Ik heb traumatherapie nodig → is dat waar?

Leestijd: 3 minuten

22:00 – Gisteren heb ik een bericht geschreven over de relatie tussen het pijnlichaam, de persoon en keuzes maken, waarin ik een aantal belangrijke inzichten deel die ik heb opgedaan de afgelopen twee dagen. Zaterdag had ik een hele zware – maar wel erg leerzame – dag, omdat ik eindelijk inzag dat ik vanuit de persoon nooit het pijnlichaam en mijn lichamelijke spanning kan loslaten. Het pijnlichaam en de chronische spanning zijn blijkbaar zo met de persoon verweven dat het gewoon alles of niets is geworden. Een andere oplossing is er niet.

Sinds die openbaring is er van alles aan de gang in mijn lichaam. Ik heb echt ontzettend veel dorst en drink zo’n 4-5 liter water per dag. Daarnaast is het pijnlichaam zich aan het roeren en lijkt het meer ruimte in te nemen in mijn lichaam; ik voel sinds twee dagen ook veel fysieke pijn aan de achterkant van mijn lichaam ter hoogte van mijn nieren. Tegelijkertijd voelt het pijnlichaam zachter aan, dus dat is een goed teken lijkt mij! De uitdaging voor mij is wel om de realiteit onvoorwaardelijk te accepteren en mij dus niet continue met de persoon en zijn problemen te identificeren, want dan begint de weerstand weer en voelt het pijnlichaam zeer pijnlijk aan. Aanwezig zijn dus 🙂 Lees verder

Was ik werkelijk machteloos tijdens het seksueel misbruik?

Leestijd: 2 minuten

15:30 – Ik heb altijd geloofd dat ik machteloos was tijdens de vijfjarige periode waarin ik seksueel misbruikt werd, maar was dat ook de realiteit? Laat ik beginnen met een zelfgemaakte definitie van machteloosheid:

Machteloosheid is een staat van zijn waarin ik niets kan doen aan een situatie of omstandigheid. Ik ben dan niet bij machte om iets te kunnen veranderen binnen een situatie of omstandigheid.

De vragen die hieruit volgen zijn: was er werkelijk niets wat ik kon doen om de situatie te veranderen en naar mijn hand te zetten? Was ik werkelijk zo machteloos zoals ik me herinner?  Lees verder

De ontmoeting met mijn zus

Leestijd: 2 minuten

21:30 – Vandaag heb ik mijn zus sinds een paar maanden weer gezien en dat was leuk. Ik heb met haar een potje Kubb gespeeld in het park; een houten spel waarbij je als eerste de vijf houten torens van je tegenstander en vervolgens de koning om dient te gooien met houten staven van zo’n 30 cm. De eerste twee keer won zij, de laatste keer ging ik als winnaar van het veld af. Ik merkte dat ik toch nog de drang heb om te willen winnen, waardoor ik steeds slechter ging gooien. Precies het tegenovergestelde van wat mijn ego wil: winnen. Weer zo’n paradox waar het Leven vol mee zit. Grappig.

Ik heb even zitten kijken en ik zie dat donderdag 9 augustus de heugelijke dag was dat mijn pijnlichaam na vijf dagen helemaal was opgelost. Ik heb sinds mijn tienertijd met een zwaar pijnlichaam rondgelopen – zo’n 15-20 jaar in totaal, en nu is het gewoon letterlijk verdwenen. Ik voel geen pijn en angst meer, niks, 0,0. Het is en blijft een aparte gewaarwording omdat ik nooit had gedacht het pijnlichaam op een gemakkelijke, ontspannen en betrekkelijk pijnloze manier los te laten. Lees verder

We zijn allemaal niet zo moedig als we onszelf doen geloven

Leestijd: 2 minuten

10:00 – Vanochtend bedacht ik mij dat ik sinds half mei dit jaar (2018) – het moment dat ik werkelijk ben begonnen met spiritueel zelfonderzoek – enorm veel heb bereikt. Ik heb mijn pijnlichaam volledig opgelost, ik heb mijn seksueel misbruiktrauma losgelaten, de eigenschappen en gedrag die wijzen op een persoonlijkheidsstoornis zijn allemaal verdwenen, ik voel me zekerder, krachtiger en gelukkiger, en ik ben eindelijk in staat om voor mijzelf op te komen en grenzen te stellen. Dit vind ik erg knap van mijzelf 🙂 En dan te bedenken dat ik meer dan tien jaar allerlei soorten traumatherapie heb gevolgd om mijzelf te ‘helen’, ‘genezen’, veranderen, verbeteren, etc. en de gevolgen van mijn trauma op te lossen. Wat een grap en wat een tijdverspilling was dat achteraf gezien. Lees verder

Ik vind het zo godverdomme moeilijk om ‘mijzelf’ te zijn

Leestijd: 3 minuten

22:00 – Gisteren en vanochtend had ik (weer) ontzettend last van lichamelijke spanning, stress en onrust in mijzelf. Kortom, ik voelde mij kut. Het vreemde is dat ik pas aan het einde van deze ochtend mij realiseerde wat de reden hiervan was. Ik kwam erachter dat ik mij de afgelopen dagen langzaamaan weer met oude overtuigingen was gaan identificeren, waarvan ik  – achteraf gezien – geloofde dat ik die al helemaal los en achter mij had gelaten. Niet dus.

Ik heb ten diepste iemand nodig om wat van mijn leven te maken

De belangrijkste overtuiging waar ik mij actief mee identificeerde is dat ik geloof dat ik Edwin nodig om de Waarheid te realiseren en ‘Verlichting’ te bereiken. Het geloof dat ik ten diepste iemand nodig heb om wat van mijn leven te maken heeft ervoor gezorgd dat ik vijf jaar lang seksueel misbruikt ben en dat ik de afgelopen vijf jaar een spirituele organisatie heb aangehangen – waarvan drie jaar actief -, hopend en gelovend dat spirituele leraar die aan het hoofd staat mij verder zou (kunnen) helpen. Lees verder

Hoe is het mogelijk dat ik de afgelopen 10 jaar weinig bewust geleerd heb?

Leestijd: 3 minuten

20:00 – Een paar uur geleden heb ik een bericht geschreven over wat leren precies is en welke rol het geheugen daarbij speelt. Onder het koken realiseerde ik mij dat ik de afgelopen tien jaar weinig bewust heb geleerd en ik vroeg mij af hoe dat mogelijk is. Zou het komen omdat ik sinds 2004 tot augustus dit jaar (2018) met mijn seksueel misbruik trauma aan het worstelen was? Of zou het komen omdat ik een zeer laag zelfbeeld had tot een aantal maanden geleden? Of zou het komen omdat identificatie met het ego het sowieso moeilijker maakt om bewust te leren? Of is het misschien een combinatie van deze redenen? Lees verder

Ik heb een nieuw pijnlichaam of mijn vorige pijnlichaam is teruggekeerd

Leestijd: 3 minuten

12:00 – Precies een jaar nadat ik de conclusie had getrokken dat mijn pijnlichaam volledig is opgelost, kom ik – na een uitgebreid bericht van Edwin – tot de verbijsterende conclusie dat ik weer een pijnlichaam ervaar hiernu, wat natuurlijk erg vreemd en bizar is. Als ik terugkijk op het afgelopen half jaar, dan lijkt het alsof mijn huidige pijnlichaam zich langzaam heeft opgebouwd of mijn vorige pijnlichaam opnieuw is geïncarneerd, haha. Zonder het te beseffen, probeerde ik de schijnbare problemen met samenhangende gevoelens van angst, spanning, stress en pijn die ik in mijn dagelijkse leven ervoer op te lossen door de onderliggende overtuigingen op te sporen, te onderzoeken en los te laten. Symptoombestrijding ten top. Lees verder

Ik kan geen boosheid voelen richting mijn voormalige pedofiel

Leestijd: 2 minuten

15:00 – Gisteren heb ik een bericht gepubliceerd over ‘Wat betekent de confrontatie aangaan met mijzelf?’, waarna ik een poging heb gedaan om de ervaring en de impact van het seksueel misbruik – dat in totaal vijf jaar duurde – te beschrijven op papier. Wat mij opviel is dat ik geen boosheid, kwaadheid of woede richting mijn voormalige pedofiel kan voelen. Zelfs geen irritatie. Dit heb ik eigenlijk altijd zo ervaren sinds ik uit het seksueel misbruik kwam, en ik ben er altijd gemakshalve van uitgegaan dat die boosheid of woede – die ik volgens allerlei theorieën over seksueel misbruik trauma’s wel zou moeten hebben – niet aanwezig is. Een overduidelijk beschermingsmechanisme. Lees verder

Angst voor de dood = oude pijnen → hier begrijp ik niks van

Leestijd: 4 minuten

12:00 – Naar aanleiding van een commentaar van Edwin over ‘angst voelen’ op een bericht over de PRI-methode van Ingeborg Bosch dat ik vorig jaar heb gepubliceerd, heb ik besloten om voor mijzelf het e.e.a. op een rijtje te zetten. Ik ‘inner-weet’ en voel op intuïtief niveau dat Edwin gelijk heeft, maar ik ervaar nog enorm veel cognitieve – en daarmee dus lichamelijke – weerstanden om mijn angsten toe te laten, wat het allemaal nog veel kutter maakt hiernu. Dus zelfs nadat ik heb besloten om mijn angsten toe te laten en deze werkelijk te gaan voelen, is dat slechts stap 1. Stap 2, 3, 4, 5, etc. bestaan eruit de onbewuste identificaties die het voelen van angst onmogelijk maken te doorzien en los te laten. Dat ervaar ikzelf als heel erg lastig. Lees verder

Afgesplitste boosheid wordt naar binnen gericht in de vorm van zelfhaat

Leestijd: 3 minuten

11:00 – De volgende citaten zijn afkomstig uit het boek ‘Healing Developmental Trauma – How Early Trauma Affects Self-Regulation, Self-Image, and the Capacity for Relationship’ van Laurence Heller en Aline LaPierre (p. 148-149). Ik herken mijzelf – en de lichamelijk en psychische symptomen die ik hiernu ervaar – enorm in de volgende citaten. Voor mij kloppen de citaten als een bus en lijk ik na 15 jaar zoeken een verklaring, reden en oorzaak te hebben gevonden voor de lichamelijke en psychische problemen waar ik al jaren door geteisterd word. Eindelijk 🙂

“Kinderen die een significante hoeveelheid agressieve impulsen afsplitsen, zien maar twee mogelijkheden: identificeren met ‘goed’ maar machteloos – naar binnen gerichte boosheid/agressie – of als ‘slecht’ maar krachtig – naar buiten gerichte boosheid/agressie.” Lees verder