Onrust in mijzelf valt niet op te lossen ~ Twee paradoxen die ik ervaar

21:00 – Vannacht heb ik wederom niet lekker geslapen. Toen ik vanmorgen wakker werd zat ik erg in mijn hoofd en was ik lichamelijk erg gespannen. Nadat ik een 20 minuten meditatie had gedaan en vervolgens nog 40 minuten in halve meditatie op de bank had gezeten, was de lichamelijke spanning opgelost en voelde ik weer ‘diepte’ in mijzelf.

Fysiek reizen is een weerspiegeling van mentaal reizen

Het kwartje dat ik onrust, spanning en stress nooit op kan lossen lijkt ook echt te zijn gevallen. Onrust op willen lossen in mijzelf door er iets aan te willen doen of ergens heen te willen gaan (= goed gevoel nastreven) werkt averechts en heeft totaal geen zin. In een boek van Osho wat ik aan het lezen ben vertelt hij dat de mate van fysiek reizen een weerspiegeling is van de mate van mentaal reizen (lees: denken) van een persoon. Lees verder

Ik vind het zo godverdomme moeilijk om ‘mijzelf’ te zijn

22:00 – Gisteren en vanochtend had ik (weer) ontzettend last van lichamelijke spanning, stress en onrust in mijzelf. Kortom, ik voelde mij kut. Het vreemde is dat ik pas aan het einde van deze ochtend mij realiseerde wat de reden hiervan was. Ik kwam erachter dat ik mij de afgelopen dagen langzaamaan weer met oude overtuigingen was gaan identificeren, waarvan ik  – achteraf gezien – geloofde dat ik die al helemaal los en achter mij had gelaten. Niet dus.

Ik heb ten diepste iemand nodig om wat van mijn leven te maken

De belangrijkste overtuiging waar ik mij actief mee identificeerde is dat ik geloof dat ik Edwin nodig om de Waarheid te realiseren en ‘Verlichting’ te bereiken. Het geloof dat ik ten diepste iemand nodig heb om wat van mijn leven te maken heeft ervoor gezorgd dat ik vijf jaar lang seksueel misbruikt ben en dat ik de afgelopen vijf jaar een spirituele organisatie heb aangehangen – waarvan drie jaar actief -, hopend en gelovend dat spirituele leraar die aan het hoofd staat mij verder zou (kunnen) helpen. Lees verder

Soms zal ik gewoon moeten schrijven ondanks heftige controledrang van het ego

11:00 – De afgelopen dagen heb ik wederom weinig tot niks geschreven. Ik had mij voorgenomen om alleen op basis van mijn ‘inner-weten’ te (gaan) schrijven en ik heb een paar pogingen ondernomen, maar ben na een tijdje ook weer gestopt. Ik was er vrij snel klaar mee, omdat ik tijdens het schrijven merkte hoe het ego het schrijfproces telkens probeerde te sturen en te manipuleren. Ik werd mij ervan bewust dat het ego probeerde controle te hebben op de berichten die ik schreef, en dan hoeft het voor mij niet meer. Dan ben ik er snel klaar mee omdat het alle plezier ontneemt.

Het probleem dat deze houding van mij met zich meebrengt is dat ik waarschijnlijk nog weinig (dagelijkse) berichten zal schrijven, omdat het ego altijd wel in meer of mindere mate controle zal (blijven) uitoefenen. Ter verduidelijking: ik ben mij er natuurlijk van bewust dat ikzelf geloof het ego te zijn en dat het ego per definitie dus altijd zal schrijven, tenzij ik de Waarheid realiseer en ‘Verlichting’ bereik. Nee, waar ik het over heb is de opzichtige controledrang die zich uit in het veel corrigeren van tekst, het dubbel controleren van grammatica en spelling, het herhaaldelijk bedenken van mooie kopjes, etc. En niet te vergeten de lichamelijke spanning, stress, onrust en onvrede die deze controledrang met zich meebrengt. Waar ik het hier dus over heb is schrijven op een manier die voor geen enkele meter ‘stroomt’ of ‘flowt’, maar alleen gepaard gaat met weerstand, spanning en stress. Lees verder

Ik laat mij onbewust dwingen om in andermans egobehoeften te voorzien

22:00 – Vanmiddag heb ik mijn tuinvriendin geholpen met het knippen van haar helleborussen en het opruimen van de afgebroken takken als gevolg van het onstuimige weer gisteren. In de theepauzes die we samen hadden merkte ik dat ik steeds meer gefixeerd op haar raakte; mijn aandacht focuste zich helemaal op haar en wat ze vertelde op een dwangmatige en gespannen manier. Het leek alsof ik de betovering niet kon doorbreken; ze had me helemaal in haar greep.

Toen ik een uur later thuis kwam viel ineens het kwartje. Ik realiseerde mij dat ik haar onrust en gevoel van ‘haast’ had gevoeld, wat zich o.a. uitdrukte in snel praten. Ik raakte gefixeerd op haar en wat ze vertelde, omdat ik mijzelf niet onvoorwaardelijk accepteerde en haar bijvoorbeeld vroeg om langzamer te praten of dieper adem te halen. Doordat ik mijzelf niet uitte hield ik onbewust rekening met haar vanuit angst (ik wilde het goed doen) en daardoor bleef mijn aandacht volledig gefocust op haar. Lees verder

Energetische blokkades zorgen ervoor dat ik ineenkrimp

19:00 – Vanochtend werd ik weer met veel lichamelijke spanning wakker – de laatste twee weken eigenlijk zonder uitzondering 🙁 Zodra ik mij met het ego en het denken identificeer – of dat nu bewust of onbewust doe en of ik nu wakker of in slaap ben – ik de neiging heb om ineen te krimpen en mijn hele lichaam als het ware op te rollen om de energetische blokkade in mijn buik heen. Ik heb de neiging om mij dan zo klein mogelijk te maken door mijn ledematen samen te knijpen, in elkaar te zakken, in elkaar te krimpen, kleiner te worden, minder diep adem te halen, knieën op te trekken, armen over mijn borst heen te kruisen en vooral heel erg koud te worden van binnen. Ik moet er bewust moeite voor doen om hier niet in mee te gaan en diep te blijven ademen. Het is alsof een energetische blokkade in mijn buik als een extra zwaartekracht in mijn systeem fungeert die het lichaam en de ledematen automatisch naar zich toetrekt. Lees verder

Ik ervaar nog steeds de sterke drang om rekening te houden met anderen

18:00 – Gisteren ben ik met een vooraf onbekende dame naar het Spoorwegmuseum in Utrecht geweest. Sinds december vorig jaar heb ik een museumjaarkaart en ik heb mij voorgenomen om iedere maand een museum te bezoeken en mijn geplande evenement te delen op de website Nieuwemensenlerenkennen.nl. Vervolgens kunnen andere leden deelnemen en met mij meegaan naar het museum. Ten eerste vind ik het veel leuker om met een ander of anderen een museum te bezoeken. Ten tweede kan ik direct ervaren in hoeverre ik vooruitgang heb geboekt in het ontspannen omgaan met (nieuwe) mensen; in hoeverre durf ik hiernu werkelijk ‘mijzelf’ te zijn? Lees verder