Ik kan het niet, het lukt mij nooit en/of ik weet niet wat ik moet doen

Ik kan het niet (alleen) –> is dit waar?

Nee, natuurlijk niet. Als ik iets wil gaan doen wat ik nog nooit hebt gedaan, dan kan ik het natuurlijk altijd (wellicht na wat flinke oefening. Het probleem ontstaat vooraf op het moment dat ikzelf allerlei voorwaarden verbind aan hoe het moet en tot welk het moet leiden. Als ik mijn voorwaarden en oordeelsysteem achterwege laat, is er dan een probleem? Nee. Kan ik iets leren? Ja. Heb ik daarvoor anderen nodig? Nee.

Het lukt mij nooit (alleen) –> is dit waar?

Ook deze vraag hangt weer samen met voorwaarden hoe iets moet eindigen. Als ik mijzelf voorwaarden opleg waaraan ik moet voldoen om het predicaat ‘het is mij gelukt’ te mogen ontvangen, dan maak ik het mij wederom vooraf enorm lastig, waardoor de kans dat ik blokkeer en er niet eens aan begin enorme proporties aanneemt. En dus anderen ga zoeken en gebruiken om iets te realiseren = vorm van afhankelijkheid. Lees verder

Ik moet iets doen om mijn oude pijn op te lossen → is dat waar?

20:00 – Ik ben vandaag weer door flink wat weerstand heen gegaan tijdens het uitwerken van een overtuiging via de vier vragen van Byron Katie. Ik ben me ervan bewust dat elke overtuiging in essentie een vorm van weerstand tegen ‘Dat Wat Is’ (de realiteit) is, maar het blijft bizar hoeveel weerstand ik kan ervaren als ik een overtuiging aan het onderzoeken ben. Dus als ik mijn innerlijke weerstand op wil lossen door een overtuiging te onderzoeken ervaar ik daar weer weerstand tegen, haha. Het ego wil blijkbaar gewoon dat alles hetzelfde blijft, mooi niet dus!

De weerstand die ik tijdens het schrijven voelde uitte zich voornamelijk lichamelijk via spanning, buikpijn, een opgezette buik, niet goed voelen, kramp in mijn kuiten, een wazige waarneming en niet goed kunnen concentreren. Ik merk dat het nog steeds veel van me vergt om daar geen aandacht aan te besteden en het gewoon te laten voor wat het is. Gewoon leren negeren, nou ja, gewoon, haha.

Hoe kan ik mijn oude pijn oplossen?

De overtuiging die ik aan het onderzoeken ben is:

“Ik moet iets doen om bij mijn oude pijn te komen zodat ik deze op kan lossen; de oude pijn komt namelijk niet vanzelf ‘naar boven’ – ik weet hoe de oude pijn eruit zou moeten komen en hoe deze eruit zou moeten zien .”

Een paar inzichten die ik vandaag via zelfonderzoek heb opgedaan zijn: Lees verder

Ik heb traumatherapie nodig → is dat waar?

22:00 – Gisteren heb ik een bericht geschreven over de relatie tussen het pijnlichaam, de persoon en keuzes maken, waarin ik een aantal belangrijke inzichten deel die ik heb opgedaan de afgelopen twee dagen. Zaterdag had ik een hele zware – maar wel erg leerzame – dag, omdat ik eindelijk inzag dat ik vanuit de persoon nooit het pijnlichaam en mijn lichamelijke spanning kan loslaten. Het pijnlichaam en de chronische spanning zijn blijkbaar zo met de persoon verweven dat het gewoon alles of niets is geworden. Een andere oplossing is er niet.

Sinds die openbaring is er van alles aan de gang in mijn lichaam. Ik heb echt ontzettend veel dorst en drink zo’n 4-5 liter water per dag. Daarnaast is het pijnlichaam zich aan het roeren en lijkt het meer ruimte in te nemen in mijn lichaam; ik voel sinds twee dagen ook veel fysieke pijn aan de achterkant van mijn lichaam ter hoogte van mijn nieren. Tegelijkertijd voelt het pijnlichaam zachter aan, dus dat is een goed teken lijkt mij! De uitdaging voor mij is wel om de realiteit onvoorwaardelijk te accepteren en mij dus niet continue met de persoon en zijn problemen te identificeren, want dan begint de weerstand weer en voelt het pijnlichaam zeer pijnlijk aan. Aanwezig zijn dus 🙂 Lees verder

Ik weet niet wat ik moet doen en ik kan daarom niet kiezen → is dat waar?

20:00 – Ik heb regelmatig het gevoel dat ik niet weet wat ik moet doen en niet weet wat ik moet kiezen. Ik ervaar dan zoveel opties en keuzemogelijkheden die ik allemaal op een cognitieve manier wil afwegen tegen elkaar, wat natuurlijk onmogelijk is. Dat veroorzaakt stress, spanning en enorme twijfel in mijzelf, waardoor ik dus niet weet ik wat ik moet doen en wat ik moet kiezen. Vervolgens doe ik eigenlijk maar niets en kies ik er eigenlijk voor om niets te kiezen.

Het maken van een keuze is voor mij een van de moeilijkste vaardigheden die er bestaan. Ik kan ook zien dat ik hier in mijn jeugd al moeite mee had en ik mijzelf heb aangeleerd om conflicten en moeilijke situaties te vermijden. Tijd om dit gedrag eens grondig te onderzoeken!

De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik weet niet wat ik moet doen en ik kan daarom niet kiezen (twijfelen), en ik mag niet kiezen en geen fouten maken, want anders wordt mama boos.”

Een aantal belangrijke inzichten die ik via zelfonderzoek heb opgedaan zijn: Lees verder

Ik moet altijd productief zijn en mag geen tijd verspillen → is dat waar?

23:00 – Ik geloof dat ik altijd productief moet zijn, omdat ik geloof dat ik te weinig tijd heb voor mijn activiteiten, zoals zelfonderzoek. Ik geloof dus dat er zoiets bestaat als te weinig tijd hebben. Echter, de ervaring van tijd is een projectie van het ego (lees: het denken), en het enige wat eindig is, is het ego zelf en daarmee dus ook de tijd. Tijd voor een onderzoekje dus, haha.

De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik moet altijd productief zijn en mag geen tijd verspillen aan onzinnige dingen, lummelen en niksen.”

Een aantal belangrijke inzichten die ik via zelfonderzoek heb opgedaan zijn: Lees verder

Ik kan geen liefde in mijzelf ervaren → is dat waar?

14:00 – Zolang ik mij kan herinneren, heb ik nooit autonoom liefde in mijzelf kunnen en mogen ervaren. Met ‘liefde’ bedoel ik in deze context warme en prettige gevoelens in mijzelf zonder gebruik te maken van een externe bron als een andere man of vrouw, drugs, alcohol, seks, verre reizen maken, etc.

De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik kan geen liefde in mijzelf ervaren.”

Een samenvatting van de inzichten die ik via zelfonderzoek heb opgedaan zijn: Lees verder

Ik heb iets nodig van vrouwen → is dat waar?

21:00 – Twee weken geleden ben ik de confrontatie aangegaan met een vriendin die nog bij de organisatie zit waar ik drie weken geleden afscheid van heb genomen. Haar feedback op mijn besluit had een veroordelende en boze ondertoon – ze zat duidelijk in de afweer ‘valse macht’ –  en ik vond het onterecht wat ze zei. Aan de andere kant raakte haar feedback mij enorm en zo’n beetje alle mogelijke afweren werden in mijzelf getriggerd tijdens de confrontatie, haha.

Onze ontmoeting leverde mij belangrijke inzichten op hoe ik in het algemeen met vrouwen omga en wat ik vaak van vrouwen denk nodig te hebben. Vandaag heb ik een vier vragen-uitwerking van Byron Katie afgemaakt waarin ik de volgende overtuigingen heb onderzocht:

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw echt naar mij luistert – ik voel dat de vriendin/een vrouw regelmatig niet echt naar mij luistert.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw naar zichzelf kijkt, haar fouten toegeeft en mij gelijk geeft – ik word onrechtvaardig behandeld door de vriendin/een vrouw, omdat ik niets fout doe en gelijk heb.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw mijn keuzes begrijpt – ik voel mij vaak niet begrepen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil bevestiging van de vriendin/een vrouw dat ik het goed doe – ik voel me regelmatig afgewezen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw ophoudt met commentaar geven of ja-maren. De vriendin/vrouw denkt het altijd beter te weten.”

De belangrijkste inzichten die ik per overtuiging vandaag heb opgedaan zijn: Lees verder

Ik weet niet wat ik moet doen → is dat waar? (deel 2)

14:00 – Ik heb een uur zitten schrijven en onderzoeken waarom ik hiernu ervaar dat ik niet weet wat ik moet doen. Deze overtuiging veronderstelt dat ik sowieso iets moet doen, wat natuurlijk nergens op slaat, omdat de basishouding natuurlijk ‘zijn’ is. Deze overtuiging is een krampachtige reflex van het ego om controle te houden en zichzelf in stand te houden. In een eerdere uitwerking heb ik de overtuiging ‘ik weet niet wat ik moet doen’ als eens eerder onderzocht.

Ik vertrouw mijzelf, mijn gevoelens en mijn directe ervaring niet

Na een uurtje schrijven ben ik tot de conclusie gekomen dat ik mij toch weer afhankelijk opstel naar iets ‘buiten mijzelf’. Deze keer probeer ik geen informatie te vissen bij een ander persoon, maar wacht ik af tot er een gedachte, ingeving of stem verschijnt die mij vertelt wat ik moet doen en/of mijn eigen idee bevestigt wat ik moet doen. Anders gezegd, ik wijs datgene wat ik hiernu voel en ervaar volledig af en vertrouw daarmee mijzelf niet. Ik vertrouw mijn gevoelens en mijn directe ervaring niet en ik blijf zoeken naar een duidelijke aanwijzing of idee wat ik moet doen. Een zoektocht die nooit ten einde komt natuurlijk als je jezelf zo extreem afwijst zoals ik op dit moment doe. Lees verder

Ik ben niet te vertrouwen → is dat waar?

22:00 – Nou ik heb de overtuiging onderzocht en ik ben tot de conclusie gekomen dat de overtuiging ‘ik ben niet te vertrouwen’ of ‘ik vertrouw mijzelf niet’ nauw samenhangt met de overtuigingen ‘ik ben niet goed genoeg’, ‘ik doe alles fout’, ‘ik doe nooit iets goed’, ‘ik ben slecht’ en ‘er is iets mis met mij’. Het is dus ook een overtuiging van het type ‘primaire afweer’ en de werking en het effect ervan is min of meer hetzelfde als degenen die ik hiervoor heb genoemd. Door de overtuiging ‘ik ben niet te vertrouwen’ te geloven, creëert het denken simultaan de ervaring dat ik mijzelf niet vertrouw en als gevolg daarvan denk ik iets nodig te hebben van anderen. Op het moment dat ik hiernaar handel bevestig ik weer de overtuiging ‘ik ben niet te vertrouwen’. Het is een vicieuze cirkel waar geen einde aan komt.

Waarom blijf ik grijpen naar overtuigingen die ik al heb doorzien?

Ik merk dat ik een beetje klaar ben met het onderzoeken van primaire afweer overtuigingen. De werking van elke primaire afweer overtuiging is min of meer hetzelfde met hier en daar wat accentverschillen. Het feit dat ik toch steeds aan primaire afweer overtuigingen vast blijf houden kan twee dingen betekenen: Lees verder

Ik kan zelf bepalen hoe ik mij voel → dat waar?

14:00 – De lichamelijke spanning en energetische blokkades die ik in mijn buikregio ervaar worden gecreëerd en in stand gehouden door een waslijst aan overtuigingen. Ik heb er al een flink aantal onderzocht, doorzien en losgelaten, maar regelmatig verschijnt er een nieuwe overtuiging – waar ik nog sterk in geloof – op het toneel. Deze keer is het de overtuiging ‘ik kan zelf bepalen hoe ik mij voel’, welke ik vannacht heb uitgewerkt met behulp van de volgende deelvragen:

  1. Waarom wil ik zelf bepalen hoe ik mij voel?
  2. Waarom geloof ik dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel? Hoe bepaal ik zelf hoe ik mij voel?
  3. Welke middelen gebruik ik om zelf te bepalen hoe ik mij voel? Wat levert mij dat op? Wat probeer ik te bereiken? Kan dat überhaupt?

Hieronder zal ik kort mijn bevindingen per deelvraag beschrijven. Lees verder