Het geloven en volgen van gedachten houdt het verleden, de toekomst en het zelf in stand

In feite is het complete ego een uitdrukking van ‘valse hoop’. Het ego ervaart hiernu altijd een probleem en gaat altijd op zoek naar een oplossing in het verleden of in de toekomst – in beide gevallen verstrijkt de tijd met het zoeken naar een ‘oplossing’. Het ego communiceert daarmee naar zichzelf dat het Leven het ego nu nog niet geeft wat het ego straks hoopt te krijgen. → Ik communiceer daarmee naar mijzelf dat het Leven mij hiernu niet geeft wat ik straks hoop te krijgen. Aangezien ‘ik’ het Leven ben, wijs ik ‘mijzelf’ dus hiernu continue af.

Het verschil tussen bestempelen, oordelen, beoordelen en veroordelen

Allereerste wat duidelijkheid over veelgebruikte begrippen zodat er geen verwarring kan ontstaan.

  • Bestempelen = iets of iemand een naam geven en benoemen.
  • Oordelen = a) door redeneren tot een gevolgtrekking komen, of b) een gevoel, een mening over iets of iemand hebben.
  • Beoordelen = een oordeel vellen over iets of iemand, mijn goed- of afkeuring uitspreken over iets of iemand.
  • Veroordelen = met behulp van een oordeel iets of iemand afkeuren of verwerpen.

Ik bestempel en oordeel continue bewust of onbewust – dit gaat volledig automatisch. Het grappige is dat ik vind dat ‘oordelen’ een negatieve bijklank heeft in tegenstelling tot bijvoorbeeld het woord ‘beoordelen’, terwijl het volgens mij geen bal uitmaakt. Ik oordeel letterlijk op het moment dat ik een gedachtepatroon volg. Het kunnen oordelen zijn over mijzelf, over iemand anders, over de plek waar ik ben, de situatie waar ik in zit, etc. Letterlijk alle zintuiglijke informatie die via mijn ogen, oren, neus, mond en lichaam binnenkomt wordt bestempeld, beoordeeld en regelmatig ook veroordeeld. Kortom, ik ben een bestempelaar, oordeler, beoordeler en veroordeler in één! The creator of my own universe, haha. Lees verder

Wat is gehechtheid? Wat betekent gehecht zijn aan iets?

22:00 – Ik kan alleen positief of negatief gehecht zijn aan objecten van het ego/het denken (verder: het ego). Objecten van het ego zijn gedachten die zich voordoen als woorden – stemmen en/of commentaar – of mentale beelden/plaatjes. Door identificatie met een verschijning in Bewustzijn ontstaat er een object, een creatie van iets uit niets. Dit gebeurt als volgt:

  • Het ego bestempelt een verschijning in Bewustzijn → er is hier nog geen sprake van een probleem en/of gehechtheid.
  • Het ego oordeelt over de verschijning op basis van overtuigingen, ideeën en voorwaarden waaraan ‘het’ of ‘iets’ moet voldoen → er is een object ontstaan; een interpretatie van een verschijning in Bewustzijn.
  • Het ego veroordeelt het object → het oordeel moet een positief of negatief gevolg hebben. Het oordeel heeft dus een consequentie voor het object, hetzij alleen in gedachten of ook in handelen.

Let op: ik kies er in de rest van dit bericht voor om ‘mijn interpretaties van verschijningen in Bewustzijn’ en ‘verschijningen’ door elkaar te gebruiken en het woord ‘objecten’ achterwege te laten in verband met de leesbaarheid 🙂 Lees verder

Ik moet voortdurend rekening houden met anderen, want anders… → is dat waar?

19:00 – Mijn dominante afweermechanisme is altijd ‘valse hoop’ geweest. Ik houd altijd extreem rekening met anderen vanuit angst door proberen andermans behoeften vast te stellen (of te herinneren) en te bevredigen. Ik ben letterlijk voortdurend gericht en gefixeerd op anderen om hun behoeften te bevredigen en ze niet tot last te zijn. Daar haal ik een belangrijk en groot gedeelte van mijn identiteit, zelfbeeld, eigenwaarde en gevoel van zelf uit, wat ik heb vastgesteld in een ‘vier-vragen’-uitwerking die ik de afgelopen dagen heb gedaan. De overtuiging die ik heb onderzocht is:

“Ik moet (voortdurend) rekening houden met anderen vanuit angst, want anders vinden anderen mij niet leuk en aardig en ben ik een slecht en fout persoon.”

Hieronder geef ik een overzicht van mijn belangrijkste inzichten en leerpunten. Lees verder

Het enige waar ik mee bezig ben is proberen mij gelukkiger te voelen

21:00 – Het enige waar ik mee bezig ben is proberen mij beter en gelukkiger te voelen. Daar zijn al mijn gedachte- en gedragspatronen op gericht – ook al lijken ze tegenstrijdig te zijn aan de doelstelling van het ego/het denken: ‘ik wil mij beter en gelukkiger voelen hiernu.’ Ik blijf vluchten op allerlei manieren om aan het hiernu te ontsnappen, soms omdat ik bang ben, maar vaker omdat ik geloof dat ik mijn eigen ontevredenheid en ongelukkigheid hiernu kan vermijden en ontlopen = onmogelijk.

Oordelen + beoordelen + veroordelen hiernu = denken in tegenstellingen = illusie van controle + illusie van hoop op betere tijden creëren hiernu.

Denken in oorzaak-gevolg hiernu = illusie van controle + illusie van hoop hiernu dingen op te kunnen lossen. Lees verder

Ik zie mijzelf als oorzaak van lichamelijke spanning en ik straf mijzelf telkens hard

21:00 – Ik beoordeel en veroordeel mijzelf continue op basis van de mate van lichamelijke spanning en stress die ik hiernu ervaar. Hoe meer lichamelijke spanning en stress ik ervaar, des te meer én harder ik mijzelf veroordeel en afwijs (= afweermechanisme ‘valse macht’). Ik veroordeel mijzelf omdat ‘ik er toch weer in ben getrapt’, ‘ik het weer niet goed heb gedaan’ en ‘ik weer heb gefaald’.

Ik ben er weer ingetrapt = ik ben weer in het ego getrapt = het ego is weer in het ego getrapt → het ego veroordeelt zichzelf omdat het in zichzelf is getrapt.

Het ego vindt van zichzelf dat het iets fout heeft gedaan en heeft gefaald op basis van de mate van waargenomen lichamelijk spanning en stress. Lees verder

De hoge prijs om een persoon/iemand te zijn

Om mijzelf als persoon/iemand te (blijven) ervaren, moet ik voortdurend anderen, het lichaam, mijn gedrag en handelen of iets in mijn buiten- of binnenwereld veroordelen, haten en/of de schuld geven. Deze afwijzende – en vaak onbewuste – gedachtepatronen zijn ingebeeld en hebben geen werkelijkheid ‘buiten mijzelf’. De waarheid is dat er niets of niemand anders bestaat dan ikzelf, waarmee alles een inbeelding en projectie is. Lees verder

Mijn buurman aangesproken op de emotionele mishandeling van zijn kindje

20:00 – Het afgelopen jaar viel mij al vaker op hoe mijn Chinese bovenbuur-vrouw kon schreeuwen tegen haar dochtertje – van nu 15 maanden – als zij schijnbaar iets verkeerd deed of niet meewerkte tijdens het eten. Mijn Chinese bovenbuurvrouw heeft sowieso een vrij harde stem waar ik  – tijdens de gesprekken over geluidsoverlast die ik ervoer – al over geklaagd heb. En gisteren was ze zo enorm hard aan het schreeuwen tegen haar kindje, dat ik er helemaal klaar mee was. Haar dochtertje was zo aan het huilen en krijsen, dat ze op een gegeven moment soort van hyperventileerde en het huilen niet meer kon stoppen, terwijl ze wel hoorbaar uitgeput raakte. Verschrikkelijk om naar te luisteren vind ik het. Lees verder