Het kan altijd beter → wat ik doe is niet goed genoeg

22:30 – De afgelopen dagen ben ik druk geweest met het schilderen van meubels en het configureren en optimaliseren van de website van een vriend van mij. In beide gevallen leverden dat veel stress en spanning op, terwijl er totaal geen tijdsdruk of iets dergelijks op stond. Ik ben me al jaren bewust van het feit dat ik last heb van perfectionisme en ook waar het vandaan komt. Ik geloof namelijk ten diepste dat ik niet goed genoeg ben en dat er iets mis is met mij – wat natuurlijk onzin is. Aangezien ik niet kan weten wanneer ik wel goed genoeg ben, heb ik ooit bedacht om de lat maar zo hoog mogelijk te leggen voor mijzelf – dit wordt perfectionisme genoemd. Ik moet ineens denken aan die tv-reclame van NCOI Opleidingen, “hoe hoog leg jij de lat?”, haha. Lees verder

Mijn angst om te falen als mens/persoon → een afsluitend bericht

22:00 – Van Edwin heb ik twee belangrijke dingen geleerd, namelijk dat a) het aantal te onderzoeken overtuigingen in theorie eindeloos is en dat b) ik moet stoppen met het onderzoeken eenzelfde soort overtuigingen als deze niet tot nieuwe inzichten leiden en ik niets nieuws leer. Overtuigingen die mij in het dagelijks leven nog veel stress opleveren horen bijna allemaal bij het afweermechanisme ‘valse hoop’ en komen meestal voort uit één of meerdere van deze vijf ‘primaire afweer’-overtuigingen:

  1. ‘Ik ben niet goed (genoeg).’
  2. ‘Ik doe altijd alles fout.’
  3. ‘Ik doe nooit iets goed.’
  4. ‘Ik doe er niet toe.’
  5. ‘Ik ben niet belangrijk.’

Lees verder

Ik hoef niet iedere behoefte van een ander te bevredigen ~ Ik mag zijn wie ik ben

23:00 – Vanmiddag liep ik naar de Jumbo om een lekkere plak chocolade te halen. Onderweg realiseerde ik mij twee belangrijke dingen. De eerste is dat ik niet altijd iedere behoefte van een ander hoef te bevredigen als deze daarom impliciet of expliciet vraagt. Vanuit minderwaardigheid en ‘denken iets nodig te hebben’ heb ik dit wel zo’n beetje mijn hele leven gedaan, omdat ik geloofde dat:

  • Als iemand om aandacht, eten, geld, seks, etc. vraagt en zijn behoefte niet bevredigd wordt, dan is hij zielig (waarschijnlijk een projectie van een oude jeugdervaring).
  • Ik altijd aandacht aan iemand moet geven of naar iemand moet luisteren als hij hierom vraagt, want anders doe ik het niet goed, doe ik het fout en faal ik.
  • Ik de ander altijd moet geven wat hij nodig heeft, want anders doe ik het niet goed, doe ik het fout en faal ik.
  • Ik invloed heb op én verantwoordelijk ben voor hoe iemand anders zich voelt → ik haal er identiteit uit → dan krijg ik waardering en word ik aardig en leuk gevonden → dan doe ik het goed en ben ik een goed persoon.
  • Als ik iemand aandacht geef, dan voelt de ander zich beter/goed.

Lees verder

Ik heb een hekel aan gekanker, gezeik en gezeur van andere mensen

19:00 – Ik heb een hekel aan gekanker, gezeik, gemopper, gezeur, etc. van mensen over anderen, Marokkanen, Feyenoord, de NS, de maatschappij, het belastingstelsel, de hoogte van de prijzen van koopwoningen, de bureaucratie in Nederland, enzovoort. Het lijkt tegenwoordig wel volkssport nummer 1 om overal over te lopen zeiken en kankeren wat niet goed is en er ongenuanceerd hard over te oordelen.

De realiteit is dat we in één van de meest welvarende landen ter wereld wonen en dat alles hier tot in de puntjes goed is geregeld. Ik bedoel, iedereen heeft een dak boven zijn hoofd en te eten. Iedereen heeft mogelijkheden op goede scholing. We hebben de beste gezondheidszorg van Europa. En de NS zorgde er in 2018 voor dat 92,6% van alle treinen op tijd zijn bestemming bereikte. En toch is het niet goed genoeg en zijn wij als volk ontevreden over de meest uiteenlopende onderwerpen waar gewoonlijk met veel kritiek, sarcasme en cynisme over gepraat wordt. En dat raakt mij merk ik. Lees verder

Het glas is vaak/altijd half leeg bij mij

21:30 – Ik begin langzaam door te krijgen hoe vaak ik gedurende een dag mijzelf veroordeel, afwijs, straf en zeg dat ik iets niet verdiend heb. Ik begin eindelijk door te krijgen hoe ik mijn negatieve zelfbeeld telkens nieuw leven in blaas en in stand houd. Ik begin eindelijk door te krijgen dat streven naar perfectie keiharde zelfveroordeling is, waarmee ik mijzelf elke keer kapot maak en ten gronde richt. Het gedachtepatroon waarmee ik mijzelf veroordeel, afwijs, straf en zeg dat ik iets niet verdien is zo vanzelfsprekend en gewoon, dat ik mij nog niet volledig bewust ben van wanneer ik het allemaal doe en hoe vaak ik het doe. Lees verder