Hoe neem ik de werkelijkheid indirect waar?

22:00 – In het bericht ‘Ik zie niet met mijn ogen → ik zie een creatie van mijn hersenen’ heb ik een begin gemaakt met het onderzoeken van de vraag ‘waarom neem ik de werkelijkheid indirect waar?’ Uit de onderzoeken van Floris de Lange en Georg Keller blijkt dat ik de werkelijkheid niet direct waarneem met mijn ogen, maar dat ik in plaats daarvan direct een creatie van de hersenen waarneem. In dit bericht wil ik onderzoeken hoe de zintuigen, het zenuwstelsel en de hersenen samen altijd een indirecte waarneming van de werkelijkheid creëren. Ik moet gewoon weten hoe dat precies werkt 🙂

Definitie van een zintuig

Laat ik eerst beginnen met wat algemene informatie over mijn zintuigen. Volgens Wikipedia is een zintuig een gespecialiseerd orgaan dat mij in staat stelt bepaalde – voor het zintuig specifieke – prikkels waar te nemen. Ieder afzonderlijk zintuig zou mij toegang geven tot een bepaald deel van de fysische en fysieke werkelijkheid, wat volgens de theorie van ‘Verlichting’ en non-dualiteit een illusie is 🙂 Lees verder

Notitie

Jed McKenna’s syllogisme is ongeldig (maar wel waar)

Zojuist wilde ik wat opzoeken in het boek ‘Jed McKenna’s theorie van alles’ en stuitte daarbij op zijn zelfgemaakte syllogisme op pagina 17. Ik heb het boek twee of drie keer gelezen en telkens brak ik mijn hoofd over zijn syllogisme, omdat ik het syllogisme maar niet kon begrijpen – en nu dus ook weer niet. Aangezien ik tegenwoordig niet meer automatisch de conclusie trek dat ‘het wel aan mij zal liggen’, ga ik onderzoeken of Jed McKenna’s syllogisme eigenlijk wel geldig is en klopt. Deze luidt als volgt:

Het eenvoudigste wat er bestaat:

als alles waarheid is
en bewustzijn bestaat
dan is alles bewustzijn

Lees verder

Hoe weet ik nou dat ik besta? Kan ik dat bewijzen?

19:00 – Het eerste serieuze ‘spirituele’ boek waar ik mee in aanraking kwam was ‘Spirituele verlichting? Vergeet het maar!’ van Jed McKenna. In zijn boek beweert Jed McKenna dat ik met de beroemde bewering ‘Ik denk, dus ik besta’ van René Descartes subjectief kan bewijzen dat ik besta. Maar is dat wel zo?

René Descartes redeneert dat als ik dingen ter discussie stel, ik automatisch twijfel aan die dingen. En wanneer ik die twijfel op zijn beurt eveneens ter discussie stel, dan wordt het herbevestigd dat ik twijfel. Deze herbevestiging van twijfel noemde René Descartes de zekerheid van het bestaan van twijfel, oftewel denken in zijn puurste vorm. Het denken bevestigt de aanwezigheid van deze denkactiviteit, waarmee hij het bestaan van het denken als substantie bewees: er is iets dat twijfelt en dus denkt. Lees verder

Wie ben ik? → Ben ik …? → Kan ik het tegendeel bewijzen?

17:30 – In het ‘nature versus nurture’ debat, oftewel de discussie over aanleg of opvoeding (omgeving), proberen wetenschappers te verklaren waarom ik eruit zie zoals ik zie en waarom ik mij gedraag zoals ik mij gedraag. Kortom, al bijna 100 jaar proberen wetenschappers een verklaring te vinden voor mijn uiterlijk, karakter, gedrag, eigenschappen, kenmerken, etc. en het is ze nog steeds niet gelukt. Ik ben op dit moment het boek ‘De appel en de boom’ van René Kahn aan het lezen waarin duidelijk wordt dat de gangbare opvatting steeds meer richting aanleg én opvoeding (omgeving) gaat in plaats van aanleg óf opvoeding.

In tegenstelling tot de wetenschappers van het aanleg of opvoeding debat probeer ik geen verklaring te vinden waarom ik ben wie ik ben of wat mij maakt tot wie ik ben, maar er ‘gewoon’ achter te komen wie ik ben. Het verschil is dat ik geen verklaring probeer te vinden voor datgene waarvan ik geloof dat ik dat ben, maar dat ik kritisch onderzoek of ik datgene überhaupt wel kan zijn. En dit probeer ik te realiseren door het tegendeel ervan te bewijzen, waarmee datgene wat ik geloof te zijn als absoluut onwaar kan worden gekwalificeerd. Dat kan ik dan loslaten en vervolgens mijn zoektocht naar het antwoord op de vraag “wie ben ik?” hervatten. Lees verder