Zelfobservatie-analyses PRI (fase 1)

Op basis van mijn gedrag, mijn gedachten en mijn gevoelens en emoties (van de laatste dagen) heb ik de volgende symbolische situaties herkend waarin mijn emotionele brein onvrijwillig werd geactiveerd. Dit is de eerste fase (van de in totaal drie fases) waarin ik mijn emotionele brein leer herprogrammeren en mijn oude pijnen leer loslaten. De titels van de kolommen in de onderstaande tabel betekenen het volgende:

  • Symbolische situatie: de situatie waarin mijn afweer werd geactiveerd.
  • Reactie: wat mijn reactie daarop was.
  • Afweercategorie: de afweercategorie waartoe die reactie behoort.

Wat belangrijk is om te weten, is dat ik mij bewust ben van het feit dat ik mijn voormalige pedofiel op een vriend van mij projecteer. Die noem ik in tabel ‘pedofiel projectie’ zodat mijn reactie en de afweer beter in een context te plaatsen zijn. Verder vind ik het herkennen van de relevante afweer soms lastig, dus grote kans dat deze hier en daar niet klopt 🙂

Tenslotte, dit is fase 1 van de PRI-methode. In fase 2 leer ik de symbolen en zintuiglijke waarneming herkennen, waarna ik de betekenis ervan probeer te vinden. In fase 3 leer ik het emotionele brein te herprogrammeren en mijn oude pijnen los te laten. ~ lzv Lees verder

BINNEN, BINNEN i.p.v. BUITEN BUITEN en belangrijke inzichten!

12:00 – Ik ben nog steeds erg gericht op de ‘buitenwereld’ gericht merk ik. Uit de theorie van de non-dualiteit volgt dat er maar een Ding is en ‘binnen’ en ‘buiten’ uiteindelijk een zijn, maar ik ervaar vanuit de verschillende afweermechanismen dat ik nog steeds erg op ‘buiten’ gericht ben.

De neiging om continue naar en op ‘buiten’ gericht te zijn heb ik mij als kind aangeleerd, waarbij de extremere focus op ‘buiten’ zich vooral tijdens mijn periode van seksueel misbruik in mijn tienertijd ontwikkelde. De afgelopen dagen ben ik druk bezig geweest met de basistheorie van PRI bestuderen en begrijpen, en hoe de vijf verschillende afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – werken en waarom ze dat zo doen. Elk van deze afweermechanismen zorgt ervoor dat ik naar ‘buiten’ gericht ben/blijf als ze worden geactiveerd door mijn emotionele brein. Om maar zo ver mogelijk van de oude pijn weg te gaan en te geloven in een of meer illusies, waardoor het lijkt alsof er iets anders aan de hand is. Ik houd mijzelf dus telkens voor de gek, haha.

Hoe los ik mijn oude pijn op?

Dat is de ‘one-million-dollar-question’. Ondanks dat ik bewust de keuze maak om zelfonderzoek te doen en mijn oude pijn op te lossen, werken er allerlei onbewuste afweermechanismen en andere gedachte-, voel- en gedragspatronen dit proces tegen. Op zich logisch als ik bekijk hoe lang ik deze egomechanismen van energie heb voorzien en in stand heb gehouden. Daarom heb ik besloten om een paar belangrijke inzichten en wat er in mijn beleving verder nodig is om het proces te bevorderen samen te vatten in een paar mooie opsommingen: Lees verder

Notitie

Gelijk willen hebben

Gelijk willen hebben is altijd een vorm van afhankelijkheid en onderdeel van het afweermechanisme ‘valse macht’, maar kan zich op twee verschillende manieren uiten:

  1. Ik begeef me in een situatie die ‘klopt’, maar ik blijf vanuit een oude onvervulde behoefte handelen om gelijk te krijgen van iemand i.p.v. anders te handelen in deze situatie.
  2. Ik begeef me niet in een situatie die ‘klopt’, omdat ik bang ben om op mijn eigen benen te staan en volledig op mijzelf te vertrouwen. Hierbij projecteer ik mijn faalangst op een ander en probeer ik gelijk te krijgen i.p.v. deze situatie niet meer op te zoeken en mijn eigen weg te gaan.

Om beide patronen te doorbreken is eerst grondig zelfonderzoek nodig om inzicht te krijgen waarom ik handel zoals ik handel. En wat ik geloof dat het me oplevert en of dat überhaupt wel kan/bestaat. ~ lzv

De PRI-methode + afweermechanismen → mijn visie met eindconclusie

14:00 – De afgelopen zes weken heb ik veel tijd besteed aan het doorgronden van de vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – die Ingeborg Bosch beschrijft in haar boeken over Past Reality Integration (PRI). Ik vind de door haar vastgestelde en beschreven afweermechanismen van het ego effectief en goed om mee te werken in de praktijk.

Er bestaat geen oude onvervulde behoefte en oude pijn

Ingeborg Bosch veronderstelt in haar theorie dat er altijd een verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – uit de kindertijd ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen. In dit eerdere bericht ga ik helemaal in op haar basistheorie mocht je dat interessant vinden. Echter, mijn conclusie is dat haar basisveronderstelling niet klopt. Immers, ik heb hiernu niets nodig en in mijn kindertijd had ik ook niets nodig. Bovendien heb ik alles gekregen wat ik toen nodig had aangezien ik hiernu zelf het levende, gezonde bewijs daarvan ben.

Het allerbelangrijkste bewijs voor mijn conclusie is dat ik het pijnlichaam zelf volledig heb weten op te lossen door eigenwijs te zijn en de ideeën van Ingeborg Bosch op waarheid te toetsen. Het idee dat er dus verdrongen oude pijn – met de daaraan gekoppelde oude onvervulde behoeften en oude realiteit – ten grondslag ligt aan de vijf afweermechanismen is dus niet waar → er bestaat geen verdrongen oude pijn en oude onvervulde behoeften hiernu. Wil je weten waarom het lijkt alsof je hiernu een oude onvervulde behoefte ervaart? Bekijk dan dit bericht.

De verpletterende waarheid is de angst voor de dood

De vijf afweermechanismen – angst, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften – hebben volgens Ingeborg Bosch allemaal de functie de verpletterende waarheid te ontkennen dat onze behoeften als kind in onvoldoende mate werden vervuld, omdat we dat volgens haar niet aankonden. Ook hier slaat Ingeborg Bosch de plank mis, omdat de enige verpletterende waarheid die wij als kind verdrongen en ontkenden de angst voor de dood is én de realiteit dat er letterlijk ‘niets’ is. En dat doen we als volwassenen overigens nog steeds, haha. Lees verder

Een overtuiging heb ik pas doorzien als…

18:00 – Ik heb altijd geloofd dat als ik een overtuiging zou doorzien, deze dan ook direct zou oplossen en uit mijn systeem zou verdwijnen. Jaren en heleboel ervaringen later weet ik dat het niet zo werkt. De reden daarvoor is dat het ego gezien kan worden als een vliegwiel waar een heleboel energie in zit. Ik voorzie het vliegwiel continue van nieuwe energie – en houdt het daarmee draaiend – door hetzelfde gedrag te blijven vertonen dat voorkomt uit de overtuigingen waar ik in geloof. Ik blijf er dus onbewust voor kiezen om hetzelfde gedrag te vertonen, omdat ik mijn onbewuste overtuigingen niet heb onderzocht.

Ik heb pas een overtuiging volledig doorzien als ik a) het gedrag dat voortkomt uit de overtuiging herken en b) in staat ben om een andere keuze te maken en anders te handelen. Zolang ik mij niet bewust ben van het gerelateerde gedrag – bijvoorbeeld ‘valse hoop’, ‘valse macht’ of ‘ontkenning van behoeften’ – blijf ik mij identificeren met de overtuiging en creëer ik de oude ervaring opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw tot in het oneindige. Lees verder

Ik heb iets nodig van vrouwen → is dat waar?

21:00 – Twee weken geleden ben ik de confrontatie aangegaan met een vriendin die nog bij de organisatie zit waar ik drie weken geleden afscheid van heb genomen. Haar feedback op mijn besluit had een veroordelende en boze ondertoon – ze zat duidelijk in de afweer ‘valse macht’ –  en ik vond het onterecht wat ze zei. Aan de andere kant raakte haar feedback mij enorm en zo’n beetje alle mogelijke afweren werden in mijzelf getriggerd tijdens de confrontatie, haha.

Onze ontmoeting leverde mij belangrijke inzichten op hoe ik in het algemeen met vrouwen omga en wat ik vaak van vrouwen denk nodig te hebben. Vandaag heb ik een vier vragen-uitwerking van Byron Katie afgemaakt waarin ik de volgende overtuigingen heb onderzocht:

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw echt naar mij luistert – ik voel dat de vriendin/een vrouw regelmatig niet echt naar mij luistert.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw naar zichzelf kijkt, haar fouten toegeeft en mij gelijk geeft – ik word onrechtvaardig behandeld door de vriendin/een vrouw, omdat ik niets fout doe en gelijk heb.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw mijn keuzes begrijpt – ik voel mij vaak niet begrepen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil bevestiging van de vriendin/een vrouw dat ik het goed doe – ik voel me regelmatig afgewezen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw ophoudt met commentaar geven of ja-maren. De vriendin/vrouw denkt het altijd beter te weten.”

De belangrijkste inzichten die ik per overtuiging vandaag heb opgedaan zijn: Lees verder

Er bestaat geen verschil tussen een enkelvoudige of meervoudige persoonlijkheid

17:30 – Gisteravond heb ik de film ‘Identity’ gezien met Johan Cusack in de hoofdrol. De film vertelt twee verhalen waarvan aan het einde blijkt dat één verhaal zich fictief afspeelde in het hoofd van de seriemoordenaar met een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. En dat vond ik bijster interessant! Alle elf personages in de fictieve verhaallijn bleken verschillende persoonlijkheden van de seriemoordenaar te zijn, en een dokter probeerde te achterhalen wie van de elf nu verantwoordelijk was voor de werkelijk gepleegde moorden. Ik vond het een gave film om te kijken en ik heb er natuurlijk ook wat van geleerd 🙂

Heb ik nou een persoonlijkheidsstoornis of niet?

Zo’n vijftien jaar heb ik geworsteld met een seksueel misbruiktrauma dat ik had opgelopen in mijn tienerjaren. In die vijftien jaar heb ik mij ook meerdere malen verdiept in verschillende persoonlijkheidsstoornissen, omdat ik van een aantal stoornissen kenmerken herkende bij mijzelf. Uiteindelijk was het allemaal niet voldoende om een diagnose van een persoonlijkheidsstoornis vastgesteld te krijgen. Helaas pindakaas, haha. Inmiddels ben ik jaren verder en heb ik zelfstandig het pijnlichaam volledig opgelost, waardoor ik mij in één keer van mijn trauma, angst en pijn heb ontworsteld. Wahoe! Lees verder

Een website bouwen (voor een ander) gaat niet over rozen

21:00 – Ik ben op dit moment een gave WordPress-website aan het maken voor een dame die mij enorm triggert. Ik vind haar zeer kritisch en ik merk dat ik mij regelmatig aan haar irriteer en moe wordt van haar geneuzel over allerlei kleine details. De weerstand en irritatie die ik in mijzelf ervaar wijst duidelijk op het afweermechanisme ‘valse macht’: ‘met mij is niets aan de hand, maar met jou des te meer. Als jij maar zou veranderen, dan zou er geen probleem zijn.’ Het is een controlemechanisme van het ego welke stoelt op oude primaire afweer overtuigingen uit mijn kindertijd. In het kort heb ik de volgende oordelen over haar:

  • Ze is superkritisch over wat ik creëer en ik doe in haar ogen niets goed.
  • Ze komt met weinig tot geen alternatieven als iets niet naar wens is, waardoor ik (nog steeds) niet weet wat ze nou wel wil.
  • Ze moet telkens live bekijken hoe iets eruit komt te zien (heel irritant), omdat ze het zich moeilijk voor kan stellen → ze heeft per se een beeld van de hele website nodig.
  • Ze legt de bal telkens helemaal bij mij neer, terwijl ik geen idee heb wat ze nou precies wil qua kleuren, lettertypes, vormgeving en functionaliteiten.

Lees verder

Ik word (nog steeds) geraakt door kritische, dominante vrouwen

22:30 – Op dit moment ben ik bezig met het bouwen van een website voor een vrouw die qi gong, holistische massages en klankhealing concerten geeft. Ik merkte al eerder in het contact en de samenwerking dat ze mij – met haar gedrag – enorm kan raken, waardoor ik volledig in de afweer van ‘valse macht’ schiet en enorm woedend word, en haar vervolgens het liefste zou mishandelen, slaan en uiteindelijk doden. De reactie van mijn emotionele brein is echt heel extreem, wat mij ook tijdens het telefoongesprek van gisteren weer overkwam. Op het moment dat ik in de ‘valse macht’ terecht kom ben ik overigens altijd in staat om helder te denken en mijn emoties niet de overhand te laten krijgen. Ik weet dat ‘het probleem’ in mijzelf zit en ik zou nooit iemand doelbewust emotioneel of fysiek pijn willen toebrengen. Wellicht handig om dat hier er even bij te vermelden, haha. Lees verder

Zes verschillende controlemechanismen van het ego (op dit moment)

18:30 – In dit bericht wil ik wat dingen beschrijven die mij de afgelopen dagen opvielen. Van een aantal gedachte- en gedragspatronen was ik mij al bewust, alleen kan ik er mijzelf er nog flink mee identificeren blijkt.

Zelfveroordeling als controlemechanisme

Het eerste punt gaat over zelfveroordeling. Ik merk dat ik mijzelf achteraf enorm veroordeel als ik eerder een langere tijd vanuit angst heb gehandeld. Tijdens het leggen van de ondervloer met mijn bovenbuurman heb ik het grootste deel van de tijd uit angst gehandeld. Dat is natuurlijk balen, maar ik veroordeel mijzelf achteraf enorm dat ik daar op dat moment ‘in bleef hangen’. Natuurlijk kan ik er leerpunten voor mijzelf uittrekken en dat doe ik ook, maar mijzelf achteraf – of überhaupt – veroordelen heeft totaal geen zin en nut. Het is het ego dat zichzelf veroordeelt, op de kop geeft en de schuld geeft dat het anders had moeten handelen → een controlemechanisme om zichzelf in stand te houden. Lees verder