde probleem worstelt, waarbij we met z’n allen halsstarrig vast blijven houden aan het idee van de vrije wil. Dat geeft ons een gevoel van macht en controle over onszelf en het Leven. Zonder die illusie van macht en controle voelen we ons waarschijnlijk machteloos, reddeloos, wanhopig, gefrustreerd, radeloos en ontredderd, en weten we niet wat we met onszelf en het Leven aanmoeten. Lees verder

Wat betekent identificatie? En hoe werkt het? ~ De 10.000 dingen van het denken

10:00 – Het denken heeft de ultieme werkelijkheid of realiteit opgedeeld in 10.000 objecten (hierna: dingen) op basis van allerlei voorwaarden, eisen en criteria. Ik geloof dat alle 10.000 dingen van het denken werkelijk bestaan, omdat ze mijn subjectieve werkelijkheid en wereldbeeld vormen, waarbij ik een (grotere) voorkeur dan wel afkeur heb voor het ene ding dan voor het andere. Anders gezegd, ik identificeer mij met alle 10.000 dingen van het denken, maar ik identificeer mij sterker met bepaalde dingen omdat ik daar – om welke reden dan ook – sterker in geloof en daar dus meer identiteit, eigenwaarde en een gevoel van zelf aan ontleen.

Het is niet zo dat ik mij niet kan identificeren met bijvoorbeeld Hitler. Ik geloof dat Hitler heeft bestaan en daarom identificeer ik mij met Hitler (lees: het idee van/over Hitler) en ben ik aan hem gehecht, ook al is de hechting minimaal en de identificatie negatief. Een positieve identificatie zou mij via de reflectie van anderen waarschijnlijk wat imagoschade opleveren en mijn zelfbeeld aantasten 😉 Lees verder

Het proces van spiritueel ontwaken en ‘Verlicht’ worden dient zich te vormen

16:00 – Inmiddels ben ik 6 maanden met spiritueel zelfonderzoek en het loslaten van mijn overtuigingen bezig. Terugkijkend op de afgelopen maanden heb ik enorme ups en downs gekend op emotioneel gebied en het ervaren van lichamelijke spanning en pijn. Wat er ook allemaal wordt gezegd over het proces van spiritueel ontwaken – en dan bedoel ik niet de new age-variant 😉 – en het nastreven van ‘Verlichting’, ik vind het proces en de weg ernaar toe enorm intens en zwaar, zowel op mentaal, fysiek als emotioneel gebied.

Waar ik de afgelopen weken enorme stappen in heb gezet is het stroomlijnen en ‘perfectioneren’ van het proces. In het kader van zo min mogelijk lichamelijke spanning ervaren en pijn lijden, is het voor mij belangrijk om zo min mogelijk weerstand te bieden tegen het proces door onnodig (lang) vast te houden aan identificaties met het ego. Achteraf gezien heb ik een aantal maanden nodig gehad om mijzelf het proces van spiritueel zelfonderzoek en het loslaten van overtuigingen en mijn gehechtheid eraan, eigen te maken. En het gaat nog steeds door 🙂 Lees verder

De waarnemende controleur is de ultieme personificatie van het ego

13:00 – Gisteravond identificeerde ik mij weer volledig met het ego. Ik zat er weer hopeloos aan vastgeplakt, maar ik snapte niet waar ik mij precies mee identificeerde. Mijn geest was namelijk rustig; er waren geen gedachten, geen stemmen, geen woorden, geen beelden, helemaal niets. Dus wat was het dan vroeg ik mij af? Ik heb een meditatie en ademhalingsoefeningen gedaan, maar dat mocht niet baten. Totdat vanochtend eindelijk het kwartje viel: ik identificeerde mij weer met de waarnemende controleur: de ultieme personificatie van het ego.

Ik heb altijd geprobeerd om met het denken oplossingen te vinden voor de problemen die ik in het dagelijks leven tegenkwam. Ik heb een erg levendige en inventieve geest, dus bedacht ik steeds nieuwe oplossingen om met lastige en moeilijke situaties in het Leven om te gaan. In werkelijkheid deed ik steeds meer afstand van ‘mijzelf’ als wezen en creëerde ik stap voor stap een innerlijk veelkoppig monster die steeds meer bepaalde in mijn leven. Ik ben gaandeweg de macht over ‘mijzelf’ en het veelkoppige monster (het ego) helemaal kwijtgeraakt.  Lees verder

De binnenwereld zorgt voor het gevoel een persoon/iemand te zijn

22:00 – De binnenwereld is net zoals de buitenwereld een projectie en daarmee volledig afhankelijk van het denken. De binnenwereld is afhankelijk van het denken in termen van wat ik geloof over mijzelf als persoon en de wereld – inclusief anderen – die ik ‘buiten mijzelf’ lijk waar te nemen. Een aantal inzichten die hieruit volgen:

  • Emoties, gevoelens, sensaties en energiestromen lijken te verschijnen in een binnenwereld.
  • De binnenwereld lijkt constant te zijn, omdat het een direct resultaat/ afgeleide is van wat ik hiernu geloof over mijzelf en de wereld – inclusief anderen – die ik waarneem. Lees verder