Afhankelijkheid in de relatie leraar-leerling

Deze week heb ik een aantal confrontaties gehad met een vriend die mij heeft geholpen met zelfonderzoek. Of laat ik het anders zeggen, waarvan ik vind dat hij mij juist niet heeft geholpen met zelfonderzoek de afgelopen vier jaar. Toen ik hem hiermee confronteerde was zijn reactie dat hij vond dat ik ‘fouten’ moest maken en dat kon alleen maar als ik zijn vertrouwen had. En ‘correcties’ waren niet nodig volgens hem.

Wat betreft het maken van ‘fouten’ en nieuwe ervaringen opdoen ben ik het met hem eens. Vijf jaar geleden zat ik enorm in mijn hoofd en was ik extreem bang om ‘fouten’ te maken, omdat ik weinig zelfvertrouwen had en een laag zelfbeeld – wat overigens nog steeds (gedeeltelijk) zo is. Daardoor bleef ik in een vicieuze cirkel waarbij het spectrum van ervaringen heel erg klein was. En ik ben hem dankbaar dat hij mij daarmee geholpen heeft, waardoor ik stapje voor stapje meer in mijzelf ben gaan geloven.

Ik ben zo ontzettend kwaad

Maar ik ben ook ontzettend kwaad. Ik ben zo kwaad op hem dat hij mij vier jaar lang in de waan heeft gelaten dat ik effectief zelfonderzoek deed (en ik daar artikelen en blogs over publiceerde die hij ook las), terwijl ik alleen maar gericht was naar BUITEN BUITEN i.p.v. BINNEN BINNEN. Lees verder

Citaat

Projecties & schaduwkanten

“Projectie is onder andere een term uit de psychologie. Van projectie kan sprake zijn wanneer men eigenschappen of emoties van zichzelf tracht te ontkennen, verbergen of verdringen door deze toe te schrijven aan iets of iemand anders.”

“De klassieke opvatting en uitleg van projectie is dat het een afweermechanisme is tegen negatieve emoties. Projectie neemt nervositeit weg over zaken die wij in onszelf niet graag erkennen, en worden aan andere mensen toegeschreven. Dit gebeurt vaak onbewust zodat het ego niet met deze zaken hoeft om te gaan.”

“Het Jungiaanse begrip schaduw hangt nauw samen met het begrip projectie. Deze gevoelens die wij niet erkennen noemen wij onze schaduw. Door een negatief en subjectief gevoel (schaduwzijde) te projecteren op een ander, verlegt iemand als het ware een innerlijk conflict en daarmee ook de oorzaak.”

Bron: Wikipedia. ~ lzv

‘Hij denkt dat hij alles beter weet’ → projectie

10:00 – Bij een vriend heb ik regelmatig de gedachte ‘hij denkt dat hij alles beter weet’, wat natuurlijk een dikke projectie is. Ik bedacht me vanmorgen dat ‘ik eigenlijk alles beter weet’, haha. Hiermee bedoel ik niet dat ik de waarheid in pacht heb of iets dergelijks, maar dat ik vanuit afhankelijkheid bijna nooit mijn mening durf te geven of ergens tegenin durf te gaan, omdat mijn kernovertuigingen zeggen dat ‘ik niet belangrijk ben’ en ‘ik er niet toe doe’. Echt te grappig dit.

Ik wijs mijzelf dus compleet af en projecteer die afwijzing vervolgens op mijn vriend (en anderen), waardoor ik met hem in conflict raak. Ik merk steeds meer dat ik eigenlijk heel eigenwijs en kritisch ben, niet zozeer om mijn eigen gelijk te bewijzen of als pronkstuk van mijn ego, maar meer om datgene wat iemand zegt of beweert in twijfel te durven trekken. Die eigenschappen heb ik altijd veroordeeld als ‘slecht’ en in combinatie met de kernovertuiging ‘ik weet niets’ heeft het een desastreus effect. Allemaal onzin natuurlijk.

Accepteren ‘Dat Wat Is’

De realiteit accepteren = accepteren ‘Dat Wat Is’. Ik vind dit zo ontzettend lastig, omdat het accepteren niet alleen betrekking heeft op de ‘buitenwereld’, maar veel meer op ‘wat er in mij leeft’. Met andere woorden, ik kan nooit de realiteit onvoorwaardelijk accepteren als ik mijzelf blijf afwijzen en in de afhankelijkheid blijf hangen – in welke vorm dan ook. Dat lijkt en is misschien een inkopper, maar het bewust worden van én toelaten van alle eigenschappen van mijzelf is een flinke uitdaging! ~ lzv

De confrontatie met de projectie van mijn moeder

17:30 – Ik ben net terug van een confrontatie met een vriendin die nog bij de organisatie zit waar ik vorige week woensdag afscheid van heb genomen. Haar feedback op mijn besluit was met een veroordelende en boze ondertoon en ik vond het onterecht wat ze zei. Tegelijkertijd realiseerde ik mij dat het niet zoveel zin had om er via WhatsApp verder op in te gaan, dus ben ik vandaag even bij haar langs gegaan.

De confrontatie hield me de afgelopen dagen al bezig en ik voelde een enorme energetische lading in mijn systeem die niet proportioneel was t.o.v. wat er was gebeurd tussen ons. Toen ik bij haar zat en mijn kant van het verhaal vertelde, zat ik lichtelijk te trillen en ik stond bijna op knappen van boosheid. Wat ik haar vertelde was dat ik het prima vind dat ze als vriendin een mening heeft over mijn gedrag of de keuzes die ik maak, maar dat als iets werkelijk onterecht is, dan knapt er iets in mij. Ook nodigde ik haar uit om terug te komen op haar mening, maar dat wilde ze niet. Ze bleef bij haar standpunt, wat – om eerlijk te zijn – mij enorm raakte en ik voelde een hevige woede in mij opkomen → ‘wat ze beweert is onterecht en ik wil gelijk’. Lees verder

Ik moet altijd productief zijn en mag geen tijd verspillen → is dat waar?

23:00 – Ik geloof dat ik altijd productief moet zijn, omdat ik geloof dat ik te weinig tijd heb voor mijn activiteiten, zoals zelfonderzoek. Ik geloof dus dat er zoiets bestaat als te weinig tijd hebben. Echter, de ervaring van tijd is een projectie van het ego (lees: het denken), en het enige wat eindig is, is het ego zelf en daarmee dus ook de tijd. Tijd voor een onderzoekje dus, haha.

De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik moet altijd productief zijn en mag geen tijd verspillen aan onzinnige dingen, lummelen en niksen.”

Een aantal belangrijke inzichten die ik via zelfonderzoek heb opgedaan zijn: Lees verder

De PRI-methode + afweermechanismen → mijn visie met eindconclusie

14:00 – De afgelopen zes weken heb ik veel tijd besteed aan het doorgronden van de vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – die Ingeborg Bosch beschrijft in haar boeken over Past Reality Integration (PRI). Ik vind de door haar vastgestelde en beschreven afweermechanismen van het ego effectief en goed om mee te werken in de praktijk.

Er bestaat geen oude onvervulde behoefte en oude pijn

Ingeborg Bosch veronderstelt in haar theorie dat er altijd een verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – uit de kindertijd ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen. In dit eerdere bericht ga ik helemaal in op haar basistheorie mocht je dat interessant vinden. Echter, mijn conclusie is dat haar basisveronderstelling niet klopt. Immers, ik heb hiernu niets nodig en in mijn kindertijd had ik ook niets nodig. Bovendien heb ik alles gekregen wat ik toen nodig had aangezien ik hiernu zelf het levende, gezonde bewijs daarvan ben.

Het allerbelangrijkste bewijs voor mijn conclusie is dat ik het pijnlichaam zelf volledig heb weten op te lossen door eigenwijs te zijn en de ideeën van Ingeborg Bosch op waarheid te toetsen. Het idee dat er dus verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen is dus niet waar → er bestaat geen verdrongen oude pijn en oude onvervulde behoeften hiernu. Wil je weten waarom het lijkt alsof je hiernu een oude onvervulde behoefte ervaart? Bekijk dan dit bericht.

De verpletterende waarheid is de angst voor de dood

De vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – hebben volgens Ingeborg Bosch allemaal de functie de verpletterende waarheid te ontkennen dat onze behoeften als kind in onvoldoende mate werden vervuld, omdat we dat volgens haar niet aankonden. Ook hier slaat Ingeborg Bosch de plank mis, omdat de enige verpletterende waarheid die wij als kind verdrongen en ontkenden de angst voor de dood is én de realiteit dat er letterlijk ‘niets’ is. En dat doen we als volwassenen overigens nog steeds, haha. Lees verder

Er gaat nooit werkelijk iets verloren

09:00 – Onlangs had ik een gesprek met een vriend van mij over de bio-industrie, milieuvervuiling, het uitsterven van insecten, genetische manipulatie van gewassen, etc. en de rol van het ego daarin. Gewoonlijk wordt alle ellende in de wereld aan de mens toegeschreven, maar dat klopt in mijn beleving niet. De oorzaak van elk probleem in de wereld, van alle ellende in de wereld is het ego. Het ego is altijd de boosdoener en wij mensen hebben zelf de vrije keuze of wij ons met het ego willen identificeren of niet. Kijkend naar alle problemen die we als individu en collectief ervaren is het niet moeilijk om te zien wat 99,99999% van de mensen kiest: identificatie met het fucking ego.

De wereld is een projectie van mijzelf

Ik ben tot de conclusie gekomen dat hoe slecht wij de aarde ook behandelen en hoe teringzooi wij er hier ook van maken, er gaat nooit werkelijk iets verloren. We putten de aarde uit, we vervuilen de aarde, we beïnvloeden ecosystemen, we laten flora en fauna uitsterven door ons gedrag, maar er gaat nooit werkelijk iets verloren. Alle energie die er ooit was, alle energie die er NU is en alle energie die er ooit zal zijn = exact gelijk. De vorm waarin energie verschijnt verandert constant en wij mensen hebben daar grote invloed op, maar er gaat nooit werkelijk iets verloren. De enige die wij ermee hebben is onszelf en latere generaties. Wij kiezen ervoor om onze eigen planeet te stapje voor stapje onbewoonbaar te maken en te vernietigen, omdat we niet in harmonie zijn met onszelf. En de wereld zoals die er nu uitziet is daar een projectie van. Beter gezegd, de wereld zoals ik die waarneem is een projectie van de conflicten die ik nog in mijzelf ervaar. Lees verder

Een dikke vette projectie van mijn eigen gedrag

18:00 – Een uur geleden heb ik dit commentaar onder een video op YouTube geplaatst:

“Hey …, onderbreek haar de volgende keer is joh. Ze heeft het maar over ‘Zijn’, maar ondertussen blijft ze maar lullen, aandacht claimen en manipuleren. Ongelooflijk. Ik hoor jou haar regelmatig met ‘ja’ bevestigen, maar waarom pak je haar gewoon niet aan? Je wilt toch een goed interview? Ze denkt zoveel te weten, volledig onbewust dat ze slachtoffer is van haar eigen onwetendheid. Echt ironisch. Hahaha”

De grap is dat het een dikke vette projectie van mijn eigen gedrag is. Deze middag heb ik een schitterende wandeling in het buitengebied gemaakt. Op een gegeven moment ben ik op een mooie plek op een bankje gaan zitten, waarna er vervolgens een man langskwam met wie ik leuk aan de praat raakte. Wat er vervolgens gebeurde was dat hij maar bleef lullen over onderwerpen die ik helemaal niet interessant vond. En wat deed ik? Ik ging er zelfs in mee, pfff. Echt niet te filmen joh. Ik had hem gewoon moeten onderbreken of uit de situatie weg moeten gaan in plaats van mezelf zo in de steek te laten. Lees verder

Er wordt op dit moment iets anders van mij gevraagd

10:00 – Mijn eerste titel van dit bericht was ‘Het lijkt erop dat ik ben vastgelopen’, maar nadat ik mijn ochtendmeditatie had gedaan kwam ik tot de conclusie dat deze titel geen recht doet aan mijn ervaring hiernu. Ik ben namelijk niet vastgelopen, al lijk ik dat regelmatig wel zo te ervaren.

De afgelopen maanden ben ik eraan gewend geraakt dat een onderzoeksthema makkelijk wordt aangereikt en dat ik er niet al teveel moeite voor hoef te doen. Ik ervaar dan een duidelijke energetische blokkade in mijn lichaam en in mijn hoofd komen gedachten en gedachtepatronen op die naar het thema wijzen en het weerspiegelen. De laatste dagen zit ik weer erg in ‘de persoon’, voel ik mij krachteloos en onvrij en lijkt het alsof ik continue tegen een modderstroom in aan het bewegen ben, alsof iets mij continue tegenwerkt. Dat iets ben ik natuurlijk zelf, haha. Alleen hoe werk ik mijzelf tegen? Lees verder

Wat je zegt ben je zelf → wat ik zeg over een ander ontken ik in mijzelf (projectie)

09:30 – Bij elke mening of oordeel die ik over het gedrag van een ander heb is de kans groot dat ik exact hetzelfde gedrag onbewust vertoon óf dat ik het gedrag in mijzelf onderdruk of verdring en het mijzelf daarmee niet toesta. Elke mening of oordeel die ik over het gedrag of een eigenschap van een ander heb is een afweermechanisme; door ‘negatief’ gedrag of ‘negatieve’ eigenschappen in mijzelf te ontkennen, verbergen en verdringen schrijf ik deze automatisch toe aan iets of iemand anders ‘buiten mijzelf’. Dit afweermechanisme wordt ook wel ‘projectie’ genoemd.

Bij een projectie betekent het niet per definitie dat wat ik bij een ander lijk waar te nemen niet klopt. Maar een projectie wijst mij er via weerstand, irritatie, boosheid, spanning, etc. in mijzelf wel altijd per definitie op dat ik het ‘negatieve’ gedrag of de ‘negatieve’ eigenschappen van een ander ook aanwezig zijn in mijzelf, hetzij onbewust actief of verborgen en verdrongen. De weerstand, irritatie, boosheid, etc. richting een ander ‘wijst’ mij er dus op dat ik mij ergens niet bewust van ben → ik wijs een eigenschap, gedrag of deel van mijzelf onbewust af. Lees verder