Overleving gaat via het emotionele brein – hardnekkige shit

Op dit moment ben ik bezig met het oplossen van mijn oude pijnen en de daarmee samenhangende afweermechanismen. Hierbij gebruik ik de Past Reality Integration-methode (kortweg: PRI) van Ingeborg Bosch. Ik vind dat ze in haar boeken duidelijk beschrijft welke vijf afweermechanismen het ego gebruikt – die ik overigens allemaal herken, en mij daarnaast van praktische en concrete middelen voorziet om mijn oude pijnen op te lossen. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik de eerste resultaten nog moet boeken 🙂

Natuurlijk is het oplossen van mijn oude pijnen niet het enige waar ik mee bezig ben. Ik wil ook alle afweermechanismen ontmantelen Ă©n loslaten, door ze volledig te doorzien voor wat ze zijn: illusies. Laat ik beginnen met het beschrijven van haar basistheorie uit het boek ‘PRI en de kunst van bewust leven’ (blz. 35 t/m 51), die ik vervolgens via zelfonderzoek ga onderzoeken op waarheid. Eens kijken waar ik dan op uitkom.

De basistheorie van PRI

Ingeborg Bosch maakt onderscheid tussen het volwassen-bewustzijn, het kind-bewustzijn en de muur van ontkenning die tussen deze twee in staat. Samen vormen ze het bewustzijn.

In mijn volwassen-bewustzijn ervaar ik het heden zoals het is. Dat betekent dat ik weet dat ik een onafhankelijke volwassene ben, die in staat is om in mijn basisbehoeften te voorzien. Ik weet dat niets eeuwig duurt en dat ik altijd een keuze heb.

Als ik vanuit mijn kind-bewustzijn leef, ervaar ik precies het tegenovergestelde. Vanuit dit perspectief heb ik volgens Ingeborg Bosch juist het gevoel dat ik afhankelijk ben van andere mensen om mijn basisbehoeften te vervullen. Daarnaast heb ik het gevoel dat situaties ‘altijd zo zullen zijn’, ‘dat ik daar absoluut niets aan kan doen’ en ‘dat ik geen andere keus heb dan in de vervelende en soms destructieve situatie te blijven zitten en mij daar maar bij neer te leggen’. Lees verder

Angst voor de dood – en deze leren omarmen

Een overzicht van overdenkingen en conclusies op basis van het werk van Byron Katie en PRI van Ingeborg Bosch.

Alle gedachten zijn illusies en bijna allemaal proberen ze mij weg te houden van mijn oude pijnen via de vijf verschillende afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – zoals beschreven in PRI.

De angst voor de dood ligt ten grondslag aan alle afweermechanismen die zelf ook illusies zijn. Via de verschillende afweermechanismen probeer ik controle te krijgen over leven en dood.

De oorzaak der oorzaken, de kern van alle illusies, datgene waar alles op uit lijkt te komen is de angst voor de dood, de angst voor het niet-zijn → egodood. Lees verder

Elke identificatie met een gedachte is een controlemechanisme op zich

10:00 – De titel van dit bericht zou ook kunnen zijn: ‘elke gedachte die ik geloof is een afweermechanisme op zich’ of ‘elke gedachte waar ik mij mee identificeer is een afweermechanisme op zich’. Een controlemechanisme = een afweermechanisme en vice versa. Aan de andere kant kan een gedachte ook zonder lading verschijnen in mijn bewustzijn zonder dat ‘ik’ er iets mee moet. Een gedachte verschijnt dan in bewustzijn en verdwijnt er net zo gemakkelijk weer uit → geen identificatie = geen probleem.

Op 9 augustus 2018 is het pijnlichaam volledig in mij opgelost, wat echt een zeer bevrijdende ervaring was. Ik ervaar hiernu geen pijn en geen angst meer. Waar ik wel enorm last van heb is het denken, omdat zijn kracht enorm lijkt te zijn toegenomen na het oplossen van het pijnlichaam. Dat is nu de realiteit, dat is waar ik mee te dealen heb. Het denken richt zich nu voornamelijk niet meer op het verleden, trauma’s en slachtofferschap, maar gebruikt zijn volledige kracht om ‘mijn overleving’ veilig te stellen via de toekomst. Dit uit zich in de volgende neigingen en drangen: plannen, controleren, sturen, voorbereiden, in de gaten houden, ‘iets’ willen, dingen bedenken, etc. Lees verder

Er is geen oorzaak/reden ~ Oordelen creëert direct de illusie van hoop

20:30 – Wennen aan de dualiteit (= verandering zonder oordeel) van het Leven blijft lastig. Gisteren had ik fantastische inzichten, een kleine doorbraak en voelde ik mij top, en vandaag ben ik aan het worstelen met een energetische blokkade, lichamelijke spanning en stress. Een heerlijk contrast, haha.

  • Gisteren voelde ik mij beter als vandaag → vergelijken hoe ik mij hiernu voel met een gereconstrueerde herinnering = weerstand tegen ‘Dat Wat Is’ + ik vererger hoe ‘slecht’ ik mij hiernu voel.
  • Ik voel mij slecht en ongelukkig hiernu = idem.
  • Er is een oorzaak voor hoe ik mij hiernu voel → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand.
  • Ik moet iets doen hiernu → ik moet mij beter voelen hiernu (= proberen op te lossen) → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand. Lees verder

Wat betekent ‘iets’ geloven? En wat houdt het in de praktijk in?

20:30 – Een aantal interesse inzichten die ik vandaag heb opgedaan over wat ‘iets’ geloven betekent en in de praktijk inhoudt:

Ik geloof Ă©n ervaar altijd beide kanten van een tegengesteld paar.

Om te iets te kunnen geloven moet ik Ă©Ă©n kant van de tegenstelling vergeten of bewust onbewust van worden, en vervolgens blijven zoeken naar Ă©n emotioneel investeren in bewijs/argumenten om de andere kant van de tegenstelling te kunnen blijven geloven en ervaren.

Om iets te kunnen geloven moet ik onbewust worden van tegengesteld bewijs/ argumenten → ik moet mijzelf aanleren het tegengestelde bewijs niet te zien → ik moet bewust vergeten dat ik tegengesteld bewijs/argumenten waarneem of heb waargenomen. Lees verder

Angst voor de dood = oude pijnen → hier begrijp ik niks van

12:00 – Naar aanleiding van een commentaar van Edwin over ‘angst voelen’ op een bericht over de PRI-methode van Ingeborg Bosch dat ik vorig jaar heb gepubliceerd, heb ik besloten om voor mijzelf het e.e.a. op een rijtje te zetten. Ik ‘inner-weet’ en voel op intuĂŻtief niveau dat Edwin gelijk heeft, maar ik ervaar nog enorm veel cognitieve – en daarmee dus lichamelijke – weerstanden om mijn angsten toe te laten, wat het allemaal nog veel kutter maakt hiernu. Dus zelfs nadat ik heb besloten om mijn angsten toe te laten en deze werkelijk te gaan voelen, is dat slechts stap 1. Stap 2, 3, 4, 5, etc. bestaan eruit de onbewuste identificaties die het voelen van angst onmogelijk maken te doorzien en los te laten. Dat ervaar ikzelf als heel erg lastig. Lees verder