Ik word (nog steeds) geraakt door kritische, dominante vrouwen

22:30 – Op dit moment ben ik bezig met het bouwen van een website voor een vrouw die qi gong, holistische massages en klankhealing concerten geeft. Ik merkte al eerder in het contact en de samenwerking dat ze mij – met haar gedrag – enorm kan raken, waardoor ik volledig in de afweer van ‘valse macht’ schiet en enorm woedend word, en haar vervolgens het liefste zou mishandelen, slaan en uiteindelijk doden. De reactie van mijn emotionele brein is echt heel extreem, wat mij ook tijdens het telefoongesprek van gisteren weer overkwam. Op het moment dat ik in de ‘valse macht’ terecht kom ben ik overigens altijd in staat om helder te denken en mijn emoties niet de overhand te laten krijgen. Ik weet dat ‘het probleem’ in mijzelf zit en ik zou nooit iemand doelbewust emotioneel of fysiek pijn willen toebrengen. Wellicht handig om dat hier er even bij te vermelden, haha. Lees verder

Ik ga mijn onware zelfbeeld en zelfwaardering verbeteren + oefening

21:30 – Ik haat mijzelf om wie ik ben, hoe ik mij gedraag en ‘wat er uit mij komt’, en daarom probeer ik perfect (lees: iemand anders) te zijn. Want als ik perfect ben, dan word ik gewaardeerd door mijn omgeving is mijn overtuiging. Hoe ik werkelijk in elkaar zit, hoe ik mij werkelijk wil gedragen en ‘wat er werkelijk uit mij wil komen’ is niet goed (genoeg) en niet belangrijk. Ik geloof dus dat ik er niet toe doe en dat ik slecht ben. Kortom, alle ingrediënten zijn aanwezig voor het ervaren van een laag zelfbeeld en weinig zelfwaardering of eigenwaarde – wat ik dus ook doe, haha.

Mijzelf waarderen betekent dat ik mijzelf accepteer wie ik werkelijk ben, hoe ik werkelijk in elkaar zit en ‘wat er werkelijk uit mij wil komen’. Mijzelf waarderen betekent dus dat ik alle ‘positieve’ en ‘negatieve’ eigenschappen, kenmerken en kanten van mijzelf volledig accepteer. Ik ben goed en volmaakt zoals ik ben, en dat waardeer ik aan mijzelf. Lees verder

Zelfwaardering, opkomen voor mijzelf & lastig kiezen bij veel mogelijkheden

20:30 – Eergisteren ben ik begonnen met het opschrijven van minimaal drie punten die ik positief vond van/aan mijzelf op een dag. En ik ben positief verrast wat voor effect het in zo’n kort tijdsbestek heeft. Ik voel mij direct warmer en liefdevoller van binnen na het noteren van de positieve dingen en het lijkt een cumulatief effect te hebben. Bovendien word ik mij elke dag meer en meer bewust van de positieve eigenschappen en kanten van mijzelf en ligt de focus niet zo op het negatieve (meer). Er zijn natuurlijk pas twee dagen voorbij, maar de eerste signalen zijn hoopgevend, haha.

Opkomen voor mijzelf en onderhandelen over een andere tegenprestatie

Gisteren realiseerde ik mij wat twee belangrijke onderdelen zijn van zelfwaardering: het aangeven van mijn grenzen en het opkomen voor mijzelf. Donderdag werd ik enorm getriggerd door een kritische, perfectionistische vrouw waar ik op dit moment een website voor aan het maken ben. Ik heb vervolgens het werkblad ‘oordeel-over-je-naaste’ van Byron Katie ingevuld en uitgewerkt, en daar heb ik belangrijke inzichten over mijn oordelen richting mijzelf en haar en mijn gedrag uitgehaald. Super! Lees verder

Gekwetst voelen is een keuze ~ Mijn waardering naar mijn moeder geuit

21:30 – Gistermiddag ben ik wezen wandelen met mijn tante nadat ik haar meer dan een jaar niet had gezien. In dit bericht vertel ik waarom ik de ontmoeting met haar spannend vond. We hadden afgesproken op het station en hebben vervolgens een mooie boswandeling gemaakt van zo’n zes kilometer. Ik merkte dat ik het leuk vond om haar weer eens te zien en te spreken. Tijdens onze wandelpauze kwam – onder het genot van een warme chocolademelk met slagroom en een appeltaartje – mijn confronterende e-mail richting mijn oom ter sprake, welke ik een half jaar geleden naar hem heb verstuurd. Mijn tante vertelde mij dat ze zich ook aangesproken voelde en zich daarom ook gekwetst voelde door mij. Bovendien stelde ze dat ik had geoordeeld over mijn oom én haar in mijn e-mail, terwijl ik in werkelijkheid alleen heb gedeeld hoe ik mijn oom als kind heb ervaren: onveilig, grillig en niet-liefdevol. Leg dan maar eens uit dat gekwetst voelen een keuze van iemand zelf is, haha. Bij de Zwarte Pieten-discussie kon ze het makkelijk zien, maar ze zag niet dat ze precies hetzelfde deed. Lees verder

Mijzelf verantwoordelijk voelen voor mijn zusje is een controlemechanisme

23:00 – Vandaag heb ik in een vier vragen-uitwerking van Byron Katie onderzocht waarom ik geloof dat ik – op administratief, financieel en zakelijk vlak – persoonlijk verantwoordelijk voor mijn zusje (32) ben – zie ook dit bericht. Hieronder volgen een aantal inzichten uit de uitwerking.

Verantwoordelijkheid nemen is een controlemechanisme

Ik heb vanuit angst de verantwoordelijkheid – op administratief, financieel en zakelijk vlak – op mij genomen zodat ik waardering van haar krijg. Hiermee heb ik mijzelf kwetsbaar en afhankelijk van haar gemaakt. Als er namelijk iets ‘fout’ is gegaan voel ik mij persoonlijk verantwoordelijk → ik heb gefaald, had ik maar beter en meer mijn best moeten doen. Verantwoordelijkheid nemen is dus een controlemechanisme, waarbij ik waardering of afwijzing en identiteit ontleen aan mijn verantwoordelijk voelen/zijn voor haar. Lees verder

Elke vraag die ik stel is ook een illusie ~ Ik wil alles begrijpen en verklaren

22:00 – Vandaag heb ik een vrij relaxed dagje gehad en een beetje gelanterfanterd en een paar uur aan een website gewerkt die ik voor een dame aan het bouwen ben. In de tussentijd vroeg ik mij wel een aantal dingen af.

Ik bedacht me dat als mijn interpretatie van de realiteit een illusie is, dat elke vraag die ik stel dus ook een illusie moet zijn. Immers, elke vraag maakt onderdeel uit van de kunstmatige context van het ego/het zelf. En ondanks dat ik door middel van het stellen van – hopelijk 🙂 – goede vragen mijzelf en de werkelijkheid probeer te doorgronden, zal een vraag op zichzelf nooit waar zijn of betekenis hebben buiten mijn eigen subjectieve ervaring. Lees verder

Mijn angst om te falen als mens/persoon → een afsluitend bericht

22:00 – Van Edwin heb ik twee belangrijke dingen geleerd, namelijk dat a) het aantal te onderzoeken overtuigingen in theorie eindeloos is en dat b) ik moet stoppen met het onderzoeken eenzelfde soort overtuigingen als deze niet tot nieuwe inzichten leiden en ik niets nieuws leer. Overtuigingen die mij in het dagelijks leven nog veel stress opleveren horen bijna allemaal bij het afweermechanisme ‘valse hoop’ en komen meestal voort uit één of meerdere van deze vijf ‘primaire afweer’-overtuigingen:

  1. ‘Ik ben niet goed (genoeg).’
  2. ‘Ik doe altijd alles fout.’
  3. ‘Ik doe nooit iets goed.’
  4. ‘Ik doe er niet toe.’
  5. ‘Ik ben niet belangrijk.’

Lees verder

De piramide van Maslow bekeken vanuit het ego- en absolute perspectief

23:00 – Eergisteren heb ik een eerste onderscheid gemaakt tussen verschillende soorten behoeften die ik ervaar. Het doel van mijn onderzoek is vast te stellen welke behoeften noodzakelijk zijn voor mijn biologische overleving, welke behoeften automatisch uit het wezen volgen ‘Dat Ik Ben’ (karakter en hoe ik in elkaar zit → is dus niet hetzelfde als mijn persoonlijkheid), en welke behoeften psychisch van aard zijn en geworteld zijn in angst en ‘denken iets nodig te hebben’.

In dit bericht zal ik geen volledig uitsluitsel kunnen geven, omdat ik nog niet precies weet hoe ik als biologisch wezen in elkaar zit. Een pasgeboren baby gaat bijvoorbeeld dood als deze niet fysiek wordt aangeraakt de eerste fase van zijn leven. Hoe werkt dit bij volwassen mensen? Heb ik bijvoorbeeld een aangeboren behoefte aan genegenheid, knuffels, lichamelijk contact, seks, etc.? Is de mens een groepsdier en wordt mijn welzijn o.a. bepaald door wel of geen intimiteit ervaren met anderen, of heb ik dat helemaal niet nodig? Ik weet het niet en daarvoor zal ik mij eerst moeten verdiepen in bijvoorbeeld de werking van het hormoonstelsel van het menselijk lichaam en de verschillende theorieën op het gebied van ‘nature versus nurture’. Lees verder

Ik hoef niet iedere behoefte van een ander te bevredigen ~ Ik mag zijn wie ik ben

23:00 – Vanmiddag liep ik naar de Jumbo om een lekkere plak chocolade te halen. Onderweg realiseerde ik mij twee belangrijke dingen. De eerste is dat ik niet altijd iedere behoefte van een ander hoef te bevredigen als deze daarom impliciet of expliciet vraagt. Vanuit minderwaardigheid en ‘denken iets nodig te hebben’ heb ik dit wel zo’n beetje mijn hele leven gedaan, omdat ik geloofde dat:

  • Als iemand om aandacht, eten, geld, seks, etc. vraagt en zijn behoefte niet bevredigd wordt, dan is hij zielig (waarschijnlijk een projectie van een oude jeugdervaring).
  • Ik altijd aandacht aan iemand moet geven of naar iemand moet luisteren als hij hierom vraagt, want anders doe ik het niet goed, doe ik het fout en faal ik.
  • Ik de ander altijd moet geven wat hij nodig heeft, want anders doe ik het niet goed, doe ik het fout en faal ik.
  • Ik invloed heb op én verantwoordelijk ben voor hoe iemand anders zich voelt → ik haal er identiteit uit → dan krijg ik waardering en word ik aardig en leuk gevonden → dan doe ik het goed en ben ik een goed persoon.
  • Als ik iemand aandacht geef, dan voelt de ander zich beter/goed.

Lees verder