Ik heb iets nodig van vrouwen → is dat waar?

21:00 – Twee weken geleden ben ik de confrontatie aangegaan met een vriendin die nog bij de organisatie zit waar ik drie weken geleden afscheid van heb genomen. Haar feedback op mijn besluit had een veroordelende en boze ondertoon – ze zat duidelijk in de afweer ‘valse macht’ –  en ik vond het onterecht wat ze zei. Aan de andere kant raakte haar feedback mij enorm en zo’n beetje alle mogelijke afweren werden in mijzelf getriggerd tijdens de confrontatie, haha.

Onze ontmoeting leverde mij belangrijke inzichten op hoe ik in het algemeen met vrouwen omga en wat ik vaak van vrouwen denk nodig te hebben. Vandaag heb ik een vier vragen-uitwerking van Byron Katie afgemaakt waarin ik de volgende overtuigingen heb onderzocht:

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw echt naar mij luistert – ik voel dat de vriendin/een vrouw regelmatig niet echt naar mij luistert.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw naar zichzelf kijkt, haar fouten toegeeft en mij gelijk geeft – ik word onrechtvaardig behandeld door de vriendin/een vrouw, omdat ik niets fout doe en gelijk heb.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw mijn keuzes begrijpt – ik voel mij vaak niet begrepen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil bevestiging van de vriendin/een vrouw dat ik het goed doe – ik voel me regelmatig afgewezen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw ophoudt met commentaar geven of ja-maren. De vriendin/vrouw denkt het altijd beter te weten.”

De belangrijkste inzichten die ik per overtuiging vandaag heb opgedaan zijn: Lees verder

Elke identificatie met een gedachte is een controlemechanisme op zich

10:00 – De titel van dit bericht zou ook kunnen zijn: ‘elke gedachte die ik geloof is een afweermechanisme op zich’ of ‘elke gedachte waar ik mij mee identificeer is een afweermechanisme op zich’. Een controlemechanisme = een afweermechanisme en vice versa. Aan de andere kant kan een gedachte ook zonder lading verschijnen in mijn bewustzijn zonder dat ‘ik’ er iets mee moet. Een gedachte verschijnt dan in bewustzijn en verdwijnt er net zo gemakkelijk weer uit → geen identificatie = geen probleem.

Op 9 augustus 2018 is het pijnlichaam volledig in mij opgelost, wat echt een zeer bevrijdende ervaring was. Ik ervaar hiernu geen pijn en geen angst meer. Waar ik wel enorm last van heb is het denken, omdat zijn kracht enorm lijkt te zijn toegenomen na het oplossen van het pijnlichaam. Dat is nu de realiteit, dat is waar ik mee te dealen heb. Het denken richt zich nu voornamelijk niet meer op het verleden, trauma’s en slachtofferschap, maar gebruikt zijn volledige kracht om ‘mijn overleving’ veilig te stellen via de toekomst. Dit uit zich in de volgende neigingen en drangen: plannen, controleren, sturen, voorbereiden, in de gaten houden, ‘iets’ willen, dingen bedenken, etc. Lees verder

De relatie tussen het ego en levensenergie

10:30 – Ik merk dat ik het steeds leuker vind om het ego vanuit alle perspectieven te bekijken en te onderzoeken. Een aspect daarvan is de relatie tussen het ego en levensenergie. In mijn vorige bericht ‘Er gaat nooit werkelijk iets verloren’ kom ik tot de conclusie dat de totale hoeveelheid bestaande energie in het universum altijd hetzelfde blijft en dat alleen de vorm waarin het verschijnt continue verandert. Dit principe is volgens mij ook toepasbaar op de energiehuishouding in/van mijzelf. Laat ik eens kijken.

Het ego is één grote energetische blokkade

Een manier om naar het ego te kijken is dat het ego één grote energetische blokkade is. De levensenergie die via mijn onderste wortelchakra mijn systeem binnenkomt wordt door het ego beïnvloed, beteugeld, gestuurd, aangepast, gemanipuleerd, gecontroleerd, etc. Deze levensenergie is de levensbron van ‘mij’ maar indirect ook van het ego, omdat ik mij continue met het ego identificeer. Zonder identificatie geen ik. Zonder identificatie geen controle. Zonder identificatie geen ervaring. Zonder identificatie is er niks.

Aangezien ik mij met het ego identificeer ben ik natuurlijk zelf degene die mijn levensenergie onbewust manipuleert, controleert en blokkeert. Het gaat dan ook om het loslaten van de identificaties met het ego en daarmee dus om het loslaten van de controle over de levensenergie. Dat is niet iets wat ik kan ‘doen’ → ik zal via zelfonderzoek, bewustwording en inzicht op moeten houden met ‘doen’, waarmee ik de controle loslaat over leven en dood. Lees verder

De emotie encyclopedie van Vera Helleman is misleidend en onwaar

18:30 – Vera Helleman is ongekend populair in het spirituele circuit van Nederland en België. Misschien zelfs ook in andere landen, dat weet ik niet. Heel veel mensen lopen weg met Vera Helleman omdat ze zo ‘wetend’, ‘voelend’ en ‘belevend’ is. Deze drie bestempelingen heb ik uit een positieve recensie over Vera Helleman gehaald, omdat ik ze kenmerkend vind hoe mensen tegen haar aankijken.

Vera Helleman heeft de waarheid niet gerealiseerd

Ik weet niet of Vera Helleman zelf ooit het woord ‘Verlichting’ met betrekking tot haarzelf in de mond heeft gehad, maar ik ga nu bewijzen dat ze niet de waarheid heeft gerealiseerd en dus niet ‘Verlicht’ is. Het is zelfs vrij gemakkelijk om te laten zien.

Eind 2017 heeft Vera Helleman ‘De emotie encyclopedie’ uitgebracht en dat boek ga ik gebruiken om te bewijzen dat ze niet helder ziet. De volgende tekst staat als beschrijving bij het boek ‘De emotie encyclopedie’ op haar website: Lees verder

‘Ik’ (het Geheel of het Ene Ding) ben ‘vergeten’ wie ik ben

12:00 – Ik stond net te douchen en ik realiseerde mij dat mijn hele spirituele zoektocht eigenlijk nergens op slaat. Ik (lees: het ego) zoek ‘mijzelf’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) door uiteindelijk in te zien én te doorzien dat ‘ik’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) het ego niet ben. Precies op dat moment wordt de zoektocht naar de Waarheid en ‘mijzelf’ gestaakt. Het zoeken is niets anders dan een uitdrukking van onwetendheid over ‘mijzelf’ (lees: het Geheel of het Ene Ding). ‘Ik’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) ben ‘vergeten’ wie ik ben doordat ik mij continue identificeer met het ego (lees: het onware zelf).

‘Ik’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) kan niets anders zijn dan ‘mijzelf’, omdat in werkelijkheid alles (lees: de realiteit) één is – er is niets anders dan dat. Echter, ‘ik’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) heb hiernu niet de ervaring dat ‘ik’ ‘mijzelf’ ben, wat natuurlijk bizar is als ik het zo lees. Je kan natuurlijk nooit niet jezelf zijn en toch ervaar ik mijzelf niet als mijzelf, haha. Krankzinnige ervaring eigenlijk met het ego als boosdoener. Dus maar gewoon verder ploeteren, spiritueel zelfonderzoek doen en onware identificaties doorzien en loslaten tot het kwartje misschien in dit leven een keertje valt. ~ lzv

Geen-Liefde volgt uit zelfafwijzing, Liefde volgt uit zelfacceptatie

10:00 – Liefde is een zijnstoestand die nooit bereikt kan worden via doen, denken en handelen. Wat ik ook doe, wat ik ook denk en hoe ik ook handel, ik zal Liefde nooit kunnen bereiken als ik dat hiernu niet in mijzelf ervaar.

Als ik (lees: het Geheel) Liefde ben, hoe kan ik dan ooit Liefde – op welke manier dan ook – verkrijgen? Liefde kan geen Liefde verkrijgen, dat is onmogelijk. Elke beweging vanuit het ego/het denken om Liefde te verkrijgen creëert hiernu de ervaring van geen-Liefde en zelfafwijzing.

Ik kan natuurlijk wel handelen vanuit Liefde, maar dan handel ik belangeloos en zonder dat ik er zelf ‘iets’ uit wil halen, zoals bijvoorbeeld bevestiging, goedkeuring, waardering, ‘liefde’, etc. Ik kan dus handelen vanuit Liefde, maar ik kan het nooit als doel realiseren. Onmogelijk. Lees verder

Ik kan zelf bepalen hoe ik mij voel → dat waar?

14:00 – De lichamelijke spanning en energetische blokkades die ik in mijn buikregio ervaar worden gecreëerd en in stand gehouden door een waslijst aan overtuigingen. Ik heb er al een flink aantal onderzocht, doorzien en losgelaten, maar regelmatig verschijnt er een nieuwe overtuiging – waar ik nog sterk in geloof – op het toneel. Deze keer is het de overtuiging ‘ik kan zelf bepalen hoe ik mij voel’, welke ik vannacht heb uitgewerkt met behulp van de volgende deelvragen:

  1. Waarom wil ik zelf bepalen hoe ik mij voel?
  2. Waarom geloof ik dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel? Hoe bepaal ik zelf hoe ik mij voel?
  3. Welke middelen gebruik ik om zelf te bepalen hoe ik mij voel? Wat levert mij dat op? Wat probeer ik te bereiken? Kan dat überhaupt?

Hieronder zal ik kort mijn bevindingen per deelvraag beschrijven. Lees verder

Notitie

Spiritueel zelfonderzoek is moeilijk, omdat…

Spiritueel zelfonderzoek is ontzettend moeilijk, omdat ik van mijzelf vraag om naar mijzelf te kijken met het doel mijzelf te ontleden, doorzien en los te laten. Spiritueel zelfonderzoek is de overtreffende trap van zelfreflectie, omdat spiritueel zelfonderzoek – waarvan zelfreflectie een belangrijk onderdeel is – telkens tot opheffing van een gedeelte van het vermogen tot zelfreflectie leidt.

Verder vind ik spiritueel zelfonderzoek moeilijk vanwege deze drie redenen:

  1. Tijdens het zelfonderzoek moet ik continue switchen tussen het persoonlijke egoperspectief en het absolute perspectief van het Geheel of het Ene Ding om een uitwerking tot een goed einde te brengen.
  2.  Het doorzien van een overtuiging uit zich in het loslaten van een overtuiging en daarmee het omarmen én betreden van het onbekende en het loslaten van controle.
  3. Het kan ontzettend uitdagend zijn om geleerde ‘kennis’ en inzichten die ik heb opgedaan via zelfonderzoek in de praktijk toe te passen.

~ lzv

Pijnlijke gevoelens zijn onderdeel van het Leven en niet te vermijden

23:30 – Als kind geloofde ik al dat ik kon ontsnappen aan pijnlijke emoties en gevoelens door deze te onderdrukken, verdringen en blokkeren, zodat ik de pijnlijke emoties en gevoelens niet hoefde te voelen. Als kereltje van zeven of acht jaar was ik mij niet bewust dat ik hiervoor een ontzettend hoge prijs moest betalen door telkens een stukje van ‘mijzelf’ op te geven. Het opgeven van stukjes van ‘mijzelf’ gebeurde in kleine stapjes waardoor het cumulatieve effect door de tijd heen nauwelijks merkbaar was.

Een ander woord voor het opgeven van stukjes van ‘mijzelf’ is zelfafwijzing. Door ‘mijzelf’ als het Geheel of Bewustzijn beetje bij beetje meer af te wijzen creëerde én versterkte ik het ego (lees: zelfdestructieve monster) in mijzelf, waardoor ik (nog) afhankelijker werd van andere mensen om warmte en liefde in mijzelf te ervaren en gelukkig en tevreden te zijn. Lees verder

Er is niets te weten, te begrijpen en te verklaren, er is alleen ‘Zijn’

19:00 – De laatste 25 jaar heb ik altijd enorm de drang gehad om alles te willen weten, begrijpen en verklaren in het Leven inclusief mijzelf. Sinds ik werkelijk ben begonnen met het doen van spiritueel zelfonderzoek – sinds half mei van dit jaar (2018) – begon de drang om alles te willen weten, begrijpen en verklaren mij ook steeds meer op te vallen. Daar waar het tijdens mijn middelbare schoolperiode en mijn studie aan de universiteit een handige en bruikbare eigenschap was, begon het mij bij het zoeken naar de Waarheid en ‘Verlichting’ steeds meer in de weg te zitten. Ik merkte met name dat door alles te willen weten, begrijpen en verklaren, ik de controle over het proces probeerde te houden. Vandaar dat ik de afgelopen dagen tijd heb besteed aan het onderzoeken van twee overtuigingen waar ik op stuitte: Lees verder