Verslaving = uitdrukking van de angst om werkelijk mezelf te durven zijn

18:00 – De laatste dagen heb ik ’s nachts weer de drang om uit bed te gaan om iets zoets te moeten eten. Op dit moment geef ik daar maar even aan toe; het is even niet anders. Het zette me wel aan het denken, omdat ik dit soort neigingen altijd associeer met het pijnlichaam. Maar aangezien het pijnlichaam volledig is opgelost, heeft deze drang tot eten een andere reden.

Verslaving komt direct voort uit zelfafwijzing

Verslavingen bestaan er in allerlei soorten en maten. Een aantal gangbare voorbeelden zijn: alcohol, drugs, eten, shoppen, sporten, afvallen, werken, porno kijken, seks, gokken, Internetten, smartphone, gamen, films kijken, tv kijken, etc. Alle handelingen die gericht zijn ‘naar buiten’ kunnen een verslaving zijn of worden. De lijst van verslavingen is dus eindeloos, maar alle verslavingen hebben de volgende kenmerken:

  1. Er is een neiging/drang om steeds hetzelfde te willen ervaren.
  2. De aandacht wordt afgeleid van het werkelijke probleem door ergens anders op te focussen.
  3. Een verslaving is een herhalende handeling die als dwangmatig wordt ervaren → er lijkt geen sprake te zijn van keuzevrijheid.
  4. De behoefte aan datgene wat iemand telkens wil ervaren is onbevredigend → het is nooit genoeg. Lees verder
Notitie

Ik ben verslaafd aan innerlijke problemen en het gevoel van een zelf

Ik ben de overtuiging ‘ik voel een probleem → is dat waar?’ aan het uitwerken en waar ik in mijn uitwerking achter kom is bizar. Aan de ene kant ben ik de hele tijd bezig met het oplossen van mijn lichamelijke spanningen en blokkades door te zoeken naar de reden/oorzaak – wat overigens averechts werkt – en aan de andere kant creëer ik direct weer een nieuwe lichamelijke spanning en blokkade zodra ik geen emoties, gevoelens, spanningen en/of blokkades in mijzelf voel. Ik associeer emoties, gevoelens, lichamelijke spanningen en energetische blokkades met het gevoel van een zelf = binnenwereld = het gevoel te leven.

Kortom, als ik een lichamelijke spanning en blokkade ervaar en ga zoeken naar de reden/oorzaak accepteer ik mijzelf hiernu niet. En zodra de lichamelijke spanning en blokkade (eindelijk) zijn opgelost accepteer ik mijzelf wederom niet door direct weer een nieuw innerlijk probleem in de vorm van lichamelijke spanning en/of blokkade te creëren. Ik ben dus verslaafd aan innerlijke problemen. Ik ben verslaafd aan het gevoel van een zelf. Ik ben verslaafd aan het gevoel van schijnzekerheid en controle. Altijd totale non-acceptatie van mijzelf. ~ lzv

Pijnlijke gevoelens zijn onderdeel van het Leven en niet te vermijden

23:30 – Als kind geloofde ik al dat ik kon ontsnappen aan pijnlijke emoties en gevoelens door deze te onderdrukken, verdringen en blokkeren, zodat ik de pijnlijke emoties en gevoelens niet hoefde te voelen. Als kereltje van zeven of acht jaar was ik mij niet bewust dat ik hiervoor een ontzettend hoge prijs moest betalen door telkens een stukje van ‘mijzelf’ op te geven. Het opgeven van stukjes van ‘mijzelf’ gebeurde in kleine stapjes waardoor het cumulatieve effect door de tijd heen nauwelijks merkbaar was.

Een ander woord voor het opgeven van stukjes van ‘mijzelf’ is zelfafwijzing. Door ‘mijzelf’ als het Geheel of Bewustzijn beetje bij beetje meer af te wijzen creëerde én versterkte ik het ego (lees: zelfdestructieve monster) in mijzelf, waardoor ik (nog) afhankelijker werd van andere mensen om warmte en liefde in mijzelf te ervaren en gelukkig en tevreden te zijn. Lees verder

Wat is gehechtheid? Wat betekent gehecht zijn aan iets?

22:00 – Ik kan alleen positief of negatief gehecht zijn aan objecten van het ego/het denken (verder: het ego). Objecten van het ego zijn gedachten die zich voordoen als woorden – stemmen en/of commentaar – of mentale beelden/plaatjes. Door identificatie met een verschijning in Bewustzijn ontstaat er een object, een creatie van iets uit niets. Dit gebeurt als volgt:

  • Het ego bestempelt een verschijning in Bewustzijn → er is hier nog geen sprake van een probleem en/of gehechtheid.
  • Het ego oordeelt over de verschijning op basis van overtuigingen, ideeën en voorwaarden waaraan ‘het’ of ‘iets’ moet voldoen → er is een object ontstaan; een interpretatie van een verschijning in Bewustzijn.
  • Het ego veroordeelt het object → het oordeel moet een positief of negatief gevolg hebben. Het oordeel heeft dus een consequentie voor het object, hetzij alleen in gedachten of ook in handelen.

Let op: ik kies er in de rest van dit bericht voor om ‘mijn interpretaties van verschijningen in Bewustzijn’ en ‘verschijningen’ door elkaar te gebruiken en het woord ‘objecten’ achterwege te laten in verband met de leesbaarheid 🙂 Lees verder

Gedachtespinsels, beschouwingen & overwegingen #1

In essentie heb ik hiernu altijd maar één keuze: accepteren of weerstand bieden. Het leven zelf mag dan ‘grijs’ zijn, maar dit is zo ‘zwart-wit’ als het maar kan. Of ik accepteer hiernu waar ik ben en hoe ik mij voel óf ik bied weerstand in welke vorm dan ook. Bijvoorbeeld door ergens in gedachten heen te gaan of naar onderweg te zijn of juist fysiek ergens naartoe te gaan, wat dan ook. Altijd het hiernu weigeren te accepteren in welke vorm dan ook.

Ik zit op dit moment meer in de ego-modus dan in de Bewustzijn-modus, wat zich uit in allerlei neigingen en drangen. Ik identificeer me weer sterk met het ego en daarom maak ik ook weer dezelfde ‘fouten’ als een maand geleden, terwijl ik de gerelateerde overtuigingen al doorzien heb – ik blijf de gehechtheid eraan in stand houden.

Als ik het hiernu niet accepteer zoals het is, bied ik weerstand tegen ‘Dat Wat Is’ en maak ik allerlei ‘fouten’ die het proces tegenwerken waardoor ik extra en onnodig pijn lijd. Ik doe mijzelf gewoon weer pijn. Lees verder

Ik moet elke dag spiritueel zelfonderzoek (blijven) doen om ‘Verlichting’ te bereiken → is dat waar?

21:00 – Vandaag ben ik bezig geweest met het verder onderzoeken en uitwerken van de overtuiging ‘ik moet elke dag spiritueel zelfonderzoek (blijven) doen om ‘Verlichting’ te bereiken’. Ik vind het opdoen van nieuwe inzichten en leren erg leuk, maar ik merk tegelijkertijd dat het ook een verslaving en uitvlucht is geworden, en dat ik (lees: het ego) controle probeert te houden op het proces. Hieronder deel ik een aantal inzichten die ik de afgelopen dagen heb opgedaan.

Het ego probeert zichzelf bestaansrecht te geven

Het ego zoekt wanhopig naar middelen om zichzelf bestaansrecht te geven en mij ervan te overtuigen dat zijn aanwezigheid/bestaan wel zin en betekenis heeft in plaats van nutteloos en betekenisloos is. Elke dag spiritueel zelfonderzoek willen doen is het zoveelste controlemechanisme dat het ego in stand probeert te houden om zichzelf bestaansrecht en bestaanszekerheid te verschaffen. Het blijven doen van spiritueel zelfonderzoek tot in de oneindigheid is zinloos, doelloos en leidt tot niets. Zolang ik blijf geloven in de overtuiging dat ik elke dag zelfonderzoek moet blijven doen om ‘Verlichting’ te bereiken, blijf ik hiernu de ervaring van ‘er is nog een probleem’, ‘ik ben niet ‘Verlicht” en zelfafwijzing creëren. Een eindeloos verhaal. Lees verder

Het ego wendt energie uit de Bron aan om zijn eigen dood te vermijden

19:00 – Het herhalen van, overdenken van, reageren op, in gesprek gaan met, weerstand bieden aan, verzetten tegen, vastklampen aan, etc., kortom betekenis en waarde toekennen aan een gedachte, woord, stem, commentaar, mentaal beeld en/of plaatje is dé manier van het ego om zichzelf in zijn eigen energetische behoefte te voorzien en daarmee zijn voortbestaan te garanderen.

Op de één of andere manier ben ik (lees: het ego) in staat om door middel van identificatie energie uit de Bron af te knijpen, te manipuleren, aan te wenden, om te leiden, te dwingen tot, etc. ten behoeve van het voortbestaan van het ego en mijn eigen ervaring als afgescheiden persoon. Lees verder

‘Iets’ kan alleen bestaan bij de gratie van het tegenovergestelde ervan

17:30 – ‘Iets’ kan alleen bestaan bij de gratie van het tegenovergestelde ervan. ‘Iets’ kan niet op zichzelf bestaan. Als ik streef naar ‘iets’, dan creëer ik automatisch het tegenovergestelde ervan hiernu. Als ik ‘iets’ probeer te krijgen, realiseren, bereiken, dan bevestig ik automatisch het tegenovergestelde ervan hiernu en houd ik het in stand. Ik kan mij onmogelijk met één kant van een medaille accepteren; één kant accepteren is beide kanten accepteren.

Andersom geldt het ook. Als ik weerstand bied tegen ‘iets’, dan geloof ik automatisch in het tegengestelde ervan. Ik kan nooit ‘iets’ accepteren door te vechten tegen het tegenovergestelde ervan. Ik kan ook nooit winnen van ‘iets’ door ertegen te vechten. Het is zinloos en onmogelijk. Ik kan het nooit winnen. De enige manier ‘om van ‘iets’ af te komen’ is beiden kanten van dezelfde medaille als illusionair te herkennen, te doorzien en mijn gehechtheid eraan los te laten. Lees verder

Elk negatief oordeel = het afweermechanisme ‘valse macht’

19:00 – Ik vroeg mij vandaag af wat het mij oplevert om negatief te oordelen over andere mensen en dingen in de maatschappij. Wat bereik ik met negatief oordelen? Waarom zou ik dat doen? Wat is mijn motivatie? Het meest voor de hand liggende antwoord is: het in stand houden van mijn zelfbeeld en identiteit. Dat klopt, maar wat levert het mij direct op?

Ik realiseerde mij vandaag dat het geven van een negatief oordeel een gevoel van superioriteit en suprematie geeft. Negatief oordelen over anderen en dingen in de maatschappij voelt tijdelijk goed op een subtiele manier. Als ik eerlijk ben voelt het alsof ik als een God bepaal wat goed en slecht, mooi en lelijk, zwak en krachtig, bewust en onbewust, bijzonder en gewoon, nuttig en nutteloos, etc. is. Lees verder