Ik moet altijd productief zijn en mag geen tijd verspillen → is dat waar?

23:00 – Ik geloof dat ik altijd productief moet zijn, omdat ik geloof dat ik te weinig tijd heb voor mijn activiteiten, zoals zelfonderzoek. Ik geloof dus dat er zoiets bestaat als te weinig tijd hebben. Echter, de ervaring van tijd is een projectie van het ego (lees: het denken), en het enige wat eindig is, is het ego zelf en daarmee dus ook de tijd. Tijd voor een onderzoekje dus, haha.

De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik moet altijd productief zijn en mag geen tijd verspillen aan onzinnige dingen, lummelen en niksen.”

Een aantal belangrijke inzichten die ik via zelfonderzoek heb opgedaan zijn: Lees verder

De PRI-methode + afweermechanismen → mijn visie met eindconclusie

14:00 – De afgelopen zes weken heb ik veel tijd besteed aan het doorgronden van de vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – die Ingeborg Bosch beschrijft in haar boeken over Past Reality Integration (PRI). Ik vind de door haar vastgestelde en beschreven afweermechanismen van het ego effectief en goed om mee te werken in de praktijk.

Er bestaat geen oude onvervulde behoefte en oude pijn

Ingeborg Bosch veronderstelt in haar theorie dat er altijd een verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – uit de kindertijd ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen. In dit eerdere bericht ga ik helemaal in op haar basistheorie mocht je dat interessant vinden. Echter, mijn conclusie is dat haar basisveronderstelling niet klopt. Immers, ik heb hiernu niets nodig en in mijn kindertijd had ik ook niets nodig. Bovendien heb ik alles gekregen wat ik toen nodig had aangezien ik hiernu zelf het levende, gezonde bewijs daarvan ben.

Het allerbelangrijkste bewijs voor mijn conclusie is dat ik het pijnlichaam zelf volledig heb weten op te lossen door eigenwijs te zijn en de ideeën van Ingeborg Bosch op waarheid te toetsen. Het idee dat er dus verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen is dus niet waar → er bestaat geen verdrongen oude pijn en oude onvervulde behoeften hiernu. Wil je weten waarom het lijkt alsof je hiernu een oude onvervulde behoefte ervaart? Bekijk dan dit bericht.

De verpletterende waarheid is de angst voor de dood

De vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – hebben volgens Ingeborg Bosch allemaal de functie de verpletterende waarheid te ontkennen dat onze behoeften als kind in onvoldoende mate werden vervuld, omdat we dat volgens haar niet aankonden. Ook hier slaat Ingeborg Bosch de plank mis, omdat de enige verpletterende waarheid die wij als kind verdrongen en ontkenden de angst voor de dood is én de realiteit dat er letterlijk ‘niets’ is. En dat doen we als volwassenen overigens nog steeds, haha. Lees verder

Het creëren en nastreven van goede gevoelens houdt mijn leven draaglijk

18:00 – Deze middag heb ik een late douche gepakt en tijdens het douchen realiseerde ik mij wat ik altijd heb gedaan en nog steeds doe om mij goed te voelen. Ik geloof dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel door steeds een goed gevoel na te streven en (deze later) te ervaren. Fundamenteel voel ik mij ongelukkig en ontevreden, maar door mijzelf onophoudelijk goede gevoelens in het vooruitzicht te stellen én deze na te streven heb ik de illusie dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel, hierbij niet realiserend dat ik mijzelf continue afwijs en voor de gek houd.

Het creëren en nastreven van goede gevoelens verbloemt mijn ongelukkig zijn

Het zit namelijk zo. Ik (lees: het ego) heb het vermogen om levensenergie te blokkeren en een goed gevoel in de vorm van een gedachte in het vooruitzicht te stellen – ik projecteer dus een goed gevoel in de toekomst. Dit goede gevoel kan van alles zijn, zoals het kijken van een film, boodschappen doen, afspreken met vrienden, lekker eten en drinken, een weekendje weg, deadlines halen op werk, Facebook bekijken, whatsappen, alcohol drinken, een festival bezoeken, gokken, drugs gebruiken, etc. Een goed gevoel kan letterlijk alles zijn zolang ik het maar als positief en prettig ervaar. Het onophoudelijk creëren en nastreven van goede gevoelens houdt mijn leven – net zoals dat van iedereen trouwens – draaglijk en verbloemt de fundamentele ongelukkigheid en ontevredenheid die ik ervaar – net zoals bij iedereen trouwens 🙂 Lees verder

Ik kan zelf bepalen hoe ik mij voel → dat waar?

14:00 – De lichamelijke spanning en energetische blokkades die ik in mijn buikregio ervaar worden gecreëerd en in stand gehouden door een waslijst aan overtuigingen. Ik heb er al een flink aantal onderzocht, doorzien en losgelaten, maar regelmatig verschijnt er een nieuwe overtuiging – waar ik nog sterk in geloof – op het toneel. Deze keer is het de overtuiging ‘ik kan zelf bepalen hoe ik mij voel’, welke ik vannacht heb uitgewerkt met behulp van de volgende deelvragen:

  1. Waarom wil ik zelf bepalen hoe ik mij voel?
  2. Waarom geloof ik dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel? Hoe bepaal ik zelf hoe ik mij voel?
  3. Welke middelen gebruik ik om zelf te bepalen hoe ik mij voel? Wat levert mij dat op? Wat probeer ik te bereiken? Kan dat überhaupt?

Hieronder zal ik kort mijn bevindingen per deelvraag beschrijven. Lees verder

Slapen om te ontsnappen aan het NU ~ Extreem gezond eten lost geen problemen op

22:00 – Vorige week dinsdag ben ik met mijn poes ‘Softie’ – leuke naam hè, haha – naar de dierenarts geweest. Na een eerste diagnose en een bloedonderzoek kon ze niet vaststellen wat de oorzaak van haar slechte adem en het vele drinken van water was. De dierenarts nodigde me uit om een week later – vandaag dus – Softie te brengen voor een bloeddrukmeting. Ik heb Softie vanochtend afgegeven en ik merkte gedurende de dag dat ik niet lekker in mijn vel zat en dat ik Softie erg miste hier in huis. Het klopte gewoon niet dat ze niet hier bij mij in huis was, al wist ik dat ze in goede handen was. Dit was voor mij een nieuwe ervaring; ik heb een dier nog nooit zo erg gemist als vandaag. Aan het begin van deze avond heb ik Softie weer opgehaald en de dierenarts vertelde mij dat haar bloeddruk en longen prima in orde zijn. Maar wat de oorzaak is van haar slechte adem en het vele drinken weet ik nog steeds niet 🙂 Lees verder

Notitie

Kinderen hoor je toch ook nooit zeggen dat ze verbinding willen maken?

Ik gebruik andere mensen om mijn zelfbeeld te bevestigen en daar een zelfgevoel en eigenwaarde aan te ontlenen. Mijn drang om verbinding te willen maken met andere mensen is niets anders dan het willen creëren én nastreven van een goed gevoel. Verbinding willen maken met anderen is altijd gebaseerd op angst, de angst voor peilloze leegte en diepte in mijzelf – het ‘niets’. Natuurlijk vind ik het zo nu en dan ook fijn om in gezelschap van anderen te zijn, maar dan ben ik niet (obsessief) op zoek naar het maken van verbinding. Dat is echt een egomechanisme. Kinderen hoor je toch ook nooit zeggen dat ze (meer) verbinding willen maken met elkaar? Wat een volwassen onzin is dat ‘verbinding willen maken’ toch. ~ lzv

Aandachtig luisteren als controlemechanisme ~ Ik moet z.s.m naar huis

21:00 – Gisteren ben ik met een Amsterdamse vriendin naar het Anne Frank huis en het Van Gogh museum geweest. Zowel op de heenreis als de terugreis met de trein creëerde ik voor mijzelf een aantal flinke problemen – en naderhand mooie inzichten – die ik hieronder deel.

Mooie billen van een jonge dame

Op de heenreis stapte er na mij twee jonge dames in, waarvan er eentje een tijdlang met haar billen richting mij gekeerd stond. Ik kon er moeilijk omheen kijken en was erg onder de indruk van haar mooie billen. Ze had echt mooie, ronde en volle billen die niet te groot waren en zeker niet te klein, haha. Een genot om naar te kijken 🙂 Al vrij snel merkte ik dat ik helemaal in mijn hoofd zat en mij enorm geblokkeerd voelde, en ik snapte niet waarom. Lees verder

‘Iets’ kan alleen bestaan bij de gratie van het tegenovergestelde ervan

17:30 – ‘Iets’ kan alleen bestaan bij de gratie van het tegenovergestelde ervan. ‘Iets’ kan niet op zichzelf bestaan. Als ik streef naar ‘iets’, dan creëer ik automatisch het tegenovergestelde ervan hiernu. Als ik ‘iets’ probeer te krijgen, realiseren, bereiken, dan bevestig ik automatisch het tegenovergestelde ervan hiernu en houd ik het in stand. Ik kan mij onmogelijk met één kant van een medaille accepteren; één kant accepteren is beide kanten accepteren.

Andersom geldt het ook. Als ik weerstand bied tegen ‘iets’, dan geloof ik automatisch in het tegengestelde ervan. Ik kan nooit ‘iets’ accepteren door te vechten tegen het tegenovergestelde ervan. Ik kan ook nooit winnen van ‘iets’ door ertegen te vechten. Het is zinloos en onmogelijk. Ik kan het nooit winnen. De enige manier ‘om van ‘iets’ af te komen’ is beiden kanten van dezelfde medaille als illusionair te herkennen, te doorzien en mijn gehechtheid eraan los te laten. Lees verder

Er is geen oorzaak/reden ~ Oordelen creëert direct de illusie van hoop

20:30 – Wennen aan de dualiteit (= verandering zonder oordeel) van het Leven blijft lastig. Gisteren had ik fantastische inzichten, een kleine doorbraak en voelde ik mij top, en vandaag ben ik aan het worstelen met een energetische blokkade, lichamelijke spanning en stress. Een heerlijk contrast, haha.

  • Gisteren voelde ik mij beter als vandaag → vergelijken hoe ik mij hiernu voel met een gereconstrueerde herinnering = weerstand tegen ‘Dat Wat Is’ + ik vererger hoe ‘slecht’ ik mij hiernu voel.
  • Ik voel mij slecht en ongelukkig hiernu = idem.
  • Er is een oorzaak voor hoe ik mij hiernu voel → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand.
  • Ik moet iets doen hiernu → ik moet mij beter voelen hiernu (= proberen op te lossen) → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand. Lees verder

Elk negatief oordeel = het afweermechanisme ‘valse macht’

19:00 – Ik vroeg mij vandaag af wat het mij oplevert om negatief te oordelen over andere mensen en dingen in de maatschappij. Wat bereik ik met negatief oordelen? Waarom zou ik dat doen? Wat is mijn motivatie? Het meest voor de hand liggende antwoord is: het in stand houden van mijn zelfbeeld en identiteit. Dat klopt, maar wat levert het mij direct op?

Ik realiseerde mij vandaag dat het geven van een negatief oordeel een gevoel van superioriteit en suprematie geeft. Negatief oordelen over anderen en dingen in de maatschappij voelt tijdelijk goed op een subtiele manier. Als ik eerlijk ben voelt het alsof ik als een God bepaal wat goed en slecht, mooi en lelijk, zwak en krachtig, bewust en onbewust, bijzonder en gewoon, nuttig en nutteloos, etc. is. Lees verder