Zelfwaardering, opkomen voor mijzelf & lastig kiezen bij veel mogelijkheden

20:30 – Eergisteren ben ik begonnen met het opschrijven van minimaal drie punten die ik positief vond van/aan mijzelf op een dag. En ik ben positief verrast wat voor effect het in zo’n kort tijdsbestek heeft. Ik voel mij direct warmer en liefdevoller van binnen na het noteren van de positieve dingen en het lijkt een cumulatief effect te hebben. Bovendien word ik mij elke dag meer en meer bewust van de positieve eigenschappen en kanten van mijzelf en ligt de focus niet zo op het negatieve (meer). Er zijn natuurlijk pas twee dagen voorbij, maar de eerste signalen zijn hoopgevend, haha.

Opkomen voor mijzelf en onderhandelen over een andere tegenprestatie

Gisteren realiseerde ik mij wat twee belangrijke onderdelen zijn van zelfwaardering: het aangeven van mijn grenzen en het opkomen voor mijzelf. Donderdag werd ik enorm getriggerd door een kritische, perfectionistische vrouw waar ik op dit moment een website voor aan het maken ben. Ik heb vervolgens het werkblad ‘oordeel-over-je-naaste’ van Byron Katie ingevuld en uitgewerkt, en daar heb ik belangrijke inzichten over mijn oordelen richting mijzelf en haar en mijn gedrag uitgehaald. Super! Lees verder

We zijn allemaal niet zo moedig als we onszelf doen geloven

10:00 – Vanochtend bedacht ik mij dat ik sinds half mei dit jaar (2018) – het moment dat ik werkelijk ben begonnen met spiritueel zelfonderzoek – enorm veel heb bereikt. Ik heb mijn pijnlichaam volledig opgelost, ik heb mijn seksueel misbruiktrauma losgelaten, de eigenschappen en gedrag die wijzen op een persoonlijkheidsstoornis zijn allemaal verdwenen, ik voel me zekerder, krachtiger en gelukkiger, en ik ben eindelijk in staat om voor mijzelf op te komen en grenzen te stellen. Dit vind ik erg knap van mijzelf 🙂 En dan te bedenken dat ik meer dan tien jaar allerlei soorten traumatherapie heb gevolgd om mijzelf te ‘helen’, ‘genezen’, veranderen, verbeteren, etc. en de gevolgen van mijn trauma op te lossen. Wat een grap en wat een tijdverspilling was dat achteraf gezien. Lees verder

Eerder handelen naar mijn ‘inner-weten’ in contact met anderen

22:30 – Vandaag ben ik naar Den Bosch gereisd om een WordPress-workshop te geven aan de dame voor wie ik in de afgelopen maanden een nieuwe website heb gebouwd. Ze heeft geen ervaring met WordPress en is al ergens in de vijftig, dus voor mij was het een mooie uitdaging om mijn kennis en ervaring aan haar over te brengen. Van tevoren had ik de belangrijkste kenmerken en onderdelen van WordPress in een document beschreven dat ik als leidraad heb gebruikt tijdens het uitleggen.

Didactisch ben ik erg sterk, altijd al geweest. Ik kan op een makkelijk en heldere manier kennis en informatie overbrengen aan anderen. Echter, vandaag merkte ik dat ik mij nog sterk identificeer met ideeën hoe die informatie overgebracht dient te worden. In het begin probeerde ik door middel van extra snelheid en vorm controle te hebben over hoe ik de informatie overbracht, uit angst dat het niet binnen de voorgenomen tijd zou lukken en dat ik het niet goed zou doen in haar ogen → mijn angst om te falen stak weer de kop op. Gelukkig kon ik mijzelf herpakken nadat ik na een half uur een rondje buiten had gelopen. Lees verder

Rekening houden met anderen vanuit angst = controlemechanisme

22:00 – Rekening houden met anderen vanuit angst – omdat ik denk iets nodig te hebben – is een controlemechanisme van het ego. Rekening houden met anderen vanuit angst is onderdeel van het afweermechanisme ‘valse hoop’ waarbij ik mijzelf anders voor doe dan ik werkelijk in elkaar zit → ik probeer iemand anders te zijn. Voorbeelden van dingen die ik (lees: het ego) denk nodig te hebben zijn: waardering, goedkeuring, bevestiging, ‘liefde’, gezien of gehoord willen worden en aardig gevonden willen worden.

Door niet mijn grenzen aan andere mensen aan te geven houd ik onbewust rekening met hen, zodat ik er vervolgens zelf ook wat uit haal (= denken iets nodig te hebben). Op het moment dat ik mijn grens niet aangeef en mijzelf niet uit, houd ik rekening met anderen vanuit angst en treedt het controlemechanisme direct in werking. Rekening houden met anderen vanuit angst = keiharde zelfafwijzing. Het is de angst voor het verlies aan controle, schijnzekerheid en het onbekende – oftewel angst voor de dood – dat ten grondslag ligt aan rekening houden met anderen vanuit angst. Lees verder

Gesprek met mijn bovenbuurman over de geluidsoverlast

15:30 – Vanochtend heb ik het gesprek met mijn Chinese bovenbuurman gehad over de geluidsoverlast die ik ervaar als gevolg van de mogelijk slechte ondervloer die hij heeft geïnstalleerd. Al vrij snel in het gesprek bleek dat hij de laminaat vloer inclusief ondervloer over had genomen van de vorige bewoonster, welke de woning twee maanden heeft gehuurd, maar er nooit daadwerkelijk heeft gewoond.

Om eerlijk te zijn keek ik best wel op tegen het gesprek, omdat ik nooit eerder mijn grenzen aan heb gegeven aan iemand die er vervolgens tijd, moeite en geld aan kwijt is om mijn klacht te verhelpen. Vanuit mijn minderwaardigheid heb ik altijd mijn mond gehouden en mij neergelegd bij de situatie, dus dit was een compleet nieuwe ervaring voor mij. Tijdens het gesprek merkte ik hoe moeilijk het was om niet in een pleasende houding terecht te komen; het was alsof ik er telkens naar toe gezogen werd. In werkelijkheid klamp ik mij er natuurlijk maar wat graag aan vast, haha. In ieder geval heb ik gewoon door geploeterd en ging het gesprek als volgt verder. Lees verder

Aandachtig luisteren als controlemechanisme ~ Ik moet z.s.m naar huis

21:00 – Gisteren ben ik met een Amsterdamse vriendin naar het Anne Frank huis en het Van Gogh museum geweest. Zowel op de heenreis als de terugreis met de trein creëerde ik voor mijzelf een aantal flinke problemen – en naderhand mooie inzichten – die ik hieronder deel.

Mooie billen van een jonge dame

Op de heenreis stapte er na mij twee jonge dames in, waarvan er eentje een tijdlang met haar billen richting mij gekeerd stond. Ik kon er moeilijk omheen kijken en was erg onder de indruk van haar mooie billen. Ze had echt mooie, ronde en volle billen die niet te groot waren en zeker niet te klein, haha. Een genot om naar te kijken 🙂 Al vrij snel merkte ik dat ik helemaal in mijn hoofd zat en mij enorm geblokkeerd voelde, en ik snapte niet waarom. Lees verder

Ongelukkig zijn (en blijven) als ‘valse hoop’-strategie

16:30 – Ik heb gisteren een aantal redenen opgesomd waarom ik ongelukkig moet blijven. Vanochtend realiseerde ik mij dat ik nog een paar sterke overtuigingen heb waarom ik (van mijzelf) ongelukkig moet blijven:

  • Ik moet echt ergens last van hebben voordat het gerechtvaardigd is om aan te geven dat ik iets niet prettig vind en ik mijn grenzen aan mag geven.
  • Ik moet echt ergens last van hebben volgens mijn eigen strenge eisen en voorwaarden van pijn en lijden, want anders word ik niet serieus genomen, word er niet naar mij geluisterd en heb ik geen recht van spreken.

Pas als ik ergens enorm last van heb en lijd, dan pas heb ik recht van (lees: mag ik) spreken en word ik door anderen geloofd. Anders moet ik niet zo zeuren en me niet zo aanstellen en comedy spelen. Lees verder

Ik kan geen boosheid voelen richting mijn voormalige pedofiel

15:00 – Gisteren heb ik een bericht gepubliceerd over ‘Wat betekent de confrontatie aangaan met mijzelf?’, waarna ik een poging heb gedaan om de ervaring en de impact van het seksueel misbruik – dat in totaal vijf jaar duurde – te beschrijven op papier. Wat mij opviel is dat ik geen boosheid, kwaadheid of woede richting mijn voormalige pedofiel kan voelen. Zelfs geen irritatie. Dit heb ik eigenlijk altijd zo ervaren sinds ik uit het seksueel misbruik kwam, en ik ben er altijd gemakshalve van uitgegaan dat die boosheid of woede – die ik volgens allerlei theorieën over seksueel misbruik trauma’s wel zou moeten hebben – niet aanwezig is. Een overduidelijk beschermingsmechanisme. Lees verder