Mijn eigen ongemakkelijke verjaardag

12:00 – Vandaag ben ik jarig 🙂 en dit jaar vier ik mijn verjaardag met mijn moeder, mijn zus en haar vriend en een vriendin uit de straat. We gaan vanmiddag bowlen en ik merk dat ik gespannen ben dat ze speciaal voor mij op bezoek komen. Ik voel lichamelijke spanning en ik ben erg met hen bezig. Ik zit op dit moment letterlijk op hen te wachten, terwijl ze pas over een uur komen. Waarom gedraag ik mij zo? Wat levert het mij op?

Als iemand op mijn verjaardag komt moet ik het diegene naar de zin maken

Sinds mijn kindertijd heb ik mijn eigen verjaardagen altijd als stressvol ervaren; als momenten waarop iedereen speciaal voor mij op bezoek komt en waarbij er elk jaar eenzelfde routine met familie plaatsvindt in de middag. Eerst een taartje met een kopje koffie, gevolgd door een biertje of advocaatje met wat lekkers en ’s avonds samen eten ter afsluiting. Ik heb mij hier als kind en later als tiener en volwassene altijd erg onprettig en onvrij bij gevoeld. Lees verder

Ik kan zelf bepalen hoe ik mij voel → dat waar?

14:00 – De lichamelijke spanning en energetische blokkades die ik in mijn buikregio ervaar worden gecreëerd en in stand gehouden door een waslijst aan overtuigingen. Ik heb er al een flink aantal onderzocht, doorzien en losgelaten, maar regelmatig verschijnt er een nieuwe overtuiging – waar ik nog sterk in geloof – op het toneel. Deze keer is het de overtuiging ‘ik kan zelf bepalen hoe ik mij voel’, welke ik vannacht heb uitgewerkt met behulp van de volgende deelvragen:

  1. Waarom wil ik zelf bepalen hoe ik mij voel?
  2. Waarom geloof ik dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel? Hoe bepaal ik zelf hoe ik mij voel?
  3. Welke middelen gebruik ik om zelf te bepalen hoe ik mij voel? Wat levert mij dat op? Wat probeer ik te bereiken? Kan dat überhaupt?

Hieronder zal ik kort mijn bevindingen per deelvraag beschrijven. Lees verder

Van het ego is een kanker naar het ego is mijn vriend

10:30 – Sinds het begin van mijn middelbare school heb ik mijzelf altijd ontzettend gehaat, al was ik mij daar niet altijd even bewust van. De laatste tien jaar heb ik het ego en zijn aard altijd de schuld gegeven dat ik mij gespannen, gestrest, depressief, ongelukkig, etc. voelde. Het is allemaal de schuld van het ego dat ik mij zo voel en daarom moet het ego vernietigd worden! Hierbij realiseerde ik mij vrijwel nooit dat ik geloof dat ik het ego ben en dat die woorden dus direct afkomstig zijn van het ego zelf, haha. Een uitdrukking van zelfhaat dus.

Drie dagen geleden publiceerde ik een video met fragmenten uit de film ‘The Matrix’ waarbij ik duidelijk wilde maken dat het ego een innerlijke kanker en een virus is. Gisteren las ik een bericht op de website van een kennis van mij over het definitief loslaten van zijn vriend (lees: het ego). Toen ik dat stukje las raakte het mij diep en er knapte iets in mij, omdat ik mij eigenlijk nooit heb gerealiseerd dat ondanks de zelfdestructieve aard van het ego – zie ook de fabel van de Kikker en de Schorpioen, zijn intenties altijd goed waren en hij altijd zijn best heeft gedaan om mij te helpen en gelukkig te maken. Dit kwam wel even binnen zeg maar 🙂 Lees verder

Afscheidsbrief aan mijzelf

Lieve ‘mijn naam’,

We zijn op een punt gekomen dat je mij meer schade, pijn en lijden toebrengt, dan dat je mij iets oplevert. Ik zit hier met een enorm harde buik op de bank en probeer deze brief te schrijven, maar ik vind het ontzettend lastig als ik zo geblokkeerd word. Je doet mij heel veel pijn de laatste tijd, waardoor ik enorm lijd. Voor mij is de maat vol; de grens is bereikt. Het moet stoppen; ik wil met jou stoppen.

Ons huwelijk is nooit echt goed geweest, al vanaf het begin niet. Ik groeide op in een gebroken gezin met een alcoholistische vader die niet naar mij omkeek en een moeder die mij onbewust ook niet zag staan. Je hebt mij altijd ontzettend proberen te helpen, je hebt op alle gebieden in mijn leven je stinkende best gedaan en alles gegeven wat je in je had om mij te helpen, maar het mocht niet baten. Je aard is destructief, zowel richting anderen als naar mij. De pijn en het lijden die je veroorzaakt op dit moment in mijn leven wegen niet op tegen het feit dat ik kan bestaan als een persoon en alle voordelen van schijnzekerheid, schijnveiligheid en schijncontrole die dat biedt. Lees verder

Notitie

Vechten met het ego is mijn eigen keuze

Ik was altijd in de veronderstelling dat (de duur van) mijn gevechten met het ego ook deels aan het ego toegeschreven konden worden. Dat het ego ook invloed en macht heeft of een gevecht met mij doorgaat of niet. Ik realiseerde mij zojuist dat het ego geen enkele macht heeft en dat elke weerstand, elk verzet en elk gevecht met het ego mijn eigen keuze is. Alles wat ik ervaar is mijn eigen keuze. Er is geen enkele kracht buiten mijzelf die hiernu mijn pijn en lijden veroorzaakt behalve ikzelf. Ik doe alles mijzelf aan. Ik blijf vasthouden aan het ego. Ik blijf ermee vechten en zeggen dat ik ermee op wil houden, maar ik doe precies het tegenovergestelde. Het is heel simpel: of ik blijf vechten met het ego óf ik omarm het ‘niets’, de Leegte en de dood. Dat is de enige keuze die er werkelijk bestaat. Kiezen voor het bekende óf het onbekende, telkens weer opnieuw. ~ lzv

Extreem geloven in efficiëntie in combinatie met faalangst resulteert in veel pijn

15:00 – Gisteravond heb ik het websiteproject afgerond voor een dame die zich bezighoudt met qi gong, holistische massages en klankhealing concerten, zie dit eerdere bericht. Sins begin oktober was ik bezig met het bouwen van een volledig nieuwe WordPress-website van in totaal twintig pagina’s inclusief de verhuizing van haar domeinnaam en e-mailaccounts. Het was voor mij de allereerste keer dat ik dit heb gedaan voor iemand die ik niet vooraf kende en waarvoor ik achteraf beloond word – morgen als het goed is 🙂 En dat is echt heel tof. Ik was zelf helemaal voor de communicatie richting haar, het bouwen van de website zelf, het terugkoppelen van informatie, het oplossen van technische problemen, het op tijd afkrijgen van het project en het vooraf bepalen van de tegenprestatie. Kortom, er werd op een flink aantal van mijn vaardigheden een beroep gedaan, en ondanks dat ik een hele zware week heb gehad, heb ik het websiteproject tot een goed einde gebracht. Echt super! Lees verder

Mijn angst om te falen als mens/persoon → een afsluitend bericht

22:00 – Van Edwin heb ik twee belangrijke dingen geleerd, namelijk dat a) het aantal te onderzoeken overtuigingen in theorie eindeloos is en dat b) ik moet stoppen met het onderzoeken eenzelfde soort overtuigingen als deze niet tot nieuwe inzichten leiden en ik niets nieuws leer. Overtuigingen die mij in het dagelijks leven nog veel stress opleveren horen bijna allemaal bij het afweermechanisme ‘valse hoop’ en komen meestal voort uit één of meerdere van deze vijf ‘primaire afweer’-overtuigingen:

  1. ‘Ik ben niet goed (genoeg).’
  2. ‘Ik doe altijd alles fout.’
  3. ‘Ik doe nooit iets goed.’
  4. ‘Ik doe er niet toe.’
  5. ‘Ik ben niet belangrijk.’

Lees verder

De waarnemende controleur is de ultieme personificatie van het ego

13:00 – Gisteravond identificeerde ik mij weer volledig met het ego. Ik zat er weer hopeloos aan vastgeplakt, maar ik snapte niet waar ik mij precies mee identificeerde. Mijn geest was namelijk rustig; er waren geen gedachten, geen stemmen, geen woorden, geen beelden, helemaal niets. Dus wat was het dan vroeg ik mij af? Ik heb een meditatie en ademhalingsoefeningen gedaan, maar dat mocht niet baten. Totdat vanochtend eindelijk het kwartje viel: ik identificeerde mij weer met de waarnemende controleur: de ultieme personificatie van het ego.

Ik heb altijd geprobeerd om met het denken oplossingen te vinden voor de problemen die ik in het dagelijks leven tegenkwam. Ik heb een erg levendige en inventieve geest, dus bedacht ik steeds nieuwe oplossingen om met lastige en moeilijke situaties in het Leven om te gaan. In werkelijkheid deed ik steeds meer afstand van ‘mijzelf’ als wezen en creëerde ik stap voor stap een innerlijk veelkoppig monster die steeds meer bepaalde in mijn leven. Ik ben gaandeweg de macht over ‘mijzelf’ en het veelkoppige monster (het ego) helemaal kwijtgeraakt.  Lees verder

Ongelukkig zijn (en blijven) als ‘valse hoop’-strategie

16:30 – Ik heb gisteren een aantal redenen opgesomd waarom ik ongelukkig moet blijven. Vanochtend realiseerde ik mij dat ik nog een paar sterke overtuigingen heb waarom ik (van mijzelf) ongelukkig moet blijven:

  • Ik moet echt ergens last van hebben voordat het gerechtvaardigd is om aan te geven dat ik iets niet prettig vind en ik mijn grenzen aan mag geven.
  • Ik moet echt ergens last van hebben volgens mijn eigen strenge eisen en voorwaarden van pijn en lijden, want anders word ik niet serieus genomen, word er niet naar mij geluisterd en heb ik geen recht van spreken.

Pas als ik ergens enorm last van heb en lijd, dan pas heb ik recht van (lees: mag ik) spreken en word ik door anderen geloofd. Anders moet ik niet zo zeuren en me niet zo aanstellen en comedy spelen. Lees verder

Een lichte paniekaanval die resulteert in zelfhaat en zelfveroordeling

22:30 – Vandaag wilde ik naar een kwekerij voor vaste planten gaan om te kijken of ik daar wellicht werkervaring op kan doen. Ik zit op dit moment in een re-integratietraject zoals dat zo mooi heet en de volgende stap is – zoals gezegd – het opdoen van werkervaring. Ik mag van de gemeente alles kiezen wat ik wil, dus dat is superrelaxed. Het enige dat mij naast zelfonderzoek en ‘Verlichting’ interesseert zijn planten en bloemen. Ik heb een tuin van 60 m2 die ik zelf heb ontworpen én bestraat en helemaal volstaat met allerlei planten en bloemen. Schitterend om te zien. Lees verder