Het geloven en volgen van gedachten houdt het verleden, de toekomst en het zelf in stand

In feite is het complete ego een uitdrukking van ‘valse hoop’. Het ego ervaart hiernu altijd een probleem en gaat altijd op zoek naar een oplossing in het verleden of in de toekomst – in beide gevallen verstrijkt de tijd met het zoeken naar een ‘oplossing’. Het ego communiceert daarmee naar zichzelf dat het Leven het ego nu nog niet geeft wat het ego straks hoopt te krijgen. → Ik communiceer daarmee naar mijzelf dat het Leven mij hiernu niet geeft wat ik straks hoop te krijgen. Aangezien ‘ik’ het Leven ben, wijs ik ‘mijzelf’ dus hiernu continue af.

Het verschil tussen bestempelen, oordelen, beoordelen en veroordelen

Allereerste wat duidelijkheid over veelgebruikte begrippen zodat er geen verwarring kan ontstaan.

  • Bestempelen = iets of iemand een naam geven en benoemen.
  • Oordelen = a) door redeneren tot een gevolgtrekking komen, of b) een gevoel, een mening over iets of iemand hebben.
  • Beoordelen = een oordeel vellen over iets of iemand, mijn goed- of afkeuring uitspreken over iets of iemand.
  • Veroordelen = met behulp van een oordeel iets of iemand afkeuren of verwerpen.

Ik bestempel en oordeel continue bewust of onbewust – dit gaat volledig automatisch. Het grappige is dat ik vind dat ‘oordelen’ een negatieve bijklank heeft in tegenstelling tot bijvoorbeeld het woord ‘beoordelen’, terwijl het volgens mij geen bal uitmaakt. Ik oordeel letterlijk op het moment dat ik een gedachtepatroon volg. Het kunnen oordelen zijn over mijzelf, over iemand anders, over de plek waar ik ben, de situatie waar ik in zit, etc. Letterlijk alle zintuiglijke informatie die via mijn ogen, oren, neus, mond en lichaam binnenkomt wordt bestempeld, beoordeeld en regelmatig ook veroordeeld. Kortom, ik ben een bestempelaar, oordeler, beoordeler en veroordeler in één! The creator of my own universe, haha. Lees verder

Excuses aangeboden aan de vriend van mijn zus ~ aan wie is het om te oordelen?

14:00 – Gisteren ben ik op bezoek geweest bij mijn zus en haar vriend/mijn zwager. Ze wonen zo’n 60 kilometer bij mij vandaan in de stad waar ik tot juni vorig jaar ook nog woonde, maar nu gelukkig niet meer 🙂 De locatie waar ik nu woon bevalt me vele malen beter, omdat er een veel relaxtere en meer ontspannen sfeer en energie hangt. Ik voel me hier erg prettig en ik ben blij dat ik hier nu woon en leef. Desalniettemin vind ik het leuk om eens in de zoveel tijd terug te keren in mijn oude stad. Het verbaast me telkens hoeveel er in een relatief korte tijd kan veranderen – iets wat mij minder opviel toen ik er zelf nog woonde.

Identificatie met het ego is de keuze van mijn zus

Ik ben gisteren bewust naar hen toegegaan omdat ik mijn excuses wilde aanbieden aan de vriend van mijn zus. Vorig jaar heb ik mijn zus tijdens mijn verjaardag meegenomen naar de spirituele organisatie waar ik begin augustus dit jaar ben weggegaan. Mijn zus is toen door de leider/leraar van de organisatie en twee anderen verbaal enorm druk gezet zonder dat mijn zus hierom had gevraagd. Mijn zus heeft weinig tot geen interesse in non-dualiteit en het doorbreken van gedachte- en gedragspatronen. Mijn zus identificeert zich volledig met het ego en dat is haar keuze. Ik wijs haar geregeld op dingen, maar ze lijkt nog niet bereid te zijn om echt dingen aan te pakken en te veranderen in haar leven. Wederom: dat is haar keuze. Lees verder

Wat je zegt ben je zelf → wat ik zeg over een ander ontken ik in mijzelf (projectie)

09:30 – Bij elke mening of oordeel die ik over het gedrag van een ander heb is de kans groot dat ik exact hetzelfde gedrag onbewust vertoon óf dat ik het gedrag in mijzelf onderdruk of verdring en het mijzelf daarmee niet toesta. Elke mening of oordeel die ik over het gedrag of een eigenschap van een ander heb is een afweermechanisme; door ‘negatief’ gedrag of ‘negatieve’ eigenschappen in mijzelf te ontkennen, verbergen en verdringen schrijf ik deze automatisch toe aan iets of iemand anders ‘buiten mijzelf’. Dit afweermechanisme wordt ook wel ‘projectie’ genoemd.

Bij een projectie betekent het niet per definitie dat wat ik bij een ander lijk waar te nemen niet klopt. Maar een projectie wijst mij er via weerstand, irritatie, boosheid, spanning, etc. in mijzelf wel altijd per definitie op dat ik het ‘negatieve’ gedrag of de ‘negatieve’ eigenschappen van een ander ook aanwezig zijn in mijzelf, hetzij onbewust actief of verborgen en verdrongen. De weerstand, irritatie, boosheid, etc. richting een ander ‘wijst’ mij er dus op dat ik mij ergens niet bewust van ben → ik wijs een eigenschap, gedrag of deel van mijzelf onbewust af. Lees verder

Oordelen over de vriend van mijn zus ~ bang voor dominante mannen

20:00 – Afgelopen dinsdag ben ik bij mijn zus en haar vriend geweest om mijn excuses aan te bieden aan haar vriend. Mijn zus en haar vriend identificeren zich volledig met het ego en zijn zich er niet van bewust dat wat ze ervaren een illusie is. Op zich maakt dat natuurlijk geen zak uit, tenzij het voor henzelf allerlei problemen, spanningen, stress, ontevredenheid, ongeluk, etc. met zich meebrengt. Dan is het fijn om je bewust te zijn van het feit dat wat je ervaart niet de realiteit is en dat er niet echt iets op het spel staat. Een verandering van perspectief kan wonderen doen 🙂

Ik ervaar nog steeds enorme problemen in de omgang met mensen, met name met mensen die zich volledig identificeren met het ego (lees: het denken). Ik kan doen alsof het niet zo is, maar telkens word ik er weer vrij heftig op gewezen. Afgelopen dinsdag was het super om mijn excuses aan de vriend van mijn zus aan te bieden. Tegelijkertijd werd ik eraan herinnerd dat het contact tussen de vriend van mijn zus en mij nog steeds stroef verloopt. Mijn zus vertelde mij vorige week dat ze vond dat ik hem ontweek, waar ik het helemaal mee eens ben, haha. Mijn zus heeft gelijk; ik vermijd het contact met haar vriend. Waarom doe ik dat? Lees verder

Wat is gehechtheid? Wat betekent gehecht zijn aan iets?

22:00 – Ik kan alleen positief of negatief gehecht zijn aan objecten van het ego/het denken (verder: het ego). Objecten van het ego zijn gedachten die zich voordoen als woorden – stemmen en/of commentaar – of mentale beelden/plaatjes. Door identificatie met een verschijning in Bewustzijn ontstaat er een object, een creatie van iets uit niets. Dit gebeurt als volgt:

  • Het ego bestempelt een verschijning in Bewustzijn → er is hier nog geen sprake van een probleem en/of gehechtheid.
  • Het ego oordeelt over de verschijning op basis van overtuigingen, ideeën en voorwaarden waaraan ‘het’ of ‘iets’ moet voldoen → er is een object ontstaan; een interpretatie van een verschijning in Bewustzijn.
  • Het ego veroordeelt het object → het oordeel moet een positief of negatief gevolg hebben. Het oordeel heeft dus een consequentie voor het object, hetzij alleen in gedachten of ook in handelen.

Let op: ik kies er in de rest van dit bericht voor om ‘mijn interpretaties van verschijningen in Bewustzijn’ en ‘verschijningen’ door elkaar te gebruiken en het woord ‘objecten’ achterwege te laten in verband met de leesbaarheid 🙂 Lees verder

Slapen om te ontsnappen aan het NU ~ Extreem gezond eten lost geen problemen op

22:00 – Vorige week dinsdag ben ik met mijn poes ‘Softie’ – leuke naam hè, haha – naar de dierenarts geweest. Na een eerste diagnose en een bloedonderzoek kon ze niet vaststellen wat de oorzaak van haar slechte adem en het vele drinken van water was. De dierenarts nodigde me uit om een week later – vandaag dus – Softie te brengen voor een bloeddrukmeting. Ik heb Softie vanochtend afgegeven en ik merkte gedurende de dag dat ik niet lekker in mijn vel zat en dat ik Softie erg miste hier in huis. Het klopte gewoon niet dat ze niet hier bij mij in huis was, al wist ik dat ze in goede handen was. Dit was voor mij een nieuwe ervaring; ik heb een dier nog nooit zo erg gemist als vandaag. Aan het begin van deze avond heb ik Softie weer opgehaald en de dierenarts vertelde mij dat haar bloeddruk en longen prima in orde zijn. Maar wat de oorzaak is van haar slechte adem en het vele drinken weet ik nog steeds niet 🙂 Lees verder

Gekwetst voelen is een keuze ~ Mijn waardering naar mijn moeder geuit

21:30 – Gistermiddag ben ik wezen wandelen met mijn tante nadat ik haar meer dan een jaar niet had gezien. In dit bericht vertel ik waarom ik de ontmoeting met haar spannend vond. We hadden afgesproken op het station en hebben vervolgens een mooie boswandeling gemaakt van zo’n zes kilometer. Ik merkte dat ik het leuk vond om haar weer eens te zien en te spreken. Tijdens onze wandelpauze kwam – onder het genot van een warme chocolademelk met slagroom en een appeltaartje – mijn confronterende e-mail richting mijn oom ter sprake, welke ik een half jaar geleden naar hem heb verstuurd. Mijn tante vertelde mij dat ze zich ook aangesproken voelde en zich daarom ook gekwetst voelde door mij. Bovendien stelde ze dat ik had geoordeeld over mijn oom én haar in mijn e-mail, terwijl ik in werkelijkheid alleen heb gedeeld hoe ik mijn oom als kind heb ervaren: onveilig, grillig en niet-liefdevol. Leg dan maar eens uit dat gekwetst voelen een keuze van iemand zelf is, haha. Bij de Zwarte Pieten-discussie kon ze het makkelijk zien, maar ze zag niet dat ze precies hetzelfde deed. Lees verder

Ik moet voortdurend rekening houden met anderen, want anders… → is dat waar?

19:00 – Mijn dominante afweermechanisme is altijd ‘valse hoop’ geweest. Ik houd altijd extreem rekening met anderen vanuit angst door proberen andermans behoeften vast te stellen (of te herinneren) en te bevredigen. Ik ben letterlijk voortdurend gericht en gefixeerd op anderen om hun behoeften te bevredigen en ze niet tot last te zijn. Daar haal ik een belangrijk en groot gedeelte van mijn identiteit, zelfbeeld, eigenwaarde en gevoel van zelf uit, wat ik heb vastgesteld in een ‘vier-vragen’-uitwerking die ik de afgelopen dagen heb gedaan. De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik moet (voortdurend) rekening houden met anderen vanuit angst, want anders vinden anderen mij niet leuk en aardig en ben ik een slecht en fout persoon.”

Hieronder geef ik een overzicht van mijn belangrijkste inzichten en leerpunten. Lees verder

Er is geen oorzaak/reden ~ Oordelen creëert direct de illusie van hoop

20:30 – Wennen aan de dualiteit (= verandering zonder oordeel) van het Leven blijft lastig. Gisteren had ik fantastische inzichten, een kleine doorbraak en voelde ik mij top, en vandaag ben ik aan het worstelen met een energetische blokkade, lichamelijke spanning en stress. Een heerlijk contrast, haha.

  • Gisteren voelde ik mij beter als vandaag → vergelijken hoe ik mij hiernu voel met een gereconstrueerde herinnering = weerstand tegen ‘Dat Wat Is’ + ik vererger hoe ‘slecht’ ik mij hiernu voel.
  • Ik voel mij slecht en ongelukkig hiernu = idem.
  • Er is een oorzaak voor hoe ik mij hiernu voel → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand.
  • Ik moet iets doen hiernu → ik moet mij beter voelen hiernu (= proberen op te lossen) → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand. Lees verder

Het enige waar ik mee bezig ben is proberen mij gelukkiger te voelen

21:00 – Het enige waar ik mee bezig ben is proberen mij beter en gelukkiger te voelen. Daar zijn al mijn gedachte- en gedragspatronen op gericht – ook al lijken ze tegenstrijdig te zijn aan de doelstelling van het ego/het denken: ‘ik wil mij beter en gelukkiger voelen hiernu.’ Ik blijf vluchten op allerlei manieren om aan het hiernu te ontsnappen, soms omdat ik bang ben, maar vaker omdat ik geloof dat ik mijn eigen ontevredenheid en ongelukkigheid hiernu kan vermijden en ontlopen = onmogelijk.

Oordelen + beoordelen + veroordelen hiernu = denken in tegenstellingen = illusie van controle + illusie van hoop op betere tijden creëren hiernu.

Denken in oorzaak-gevolg hiernu = illusie van controle + illusie van hoop hiernu dingen op te kunnen lossen. Lees verder