Rekening houden met anderen vanuit angst = controlemechanisme

22:00 – Rekening houden met anderen vanuit angst – omdat ik denk iets nodig te hebben – is een controlemechanisme van het ego. Rekening houden met anderen vanuit angst is onderdeel van het afweermechanisme ‘valse hoop’ waarbij ik mijzelf anders voor doe dan ik werkelijk in elkaar zit → ik probeer iemand anders te zijn. Voorbeelden van dingen die ik (lees: het ego) denk nodig te hebben zijn: waardering, goedkeuring, bevestiging, ‘liefde’, gezien of gehoord willen worden en aardig gevonden willen worden.

Door niet mijn grenzen aan andere mensen aan te geven houd ik onbewust rekening met hen, zodat ik er vervolgens zelf ook wat uit haal (= denken iets nodig te hebben). Op het moment dat ik mijn grens niet aangeef en mijzelf niet uit, houd ik rekening met anderen vanuit angst en treedt het controlemechanisme direct in werking. Rekening houden met anderen vanuit angst = keiharde zelfafwijzing. Het is de angst voor het verlies aan controle, schijnzekerheid en het onbekende – oftewel angst voor de dood – dat ten grondslag ligt aan rekening houden met anderen vanuit angst. Lees verder

Ik wil alleen voor mijzelf schrijven ~ Ik wil aardig en leuk gevonden worden

19:00 – Ik had al een flink stuk van dit bericht geschreven, maar ik heb zojuist alles gewist. Ik merk dat ik zo klaar ben met de manier waarop – voornamelijk gericht op anderen – ik schrijf. Ik wil voor mijzelf schrijven en niet één of ander verhaal vertellen omdat ik geloof dat ik een lezerspubliek heb en überhaupt iemand dit bericht zal lezen. Ik wil nog steeds zo graag waardering en belangrijk zijn via mijn berichten, terwijl het geen ene reet uitmaakt wat ik schrijf en of iemand het ooit zal lezen. Ik verdien er geen geld mee en het levert me niets anders op dan lichamelijke spanning en een zelfbeeld dat ik belangrijk ben en gewaardeerd wordt – althans dat doe ik mijzelf geloven.

Ik heb besloten om alle overbodige en niet-relevante informatie uit berichten te schrappen vanaf nu. Ik ga het in ieder geval consequent proberen uit te voeren en het mijzelf leren. Ik wil berichten schrijven voor én door mijzelf, en niet één of ander slap aftreksel met een heel lulverhaal. Daar word ik niet blij van. Lees verder

Rekening houden met anderen vanuit angst (eerste opzet van onderzoek)

22:00 – Vannacht heb ik sinds lange tijd weer lekker en ontspannen geslapen. Ik voelde veel Liefde in mijzelf en dat zorgde voor een heerlijke nachtrust. Het is dus ook voor mij mogelijk om lekker te slapen 🙂 Wat er wellicht mee te maken heeft is dat ik gisteravond ben begonnen met het onderzoeken van deze overtuiging:

“Ik moet rekening houden met én mij aanpassen aan anderen, want anders vinden anderen mij niet leuk en aardig, en ben ik geen goed persoon.”

Ik merkte de afgelopen maand dat ik vaak terugviel in oude gedachte- en gedragspatronen als ik in aanraking kwam met andere mensen. Het is natuurlijk fijn om in mijn eentje ontspannen te zijn en te leven, maar ik merk ook dat ik regelmatig behoefte heb aan contact met anderen om iets leuks te doen of gewoon samen te zijn. Na wat stressvolle situaties met anderen te hebben bestudeerd, kwam ik tot de conclusie dat: Lees verder

Ik laat mij onbewust dwingen om in andermans egobehoeften te voorzien

22:00 – Vanmiddag heb ik mijn tuinvriendin geholpen met het knippen van haar helleborussen en het opruimen van de afgebroken takken als gevolg van het onstuimige weer gisteren. In de theepauzes die we samen hadden merkte ik dat ik steeds meer gefixeerd op haar raakte; mijn aandacht focuste zich helemaal op haar en wat ze vertelde op een dwangmatige en gespannen manier. Het leek alsof ik de betovering niet kon doorbreken; ze had me helemaal in haar greep.

Toen ik een uur later thuis kwam viel ineens het kwartje. Ik realiseerde mij dat ik haar onrust en gevoel van ‘haast’ had gevoeld, wat zich o.a. uitdrukte in snel praten. Ik raakte gefixeerd op haar en wat ze vertelde, omdat ik mijzelf niet onvoorwaardelijk accepteerde en haar bijvoorbeeld vroeg om langzamer te praten of dieper adem te halen. Doordat ik mijzelf niet uitte hield ik onbewust rekening met haar vanuit angst (ik wilde het goed doen) en daardoor bleef mijn aandacht volledig gefocust op haar. Lees verder

Ik moet voortdurend rekening houden met anderen, want anders… → is dat waar?

19:00 – Mijn dominante afweermechanisme is altijd ‘valse hoop’ geweest. Ik houd altijd extreem rekening met anderen vanuit angst door proberen andermans behoeften vast te stellen (of te herinneren) en te bevredigen. Ik ben letterlijk voortdurend gericht en gefixeerd op anderen om hun behoeften te bevredigen en ze niet tot last te zijn. Daar haal ik een belangrijk en groot gedeelte van mijn identiteit, zelfbeeld, eigenwaarde en gevoel van zelf uit, wat ik heb vastgesteld in een ‘vier-vragen’-uitwerking die ik de afgelopen dagen heb gedaan. De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik moet (voortdurend) rekening houden met anderen vanuit angst, want anders vinden anderen mij niet leuk en aardig en ben ik een slecht en fout persoon.”

Hieronder geef ik een overzicht van mijn belangrijkste inzichten en leerpunten. Lees verder

Mijn angst om te falen als mens/persoon → een afsluitend bericht

22:00 – Van Edwin heb ik twee belangrijke dingen geleerd, namelijk dat a) het aantal te onderzoeken overtuigingen in theorie eindeloos is en dat b) ik moet stoppen met het onderzoeken eenzelfde soort overtuigingen als deze niet tot nieuwe inzichten leiden en ik niets nieuws leer. Overtuigingen die mij in het dagelijks leven nog veel stress opleveren horen bijna allemaal bij het afweermechanisme ‘valse hoop’ en komen meestal voort uit één of meerdere van deze vijf ‘primaire afweer’-overtuigingen:

  1. ‘Ik ben niet goed (genoeg).’
  2. ‘Ik doe altijd alles fout.’
  3. ‘Ik doe nooit iets goed.’
  4. ‘Ik doe er niet toe.’
  5. ‘Ik ben niet belangrijk.’

Lees verder

Ik ervaar nog steeds de sterke drang om rekening te houden met anderen

18:00 – Gisteren ben ik met een vooraf onbekende dame naar het Spoorwegmuseum in Utrecht geweest. Sinds december vorig jaar heb ik een museumjaarkaart en ik heb mij voorgenomen om iedere maand een museum te bezoeken en mijn geplande evenement te delen op de website Nieuwemensenlerenkennen.nl. Vervolgens kunnen andere leden deelnemen en met mij meegaan naar het museum. Ten eerste vind ik het veel leuker om met een ander of anderen een museum te bezoeken. Ten tweede kan ik direct ervaren in hoeverre ik vooruitgang heb geboekt in het ontspannen omgaan met (nieuwe) mensen; in hoeverre durf ik hiernu werkelijk ‘mijzelf’ te zijn? Lees verder

Ik hoef niet iedere behoefte van een ander te bevredigen ~ Ik mag zijn wie ik ben

23:00 – Vanmiddag liep ik naar de Jumbo om een lekkere plak chocolade te halen. Onderweg realiseerde ik mij twee belangrijke dingen. De eerste is dat ik niet altijd iedere behoefte van een ander hoef te bevredigen als deze daarom impliciet of expliciet vraagt. Vanuit minderwaardigheid en ‘denken iets nodig te hebben’ heb ik dit wel zo’n beetje mijn hele leven gedaan, omdat ik geloofde dat:

  • Als iemand om aandacht, eten, geld, seks, etc. vraagt en zijn behoefte niet bevredigd wordt, dan is hij zielig (waarschijnlijk een projectie van een oude jeugdervaring).
  • Ik altijd aandacht aan iemand moet geven of naar iemand moet luisteren als hij hierom vraagt, want anders doe ik het niet goed, doe ik het fout en faal ik.
  • Ik de ander altijd moet geven wat hij nodig heeft, want anders doe ik het niet goed, doe ik het fout en faal ik.
  • Ik invloed heb op én verantwoordelijk ben voor hoe iemand anders zich voelt → ik haal er identiteit uit → dan krijg ik waardering en word ik aardig en leuk gevonden → dan doe ik het goed en ben ik een goed persoon.
  • Als ik iemand aandacht geef, dan voelt de ander zich beter/goed.

Lees verder

Zes verschillende controlemechanismen van het ego (op dit moment)

18:30 – In dit bericht wil ik wat dingen beschrijven die mij de afgelopen dagen opvielen. Van een aantal gedachte- en gedragspatronen was ik mij al bewust, alleen kan ik er mijzelf er nog flink mee identificeren blijkt.

Zelfveroordeling als controlemechanisme

Het eerste punt gaat over zelfveroordeling. Ik merk dat ik mijzelf achteraf enorm veroordeel als ik eerder een langere tijd vanuit angst heb gehandeld. Tijdens het leggen van de ondervloer met mijn bovenbuurman heb ik het grootste deel van de tijd uit angst gehandeld. Dat is natuurlijk balen, maar ik veroordeel mijzelf achteraf enorm dat ik daar op dat moment ‘in bleef hangen’. Natuurlijk kan ik er leerpunten voor mijzelf uittrekken en dat doe ik ook, maar mijzelf achteraf – of überhaupt – veroordelen heeft totaal geen zin en nut. Het is het ego dat zichzelf veroordeelt, op de kop geeft en de schuld geeft dat het anders had moeten handelen → een controlemechanisme om zichzelf in stand te houden. Lees verder