Notitie

Wie totaal weet stelt geen vragen

Elke vraag die ik stel of heb komt voort uit een gevoel van onzekerheid, onveiligheid en/of twijfel, waarmee ik controle probeer te krijgen over situaties waar ik mij geen raad mee weet en waar ik ten diepste niet mee om kan gaan.

Elke vraag die ik stel of heb komt voort uit onwetendheid en is per definitie gegrond in angst.

Elke vraag die ik stel of heb ontstaat automatisch omdat ik geen idee heb wie ik werkelijk ben en hoe de realiteit daadwerkelijk in elkaar zit.

Ik ben angstig en onwetend en stel daarom vragen.

Wie totaal weet stelt geen vragen.

~ lzv

Het gevolg van de eerste oorzaak van identificatie → wie ben ik?

19:00 – Ik ben bezig met het onderzoeken wat het betekent als ik zeg “ik identificeer mij met het ego.” Tijdens het uitwerken kwam ik tot de deelconclusie dat het gevolg van de allereerste oorzaak van identificatie de vraag ‘wie ben ik?’ is. Met deze vraag heb ik mij – bewust of onbewust – al mijn hele leven bezig gehouden. Al van kleins af aan wilde ik weten en begrijpen wie ik ben, omdat ik geloofde meer kans van slagen te hebben in de wereld én een grotere kans om te overleven. Ik moet mijn omstandigheden, mijzelf en het Leven controleren, teneinde mijn overlevingskansen te groten. Ik moet weten wie ik ben, want anders ga ik (misschien) dood → angst voor de dood.

De zoektocht van het ego naar zichzelf

De grote grap is dat ‘ik’ niet wilde weten wie ik was, maar dat het ego vanaf het allereerste begin wilde weten wie het is – in de veronderstelling dat het ego cognitief kan weten wie het is. De drang van het ego om te weten wie het is, is een controlemechanisme dat naar buiten is gericht om de wereld van afgescheidenheid te onderzoeken en op zoek te gaan naar zichzelf – wie het ego is. Lees verder

Wie ben ik? → Ben ik …? → Kan ik het tegendeel bewijzen?

17:30 – In het ‘nature versus nurture’ debat, oftewel de discussie over aanleg of opvoeding (omgeving), proberen wetenschappers te verklaren waarom ik eruit zie zoals ik zie en waarom ik mij gedraag zoals ik mij gedraag. Kortom, al bijna 100 jaar proberen wetenschappers een verklaring te vinden voor mijn uiterlijk, karakter, gedrag, eigenschappen, kenmerken, etc. en het is ze nog steeds niet gelukt. Ik ben op dit moment het boek ‘De appel en de boom’ van René Kahn aan het lezen waarin duidelijk wordt dat de gangbare opvatting steeds meer richting aanleg én opvoeding (omgeving) gaat in plaats van aanleg óf opvoeding.

In tegenstelling tot de wetenschappers van het aanleg of opvoeding debat probeer ik geen verklaring te vinden waarom ik ben wie ik ben of wat mij maakt tot wie ik ben, maar er ‘gewoon’ achter te komen wie ik ben. Het verschil is dat ik geen verklaring probeer te vinden voor datgene waarvan ik geloof dat ik dat ben, maar dat ik kritisch onderzoek of ik datgene überhaupt wel kan zijn. En dit probeer ik te realiseren door het tegendeel ervan te bewijzen, waarmee datgene wat ik geloof te zijn als absoluut onwaar kan worden gekwalificeerd. Dat kan ik dan loslaten en vervolgens mijn zoektocht naar het antwoord op de vraag “wie ben ik?” hervatten. Lees verder

Wie ben ik? → het enige juiste antwoord is: ‘ik weet het niet’

15:30 – Wie ben ik? Wie ben ik? Wie ben ik in godsnaam? Een simpele vraag met een ogenschijnlijk simpel antwoord, maar niets is minder waar. Ik bedacht me zojuist op de fiets dat ik jarenlang een ontkennend antwoord gaf op de vraag ‘wie ben ik?’ zonder dat ik werkelijk de ideeën, concepten en overtuigingen waar ik in geloofde onderzocht. Ik ‘inner-wist’ bijvoorbeeld dat ik niet mijn lichaam en gedachten was en dus herhaalde ik vaak tegen mijzelf ‘ik ben niet mijn lichaam’ of ‘ik ben niet mijn gedachten’, achteraf gezien goed bedoeld maar ik schoot er weinig mee op. Ik probeerde als het ware mijn identificaties met het lichaam en gedachten te ontkennen, waarmee ik ze waarschijnlijk alleen maar van nieuwe energie voorzag en sterker maakte. Ironisch. Lees verder