Ik lijk in een staat van onbeweeglijkheid of ‘bevriezing’ te zitten

Leestijd: 3 minuten

18:00 – Eerst een aantal citaten uit het boek ‘De tijger ontwaakt: traumabehandeling met lichaamsgerichte therapie’ van Peter A. Levine dat ik aan het lezen ben:

“Een onbeweeglijk dier (impala) dat net doet alsof het dood is, is instinctief in een ander bewustzijnsstadium binnengegaan, dat alle zoogdieren hebben als de dood nabij is. Fysiologen noemen deze staat de onbeweeglijkheidsreactie of ‘bevriezing’.”

“De natuur heeft onbeweeglijkheid om twee redenen ontwikkelend. Ten eerste dient het als een allerlaatste overlevingsstrategie. Ten tweede betreedt de impala als hij ‘bevriest’ een andere staat van zijn waarin hij geen pijn voelt.” Lees verder

Afgesplitste boosheid wordt naar binnen gericht in de vorm van zelfhaat

Leestijd: 3 minuten

11:00 – De volgende citaten zijn afkomstig uit het boek ‘Healing Developmental Trauma – How Early Trauma Affects Self-Regulation, Self-Image, and the Capacity for Relationship’ van Laurence Heller en Aline LaPierre (p. 148-149). Ik herken mijzelf – en de lichamelijk en psychische symptomen die ik hiernu ervaar – enorm in de volgende citaten. Voor mij kloppen de citaten als een bus en lijk ik na 15 jaar zoeken een verklaring, reden en oorzaak te hebben gevonden voor de lichamelijke en psychische problemen waar ik al jaren door geteisterd word. Eindelijk 🙂

“Kinderen die een significante hoeveelheid agressieve impulsen afsplitsen, zien maar twee mogelijkheden: identificeren met ‘goed’ maar machteloos – naar binnen gerichte boosheid/agressie – of als ‘slecht’ maar krachtig – naar buiten gerichte boosheid/agressie.” Lees verder

Mijn afgesplitste boosheid opnieuw toe-eigenen, voelen en integreren

Leestijd: 4 minuten

13:00 – De gevoelloosheid, verdoving en dissociatie die ik hiernu ervaar is het gevolg van afgesplitste boosheid, woede en agressie die niet door mij toegeëigend is → ik was als kind niet bereid zijn om de boosheid richting mijn vader, moeder en voormalige pedofiel te erkennen, voelen en uit te drukken, omdat ik bang was iets te verliezen wat ik dacht nodig te hebben: liefde, waardering, warmte, aandacht, etc.

In plaats van mijn behoeften – of deze nu biologisch, intrinsiek of egoïstisch van aard waren – als kind te erkennen en voor mijzelf op te komen, koos ik voor de angst en schijnveiligheid van het bekende. De gevoelde boosheid verdrong en ontkende ik – en raakte vervolgens afgesplitst, waarna de afgesplitste boosheid een eigen leven ging leiden en zich richtte tot ‘het zelf’ in de vorm van zelfhaat en continue schuldig voelen. Een vernietigend en zelfdestructief mechanisme. Lees verder

Lichaamsbewustzijn ontwikkelen en verbeteren = uit de dissociatie komen

Leestijd: 2 minuten

15:30 – Op dit moment ben ik het boek ‘Healing Developmental Trauma – How Early Trauma Affects Self-Regulation, Self-Image, and the Capacity for Relationship’ van Laurence Heller en Aline LaPierre aan het lezen. Pittig leesvoer. Het is mij inmiddels duidelijk dat ik een ontwikkelingstrauma heb opgelopen in mijn vroege jeugd, en dat het seksueel misbruik in mijn tienertijd eigenlijk de kers op de taart is. Ik heb altijd geprobeerd het trauma op te lossen d.m.v. het onderzoeken van overtuigingen, maar dat werkt dus niet. De gevolgen van een ontwikkelings- of shocktrauma vinden namelijk op biologisch, fysiologisch, emotioneel en psychisch niveau plaats, en is dus meer dan een ingebeeld verhaal in mijn hoofd. Lees verder

Ik dissocieer binnen de dissociatieve staat waarin iedereen verkeert

Leestijd: 2 minuten

17:00 – Tijdens een mooie nazomerse wandeling vanmiddag bedacht ik mij dat het gaan geloven van een overtuiging – en daarmee het verdringen en ontkennen van de Waarheid – telkens een kleine dissociatie is. Vanaf het moment dat ik cumulatief overtuigingen ben gaan geloven, dissocieerde ik meer en meer van mijn innerlijke wezen en de intrinsieke en wezenlijke behoeften die daaruit voortkomen. Door het geloven van overtuigingen creëer, ervaar en droom ik een verzonnen werkelijkheid en dissocieer ik van de ultieme realiteit – de werkelijkheid zoals deze daadwerkelijk is. De droomstaat is een dissociatieve staat die als ‘normaal’ wordt beschouwd. Lees verder

Een eerste ontmoeting met de gevangen levensenergie

Leestijd: 2 minuten

16:30 – Ik heb al eerder geschreven dat ik in een staat van onbeweeglijkheid, ‘bevriezing’ en dissociatie lijk te verkeren. Van buitenaf gezien lijken ik en het lichaam compleet normaal te functioneren, maar van binnen sta ik als het ware stil. Ik ervaar mijzelf op emotioneel, fysiek en energetisch niveau als vast, rigide en moeilijk beweeglijk. Toen ik vanochtend in bed langzaam wakker werd kwam ik opeens in contact met een levendige, opwindende levensenergie die ik angst zou kunnen noemen. Deze vorm van angst was compleet anders dan wat ik tot nu toe in mijn leven heb ervaren, omdat de energie sprankelde van levendigheid. De angsten die ik eerder in mijn leven heb ervaren voelden fysiek zwaar, belastend en verlammend. Lees verder