Notitie

De paradox van de afweermechanismen

Leestijd: < 1 minuut

Als ik niet op mijzelf vertrouw – hiermee bedoel ik niet mijn ‘inner-weten’ volg, dan heb ik meer kans op pijn, creëer ik pijn in mijzelf en kom ik in situaties terecht die pijn in mij teweegbrengen. Werkelijk op mijzelf én het onbekende vertrouwen levert minder pijn op is mijn directe ervaring.

Als ik vasthoud aan een afweermechanisme en handel op basis van angst en wantrouwen, dan heb ik meer kans op pijn en kom ik in situaties terecht die pijn met zich meebrengen. Angst, schijnzekerheid en schijnveiligheid met meer kans op pijn, of vertrouwen op mijzelf en het onbekende en minder kans op pijn.

Conclusie: als ik vasthoud aan mijn overtuigingen, handel op basis van angst en blijf hangen in een afweermechanisme levert dat meer pijn op. Exact en precies het tegenovergestelde effect van wat afweermechanismen zouden moeten ‘opleveren’ → minder of geen pijn. Dit noem ik de paradox van de afweermechanismen. ~ lzv

Notitie

De paradox van het ik

Leestijd: < 1 minuut

Het geloof in wie ik denk te zijn, ik, is exact en precies de weerstand tegen datgene wat ik niet durf te zijn: werkelijk Mezelf. Het hele illusionaire ik is één groot afweermechanisme tegen het Leven, dat is Mezelf. Zolang ik de illusie heb dat ik iemand ben, blijf ik het Leven, dat is Mezelf, afwijzen. Dit noem ik de paradox van het ik, die ik ontzettend grappig vind. ~ lzv

Notitie

De paradox van de vrije wil

Leestijd: < 1 minuut

Ik ben mij ervan bewust dat de vrije wil een illusie is – het is een concept van het denken, maar het is niet mijn levende werkelijkheid. Ik ben mij ervan bewust dat de vrije wil een illusie is, maar ik weet en realiseer het mij hiernu niet.

De grap is om te realiseren dat de vrije wil inderdaad een illusie is, ik eerst zal moeten kiezen om andere keuzes te maken. Anders gezegd, om te onthechten van alle gedachte-, voel- en gedragspatronen zal ik andere keuzes moeten maken in mijn leven. En dat kan alleen door krachtige besluiten te nemen op basis van mijn ‘inner-weten’ en het vertrouwen in mijzelf.

De paradox van de vrije wil is dat ik dus in werkelijkheid niets te willen heb, maar om dat te realiseren zal ik hiernu werkelijk moeten kiezen voor mijzelf en het Leven. Onvoorwaardelijk. ~ lzv

Werkelijke schoonheid komt van binnenuit

Leestijd: 2 minuten

10:30 – Vannacht heb ik niet zo best geslapen, wat mijn eigen schuld is. Nadat ik gisteren vermoeid thuis kwam van de wandeling met de oude vriend, had ik heel sterk de drang om weer op de datingsapps Tindr en Happn te gaan – en heb daar dus ook aan toegegeven. Ik was in de veronderstelling dat ik het zoeken naar een leuke vrouw die mij gelukkig maakt al volledig had doorzien, niet dus. Bummer!

Ik houd echt van vrouwen en ik vind vrouwen verschrikkelijk mooie wezens. Daarnaast heb ik ook nog het geluk dat ik bij de 10% knapste mannen van Nederland hoor, dus om aandacht zit ik nooit verlegen. Aan de andere kant ben ik wel erg kieskeurig wat vrouwen betreft en een goede uitstraling en een knap koppie zijn dan ook een ‘must’. Maar ik houd dan weer niet zo van vrouwen die veel make-up en parfum e.d. dragen, dat stoot me echt af. Natuurlijke schoonheden, daar houd ik van 🙂 Lees verder

Notitie

Hoe meer ik mij probeer te beschermen, hoe groter de kans op pijn

Leestijd: < 1 minuut

Mijzelf proberen te beschermen tegen pijn in situaties met andere mensen is zinloos en werkt averechts. Iedere twijfel om werkelijk mijzelf te durven zijn en werkelijk op mijzelf te durven vertrouwen is het gevolg van identificatie met het denken.

Elke identificatie met het denken zorgt ervoor dat ik geraakt en gekwetst kan worden – een ‘persoon’ is namelijk per definitie kwetsbaar. Hoe meer ik mij probeer te beschermen, hoe groter de kans op pijn. De grap is dat ik minder kans op de ervaring van pijn heb als ik volledig op mijzelf durf te vertrouwen, onvoorwaardelijk mijn ‘inner-weten’ durf te volgen en datgene wat ik voel, wat ik wil zeggen en/of wat ik wil uiten ongefilterd en op volle kracht uit durf te leven. Dan heb ik de minste kans op pijn en de redenen hiervoor zijn:

  1. Identificatie met het denken zorgt per definitie voor weerstand tegen mogelijke pijn, waardoor de pijn langer aanhoudt en dus resulteert in lijden.
  2. Identificatie met het denken → identificatie met primaire afweer overtuigingen – zoals ‘ik ben niet belangrijk’, ‘ik doe er niet toe’, ‘ik doe nooit iets goed’, ‘ik ben het niet waard’, etc. – resulteren direct in een pijnlijke, ongelukkige en ontevreden ervaring hiernu plus ik kan gekwetst en geraakt worden omdat ik geloof dat ik ‘iets’ nodig heb van een ander om mij gelukkig en compleet te voelen. Dit maakt mij afhankelijk van externe omstandigheden en vatbaar voor pijn.

Dit noem ik de pijnparadox. ~ lzv

Notitie

Mijn directe ervaring is ‘persoonlijker’ en intiemer geworden

Leestijd: < 1 minuut

Ik was net buiten een lekkere tosti met veel ham, kaas en oregano aan het eten 🙂 en ik realiseerde mij dat mijn directe ervaring de afgelopen maanden enorm is veranderd en steeds ‘persoonlijker’ en intiemer is geworden. En dat terwijl om de waarheid te realiseren en ‘Verlicht’ te worden, ik juist mijn persoonlijkheid los moet laten.

De grap is dus dat hoe meer ik mijn persoonlijkheid loslaat, des te ‘persoonlijker’ en intiemer mijn directe ervaring wordt. Hoe meer ik mijn persoonlijkheid loslaat, des te ‘persoonlijker’ en intiemer ‘ik’ het Leven ervaar. Dat is het verband dat ik in de afgelopen maanden heb waargenomen, ook al is het verband zelf niet-waar, haha. Een nieuwe paradox die ik heb ontdekt 🙂 ~ lzv

Notitie

De paradox van het pad naar ‘Verlichting’

Leestijd: < 1 minuut

21:00 – Als ik continue probeer om de waarheid te realiseren en ‘Verlicht’ te worden, dan zal het mij nooit lukken. Elk doel dat ik nastreef is namelijk sowieso gedoemd om te mislukken. Aan de andere kant, als ik niet gemotiveerd ben en niets doe om ‘Verlicht’ te worden, dan zal ik ook nooit ‘Verlichting’ bereiken, hoe frustrerend is dat? Haha.

Ik zal dus het doelloze doel van ‘Verlichting’ moeten nastreven en onderweg ieder aspect van dit doelloze doel moeten onderzoeken en loslaten, totdat er niets meer van over is. Uiteindelijk ben ‘ik’ dan ‘Verlicht’ als egoloos ego. Als dat geen paradox is… haha.  ~ lzv

Ik moet een probleem voelen om te kunnen handelen, huh?!

Leestijd: 2 minuten

22:00 – Ik heb mijn hele leven kleine en grote problemen ervaren. Die problemen heb ik altijd gebruikt als motivatie om ze zelf op te lossen en te kunnen handelen. Nu zit ik in een fase van het proces waarin ik mij regelmatig gelukkig voel en er niet altijd problemen in mijn leven aanwezig zijn, en dat voelt op zijn zachtst gezegd erg onwennig. Het lijkt alsof ik niet kan handelen als er geen noemenswaardige problemen zijn, wat ook wel de illusie van motivatie wordt genoemd. Ik stel aan mijzelf de voorwaarde dat ik eerst een probleem moet voelen voordat ik in actie kan komen en bijvoorbeeld zelfonderzoek kan gaan doen. Ik merk dat ik erg sterk in deze illusie van motivatie geloof en dat ik het lastig vind om op basis van mijn ‘inner-weten’ tot handelen over te gaan. Lees verder

Verbinding maken met mijzelf en anderen kan alleen via het ego

Leestijd: 2 minuten

13:00 – Ik heb altijd geloofd dat om mij verbonden te voelen met andere mensen, ik (allereerst) verbonden moet zijn met mijzelf. De mate waarin ik mij verbonden voel met andere mensen is een weerspiegeling van de mate waarin ik verbonden ben met mijzelf. De mate waarin ik oordelen heb over andere mensen is een weerspiegeling van de mate waarin ik oordelen heb over mijzelf.

Eigenlijk klopt het niet wat ik hierboven schrijf, omdat ik in werkelijkheid niet verbonden kan zijn met mijzelf (= dualiteit). Ik kan mij alleen (sterk) identificeren met het ego en daarom de ervaring hebben dat ik wel of niet verbonden ben met mijzelf. En de ervaring van verbondenheid met mijzelf – en dus anderen – hangt af van de mate waarin ik mijzelf veroordeel en afwijs (= identificatie met het ego). Het egomechanisme en de daaruit komende drang om verbinding te willen maken met anderen ziet er volgens mij als volgt uit: Lees verder

Er is niets te weten, te begrijpen en te verklaren, er is alleen ‘Zijn’

Leestijd: 4 minuten

19:00 – De laatste 25 jaar heb ik altijd enorm de drang gehad om alles te willen weten, begrijpen en verklaren in het Leven inclusief mijzelf. Sinds ik werkelijk ben begonnen met het doen van spiritueel zelfonderzoek – sinds half mei van dit jaar (2018) – begon de drang om alles te willen weten, begrijpen en verklaren mij ook steeds meer op te vallen. Daar waar het tijdens mijn middelbare schoolperiode en mijn studie aan de universiteit een handige en bruikbare eigenschap was, begon het mij bij het zoeken naar de Waarheid en ‘Verlichting’ steeds meer in de weg te zitten. Ik merkte met name dat door alles te willen weten, begrijpen en verklaren, ik de controle over het proces probeerde te houden. Vandaar dat ik de afgelopen dagen tijd heb besteed aan het onderzoeken van twee overtuigingen waar ik op stuitte: Lees verder