Toch weer in een egovalkuil getrapt. En ‘doen’ zonder te doen

21:00 – Vandaag heb ik een reactie via e-mail terug ontvangen van een kennis van me die me helpt met het loslaten van mijn oude pijnen. Niet letterlijk natuurlijk, maar zo nu en dan reageert hij op de inzichten die ik deel. De belangrijkste boodschap uit zijn verhaal was dat ik toch nog teveel wil ‘doen’ om mijn oude pijnen los te laten, en dat werkt niet. Sterker nog, het werkt juist averechts en houdt het pijnlichaam en de oude pijn in stand – door onbewuste identificatie/weerstand.

Toen ik zijn e-mail las viel ik direct in de primaire afweer: ‘ik kan het niet’, ‘het lukt mij nooit’, ‘ik kan er niks van’, etc. en ik begon mijzelf te veroordelen om het feit dat ik (weer) in een egovalkuil ben getrapt – wat overigens nog wel vaker zal gebeuren vermoed ik 😉 Gelukkig kon ik met alle inzichten die ik heb opgedaan de afgelopen dagen redelijk makkelijk uit de primaire afweer komen, waarna het afweermechanisme zijn kracht verloor. Lees verder

Gewelddadige films en ik ben vrij om te kiezen

10:00 – Gistermiddag heb ik besloten om geen koffie meer te drinken. Ook het eten van suikers in de vorm van bijvoorbeeld ijs, chocolade, drop of ander snoepgoed is einde verhaal. Alcohol drinken ben ik drie maanden geleden al mee gestopt.  En tv kijken en LSD en ayahuasca gebruiken doe ik al jaren niet meer. Het is echt tijd om nu door te pakken en alles op alles te zetten → stoppen met vluchten voor mijn angsten, emoties en andere energieĂ«n die er in mij leven. Ik kies er nu voor om te leven (en dus te stoppen met vluchten) en dat betekent dat alle middelen en gebruiken die verslavend zijn en emoties afvlakken de deur uit gaan. Ik heb de voorraad die ik nog had gistermiddag in de vuilcontainer gegooid, en het voelt erg goed dat ik deze keuze heb gemaakt.

Het pijnlichaam en gewelddadige films

Ik las gisteren in het boek ‘Een nieuwe aarde’ van Eckhart Tolle dat het pijnlichaam zich regelmatig moet voeden met reactiviteit, negatief denken en persoonlijk drama om voort te kunnen blijven bestaan. Kortom, het pijnlichaam moet zich voeden en vernieuwen met nieuwe negatieve energie. Hier was ik me al bewust van, alleen nieuw voor mij is dat Eckhart ook specifiek films met veel geweld en bloed als voedingsbron noemde. En dat zette me aan het denken. Ik houd namelijk ook van films met veel geweld en bloed en ik heb een sterk, zwaar pijnlichaam. Het zou dus best kunnen dat het klopt wat Eckhart zegt en dat ik die films juist gaaf vind omdat ik zo’n sterk, zwaar pijnlichaam heb – zodat het pijnlichaam zich indirect kan voeden en vernieuwen via films. Dus die gewelddadige films heb ik ook in de ban gedaan. Eens kijken wat het effect daarvan is. Lees verder

Relatie tussen het pijnlichaam, de persoon en keuzes maken

12:00 – Het pijnlichaam kan zich alleen voeden, vernieuwen en overleven als ik me ermee identificeer, dat wil zeggen, als ik een persoon word met verhalen, drama’s, problemen, etc. Identificatie kan dus alleen optreden als ik uit het NU ga. Immers, als ik het NU onvoorwaardelijk accepteer, dan accepteer ik de realiteit en accepteer ik ‘Dat Wat Is’, en dan zijn er geen problemen meer.

Gisteren heb ik een hele zware dag gehad, omdat ik – achteraf gezien – een hele lange tijd in de greep van mijn pijnlichaam was. Ik was me er altijd al van bewust dat ik een sterk en zwaar pijnlichaam heb, alleen ik kon de vinger er niet helemaal op leggen hoe ik de identificatie met mijn pijnlichaam kon doorbreken – zelfs niet met de tips van Eckhart Tolle. En nu weet ik waarom dat zo is.

Mijn personage = het pijnlichaam

Zoals ik eerder heb geschreven heb ik al zo’n twintig jaar last van chronische lichamelijke spanning, wat best een lange tijd is en een ontzettende uitputtingsslag is voor het lichaam. Immers, het lichaam is vrijwel nooit in een ontspannen staat en kan daardoor niet makkelijk herstellen of tot rust komen. Er is altijd iets van dreiging, onzekerheid, stress, onveiligheid, gevaar, etc. wat natuurlijk zorgt voor een gestrest en overbelast systeem. Lees verder

Notitie

De activatie van het pijnlichaam in mijn systeem

“Ik geloof (onbewust) dat ik iets nodig heb → ik geloof dat ik een probleem heb → mijn gedachten richten zich op het verleden of de toekomst → het pijnlichaam wordt actief en begint zich te voeden en vernieuwen → ik ervaar pijn en lichamelijke spanning in mijn systeem → mijn gedachten en het pijnlichaam blijven elkaar versterken → oneindige vicieuze cirkel.”

De enige manier om de identificatie met het pijnlichaam te doorbreken is door volledig aanwezig te zijn en de realiteit onvoorwaardelijk te accepteren. Dan doorbreek ik de magic spell. ~ lzv

Het pijnlichaam is volledig opgelost

21:00 – Vandaag ben ik tot de wonderbaarlijke conclusie gekomen dat mijn pijnlichaam na vijf dagen volledig is opgelost. Afgelopen zaterdag had ik een extreem zware dag, omdat ik de hele dag in de greep van het pijnlichaam was. Pas ’s avonds laat viel – door het bekijken van een video van Mooji – het kwartje en doorbrak ik de identificatie: ik probeerde nog steeds het pijnlichaam vanuit de persoon op te lossen, waardoor ik het pijnlichaam en mijn personage alleen maar in stand hield. Zie dit eerdere bericht voor een beschrijving van de relatie tussen het pijnlichaam en de persoon .

Afgelopen zondag was het pijnlichaam inmiddels zachter geworden en had het zich verspreid over een groter gebied in mijn buikregio. Later die dag bewoog het ook naar de nieren en de achterkant van mijn lichaam. De nieren voelden pijnlijk aan zonder dat ik mij eraan stoorde en ertegen verzette. Ik heb de afgelopen dagen 4-5 liter water per dag gedronken en het lijkt erop dat het pijnlichaam is opgelost en verwerkt via de nieren en het blaassysteem. De nieren zijn het zuiverings- en filteringssysteem van het lichaam, dus het verbaast mij niets dat ik het oplossen van het pijnlichaam aan deze twee kleine, maar o zo belangrijke organen te danken heb! Lees verder

Video

Until It Sleeps

Metallica - Until It Sleeps [Official Music Video]

Fantastisch nummer van Metallica over het pijnlichaam, al zijn ze zich daar waarschijnlijk zelf niet bewust van, haha. James Hetfield beschrijft goed dat wat hij ook doet, het actieve pijnlichaam blijft hem volgen, wat natuurlijk logisch is. Hij blijft zich er onbewust mee identificeren, tot het moment dat hij de identificatie – om welke reden dan ook – opgeeft en het pijnlichaam weer in sluimertoestand gaat → until it sleeps (again). ~ lzv

De ontmoeting met mijn zus

21:30 – Vandaag heb ik mijn zus sinds een paar maanden weer gezien en dat was leuk. Ik heb met haar een potje Kubb gespeeld in het park; een houten spel waarbij je als eerste de vijf houten torens van je tegenstander en vervolgens de koning om dient te gooien met houten staven van zo’n 30 cm. De eerste twee keer won zij, de laatste keer ging ik als winnaar van het veld af. Ik merkte dat ik toch nog de drang heb om te willen winnen, waardoor ik steeds slechter ging gooien. Precies het tegenovergestelde van wat mijn ego wil: winnen. Weer zo’n paradox waar het Leven vol mee zit. Grappig.

Ik heb even zitten kijken en ik zie dat donderdag 9 augustus de heugelijke dag was dat mijn pijnlichaam na vijf dagen helemaal was opgelost. Ik heb sinds mijn tienertijd met een zwaar pijnlichaam rondgelopen – zo’n 15-20 jaar in totaal, en nu is het gewoon letterlijk verdwenen. Ik voel geen pijn en angst meer, niks, 0,0. Het is en blijft een aparte gewaarwording omdat ik nooit had gedacht het pijnlichaam op een gemakkelijke, ontspannen en betrekkelijk pijnloze manier los te laten. Lees verder

Verslaving = uitdrukking van de angst om werkelijk mezelf te durven zijn

18:00 – De laatste dagen heb ik ’s nachts weer de drang om uit bed te gaan om iets zoets te moeten eten. Op dit moment geef ik daar maar even aan toe; het is even niet anders. Het zette me wel aan het denken, omdat ik dit soort neigingen altijd associeer met het pijnlichaam. Maar aangezien het pijnlichaam volledig is opgelost, heeft deze drang tot eten een andere reden.

Verslaving komt direct voort uit zelfafwijzing

Verslavingen bestaan er in allerlei soorten en maten. Een aantal gangbare voorbeelden zijn: alcohol, drugs, eten, shoppen, sporten, afvallen, werken, porno kijken, seks, gokken, Internetten, smartphone, gamen, films kijken, tv kijken, etc. Alle handelingen die gericht zijn ‘naar buiten’ kunnen een verslaving zijn of worden. De lijst van verslavingen is dus eindeloos, maar alle verslavingen hebben de volgende kenmerken:

  1. Er is een neiging/drang om steeds hetzelfde te willen ervaren.
  2. De aandacht wordt afgeleid van het werkelijke probleem door ergens anders op te focussen.
  3. Een verslaving is een herhalende handeling die als dwangmatig wordt ervaren → er lijkt geen sprake te zijn van keuzevrijheid.
  4. De behoefte aan datgene wat iemand telkens wil ervaren is onbevredigend → het is nooit genoeg. Lees verder
Video

Ik heb enorm last van mind attacks

Mind Attacks — Don't Give Up!

Sinds het oplossen van het pijnlichaam lijkt het denken enorm aan kracht te hebben gewonnen. Ik merk dan ook dat ik het lastiger vind om te ‘zijn’ in vergelijking met het pijnlichaam gek genoeg. Het is alsof het pijnlichaam voor een ankerpunt of referentiepunt in mijzelf zorgde. Ik zou ook kunnen zeggen dat ik mij daar gewoon aan vastklampte, haha. Hoe dan ook, ik heb in ieder geval ontzettend last van ‘mind attacks’ en in deze video vertelt Mooji daar wat interessante dingen over. ~ lzv

Geen pijn en angst meer, maar wel meer controledrang

21:30 – Er zijn inmiddels twee weken verstreken sinds het pijnlichaam volledig is opgelost. De eerste twee tot drie dagen voelde ik me echt bevrijd, maar langzamerhand voelde ik dat de kracht van het denken en daarmee dus mijn controledrang flink toenam. Het lijkt alsof er een nieuw soort evenwicht in mijzelf is ontstaan na het wegvallen van het pijnlichaam. Aan de ene kant voel ik me stukken beter zonder de continue ervaring van pijn en angst, maar aan de andere kant ervaar ik gek genoeg dat ik het lastiger vind om te ‘zijn’. Het pijnlichaam zorgde blijkbaar toch voor diepte en gronding in mijzelf en fungeerde als een soort anker. Bovendien zorgde het pijnlichaam voor een duidelijk doel – het oplossen ervan – waar ik me op kon focussen met mijn zelfonderzoek. En dat ben ik nu kwijt.

Op dit moment ben ik nog steeds aan mijn nieuwe staat aan het wennen, en dan met name hoe ik die extreme, innerlijke controledrang ga aanpakken. Het voelt op dit moment alsof er een wurgslang in mijn binnenste zit die mijn energie blokkeert van onder tot boven, zonder dat ik een idee heb waar ik mij mee identificeer. Ik zit duidelijk in ‘de persoon’ waardoor ik dit ervaar, maar welke identificatie(s) hier nu voor zorgen, ik heb echt geen flauw idee. Lees verder