Zwemmen in de gracht en mijn prioriteiten

21:30 – Twee uur geleden heb ik lekker in de gracht gezwommen. Ik kwam gisteren op het idee toen ik door de binnenstad langs de gracht liep en ik werd direct overspoelt door een angst met gedachte ‘wat zouden andere mensen daarvan vinden?’ Niet dat het heel vreemd is om in de gracht te zwemmen, maar het is nou ook weer niet zo dat ik regelmatig mensen voorbij zie komen.

Hoe dan ook, deze avond wel gedaan 🙂 Het was superlekker en ik voelde me er redelijk okĂ© bij, al was ik toch veel met de ‘buitenwereld’ bezig. Toen ik terugliep naar huis merkte ik eigenlijk pas hoe erg ik inmiddels in mijn hoofd zat en niet meer bij ‘mijzelf’ was. Ik zou het kunnen verwoorden als ‘niet willen voelen door extreem op de buitenwereld te fixeren’, al weet ik niet goed of dat de ervaring correct beschrijft.

Wat zijn mijn prioriteiten?

Deze week heb ik een aantal belangrijke inzichten opgedaan, waarvan ik het positieve effect merk in mijn gedrag en ervaringen. Aan de andere kant merk ik dat ik ontzettend veel wil doen tegelijk: boeken lezen, klussen, tuinieren, schilderen, leren mediteren, een vier vragen uitwerking doen, berichten schrijven voor op deze website, theorieĂ«n uitwerken, etc. Het lijkt alsof ik te weinig tijd heb, wat natuurlijk onzin is. In wezen duidt dit egomechanisme op ‘valse hoop’ zoals door Ingeborg Bosch is beschreven in haar PRI boeken. Ik zal daar in een later bericht op terugkomen. Lees verder

Zelfde spelregels, nieuw spel

9:00 – Ik heb redelijk geslapen vannacht, wel weer eruit geweest en twee Cornetto’s gegeten. Ook dat heb ik inmiddels geaccepteerd als ik niet lekker in mijn vel zit en gespannen slaap – en dat is helaas best vaak het geval.

Wat ik mij zojuist bedacht is dat ik veel te veel weer in een ‘doe-modus’ zit, waardoor ik eigenlijk continue niet in het NU ben, maar bezig ben met allerlei dingen die zogenaamd – in de toekomst – gedaan moeten worden. Niet dus. Bovendien heb ik de luxe dat ik op dit moment niet hoef te werken, dus wat moet ik nu werkelijk doen?

Ik zou mijn drang om allemaal dingen te doen kunnen bestempelen als ‘valse hoop’, wat kortweg inhoudt: ‘ik krijg wat ik nodig heb als ik maar…’ Simpelweg betekent het dat ik geloof dat ik mijn oude onvervulde behoeften wel kan vervullen als ik maar een lijstje met taken afwerk elke dag, zodat ik goed bezig ben, vooruitgang boek, op weg naar verlichting en de heilige graal, haha. Hardnekkig mechanisme. Lees verder

Valse hoop, valse hoop en nog meer valse hoop…

20:00 – Het is vandaag moordend warm met 33 graden en ik zie op de Weeronline-app dat het overmorgen 35 graden wordt, bizar. Het grappige is dat er toch aardig wat mensen aan het zeiken zijn over de warmte, bijvoorbeeld net bij de kassa in de supermarkt. Vroeger deed ik dat ook, overal op kankeren en over zeiken. Niks was goed. Nu weet ik wel beter, hihi. Het heeft namelijk 0,0 zin en werkt averechts. en het is gewoon relaxter natuurlijk 🙂

De afgelopen dagen heb ik me enorm bezig gehouden met de PRI-methode van Ingeborg Bosch en heb de aard van het overlevingsmechanisme onderzocht. Het antwoord luidt: angst voor de dood ligt eraan ten grondslag. Toen ik er zo intensief mee bezig was kreeg ik ook flinke buikpijn, maar anders dan ik tot nu toe ervaren heb. Misschien moet ik maar kort wat vertellen over mijn lichamelijke ervaringen van de laatste twee decennia.

De harde, zwarte steen onder mijn navel

De afgelopen twintig jaar kenmerkt zich door flinke lichamelijke spanning – die inmiddels chronisch is, waarvan de schijnbare reden zich lijkt te bevinden 5 centimeter onder mijn navel. Ik heb in een psychedelische trip wel eens een ervaring gehad waarin ik zag dat mijn oude pijn helemaal zwart en zo hard was geworden als een steen met een extreem laag trillingsgetal. Die harde, zwarte steen deed altijd stekend pijn, maar alleen op die specifieke, kleine plek onder mijn navel. In de rest van lichaam had ik te maken met extreme spanning met als extra toetje 10 jaar geleden ook een heftige vorm van RSI. Allemaal aanwijzingen dat ik psychisch niet helemaal in orde was – wat overigens nog steeds zo is ;-), alhoewel ik het probleem lang op lichamelijk niveau probeerde op te lossen. Lees verder

Zelfobservatie-analyses PRI (fase 1)

Op basis van mijn gedrag, mijn gedachten en mijn gevoelens en emoties (van de laatste dagen) heb ik de volgende symbolische situaties herkend waarin mijn emotionele brein onvrijwillig werd geactiveerd. Dit is de eerste fase (van de in totaal drie fases) waarin ik mijn emotionele brein leer herprogrammeren en mijn oude pijnen leer loslaten. De titels van de kolommen in de onderstaande tabel betekenen het volgende:

  • Symbolische situatie: de situatie waarin mijn afweer werd geactiveerd.
  • Reactie: wat mijn reactie daarop was.
  • Afweercategorie: de afweercategorie waartoe die reactie behoort.

Wat belangrijk is om te weten, is dat ik mij bewust ben van het feit dat ik mijn voormalige pedofiel op een vriend van mij projecteer. Die noem ik in tabel ‘pedofiel projectie’ zodat mijn reactie en de afweer beter in een context te plaatsen zijn. Verder vind ik het herkennen van de relevante afweer soms lastig, dus grote kans dat deze hier en daar niet klopt 🙂

Tenslotte, dit is fase 1 van de PRI-methode. In fase 2 leer ik de symbolen en zintuiglijke waarneming herkennen, waarna ik de betekenis ervan probeer te vinden. In fase 3 leer ik het emotionele brein te herprogrammeren en mijn oude pijnen los te laten. ~ lzv Lees verder

BINNEN, BINNEN i.p.v. BUITEN BUITEN en belangrijke inzichten!

12:00 – Ik ben nog steeds erg gericht op de ‘buitenwereld’ gericht merk ik. Uit de theorie van de non-dualiteit volgt dat er maar een Ding is en ‘binnen’ en ‘buiten’ uiteindelijk een zijn, maar ik ervaar vanuit de verschillende afweermechanismen dat ik nog steeds erg op ‘buiten’ gericht ben.

De neiging om continue naar en op ‘buiten’ gericht te zijn heb ik mij als kind aangeleerd, waarbij de extremere focus op ‘buiten’ zich vooral tijdens mijn periode van seksueel misbruik in mijn tienertijd ontwikkelde. De afgelopen dagen ben ik druk bezig geweest met de basistheorie van PRI bestuderen en begrijpen, en hoe de vijf verschillende afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – werken en waarom ze dat zo doen. Elk van deze afweermechanismen zorgt ervoor dat ik naar ‘buiten’ gericht ben/blijf als ze worden geactiveerd door mijn emotionele brein. Om maar zo ver mogelijk van de oude pijn weg te gaan en te geloven in een of meer illusies, waardoor het lijkt alsof er iets anders aan de hand is. Ik houd mijzelf dus telkens voor de gek, haha.

Hoe los ik mijn oude pijn op?

Dat is de ‘one-million-dollar-question’. Ondanks dat ik bewust de keuze maak om zelfonderzoek te doen en mijn oude pijn op te lossen, werken er allerlei onbewuste afweermechanismen en andere gedachte-, voel- en gedragspatronen dit proces tegen. Op zich logisch als ik bekijk hoe lang ik deze egomechanismen van energie heb voorzien en in stand heb gehouden. Daarom heb ik besloten om een paar belangrijke inzichten en wat er in mijn beleving verder nodig is om het proces te bevorderen samen te vatten in een paar mooie opsommingen: Lees verder

De werking van het egovliegwiel en keihard afkicken ervan

14:00 – Afgelopen woensdag ben ik dus weggegaan bij de organisatie die mij begeleidde bij mijn zelfonderzoek en ontwikkeling, zie dit bericht. In een e-mail heb ik mijn besluit toegelicht en vervolgens verstuurd naar degene die de organisatie heeft opgezet en de leiding heeft. Hij reageerde heel vriendelijk en zei dat hij het al aan zag komen. Dat verbaast me niets, haha. Vervolgens heb ik mijn besluit later die dag gecommuniceerd in de ‘organisatie-app’, omdat ik de afgelopen jaren ook regelmatig vrijwilligerswerk deed. Aan de reacties was te merken dat niet iedereen even ‘amused’ is. Het zij zo. Voor mij zijn dit besluit en het stoppen met traumatherapie mijn eerste belangrijke keuzes in mijn leven die ik onafhankelijk heb gemaakt. En het voelt geweldig dat ik durf op mijzelf te vertrouwen, wat iedereen ook zegt!

Mijn websites overzetten

De afgelopen jaren hebben we er gezamenlijk voor gekozen om alle websites – inclusief die van mijzelf – op een snel hostingplatform te installeren, voornamelijk vanwege de kosten. Omdat ik dus uit de organisatie ben gestapt, ben ik woensdag, donderdag en vrijdag al ontzettend druk geweest om mijn websites en domeinnamen over te zetten op een ander hostingplatform en alles op beide platforms opnieuw te configureren. Het valt helaas een beetje tegen. Lees verder

De PRI-methode + afweermechanismen → mijn visie met eindconclusie

14:00 – De afgelopen zes weken heb ik veel tijd besteed aan het doorgronden van de vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – die Ingeborg Bosch beschrijft in haar boeken over Past Reality Integration (PRI). Ik vind de door haar vastgestelde en beschreven afweermechanismen van het ego effectief en goed om mee te werken in de praktijk.

Er bestaat geen oude onvervulde behoefte en oude pijn

Ingeborg Bosch veronderstelt in haar theorie dat er altijd een verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – uit de kindertijd ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen. In dit eerdere bericht ga ik helemaal in op haar basistheorie mocht je dat interessant vinden. Echter, mijn conclusie is dat haar basisveronderstelling niet klopt. Immers, ik heb hiernu niets nodig en in mijn kindertijd had ik ook niets nodig. Bovendien heb ik alles gekregen wat ik toen nodig had aangezien ik hiernu zelf het levende, gezonde bewijs daarvan ben.

Het allerbelangrijkste bewijs voor mijn conclusie is dat ik het pijnlichaam zelf volledig heb weten op te lossen door eigenwijs te zijn en de ideeĂ«n van Ingeborg Bosch op waarheid te toetsen. Het idee dat er dus verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen is dus niet waar → er bestaat geen verdrongen oude pijn en oude onvervulde behoeften hiernu. Wil je weten waarom het lijkt alsof je hiernu een oude onvervulde behoefte ervaart? Bekijk dan dit bericht.

De verpletterende waarheid is de angst voor de dood

De vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – hebben volgens Ingeborg Bosch allemaal de functie de verpletterende waarheid te ontkennen dat onze behoeften als kind in onvoldoende mate werden vervuld, omdat we dat volgens haar niet aankonden. Ook hier slaat Ingeborg Bosch de plank mis, omdat de enige verpletterende waarheid die wij als kind verdrongen en ontkenden de angst voor de dood is Ă©n de realiteit dat er letterlijk ‘niets’ is. En dat doen we als volwassenen overigens nog steeds, haha. Lees verder

Een overtuiging heb ik pas doorzien als…

18:00 – Ik heb altijd geloofd dat als ik een overtuiging zou doorzien, deze dan ook direct zou oplossen en uit mijn systeem zou verdwijnen. Jaren en heleboel ervaringen later weet ik dat het niet zo werkt. De reden daarvoor is dat het ego gezien kan worden als een vliegwiel waar een heleboel energie in zit. Ik voorzie het vliegwiel continue van nieuwe energie – en houdt het daarmee draaiend – door hetzelfde gedrag te blijven vertonen dat voorkomt uit de overtuigingen waar ik in geloof. Ik blijf er dus onbewust voor kiezen om hetzelfde gedrag te vertonen, omdat ik mijn onbewuste overtuigingen niet heb onderzocht.

Ik heb pas een overtuiging volledig doorzien als ik a) het gedrag dat voortkomt uit de overtuiging herken en b) in staat ben om een andere keuze te maken en anders te handelen. Zolang ik mij niet bewust ben van het gerelateerde gedrag – bijvoorbeeld ‘valse hoop’, ‘valse macht’ of ‘ontkenning van behoeften’ – blijf ik mij identificeren met de overtuiging en creĂ«er ik de oude ervaring opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw tot in het oneindige. Lees verder

Ik heb iets nodig van vrouwen → is dat waar?

21:00 – Twee weken geleden ben ik de confrontatie aangegaan met een vriendin die nog bij de organisatie zit waar ik drie weken geleden afscheid van heb genomen. Haar feedback op mijn besluit had een veroordelende en boze ondertoon – ze zat duidelijk in de afweer ‘valse macht’ –  en ik vond het onterecht wat ze zei. Aan de andere kant raakte haar feedback mij enorm en zo’n beetje alle mogelijke afweren werden in mijzelf getriggerd tijdens de confrontatie, haha.

Onze ontmoeting leverde mij belangrijke inzichten op hoe ik in het algemeen met vrouwen omga en wat ik vaak van vrouwen denk nodig te hebben. Vandaag heb ik een vier vragen-uitwerking van Byron Katie afgemaakt waarin ik de volgende overtuigingen heb onderzocht:

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw echt naar mij luistert – ik voel dat de vriendin/een vrouw regelmatig niet echt naar mij luistert.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw naar zichzelf kijkt, haar fouten toegeeft en mij gelijk geeft – ik word onrechtvaardig behandeld door de vriendin/een vrouw, omdat ik niets fout doe en gelijk heb.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw mijn keuzes begrijpt – ik voel mij vaak niet begrepen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil bevestiging van de vriendin/een vrouw dat ik het goed doe – ik voel me regelmatig afgewezen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw ophoudt met commentaar geven of ja-maren. De vriendin/vrouw denkt het altijd beter te weten.”

De belangrijkste inzichten die ik per overtuiging vandaag heb opgedaan zijn: Lees verder

‘Valse hoop’ maakt het Leven voor mij draaglijk

Het afweermechanisme ‘valse hoop’ is bedacht door Ingeborg Bosch en is onderdeel van de Past Reality Integration-methode. Als ik in de afweer ‘valse hoop’ zit geef ik mijzelf de boodschap dat het Leven mij nu nog niet geeft wat ik straks hoop te krijgen. Dit gedrag vertoon ik eigenlijk constant, omdat een deel van mij altijd bezig is met de toekomst – op welke manier dan ook.

Het NU wordt in mijn beleving zwaar onderschat. Het is leuk om er een tijdje in te vertoeven, maar uiteindelijk willen we toch allemaal liever in het verleden of de toekomst vertoeven – die geven immers zekerheid en veiligheid, ook al is het schijn. Ik ben dan ook tot de conclusie gekomen dat het afweermechanisme ‘valse hoop’ mijn leven draaglijk maakt, omdat ik mijzelf elke keer een worst van hoop voorhoud in een situatie waarin ik eigenlijk ontevreden en ongelukkig ben. Het spreekwoordelijke doekje voor het bloeden. ~ lzv