De relatie tussen het ego en levensenergie

Leestijd: 2 minuten

10:30 – Ik merk dat ik het steeds leuker vind om het ego vanuit alle perspectieven te bekijken en te onderzoeken. Een aspect daarvan is de relatie tussen het ego en levensenergie. In mijn vorige bericht ‘Er gaat nooit werkelijk iets verloren’ kom ik tot de conclusie dat de totale hoeveelheid bestaande energie in het universum altijd hetzelfde blijft en dat alleen de vorm waarin het verschijnt continue verandert. Dit principe is volgens mij ook toepasbaar op de energiehuishouding in/van mijzelf. Laat ik eens kijken.

Het ego is één grote energetische blokkade

Een manier om naar het ego te kijken is dat het ego één grote energetische blokkade is. De levensenergie die via mijn onderste wortelchakra mijn systeem binnenkomt wordt door het ego beïnvloed, beteugeld, gestuurd, aangepast, gemanipuleerd, gecontroleerd, etc. Deze levensenergie is de levensbron van ‘mij’ maar indirect ook van het ego, omdat ik mij continue met het ego identificeer. Zonder identificatie geen ik. Zonder identificatie geen controle. Zonder identificatie geen ervaring. Zonder identificatie is er niks.

Aangezien ik mij met het ego identificeer ben ik natuurlijk zelf degene die mijn levensenergie onbewust manipuleert, controleert en blokkeert. Het gaat dan ook om het loslaten van de identificaties met het ego en daarmee dus om het loslaten van de controle over de levensenergie. Dat is niet iets wat ik kan ‘doen’ → ik zal via zelfonderzoek, bewustwording en inzicht op moeten houden met ‘doen’, waarmee ik de controle loslaat over leven en dood. Lees verder

Hoe ik mijn handelen vanuit ‘inner-weten’ volledig blokkeer

Leestijd: 3 minuten

09:30 – Ik heb mij altijd een buitenstaander ten opzichte van het Leven gevoeld; iemand die niet echt deelneemt aan het leven, maar afwacht en een passieve houding heeft. En terwijl er elk moment een oneindige hoeveelheid mogelijkheden voor mijn neus beschikbaar zijn, kies ik er telkens voor om mijzelf buitenspel te zetten en af te wachten wat er gebeurt. Ik vraag mij af waarom ik dit doe en hoe ik dit precies doe.

Ik blokkeer eerst levensenergie in mijzelf en stel mijzelf vervolgens allerlei voorwaarden

De reden waarom ik mijzelf buitenspel zet ligt voor de hand; ik ben bang om fouten te maken en te falen in het Leven. En als ultieme poging om de angst om te falen uit de weg te gaan, vermijd ik gewoon iedere confrontatie met mijzelf en het Leven. De diepe angst om te falen ligt dus ten grond slag aan mijn passieve houding in het Leven. Lees verder

Het creëren en nastreven van goede gevoelens houdt mijn leven draaglijk

Leestijd: 3 minuten

18:00 – Deze middag heb ik een late douche gepakt en tijdens het douchen realiseerde ik mij wat ik altijd heb gedaan en nog steeds doe om mij goed te voelen. Ik geloof dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel door steeds een goed gevoel na te streven en (deze later) te ervaren. Fundamenteel voel ik mij ongelukkig en ontevreden, maar door mijzelf onophoudelijk goede gevoelens in het vooruitzicht te stellen én deze na te streven heb ik de illusie dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel, hierbij niet realiserend dat ik mijzelf continue afwijs en voor de gek houd.

Het creëren en nastreven van goede gevoelens verbloemt mijn ongelukkig zijn

Het zit namelijk zo. Ik (lees: het ego) heb het vermogen om levensenergie te blokkeren en een goed gevoel in de vorm van een gedachte in het vooruitzicht te stellen – ik projecteer dus een goed gevoel in de toekomst. Dit goede gevoel kan van alles zijn, zoals het kijken van een film, boodschappen doen, afspreken met vrienden, lekker eten en drinken, een weekendje weg, deadlines halen op werk, Facebook bekijken, whatsappen, alcohol drinken, een festival bezoeken, gokken, drugs gebruiken, etc. Een goed gevoel kan letterlijk alles zijn zolang ik het maar als positief en prettig ervaar. Het onophoudelijk creëren en nastreven van goede gevoelens houdt mijn leven – net zoals dat van iedereen trouwens – draaglijk en verbloemt de fundamentele ongelukkigheid en ontevredenheid die ik ervaar – net zoals bij iedereen trouwens 🙂 Lees verder

Zelfbewustzijn is een illusie en een typisch kenmerk van het ego

Leestijd: 2 minuten

23:30 – Voor dit bericht heb ik mij laten inspireren door een bericht op de website ‘het geheim van verlicht zijn’. Ik ben niet mijn emoties, gevoelens, sensaties, spanningen, pijnen en gedachten. Ik ervaar deze innerlijke verschijningen, maar ze hebben niets met ‘mij’ te maken. Ik identificeer mij met deze innerlijke verschijningen en geloof daarom onbewust dat ik ze ben en dat ze iets met ‘mij’ te maken hebben. Deze innerlijke verschijningen maken echter alleen deel uit van het zelf (het ego).

  • Ik ben niet wat ik voel → ik ben datgene wat voelt en datgene wat bewust is van voelen.
  • Ik ben niet wat ik denk → ik ben datgene wat denkt en datgene wat bewust is van denken.
  • Ik ben niet wat ik waarneem → ik ben datgene wat waarneemt en datgene wat bewust is van waarnemen.

Wat is een identificatie?

Een identificatie is een blokkade van levensenergie (hoe klein en minimaal ook). Ik blokkeer levensenergie met het denken en probeer er controle over te krijgen, het te vatten en te sturen. Op het moment dat levensenergie geblokkeerd wordt ontstaat er: Lees verder

Een identificatie is een blokkade van levensenergie → is dat waar?

Leestijd: 2 minuten

23:00 – Ik geloof dat ik honderden energetische blokkades heb en dat die veroorzaakt worden door honderden identificaties met overtuigingen. Ik geloof dus dat ik honderden juiste overtuigingen moet vinden om alle energetische blokkades in mijzelf op te lossen.

Op dit moment ervaar ik een energetische blokkade in mijzelf en ik geloof dus dat ik mij identificeer met een overtuiging. Ik moet erg lachen, omdat het precies deze overtuiging (de vorige zin) is waar ik hiernu aan vasthoud. Ik voel spanning en een energetische blokkade in mijn buikregio en ik geloof dat een (andere) overtuiging de oorzaak daarvan is → ik moet de juiste overtuiging zien te vinden.

Twee onware causale verbanden van het denken

Op basis van eerdere ervaringen van zelfonderzoek heb ik (lees: het denken) twee causale verbanden gecreëerd. Na het uitwerken en doorzien van overtuigingen vielen er regelmatig energetische blokkades weg, waardoor het denken de volgende conclusies heeft getrokken: Lees verder

Een eerste ontmoeting met de gevangen levensenergie

Leestijd: 2 minuten

16:30 – Ik heb al eerder geschreven dat ik in een staat van onbeweeglijkheid, ‘bevriezing’ en dissociatie lijk te verkeren. Van buitenaf gezien lijken ik en het lichaam compleet normaal te functioneren, maar van binnen sta ik als het ware stil. Ik ervaar mijzelf op emotioneel, fysiek en energetisch niveau als vast, rigide en moeilijk beweeglijk. Toen ik vanochtend in bed langzaam wakker werd kwam ik opeens in contact met een levendige, opwindende levensenergie die ik angst zou kunnen noemen. Deze vorm van angst was compleet anders dan wat ik tot nu toe in mijn leven heb ervaren, omdat de energie sprankelde van levendigheid. De angsten die ik eerder in mijn leven heb ervaren voelden fysiek zwaar, belastend en verlammend. Lees verder

Wat betekent accepteren hoe ik mij voel? Wat houdt het in?

Leestijd: 3 minuten

23:30 – Deze vraag is moeilijk te beantwoorden, omdat het ego geen vermogen heeft om te voelen. Het ego kan zich wel inbeelden dat het voelt, maar precies op dat moment wijst het ego ‘er is voelen’ af.

Levensenergie wil van nature stromen en eventueel tot uitdrukking gebracht worden. Het ego wil levensenergie blokkeren, omdat het gelooft dat a) het zichzelf moet beschermen tegen (toekomstige) emotionele pijn, en b) zichzelf in stand wil houden. Als levensenergie niet meer geblokkeerd wordt, dan is er volledige acceptatie en wordt er hiernu volledig en onvoorwaardelijk gevoeld. De keerzijde is dat ik als persoon/ego ophoudt te bestaan, omdat mijn bestaan gebaseerd is op afwijzing, veroordeling en het creëren en in stand houden van blokkades.

Het is dus eigenlijk onmogelijk te zeggen wat ‘accepteren hoe ik mij voel’ betekent. Ik kan alleen zeggen wat het niet is. En wanneer ik het niet doe: Lees verder

Wat haat ik precies als ik het over ‘mijzelf’ heb? Wat bedoel ik daarmee?

Leestijd: 2 minuten

17:00 – Het vreemde is natuurlijk dat ik mijzelf ben en vervolgens geloof, ervaar, voel en uitspreek dat ik mijzelf haat. Alsof er twee zelven zijn/bestaan die ik ben, waarbij het ene zelf het andere haat, te lijf gaat en extreem veel geweld aandoet.

Het is natuurlijk ongelooflijk sneaky van het ego, want het gelooft dat het (al) zichzelf is, terwijl ik constant ervaar dat ik juist NIET mijzelf ben (ik ervaar constant stress, spanning, pijn als gevolg van de innerlijke machtsstrijd 😥 )

Een deel van het ego haat een ander deel van het ego, en het eerste deel claimt vervolgens dat het een verbeterde versie van zichzelf is – en heeft dus eigenlijk de ruimte/plek van het oorspronkelijke zelf ingenomen. Althans, daar lijkt het op 😉 Lees verder

Notitie

Accepteren hoe ik mij voel is een ‘beweging’ i.p.v. een staat van bewustzijn

Leestijd: < 1 minuut

16:00 – Vanmiddag had ik ineens het inzicht dat ‘accepteren hoe ik mij voel’ een ‘beweging’ is i.p.v. een staat van bewustzijn. Ik merk regelmatig dat – als ik mij identificeer met het ego – ik probeer te accepteren hoe ik mij voel en dat ik dan (als ego) streef naar een staat waarin ik accepteer hoe ik mij voel. Wat natuurlijk onmogelijk is; immers, het ego is een uitdrukking van het afwijzen van ‘er is voelen’ 😉

Het streven naar een staat is natuurlijk een idee, concept en/of beeld waarnaar ik streef. En ideeën, concepten en beelden zijn allemaal vastomlijnd, rigide, ‘vast’, onveranderlijk, begrensd en daarmee relatief van aard. Anders gezegd, het streven naar een staat waarin ik accepteer hoe ik mij voel is gewoon een afweermechanisme om niet te willen accepteren hoe ik mij voel hiernu. Lees verder

Ik vergat diep adem te halen vanuit mijn buik

Leestijd: < 1 minuut

23:00 – Ik ben vandaag naar ‘Het is Tijd Man – De Dag’ geweest in Amsterdam-Noord. Ik had voor mijzelf vooraf niet helder waarom ik graag naar deze dag met 19 andere mannen wilde. Tegelijkertijd wist ik intuïtief wel dat ik erheen moest, maar waarom? Vooraf had ik geen idee.

Wat mij tijdens de heenreis in de trein naar Amsterdam wederom opviel is dat ik eigenlijk niet kan ontspannen of mediteren in de trein. En vandaag zat er nota bene maar één andere persoon in de stiltecoupé 😆 Zelfs een boek lezen of muziek luisteren kan ik niet zonder spanning en stress merkte ik, waarvoor ik op dat moment geen reden/oorzaak kon bedenken. Lees verder