Gewelddadige films en ik ben vrij om te kiezen

10:00 – Gistermiddag heb ik besloten om geen koffie meer te drinken. Ook het eten van suikers in de vorm van bijvoorbeeld ijs, chocolade, drop of ander snoepgoed is einde verhaal. Alcohol drinken ben ik drie maanden geleden al mee gestopt.  En tv kijken en LSD en ayahuasca gebruiken doe ik al jaren niet meer. Het is echt tijd om nu door te pakken en alles op alles te zetten → stoppen met vluchten voor mijn angsten, emoties en andere energieën die er in mij leven. Ik kies er nu voor om te leven (en dus te stoppen met vluchten) en dat betekent dat alle middelen en gebruiken die verslavend zijn en emoties afvlakken de deur uit gaan. Ik heb de voorraad die ik nog had gistermiddag in de vuilcontainer gegooid, en het voelt erg goed dat ik deze keuze heb gemaakt.

Het pijnlichaam en gewelddadige films

Ik las gisteren in het boek ‘Een nieuwe aarde’ van Eckhart Tolle dat het pijnlichaam zich regelmatig moet voeden met reactiviteit, negatief denken en persoonlijk drama om voort te kunnen blijven bestaan. Kortom, het pijnlichaam moet zich voeden en vernieuwen met nieuwe negatieve energie. Hier was ik me al bewust van, alleen nieuw voor mij is dat Eckhart ook specifiek films met veel geweld en bloed als voedingsbron noemde. En dat zette me aan het denken. Ik houd namelijk ook van films met veel geweld en bloed en ik heb een sterk, zwaar pijnlichaam. Het zou dus best kunnen dat het klopt wat Eckhart zegt en dat ik die films juist gaaf vind omdat ik zo’n sterk, zwaar pijnlichaam heb – zodat het pijnlichaam zich indirect kan voeden en vernieuwen via films. Dus die gewelddadige films heb ik ook in de ban gedaan. Eens kijken wat het effect daarvan is. Lees verder

The Matrix, de ultieme metafoor over het uitbreken uit de egostaat

21:30 – Vannacht ben ik laat gaan slapen na het kijken van het eerste anderhalve deel van The Matrix-trilogie, welke ik echt gaaf vond om weer eens te zien. Zojuist heb ik het laatste stuk van deel 2 en deel 3 in het geheel bekeken. In totaal heb ik de trilogie nu drie keer volledig gezien, maar met de ontwikkelingen van de laatste drie maanden heb ik de drie films met compleet andere ogen bekeken, wat het extra leuk maakt!

Wat is de betekenis van The Matrix?

Ik heb nooit echt veel moeite gedaan om de betekenissen van films te begrijpen, behalve als ik er echt niets van snapte ging ik op zoek naar ‘spoilers’ en ‘meanings’ op het Internet. Een kwalijke zaak vind ik zelf, omdat dit getuigt van een bepaald soort arrogantie en ‘denken te weten’ van mijzelf. Daarom vond ik het leuk om The Matrix-trilogie nogmaals te bekijken met de volgende vragen in mijn achterhoofd: Lees verder

Notitie

De paradox van de vrije wil

Ik ben mij ervan bewust dat de vrije wil een illusie is – het is een concept van het denken, maar het is niet mijn levende werkelijkheid. Ik ben mij ervan bewust dat de vrije wil een illusie is, maar ik weet en realiseer het mij hiernu niet.

De grap is om te realiseren dat de vrije wil inderdaad een illusie is, ik eerst zal moeten kiezen om andere keuzes te maken. Anders gezegd, om te onthechten van alle gedachte-, voel- en gedragspatronen zal ik andere keuzes moeten maken in mijn leven. En dat kan alleen door krachtige besluiten te nemen op basis van mijn ‘inner-weten’ en het vertrouwen in mijzelf.

De paradox van de vrije wil is dat ik dus in werkelijkheid niets te willen heb, maar om dat te realiseren zal ik hiernu werkelijk moeten kiezen voor mijzelf en het Leven. Onvoorwaardelijk. ~ lzv

De ervaring van controle hebben en een vrije wil, hoe werkt het?

20:00 – Ik ervaar een vrije wil, maar tegelijkertijd ben ik mij ervan bewust dat de controle die ik ervaar een illusie is. Alleen hoe kan het dat ik geloof dat ik een vrije wil heb en controle over mijzelf en het Leven ervaar?

Zoals ik er op dit moment naar kijk bestaat het idee (lees: de illusie) van controle uit drie belangrijke aspecten. Met elk van deze drie afzonderlijke aspecten identificeer ik mij, welke ik (lees: de hersenen) via onware causale verbanden in de tijd aan elkaar koppel om de ervaring van controle te kunnen hebben:

  1. Een eerste gedachte of idee → ik geloof dat ik een eerste gedachte of idee zelf bedenk.
  2. Een handeling op basis van een gedachte of idee → ik geloof dat ik zelf besluit om tot een handeling over te gaan.
  3. Een resultaat of uitkomst als gevolg van de handeling (oorzaak) → ik geloof dat het resultaat of de uitkomst een direct gevolg is van mijn handelen, en dat ik het resultaat of de uitkomst dus zelf gecreëerd, bewerkstelligd of gerealiseerd heb.

Lees verder

De vrije wil is echt complete onzin

13:30 – Het hele idee van de vrije wil slaat echt nergens op – zie ook dit bericht -, terwijl de ervaring ervan zo echt lijkt. Ik heb helemaal niets te ‘willen’, want als dat wel het geval zou zijn geweest, dan had ik mij graag continue gelukkig en tevreden gevoeld – wat mij tot op heden niet is gelukt door het te ‘willen’. Sterker nog, hoe gelukkiger en tevredener ik wil zijn, hoe ongelukkiger en ontevredener ik ben/word. Ik trok vervolgens altijd de conclusie dat het specifiek aan mij lag en ik iets verkeerd deed waarom ik niet continue gelukkig en tevreden was. Nu ben ik erachter dat iedereen met precies hetzelfde probleem worstelt, waarbij we met z’n allen halsstarrig vast blijven houden aan het idee van de vrije wil. Dat geeft ons een gevoel van macht en controle over onszelf en het Leven. Zonder die illusie van macht en controle voelen we ons waarschijnlijk machteloos, reddeloos, wanhopig, gefrustreerd, radeloos en ontredderd, en weten we niet wat we met onszelf en het Leven aanmoeten. Lees verder

Mijzelf verantwoordelijk voelen voor mijn zusje is een controlemechanisme

23:00 – Vandaag heb ik in een vier vragen-uitwerking van Byron Katie onderzocht waarom ik geloof dat ik – op administratief, financieel en zakelijk vlak – persoonlijk verantwoordelijk voor mijn zusje (32) ben – zie ook dit bericht. Hieronder volgen een aantal inzichten uit de uitwerking.

Verantwoordelijkheid nemen is een controlemechanisme

Ik heb vanuit angst de verantwoordelijkheid – op administratief, financieel en zakelijk vlak – op mij genomen zodat ik waardering van haar krijg. Hiermee heb ik mijzelf kwetsbaar en afhankelijk van haar gemaakt. Als er namelijk iets ‘fout’ is gegaan voel ik mij persoonlijk verantwoordelijk → ik heb gefaald, had ik maar beter en meer mijn best moeten doen. Verantwoordelijkheid nemen is dus een controlemechanisme, waarbij ik waardering of afwijzing en identiteit ontleen aan mijn verantwoordelijk voelen/zijn voor haar. Lees verder

Ik ben een simpel organisme zonder vrije wil en het vermogen tot controleren

11:00 – Soms is het fijn dat iemand anders beschrijft wat ik zelf (nog) niet onder woorden kon brengen. Edwin schrijft in dit bericht dat:

“… we niks meer zijn dan organismen in interactie met onze omgeving, onbewust als in daar hebben we geen controle over. Dat het denken niks doet, geen controle heeft, niks bewerkstelligt.”

Vervolgens schrijft hij verderop in het bericht:

“Nu koppelen we alles wat we doen aan het denken, alsof dat constant nodig is als functie, als controle, om dingen te laten gebeuren, je lichaam aan te sturen of de bewegingen goed te laten verlopen. Dat is echter de illusie.”

Lees verder

Het ego/het denken probeert alle gedrag en handelen betekenis te geven

14:30 – Het ego/het denken probeert constant alles een doel en betekenis te geven. Het Geheel/Gewaarzijn doet wat het doet en dat is wat er gebeurt → het ego/het denken neemt de handelingen, gedragingen en ‘wat er uit het lichaam komt’ waar en probeert dat te verklaren, begrijpen en weten = betekenis te geven.

Het ego/denken wil VOORAF weten, verklaren, begrijpen, snappen wat er gebeurt (= betekenis geven), waar het gedrag/handelen heen gaat (= doel vaststellen) en weten wat het oplevert = onmogelijk om te weten → het ego/het denken probeert alles te begrijpen, verklaren, snappen en weten binnen zijn eigen kunstmatige context en projectie. Lees verder

Vrije wil: de deur waar ik niet doorheen kom

11:30 – Een deur waar ik nog steeds niet doorheen kom is die van vrije wil. Edwin van de website www.hetgeheimvanverlichtzijn.org schrijft in dagboek 4 en 5 dat we alleen de beelden/projecties die we waarnemen kunnen accepteren of afwijzen (= onderzoeken) en we daarmee dus geen enkele invloed hebben op de realiteit van het Geheel. Anders gezegd, alles gebeurt precies zoals het moet gebeuren en we hebben alleen de mogelijkheid om ons ertegen te verzetten (= energie blokkeren), maar niet om de gebeurtenissen daadwerkelijk te veranderen → de de realiteit is per definitie en altijd onveranderbaar. We ervaren alleen dat we wat te kiezen hebben, maar dat is louter ingebeeld. Lees verder